Δευτέρα, 4 Οκτωβρίου 2004

Τηλεπαθητική Τηλεόραση

Πριν αρκετά χρόνια, διάβασα περί του «φαινομένου Uri Geller» στο βιβλίο «Η Δύναμη του Νου» (Εκδόσεις Αλκυών, 1990). Μου έκανε πραγματικά μεγάλη εντύπωση η περιγραφή μίας επίδειξης των «ψυχοκινητικών» δυνάμεων του «χαρισματικού» (;) Ισραηλινού στη βρετανική τηλεόραση: ο Geller κάλεσε τους τηλεθεατές να τοποθετήσουν κουτάλια και χαλασμένα ρολόγια πάνω στις τηλεοπτικές τους συσκευές και μέσω αυτοσυγκέντρωσης, προσπάθησε να λυγίσει τα κουτάλια και να επαναλειτουργήσει τα ρολόγια! Το βιβλίο περιέγραφε μία σειρά πειραμάτων και ψυχομετρικών εξετάσεων στις οποίες υποβλήθηκε ο Geller, ενώ ανέφερε και την οξεία κριτική που δέχθηκε από επιστήμονες, αλλά και ταχυδακτυλουργούς, οι οποίοι εξήγησαν πως όλα ήταν ένα κακόγουστο τρικ.



Όταν πριν μερικές εβδομάδες, ο εν λόγω κύριος εμφανίσθηκε στην εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλλα και ισχυρίσθηκε ότι θα πραγματοποιήσει το ίδιο εκείνο πείραμα, τον παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή. Πράγματι, προέτρεψε τους τηλεθεατές να τοποθετήσουν κουτάλια πάνω στον τηλεοπτικό τους δέκτη (!) και αφού φώναξε «Λύγισε! Λύγισε!» υποτίθεται ότι αυτά θα πετάγονταν κάτω ή θα λύγιζαν. Φυσικά, το δικό μου κουταλάκι έμεινε ατάραχο πάνω στη συσκευή, αφήνοντας ταυτόχρονα ανέπαφο το οικοδόμημα του ορθολογισμού που έχω -με τόσο κόπο- χτίσει στο μυαλό μου εδώ και χρόνια!



Διενεργώντας μία μικρή έρευνα στο Διαδίκτυο, θα διαπιστώσει κανείς εύκολα ότι ο Uri Geller είναι ένας απατεωνίσκος, που δεν απασχολεί πλέον κανένα σοβαρό επιστήμονα με τους φανφαρονισμούς του. Το λεξικό του σκεπτικιστή αναφέρει ότι ο κ. Geller τα τελευταία χρόνια και μετά την πτώση του ενδιαφέροντος του κοινού, έχει στραφεί στο εξαιρετικά επικερδές εμπόριο των New Age προϊόντων θεραπείας και προσωπικής ανάπτυξης. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η εξιστόρηση της ζωής του στο άρθρο «Uri Geller - A Psychic Fraud».



Το θέμα βεβαίως εδώ δεν είναι να ξεμπροστιάσουμε τον Geller. Αυτό το έχει ήδη πράξει με άκρως επιτυχημένο τρόπο ο ταχυδακτυλουργός James Randi. Εκείνο που με απασχολεί είναι η κατάντια της ελληνικής τηλεόρασης, που αναγορεύει σε ψευδοπροφήτη τον κάθε τυχάρπαστο τσαρλατάνο και καλλιεργεί συνειδητά το σκοταδισμό! Όχι, το θέμα με τον Geller δεν μπορούσε να κλείσει έτσι εύκολα!



Ο κ. Τριανταφυλλόπουλος πήρε τη σκυτάλη από τον κ. Χαρδαβέλλα και με οδηγό μας πάλι τον Uri Geller μας μύησε στον θαυμαστό κόσμο της τηλεπάθειας! Ο δημοσιογράφος είχε στην τσέπη του ένα διπλωμένο χαρτί, στο οποίο υποτίθεται ότι είχε σχεδιάσει (πριν την εκπομπή και χωρίς να τον δει κανένας!!!) ένα κάποιο σχήμα. Παρά τις διαμαρτυρίες και τις προτροπές των καλεσμένων της εκπομπής να σχεδιάσει μπροστά στην κάμερα ένα νέο σχήμα, ο κ. Τριανταφυλλόπουλος αρνήθηκε (!) επικαλούμενος την τιμιότητά του («μα αφού σας λέω ότι το σχεδίασα πριν, χωρίς να με δει κανένας») και την οικονομία χρόνου. Στη συνέχεια, ο Geller συγκεντρώθηκε και μάντεψε με τρόπο μαγικό το σχήμα που βρισκόταν στο χαρτί του κ. Τριανταφυλλόπουλου (που βεβαίως ήταν ένα απλό τρίγωνο!). Εν τω μέσω επικρίσεων και εύλογου σκεπτικισμού από τους παριστάμενους, ο κ. Τριανταφυλλόπουλος δήλωσε εντυπωσιασμένος! Εγώ πάλι, επέστρεψα βαριεστημένος στην παλαιά τέχνη του zapping.

1 σχόλιο :

  1. Παλιές αγνές στιγμές της ελληνικής τηλεόρασης, τι να κάνει ο Γιούρι άραγες; Για τον Μάκη ξέβρουμε, χωρίζει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts