Κυριακή, 27 Φεβρουαρίου 2005

Ισλάμ, σε συσκευασία δώρου!

Που θα περίμενε κανείς να συναντήσει ένα Ισλαμικό Μουσείο; Στο Ισλαμαμπάντ; Στη Δαμασκό; Στο Ντουμπάι; Σίγουρα όχι πάντως, στου Ψυρρή. Κι όμως! Το Μουσείο Μπενάκη –που δεν έχει παύσει να μας καταπλήσσει με τις εξαιρετικές του πρωτοβουλίες- δημιούργησε έναν αισθητικά άρτιο χώρο στη συμβολή των οδών Αγίων Ασωμάτων και Διπύλου, μερικά μέτρα μόλις από το Σταθμό του Θησείου. Το Ισλαμικό Μουσείο στεγάζεται σε δύο υπέροχα νεοκλασικά κτήρια που συνενώθηκαν και αναδείχθηκαν ανάμεσα στα ερειπωμένα κτήρια της περιοχής, με τρόπο πραγματικά εντυπωσιακό!

Τι εκθέματα περιλαμβάνει η εν λόγω συλλογή; Εργαλεία, σκεύη, χαλιά, υφάσματα και άλλα αντικείμενα καθημερινής χρήσης, προερχόμενα από κάθε γωνία του ισλαμικού κόσμου. Κι αν όλα αυτά ακούγονται εκ πρώτης ξένα προς τα συνήθη μουσειακά και καλλιτεχνικά μας ενδιαφέροντα, ξανασκεφτείτε το: το Ισλαμικό Μουσείο της Αθήνας θεωρείται ήδη ένα από τα αρτιότερα και σπουδαιότερα σε όλη την Ευρώπη! Αληθινό κόσμημα για τα πολιτιστικά μας πράγματα, παράθυρο στην ανακάλυψη ενός παρεξηγημένου κόσμου και ευκαιρία να περιπλανηθούμε στα σταυροδρόμια που ενώνουν το Βυζάντιο με την Αφρική, την Ινδία με την Ευρώπη.

Hint: Καταδυθείτε στο υπόγειο του κτηρίου και θαυμάστε υπό φυσικό φως (!) μέρος του αρχαίου τείχους των Αθηνών. Μοναδική εμπειρία!

Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2005

Και στου Θεού τ’αυτί!

Εντάξει, είχα πει ότι δεν θα ασχοληθώ άλλο με την Εκκλησία σε αυτή τη φάση, αλλά απλώς αδυνατώ. Η ενορχηστρωμένη προσπάθεια που γίνεται από πολύ συγκεκριμένους παράγοντες της πολιτικής και επιχειρηματικής ζωής τις τελευταίες ημέρες, προκειμένου να αποδοθεί η ευθύνη για τα όσα συμβαίνουν, σε μυστηριώδη (και αφηρημένα) τουρκο-εβραϊκά συμφέροντα, στον αμερικανικό παράγοντα, στο Βατικανό ή σε διεθνή παράκεντρα εξουσίας, είναι τουλάχιστον γελοία. Και εξαιρετικά βολική γενίκευση θα σπεύσω να προσθέσω, δεδομένης της ευαισθησίας του κοινού (στο οποίο απευθύνεται η Εκκλησία) σε τέτοιου είδους «ανθελληνικά» κέντρα συμφερόντων. Και έρχομαι και ερωτώ: η Κοντολίζα Ράις και ο Τζόρτζ Μπους δημιούργησαν για λογαριασμό των Μητροπολιτών μας, βίλες με πισίνες και τζακούζι, offshore εταιρίες και υπέρογκες τραπεζικές καταθέσεις; Ή μήπως ο Αριέλ Σαρόν ανάγκασε κάποιον από τους «σεβάσμιους» γέροντες να επιδίδονται στα σεξουαλικά τους όργια και στις προκλητικές τους και άκρως υποκριτικές συμπεριφορές; Ούφ! Είναι κουραστικό να είσαι έλληνας. Με τόσους εχθρούς που έχουμε, δεν προλαβαίνω ούτε φανέλα ν’ αλλάξω!

Για σοβαρευτείτε λίγο, περισπούδαστοι εθνοσωτήρες! Ας τα αφήσουνε αυτά οι ιερωμένοι και οι συν αυτούς, διότι τους έχουμε μάθει.

Σύμφωνα με τις γραφές, ο Ιησούς είναι ο πρώτος που τους εξεδίωξε από το Ναό. Ο φαρισαϊσμός και η αλαζονεία της εξουσίας τους έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ουσία των όσων υποτίθεται πως κηρύττουν. Αλλά δεν πτοούνται. Στρογγυλοκάθονται πάνω στα ασφαλή τους δόγματα, τα οποία όλως τυχαίως είναι ειδικά καμωμένα με τρόπο που τους βολεύει (ε, στο κάτω-κάτω οι ίδιοι τα δημιουργήσανε: ας είναι καλά οι Ιερές Σύνοδοι!), καρπούνται υλικά οφέλη (πάντοτε το έκαναν και το θεωρούν κεκτημένο τους. Ανατρέξτε στην ιστορία.) και γνωρίζουν ότι εγγύηση για το συντεχνιακό τους μέλλον είναι η καλλιέργεια αυτού του άκριτου μυστικισμού και της διαρκούς ηθοπλαστικής νουθεσίας (just call me brainwash).

Ακούγοντας τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο να μιλά με το μελιστάλαχτο, αθώο ύφος του στην τόσο προσφιλή του ημι-καθαρεύουσα και τον Νίκο Χατζηνικολάου να θέτει απλοϊκά ερωτήματα, ζητώντας παράλληλα συγγνώμη για την ασέβεια που τυχόν διαπράττει όταν αμφισβητεί την αυθεντία του ράσου, θλίβομαι βαθιά.

Ας είναι. Η κάθαρση συνεχίζεται;

Τετάρτη, 23 Φεβρουαρίου 2005

Blood Business

Εντάξει, πάντοτε θεωρούσα εαυτόν σπάνιο άνθρωπο, αλλά νά που πλέον έχω και αποδείξεις!!! Πριν μερικές εβδομάδες, έδωσα για πολλοστή φορά αίμα, συμμετέχοντας σε εθελοντική αιμοδοσία. Διενεργώντας τον τυπικό έλεγχο για να πιστοποιηθεί η δυνατότητά μου να δώσω αίμα, η νοσοκόμα παρατήρησε ότι διαθέτω την πλέον σπάνια ομάδα (ΑΒ-) και επομένως ανήκω σε ένα ελάχιστο 1% του παγκόσμιου πληθυσμού. Wow, σκέφτηκα! Δεν το είχα συνειδητοποιήσει ποτέ! Για του λόγου το αληθές, να και τα στοιχεία:

Τύπος / Συχνότητα
O+ / 38%
A+ / 34%
B+ / 9%
O- / 7%
A- / 6%
AB+ / 3%
B- / 2%
AB- / 1%

Μερικές μέρες αργότερα, το νοσοκομείο στο οποίο ανήκε η κινητή μονάδα αιμοληψίας, με πήρε τηλέφωνο για να με ρωτήσει εάν προτίθεμαι να μπω σε μία ειδική λίστα με αιμοδότες που ανήκουν στη δυσεύρετη ομάδα AB- και βεβαίως αποδέχθηκα, αντιλαμβανόμενος τη σημασία της όλης υπόθεσης.
Το ξέρω ότι ενδεχομένως να ακουστεί λίγο ηθοπλαστικό, αλλά θεωρώ ότι η αιμοδοσία είναι ύψιστο καθήκον και πάντοτε, στο τέλος της διαδικασίας, αισθάνομαι πολύ υπερήφανος για τον εαυτό μου: επιτέλεσα το κοινωνικό μου καθήκον!

Σύμφωνα με τον
Ερυθρό Σταυρό, μπορείς να δώσεις αίμα μόλις συμπληρωθούν 56 ημέρες από την τελευταία σου αιμοδοσία. Ειδικά για τους άντρες, θεωρείται εξαιρετικά ωφέλιμη διαδικασία, διότι είναι ο πλέον εύκολος τρόπος ανανέωσης του αίματός μας. Χμ, και κάτι ενδιαφέρον για το τέλος: οι Ιάπωνες θεωρούν ότι η ομάδα αίματος καθορίζει την προσωπικότητα του ανθρώπου. Εάν θέλετε να δείτε τα χαρακτηριστικά που αντιπροσωπεύει η ομάδα αίματός σας, μπορείτε να το κάνετε εδώ. Στην περίπτωσή μου, τα όσα λέει είναι απόλυτα ακριβή!

Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2005

Sleepless in Bucharest

Από το παράθυρο κοιτάζω τον βουρκωμένο ουρανό. Ακούω τα αυτοκίνητα να κορνάρουν στη λεωφόρο Ion Michalache.

Στη Ρουμανία, όλα ισορροπούν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας: τα ογκώδη κτήρια, οι άνθρωποι, τα αισθήματα. Το βράδυ, όταν η ομίχλη σκεπάζει την πόλη, τα τεράστια νεο-μπαρόκ κυβερνητικά οικοδομήματα βυθίζονται σε ένα σιωπηλό θρήνο. Μετά τις 11, οι μόνοι που κυκλοφορούν στους έρημους δρόμους είναι οι φαντάροι που αλλάζουν σκοπιές και οι ιερόδουλες που αναζητούν πελάτη έξω από τα ακριβά ξενοδοχεία και τα casino.

Και στο κέντρο, από τον εντυπωσιακό του λόφο, δεσπόζει το σπίτι του Τσαουσέσκου, ωσάν βαρύτιμη υπενθύμιση της κοινωνικής αδικίας και ως απόλυτο μνημείο στην ανθρώπινη τρέλα.
Βουκουρέστι, 17 Φεβρουαρίου 2005

Δευτέρα, 7 Φεβρουαρίου 2005

Όταν επιτέλους τελειώσει ο νεο-μεσαίωνας, ξυπνήστε με!

Γιατί καλέ μπαμπά το Αρχονταρίκι είναι ακατάλληλο; Γιατί δεν μπορώ να δω τη θεία λειτουργία κάθε Κυριακή πρωί στην ΕΤ-1 χωρίς γονική συναίνεση; Όταν βγούνε παπάδες στην τηλεόραση, με στέλνεις στο δωμάτιό μου διότι λες ότι ακούγονται κακές κουβέντες και δεν κάνει να ακούνε τα μικρά παιδάκια, όπως εγώ. Όμως ο Τασούλης μου είπε προημερόν ότι εκείνον τον αφήνουν και τα βλέπει στο σπίτι του και πολύ γελάει με τη λέξη "αιμορροΐδες" που εγώ δεν ξέρω τι σημαίνει αλλά ο Τασούλης λέει ότι είναι μεγάλο πρόβλημα, κυρίως αν έχεις να συναντηθείς με αρχιμανδρίτη. Τα παιδιά στο σχολείο όλο γι'αυτά μιλάνε και γελάνε.



Και οι δάσκαλοι γελάνε. Κι όλος ο κόσμος. Εκτός από τη θρησκευτικού μας που μας είπε να μην ακούμε τι λένε οι τηλεοράσεις, γιατί είναι όργανα του Διαβόλου και κυρίως να μην ακούμε ειδήσεις, παραμονάχα στο ραδιοσταθμό της Εκκλησίας. Μας απείλησε μάλιστα ότι επειδή είμαστε πολύ ζωηρή τάξη και τη φωνάζουμε "Γιοσάκη", θα συνεννοηθεί με το Υπουργείο να μας φέρουνε πάλι εκείνον τον καλόγερο να μας 'ξομολογήσει.



Γιατί είναι τόσο εκνευρισμένη η θρησκευτικού μας, μπαμπά; Κι εκείνος ο κοτσονάτος κυριούλης με τα ροδοκόκκινα μάγουλα και τα λευκά τα γένια, στην τηλεόραση; Γιατί σταμάτησε να λέει ανέκδοτα; Τον είδα προημερόν να δακρύζει και να λέει κάτι ακαταλαβίστικα πράγματα, ότι κάποιοι θέλουν να τον βγάλουν από τη μέση. Μα γιατί φωνάζει βρε μπαμπά τόσα χρόνια; Το ξέρω ότι δεν μου πέφτει λόγος κι ότι δεν ξέρω από αυτά, αλλά όσο τον θυμάμαι όλο προβλήματα έκανε ότι είχε. Μια τα έβαζε με εκείνες τις σατανικές ταυτότητες (για τις οποίες θυμάμαι, πολύ με είχε τρομάξει κουνώντας τα λάβαρά του στο Σύνταγμα!!), μια με τον Πατριάρχη, μια με την Ευρώπη... Όλο φώναζε και φώναζε και φώναζε. Δεν μπορώ άλλες φωνές, βρε μπαμπά. Ήρθε η ώρα να σωπάσει; Θα ησυχάσει επιτέλους; Τώρα πάλι τι τους έπιασε και τον κατηγορούν ότι αλληλογραφεί με δικαστικούς; Αλληλογραφώ με τη Χριστινούλα από τη Λυκόβρυση εδώ και τόσα χρόνια και δεν μου είπε κανείς ότι είναι κακό. Μήπως θα μου απαγορεύσουνε κι εμένα τη Χριστινούλα, τώρα;



Ποιός είναι εντέλει αυτός ο Γιοσάκης και γιατί τον δείχνει το CNN; Είναι σαν τους Παπαροκάδες που τραγουδάγανε και κάνανε πατίνια; Έχουμε ένα παιδί στην τάξη που το είχε βαφτίσει ο Γιοσάκης. Τώρα πρέπει να ξανα-βαπτισθεί ή ισχύει το μυστήριο ανεξαρτήτως του ήθους του παπά;



Κι αυτός ο άλλος, ο μητροπολίτης με τα εκατομμύρια; Πού τα βρήκε τόσα λεφτά κι εσύ βρε μπαμπά τρομάζεις να πληρώσεις το νοίκι; Του έπεσε το Τζόκερ ή είναι απλώς πιο ικανός από εσένα που δουλεύεις από το πρωί μέχρι το βράδυ για να μας ζήσεις εμένα και τα αδελφάκια μου; Πάει και τελείωσε! Το αποφάσισα! Δεν θα γίνω ούτε γιατρός, ούτε αρχιτέκτονας! Δεν θα πάω ούτε στη NASA, ούτε στο Fame Story! Θα γίνω παπάς γιατί μόνο έτσι θα βγάζω περισσότερα λεφτά, θα είμαι άνετος και θα βγαίνω και στην τηλεόραση να φωνάζω. Άλλωστε, ο Τασούλης μου είπε ότι η Ποιμαντική Αθηνών (ή μήπως "Ποιμενική"; -θα σε γελάσω!) έχει πολύ λίγα μόρια. Έχουν τα μόρια σχέση με τις αιμορροΐδες;



Μην φεύγεις! Έχω κι άλλες απορίες! Τί σημαίνει "κάθαρση"; Γιατί είναι θυμωμένες οι καλόγριες στη Νέα Μάκρη; Γιατί τον "παύσανε" μόνο για έξι (!) μήνες τον Μητροπολίτη, ενώ την καημένη τη Μπόκοτα την απολύσανε για πάντα από τη Eurovision; Πού είναι η Υπουργός Παιδείας και Θρηκσευμάτων, να βγει να μας μιλήσει; Να πει κάτι τελοσπάντων. Να μας εξηγήσει βρε παιδί μου: θα συνεχίσουμε να λέμε κάθε πρωί μέσα στ'αγιάζι το "Πάτερ Ημών" και να πουντιάζουμε; Θα συνεχίσουμε να μαθαίνουμε για τα άμφια του ιερέα στην τρίτη δημοτικού, αλλά ούτε λέξη ποτέ στο σχολείο για τη Γαλλική Επανάσταση; Και το τελευταίο που ήθελα να σε ρωτήσω, γιατί το βλέπω ότι σε έχω πρήξει: Πού είναι ο Παπαθεμελής επιτέλους να βγει και να τους βάλει στη θέση τους όλους αυτούς τους παλιο-άθεους που κατηγορούν τη μία, αγία και ορθόδοξη Εκκλησία μας;



Δεν σε βλέπω να μου απαντάς, βρε μπαμπά. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα πάω κατηχητικό; Τσούκου, ε; Καλά. Για να σου πω και την αλήθεια μου, δεν ήθελα ποτέ να πάω. Ποτέ δεν μου πολυάρεσαν όλοι αυτοί οι μαυροφορεμένοι τύποι, με τα ράσα τους και τα μούσια τους και το ύφος τους. Δεν μου άρεσε που έπρεπε να τους φιλάω τα χέρια και να σκύβω το κεφάλι όταν περνούνε δίπλα μου. Μπορώ να μην σκύβω το κεφάλι τώρα πια, μπαμπά;


Τετάρτη, 2 Φεβρουαρίου 2005

Kinsey

Ο καθηγητής Kinsey με την πραγματεία του περί της ανδρικής σεξουαλικότητας και τη μεθοδική μελέτη του για το σεξ, έφερε επανάσταση στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τις γενετήσιες ορμές μας. Ο άνθρωπος και η σεξουαλική του συμπεριφορά έγιναν για πρώτη φορά αντικείμενο ενδελεχούς μελέτης, με αποτέλεσμα να ανατραπούν διάφοροι μύθοι και να δοθεί ένα τέλος στο σκοταδισμό και την άγνοια. Η ταινία ακολουθεί την πορεία του δρ. Kinsey από την παιδική ηλικία ως το τέλος της ζωής του, καταγράφοντας με επιμέλεια τον αγώνα του για την απομυθοποίηση του σεξ. Πολύ καλός ο Liam Neeson, κάπως βαρετό το αποτέλεσμα.



Όπως και σε πολλές άλλες βιογραφικές ταινίες (Sylvia, Inquiring Mind, Καβάφης, Tina, JFK, Ray κ.λπ.), αναρωτιέμαι γιατί να μην προτιμήσω αντί της ταινίας να δω ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή και το έργο τους ή να διαβάσω απ’ευθείας τα πονήματά τους. Η δραματουργία δεν μπορεί να είναι αυτοσκοπός. Δεν προσφέρεται η ζωή του κάθε διάσημου συγγραφέα, καλλιτέχνη, μουσικού, επιχειρηματία ή επιστήμονα για ταινία -και παρά τη σπουδαιότητα του έργου του. Τέτοιες «κινηματογραφικές βιογραφίες» αποτελούν μάλλον την εύκολη λύση και μαρτυρούν συνήθως αδυναμία εύρεσης άλλων πρωτότυπων σεναρίων.



Επί του προκειμένου, θα προτιμούσα να ξαναέβλεπα εκείνο το ντοκιμαντέρ που είχε βάλει η κρατική τηλεόραση με τίτλο «Η Ιστορία του Σεξ» που μεταξύ άλλων αναφέρεται εκτεταμένα στο έργο του Kinsey, εστιάζοντας εύστοχα στα πειράματα και τα ευρήματά του και όχι στην προσωπική του ζωή.



Γενικά: Κερδίζει μόνο τους ανυποψίαστους. Ίσως ούτε καν αυτούς. 5/10