Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2006

Το μακρύ μας ταξίδι από το 5 ως το 6.

Δεν ξέρω για το δικό σου το 5, αλλά το δικό μου αδιάφορο θα το έλεγες, κουραστικό θα το έλεγες, «μία από τα ίδια» (σίγουρα) θα το έλεγες. Νομίζω ότι συνολικά δούλεψα παραπάνω, διασκέδασα λιγότερο, οι χαρές μου ήσαν μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού, οι λύπες μου το ίδιο. Τουλάχιστον το ισοζύγιο ήταν ισορροπημένο και άρα μπορώ να ξεκινήσω σήμερα την καινούργια χρονιά, χωρίς χρωστούμενα. Καλό κι αυτό.

Εντάξει, οι προσδοκίες που επενδύουμε σε κάθε αρχή και σε κάθε ξεκίνημα, είναι κατά βάση αφελείς και το ξέρω. Αλλά δε βαριέσαι, μεταξύ της αφρώδους γεύσης που μας έχει αφήσει ακόμα στα χείλη η σαμπάνια, της μελωδίας από το Γαλάζιο Δούναβη που μας παίζουν τα βιολιά της Πρωτοχρονιάτικης Συναυλίας στη Βιέννη και του διονυσιασμού στον οποίο (καλώς) ενδώσαμε τρώγοντας και πίνοντας όλες αυτές τις ημέρες, μπορούμε –νομίζω- να παραδοθούμε σε μία άνευ όρων, αισιοδοξία για το μέλλον μας. Όταν το στομάχι σου είναι γεμάτο, όλα δείχνουν λιγότερο τρομακτικά.

Άλλωστε, το 6 ακούγεται πιο συμπαθητικό και ως νούμερο. Είναι ζυγό, στρογγυλεμένο, διαιρείται βρε παιδί μου και με το 2 και με το 3 (χαρακτηριστικά που πάντοτε μετράνε, σε ένα έτος). Άσε που δεν είναι και δίσεκτο: ο Φλεβάρης του θα τελειώσει στις 28 και δεν θα μας τα πρήξει (αυτή η extra μέρα κάθε τέσσερα χρόνια, με σκοτώνει). Κι επιπλέον, έχουμε να περιμένουμε πράγματα μέσα στο 6: ανασχηματισμούς, δημοτικές εκλογές, μουντιάλ, το Fame Story 4. Ανασκουμπώσου, ντε!

Χρόνια σου πολλά, λοιπόν! Σου εύχομαι λιγότερες αναβολές και παρατάσεις. Όσα θέλουμε να κάνουμε και τα μεταθέτουμε για ένα αόριστο μέλλον (που πάντα κυνηγάμε και ποτέ δεν έρχεται), να τα κάνουμε σήμερα. Τώρα, ει δυνατόν (άντε, ντύσου και σβέλτα!). Η ευτυχία μας ας μην αργήσει ούτε μία μέρα ακόμα.

Και για τα άσχημα –που κι ας τα απευχόμαστε, θα έρθουν- εύχομαι να αντλήσουμε ικανές δυνάμεις από μέσα μας, για να τα αντιμετωπίσουμε. Με ένα «χόκους-πόκους», ένα μαγικό κούνημα της μυτούλας κι ίσως, ένα «σούπερκαλιφρατζιλιστικ εξπιαλιντόσιους», το ζεστό φως μίας καταγέλαστης λιακάδας να διώξει τα σκοτάδια μας.

4 σχόλια :

  1. Το δικό μου 5 ήταν φρικτό. Ξέχασες την αναθεώρηση, το Dream Show the Music, το Παροαδείσου 7, τη Eurovision. Αν μη τι άλλο με αυτά τα κοσμοιστορικά γεγονότα θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι.

    Καλή Χρονιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. You have an outstanding good and well structured site. I enjoyed browsing through it »

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts