Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2006

Που ‘ναι η μπάλα; (ο-ε-ο)

Μπορεί την επιλογή μου να υποστηρίξω το Τόγκο στο Mundial να την έλεγες άτυχη, αλλά για πόσο πια θα μου το προσάπτεις; Εντάξει δεν σταύρωσε αγώνα -και μεταξύ μας εντεκάδα να κατέβαζες με το Σύλλογο Ιεροψαλτών Κερατσινίου, όλο και κάτι παραπάνω μπορεί να σου απέδιδε. Εντούτοις είμαι μεν φίλαθλος, αλλά πάνω απ’όλα ψυχοπονιάρης! Με το που είδα τους τογκολέζους, ήρθε κι απέδωσε αναδρομικά όλη η στρατηγική μάρκετινγκ της Κατερίνας Μητσοτάκη για την Action Aid, ξύπνησαν μνήμες από τα παιδικά τετράδια της Unicef και εικόνες από τις περιηγήσεις του Τέρενς Κουικ στην αραπιά, α λα μπρατσέτα με την Έμη Λιβανίου. Είναι κι αυτό το νέο trend που θέλει κάθε σοβαρό καλλιτέχνη να υιοθετεί κάτιτις το εξωτικό –ένα παιδάκι, έναν πύθωνα ή απλώς το ύφος «ουγκ»- και αισθάνθηκα σφόδρα την ανάγκη να δηλώσω εαυτόν οπαδό της ομάδας.

Τώρα βέβαια θα μου πεις, πού να φτουρήσει ο τριτοκοσμικός ο άνθρωπος μπροστά σ’ ένα Ζιντάν, ένα Μπέκαμ, ένα Φίγκο ή ένα Ροναλντίνιο; Τι διαφήμιση μπορεί να σου υποστηρίξει ο ταμ-ταμ-ταμ; Πώς να τον εσουλουπώσεις, να του πετάξεις τη μοντέλα την Τσέχα, τη δίμετρη δίπλα και να τον φέρεις σε μία Ρεάλ ή έστω στο show του Αρναούτογλου; Και πες σου λέω εγώ ότι σπάει ο διάολος το ποδάρι του και βγαίνει το Τόγκο πρώτο –αυτόν τον έρμο τον Έλληνα που έχει ποντάρει όλο το μισθό, το επίδομα αδείας και τις μετοχές Καραμολέγκου πάνω στη Βραζιλία, δεν τον σκέφτεσαι; Θέλεις να έχουμε τώρα και εγκλωβισμένους του προπατζίδικου; Να βγει ο Έβερτ να ζητάει εξεταστικές επιτροπές για τη διαιτησία και ο Κούγιας να αναλάβει το Καμερούν; Ε όχι! Κάλλιο να δούμε σοκολατένιες βραζιλιάνες να το σηκώνουν (το τρόπαιο!), που είναι διάολε και πιο τηλεοπτικές!

Τρίτη, 27 Ιουνίου 2006

Το νου σας και σας φάγαμε!

Έντονη φημολογία έχει απασχολήσει τις τελευταίες ώρες τους πολιτικούς και κοινωνικούς κύκλους της χώρας, με επίκεντρο την πολυαναμενόμενη επιστροφή του Τεκμηρίου. Η αναγγελία της είδησης εν τω μέσω της θερινής ραστώνης, έκαμε τον Κωστάκη να χάσει από το χέρι του τη μισοφαγωμένη αραβική πίτα του, το Γιωργάκη να παραπατήσει πάνω στο διάδρομο γυμναστικής, τη Νατάσσα να χάσει προς στιγμή το νυστέρι της (που πήγε και σκάλωσε το αναθεματισμένο, στη σπλήνα του ασθενούς της), το Χριστόδουλο να ψαλιδίσει κατά λάθος το μισό μουστάκι του καθώς περιποιόταν τη γενειάδα του μπροστά στο χρυσοποίκιλτο βυζαντινό καθρέφτη του και την παγκόσμιου βεληνεκούς καλλιτέχνιδα Άννα Βίσση να αστοχήσει, με αποτέλεσμα το βελάκι που έριχνε εκείνη τη στιγμή –και το οποίο κατευθυνόταν προς την αφίσα της Δέσποινας Βανδή που έχει τοιχοκολλημένη στο playroom της- να ακολουθήσει μία τρελή πορεία κάνοντας γκελ πάνω στον αποχυμωτή, τραβώντας χωρίστρα στο μαλλί του Νίκου και καταλήγοντας να καρφωθεί στο zen καναπέ με τα φλαμίνγκο.

"Bee" της Tamar Assaf

Αναπάντητα πάντως παραμένουν τα ερωτήματα για την εξαφάνιση του συγγραφέα του Τεκμηρίου για σειρά εβδομάδων και αμέσως μετά την ολοκλήρωση της Eurovision. Κάποιοι έκαμαν λόγο για απαγωγή του από ξένες μυστικές υπηρεσίες, από UFO ή από το Μιχάλη Ρακιντζή, αλλά οι καθ’ύλην αρμόδιοι κ.κ. Βουλγαράκης, Χαρδαβέλλας και η Νταίζη Κουβελογιάννη βγήκαν και διέψευσαν αντίστοιχα τις σχετικές φήμες. Σύμφωνα με άλλο σενάριο, ο εξαφανισθέντας πέρασε υπό την προστασία του Ηλία Ψιννάκη, ο οποίος διέκρινε πάνω του ένα sui generis ταλέντο και αφού (α) τον έστειλε στο Φουστάνο για το απαραίτητο ρετουσάρισμα, (β) ψαλίδισε όλα του τα φανελάκια και (γ) τον όρκισε να μην ξαναχρησιμοποιήσει τσατσάρα για να χτενίσει το μαλλί του, ετοιμάζεται τώρα να τον αναδείξει ως τον επόμενο superstar της χώρας!

Το Τεκμήριο επέστρεψε. Απαστράπτον, ανανεωμένο και τσιμπάει! Έχε το νου σου…