Τρίτη, 2 Ιανουαρίου 2007

Τα καλύτερά μου από το έτος που πέρασε

Επειδή με έχεις πετύχει στις καλές μου να μασουλάω μελομακάρονο και να πίνω καπουτσίνο με σαντιγί που μόλις έφτιαξα, απεφάσισα να σου απαριθμήσω τις καλύτερες εντυπώσεις μου από το 2006. Εντάξει, αν θέλεις μπορείς και να διαφωνήσεις, αλλά άσε με να έχω κι εγώ τις αδυναμίες μου.

Μουσείο Mucha, Πράγα

Το επισκέφθηκα πέρσι τέτοιον καιρό. Ομολογώ ότι ουδέποτε είχα εκτιμήσει εκείνες τις γυναικείες μορφές που πρόβαλαν ροδοκόκκινες και αλαφροΐσκιωτες σα νύμφες, πλαισιωμένες σε πολυδαίδαλα μοτίβα της Art Nouveau. Θαυμάζοντας όμως από κοντά τις γιγαντιαίες αφίσες του Alphonse Maria Mucha με την επαναλαμβανόμενη θεματολογία και το νεοκλασικό φορμαλισμό, αφέθηκα στο ρομαντισμό αλλοτινών καιρών. Όταν οι Ναζί εισέβαλαν στην Τσεχοσλοβακία ο Mucha υπήρξε από τους πρώτους που συνελήφθησαν από τη Γκεστάπο. Λίγους μήνες αργότερα άφησε την τελευταία του πνοή.

Αλ τσαντίρι νιουζ

Ο Λαζόπουλος κάμει σάτιρα με ουσία, βάθος και άποψη. Εμφανώς ωριμότερος σε σχέση με προηγούμενες δουλειές του, καυστικός στον τρόπο που αντιμετωπίζει το παράλογο της καθημερινότητας, απολαυστικός στις εμμονές του με τη Μιμή και το Γρηγόρη, συναισθηματικός όπου χρειάζεται, δεικτικός έναντι των εξουσιαστών, στοργικός έναντι των εξουσιαζόμενων, αστείος και συνάμα θλιβερός στις διαπιστώσεις του. Τον παρακολουθώ φανατικά κάθε Τρίτη.

2

«Δεν θέλει δύναμη. Σπρώξε μαλακά.» Με μόλις πέντε λέξεις ο Δημήτρης Παπαϊώννου κατάφερε περισσότερα από πολλούς άλλους καλλιτέχνες της γενιάς του: μου μίλησε ευθέως! Για εκείνα που κυνηγώ και δεν φθάνω, για την αγωνία της επαφής, για το σύστημα που αθέλητα στηρίζω και συνεχώς με κατασπαράζει, για την ιλαρότητα της καθημερινότητάς μου. Με μόλις πέντε λέξεις και ένα ηφαίστειο παλλόμενων κορμιών.

Heroes

Άνθρωποι με υπερφυσικές δυνάμεις αντιμετωπίζουν την απειλή μίας ολοκληρωτικής καταστροφής. Η συναρπαστικότερη σειρά φαντασίας που έχω παρακολουθήσει ποτέ, αποτελεί ακόμη μία αδιάψευστη απόδειξη ότι η αμερικανική τηλεόραση έχει κάμει άλματα προόδου την τελευταία τριετία. Μετά το Lost, το Prison Break, το 24 και τις Desperate Housewives, η θέαση τηλεσειρών αποτελεί τη νέα γλυκιά μας συνήθεια. Οι Heroes είναι απλώς πόρωση. Το κατεβάζω από το internet και έχω πάθει απίθανη στέρηση που διακόπηκε για τρεις εβδομάδες λόγω γιορτών.

Έτος Rembrandt, Άμστερνταμ

Το εντυπωσιακό έργο του σημαντικότερου φλαμανδού ζωγράφου αναδείχθηκε με μία σειρά εξαίσιων εκδηλώσεων και αφιερωματικών εκθέσεων. Μέσα από τα καινοτομικά παιχνιδίσματα του φωτός στη «Νυχτερινή Περίπολο», τη θεατρικότητα των «Συνδίκων της Συντεχνίας των Υφασματεμπόρων» και την ατελείωτη σειρά με τις αυτοπροσωπογραφίες του, ξεδιπλώθηκε μπροστά μου η τραγικότητα του δημιουργού και το μεγαλείο της τέχνης του. Καταπονημένος και χρεοκοπημένος ο -άλλοτε ευκατάστατος- Rembrandt ξεψύχησε στις 6 Οκτωβρίου του 1969, λίγο καιρό μετά το θάνατο του μονάκριβου γιου του Τίτου.

Έκθεση Botero, Αθήνα

Στη μεταολυμπιακή Αθήνα, οι μεγάλες καλλιτεχνικές εκθέσεις είναι είδος προς εξαφάνιση. Η Εθνική Πινακοθήκη έσωσε τα προσχήματα γιομίζοντας τις αίθουσές της με τα τροφαντά έργα του Botero. Πήγα αρνητικά προκατειλημμένος και εν τω μέσω του θέρους, αλλά έπαθα «πλάκα» (το ‘πιασες το λογοπαίγνιο;). Καταγέλαστες χρωματιστές εικόνες, σαν εικονογράφηση μίας παραμυθένιας πραγματικότητας!

Monster House

Τη στιγμή που αστρονομικά ποσά επενδύονται σε κακόγουστες ταινίες με ακριβοπληρωμένους σταρ και κάκιστα σενάρια, επιμένω να υποστηρίζω ότι τα κινούμενα σχέδια είναι η πιο αξιόπιστη επιλογή για κινηματογραφικές αποδράσεις. Καλλιτεχνικά άρτιο και συναρπαστικό, το Monster House καταφέρνει να απευθύνεται σε παιδιά και ταυτόχρονα να είναι απόλυτα ενήλικο. Λυπάμαι πραγματικά όσους (και είναι πολλοί) θεωρούν ότι τα κινούμενα σχέδια σταματούν στη Μάγια τη μέλισσα. Κυρίως γιατί στερούν από τον εαυτό τους την πλέον δυναμικά εξελισσόμενη μορφή τέχνης.

Καθημερινή της Κυριακής

Η μόνη εφημερίδα την οποία μπορώ και διαβάζω ολόκληρη -και ναι, μου παίρνει ώρες. Οι καλαίσθητες κασετίνες με τα υπέροχα ντοκιμαντέρ του BBC αποτελούν μία όαση στη φαιδρή υπερπροσφορά εγκυκλοπαιδειών, φτηνιάρικων ταινιών και βιβλίων από τις λοιπές εφημερίδες του Σαββατοκύριακου. Κι ας με κουράζει το σχήμα της, έμαθα να το αγαπώ κι αυτό.

5 σχόλια :

  1. Σε ολα σωστος!!!
    Καλησπερα και καλη χρονια να εχουμε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν μου βγαίνει σε τίποτε να σε διαφωνήσω.
    Παω να δω και γω το Monster Ηοuse! Μπας και ξεκολλήσω από τα αγαπημένα μου Robots!!!
    Καλή χρονιά σου εύχομαι με ακόμη περισσότερα best of και ευχάριστες στιγμές!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ψαγμένος και φιλοσοφημένος τύπος φαίνεσαι ! Καλή συνέχεια στο blog και καλή χρονιά !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλή Χρονιά, Υγεία κι ευτυχία.
    Μόλις σήμερα σε ανακάλυψα (όντας νέος "μπλογκέρ") και το μόνο που σου λέω συγχαρητήρια. Ν΄αρέσει η αισθητική σου, οι απόψεις σου και οι φωτογραφίες. Ειδικά το σχόλιο σου για την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ την οποία διαβάζω από το 1974 (ναι τόσο μεγάλος είμαι..).
    Σε βάζω στα αγαπημένα μου και κάθε μέρα θα διαβαίνω το ..κατώφλι σου. Πρόσεξε να μην με απογοητεύσεις.
    http://ermis-ermis.blogspot.com/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ψαρώσατε όλοι με την κουλτούρα, ε?
    (Αστειεύομαι. Σας ευχαριστώ πολύ-πολύ για τα καλά σας λόγια.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts