Κυριακή, 6 Μαΐου 2007

Eurovision 2007 (Μέρος Τρίτο)

Δανία

Η DQ γεννήθηκε ως αγόρι κάπου στην Κοπεγχάγη, αλλά όταν μεγάλωσε απεφάσισε πως της πήγαιναν περισσότερο τα σατέν. Στο διαγωνισμό καταφθάνει πλουμιστή και φτερωτή για να τραγουδήσει το “Drama Queen” που καταλαβαίνεις ότι είναι και βγαλμένο μέσα από τη ζωή. Αλλά έρχεσαι ο τηλεθεατής και έχεις γκώσει, διότι πόσες τραβεστί χωρούνε επιτέλους σε μία βραδιά; Προβλέπω να πιαστεί μαλλί με μαλλί η ουκρανέζα Verka με τη δανέζα DQ, να αλληλοεξοντωθούν με φονικά όπλα η μία το δονητή της και η άλλη το πιστολάκι και να γίνει επί σκηνής το ολοκαύτωμα της σιλικόνης.

Ελλάδα

Δύο πράγματα μπορούν να συμβούν με τον έλληνα καλλιτέχνη που στέλνουμε στη Γιουροβίζιον: ή πάει καλά και συνεχίζουμε μετά να τον τρώμε στη μάπα στο τριακονταπλάσιο (βλ. Ρουβάς, Παπαρίζου) ή πατώνει και τον αναζητά μετά από χρόνια η Αγγελική Νικολούλη και ο Ερυθρός Σταυρός (βλ. Ρακιντζής, Μαντώ -να πω και τη Βίσση;). Δεν ξεύρω αν θα δούμε στο μέλλον τη φάτσα του Σαρμπέλ στα γάλατα με λεζάντα «όποιος έχει δει αυτόν τον καλλιτέχνη, να επικοινωνήσει στα τάδε τηλέφωνα», αλλά το τραγούδι «Yassou Maria» εμένα προσωπικά μου έχει δημιουργήσει μία αντίφαση. Ενώ διαθέτει όλα τα συστατικά, κάτι δεν του κάθεται. Είναι σαν να σκεφτείς το Γιωργάκη στο ρόλο του πρωθυπουργού: καλό παιδάκι φαίνεται, σπουδαγμένο, με την εργασιακή εμπειρία και τις γλώσσες του, αλλά δεν φτουράει για τη θέση! Νομίζω ότι αν ο Σάκης έπρεπε να κάμει ανάποδη τούμπα για να βγει τρίτος και η Βίσση να πέσει γονυπετής για να ‘ρθει ένατη, ο Σαρμπέλ οφείλει τουλάχιστον μία τριπλή αναπήδηση στον αέρα με προσγείωση σε κατακόρυφο και οριεντάλ σπαγγάτο στη συνέχεια, για να τον θυμόμαστε και μετά το διαγωνισμό.

Ουγγαρία

Εκτός τόπου και χρόνου θα την έλεγες. Διότι εκεί που οι υπόλοιπες χώρες στέλνουνε κιτσάτες κυρίες, φτερά και πούπουλα, έρχεται η Ουγγαρία και σου προτείνει ερωτικό, μελαγχολικό blues -τύπου κόψε-φλέβα-στη-Βουδαπέστη- με τη συνοδεία ενός πιάνου. Τη φωνή της Magdi Rusza άτυχη δεν θα την επείς και τελοσπάντων ποντάρει λόγω καταγωγής (είναι από τη Σερβία) σε ένα 12άρι από το Βελιγράδι (που χλωμό…). Αλλά έρχομαι και σε ρωτώ: αν ήθελε ο ευρωπαίος Σάββατο-βράδυ να μελαγχολήσει, να βάλει ένα ουίσκι με πάγο, να θυμηθεί παλιές του αγάπες, ν’ανάψει τσιγάρο, να κοιτάξει παλιές φωτογραφίες με νοσταλγία και να βυθιστεί στη μελαγχολία, ΓΙΟΥΡΟΒΙΖΙΟΝ ΘΑ’ΒΛΕΠΕ; Θα άκουγε ΕΡΑ3, θα το γύριζε σ’έναν Κωστάλα, θα άνοιγε ποιητική συλλογή της Κικής Δημουλά.

Ισλανδία

Ο Eirikur Hauksson είχε ξανασυμμετάσχει στο διαγωνισμό τη δεκαετία του ‘80, όταν βλέπαμε τον Ιππότη της Ασφάλτου και ακούγαμε Duran Duran και Bon Jovi θαυμάζοντας το σγουρό μαλλί περμανάντ που προσέθετε στους καλλιτέχνες 20 εκατοστά ύψος. Προφανώς στο μεσοδιάστημα ο Eirikur είχε μπει σε μία κάψουλα κρυογενετικής και τον αποψύξανε προσφάτως, διότι δεν δικαιολογείται αλλιώς να έχει το ίδιο ακριβώς μαλλί και να τραγουδά ακόμη τις ίδιες ροκ μπαλάντες που παλαιότερα έγραφες σε κασέτα και τις άκουγες στο walkman-κασετόφωνό σου στα διαλείμματα του φροντιστηρίου. Γαμώτο, συγκινήθηκα με όλα αυτά.

Λετονία

Σου’χω εικόνα: γονδολιέρηδες να αρμενίζουνε στα κανάλια της Βενετίας και να τραγουδούνε με στεντόρειες φωνές οπερετικές καντσονέτες. Εντάξει, συνεπές με το βαλτικό στοιχείο δεν θα το πεις (ναι, μιλάμε για τη Λετονία εδώ), αλλά πρέπει να παραδεχτείς ότι μία διάθεση για ρομαντσάδα στη δημιούργησα. Ε, αυτό προσπαθεί και το συγκρότημα Vonaparti που προφανώς κάνει εστίαση στη γιαγιά-τηλεθεάτρια και τον παππού-τηλεθεατή, που θα έχουνε φρικάρει με την τραβεστί της Δανίας και θα ψάχνουν μία απάνεμη επιλογή για ν’αράξουνε: έναν Φώτη Πολυμέρη, έναν Τόνη Μαρούδα ή έστω τον Domenico Modugno. Βέβαια επειδή παίζει τα ΚΑΠΗ να έχουν κοιμηθεί ως την ώρα της ψηφοφορίας ή να έχουν χάσει τα γυαλιά τους και να μην μπορούν να πληκτρολογήσουν τον αριθμό για να ψηφίσουν, προβλέπω τους Vonaparti να πνίγονται στο Grand Canal.

Ανδόρα

Εφέτος το κρατίδιο του ένα-και-τίποτα, στέλνει τη σχολική μπάντα του τοπικού Λυκείου, με το τραγούδι “Let’s save the world”. Σου λέει που να τρέχουμε τώρα να βρίσκουμε λεφτά για πενταήμερες και καθηγητές να μας συνοδεύσουν: δεν πάμε ταξίδι στο Ελσίνκι να κάνουμε χαβαλέ; Το τραγούδι μία πρόφαση θα το έλεγες (διότι τραγούδι σίγουρά ΔΕΝ θα το έλεγες) και η ανδοριανή πιτσιρικαρία ετοιμάζεται για τρελά πάρτι στην πισίνα του ξενοδοχείου, όργια με τις ρωσίδες αρτίστες, μπύρες-ξάπλες-μάσες, μαξιλαροπόλεμο και κυνηγητό στους διαδρόμους. Κι τα ελληνικά σχολεία πηγαίνουν ακόμη στη Ρόδο και στην Κέρκυρα…

(συνεχίζεται)

2 σχόλια :

  1. Δανία: Πολύ εντυπωσιακή η φτερωτή, όμως τελικά νομίζω ότι δε θα έχει καμμία τύχη για πρόκριση! Πάντως αν προκριθεί θα ήταν σκέτο ανέκδοτο να κληρωθεί μετά ή πριν την Ουκρανία, εκεί θα συμβεί αυτό που περιγράφεις.

    Ουγγαρία: Επειδή είναι ωραίο τραγούδι, όλα παίζονται δεδομένου ότι το να είναι άσχετο με το ύφος του "θεσμού" μπορεί να είναι και πλεονέκτημα στο τέλος!

    Ελλάδα: Συμφωνώ για το Σαρμπέλ αλλά... εμένα ο Γιώργος Παπανδρέου μου αρέσει! lol Νομίζω ότι τη δεκάδα μπορεί να τη χτυπήσει!

    Ανδόρα και Λετονία δεν έχω λόγια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σόρυ, όταν λες ότι "δεκάδα μπορεί να τη χτυπήσει" αναφέρεσαι στο Γιώργο ή στο Σαρμπέλ. Διότι και τα δύο ενδεχόμενα με αγχώνουν.
    lol

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts