Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2007

Californication

Δεν μου έφθαναν τα μύρια τόσα ξένα σήριαλς που βλέπω, είπα βρε να ξεκινήσω και κάναδυο καινούργια. Δοκίμασα λοιπόν το νέο πόνημα του David Duchovny που τον θυμάσαι στην καλύτερη περίπτωση από τα X-Files (όπου συνέβαιναν διάφορα παραφυσικά φαινόμενα, δίχως να έχεις πολυκαταλάβει ποιο είναι το alien: εκείνο το πλάσμα με τα τρία πλοκάμια ή η συμπρωταγωνίστρια Gillian Anderson;) και στην χειρότερη από τα Red Shoe Diaries (που διάβαζε πικάντικα γράμματα κορασίδων που το κανελλώνανε το ριζόγαλο).

Το σήριαλ Californication με πρωταγωνιστή τον David είναι ένα σύγχρονο σχόλιο για τα υπαρξιακά αδιέξοδα της μέσης ηλικίας. Καλά μην φας κιόλας. Δεν μιλάμε για Ταρκόφσκι ή τίποτις ψαγμένες κουλτούρες με ατελείωτες σιωπές που ώσπου να βγει ο διάλογος σε παίρνει να πας να κάμεις και τσιγάρο. Εδώ παρακολουθείς τον ήρωα να κάμει τρία πράγματα: φυστίκωμα, απίθανες βλακείες και ξαναμανά φυστίκωμα. Ο David υποδύεται έναν συγγραφέα που δεν έχει έμπνευση (μπορείς να το πεις και αυτοβιογραφικό για τον σεναριογράφο της σειράς) και περιφέρει τη μίζερη ύπαρξή του σε κλαμπ γεμάτα αποφασισμένες μεγαλοκοπέλες με ψηλοτάκουνες γόβες και σε μίνιμαλ μεζονέτες στο Μαλιμπού (που βασικά διασχίζουμε ψιλοτρέχοντας, για να φθάσουμε στο κρεβάτι).

Επίσης να σου πω ότι ο David ήταν παλαιότερα παντρεμένος με μία δυσεξήγητα συμπαθητική τύπισσα και έχει και ένα δωδεκάχρονο κοριτσάκι, το οποίο θα το χαρακτήριζες ελαφρώς σαλεμένο, διότι στο πρώτο επεισόδιο το μαζεύανε από ένα μεταμεσονύχτιο πάρτι με ναρκωτικά. Βεβαίως αυτό δεν δείχνει να προβληματίζει διόλου τον ήρωα, ο οποίος συνεχίζει τις εξυπνακίστικες ατάκες προς ανελέητα φαντασμένες γκόμενες, οι οποίες τον περιφρονούν, τον χαστουκίζουν (μία τον σάπισε στο ξύλο αν-έχεις-το-Θεό-σου), τον φτύνουν και τον χλευάζουν, αλλά εντέλει του κάθονται γιατί είναι ψυχοπονιάρες.

Βαρεεεεεέθηκα. Και δεν αντέχω άλλο αυτές τις στυλιζαρισμένες αμερικανιές που δεν λένε απολύτως τίποτα, ακροβατώντας κάπου ανάμεσα στο soft porno και την αρθρογραφία του Cosmopolitan. Όχι για να μην παραπονιόμαστε μόνο για την ελληνική τηλεόραση.

(...και που να σου λέω για το Dexter, έτερη σειρά που δοκίμασα να δω, με έναν serial killer που σκοτώνει serial killers. Προτείνω εναλλακτικό σενάριο με έναν serial killer που θα σκοτώνει serial writters!)

4 σχόλια :

  1. To Californication δεν το έχω υπόψην μου, αλλά το Dexter έχω δει όλα τα επεισόδια και μπορώ να πω ότι μου αρέσει.

    Τα τρία πρώτα της πρώτης σεζόν ήταν εντελώς βαρετά, αλλά από το τέταρτο και μετά άρχισε να αποκτά ενδιαφέρον και πλέον έχει γίνει αγαπημένη συνήθεια να παρακολουθώ την εξέλιξη κάθε εβδομάδα. Χθες είδα το πέμπτο επεισόδιο της δεύτερης σεζόν που προβλήθηκε στην Αμερική την Κυριακή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ομολογώ πως μου έχει αρέσει πολύ το Californication (μου μένει να δώ μόνο το τελευταίο επισόδιο αύριο, νο12). Βασικά γιατί με έκανε να γελάσω και να πάρω την ζωή λιγουλάκι λιγότερο σοβαρά, πράγμα που το έχω ανάγκη πολύ αυτή τη στιγμή.
    Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα βέβαια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αχ τι μου κάνετε!! Να κάτι τέτοια μου λέτε και βάζω τον εαυτό μου στο τριπάκι να δω ολόκληρο τον κύκλο των επεισοδίων. Εκεί που το είχα ξεγράψει το πράγμα και έλεγα "ουφ, ευτυχώς δεν μου αρέσουν αυτές οι σειρές, γλίτωσα ο τηλεθεατής από νέα κολλήματα" τσουπ, μου την κινείτε την περιέργεια.

    Ρε Δανάη σίγουρα βλέπεται ο Dexter;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Για να πω την αλήθεια εμένα μο άρεσε το Californication και περιμένω πως και πως το δευτερο κύκλο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts