Τετάρτη, 25 Απριλίου 2007

Eurovision 2007 (Μέρος Πρώτο)

Πιστό στις παραδόσεις, το ιστολόγιο δαύτο αναλαμβάνει το δύσκολο και επίπονο έργο της ενημέρωσής σου ενόψει του διαγωνισμού της Eurovision για να σου αναλύσει το όλο event τραγούδι-τραγούδι, στίχο-στίχο, νότα-νότα αν χρειαστεί! Διότι σ’έχω αφήσει ποτέ εγώ χωρίς τη φεστιβαλική σου ενημέρωση; Όχι, πες! Το λοιπόν, ξεκινώ...

Μινιμαλισμός στο Κίεβο

Ουκρανία

Πολύ έχει τσαντιστεί η Ουκρανία που τη θεωρούνε όλοι συντηρητικούρα του παραπετάσματος και απεφάσισε να στείλει μία τραβεστί ονόματι Βέρκα Σερντιούτσκα. Σα να λέμε, πάρε να ‘χεις! Η Βέρκα που κυκλοφορεί σε συσκευασία XXL είναι πολύ διάσημη στη χώρα της και μπορείς να συναντήσεις τη φάτσα της από τα πρωτοσέλιδα των tabloids έως σε μπουκάλια μαγιονέζας. Έμαθε μάλιστα τα χαμπέρια της ένα-και-τίποτα-με-μπότες Ρουσλάνας (η οποία μετά τη νίκη της στο διαγωνισμό μετεπήδησε παρακαλώ στα βουλευτικά τα έδρανα) και σου λέει, είναι καλύτερη από εμένα η κοντή; Σου υπενθυμίζω πάντως ότι σε τραβεστί, έχουμε δει και τη Ντάνα Ιντερνάσιοναλ με τα φτερά στους ώμους, αλλά σε πιο light εκδοχή και με λίγα λιπαρά. Το τραγούδι της Βέρκας δεν λέει πολλά, αλλά η αρτίστα είναι δρώμενο από μόνη της. Όταν την προσέβαλε ένας δημοσιογράφος από το Κίεβο, τον ακινητοποίησαν οι μπράβοι της και η ίδια προχώρησε σε βίαιες απειλές εναντίον του κουνώντας απειλητικά το δονητή της μπροστά στη μύτη του. Κατόπιν αυτού, εγώ που έχω σκιαχτεί, μάλλον θα την ψηφίσω!

Ένα πρωινό, η παναγιά μου θα'ρθει να με βρει, στην ακρογιαλιά!

Κύπρος

Η μαρτυρική νήσος έχει υποστεί το δίχως άλλο, πολλές ταλαιπωρίες στη μακραίωνη ιστορία της. Αλλά εκείνο που φέρει βαρέως ο μέσος κύπριος είναι τα στραπατσαρίσματα στο διαγωνισμό. Διότι τι παράγει το νησί, μπρόκολα; Τραγουδιστές, παράγει! Τι την παγκοσμίου βεληνεκούς καλλιτέχνιδα Άννα Βίσση στείλανε με τη μπαλάντα «Μόνο η αγάπη» (και όντως, μόνο η αγάπη την ψήφισε), τι το Μιχάλη Χατζηγιάννη σε θρησκευτικοφιλοσοφικό άσμα με ψαγμένο στίχο («Γένεσις, σηκώνει αιώνια τη γη, για την αρχέγονή κραυγή, της νιότης η γιορτή, ελευθερία»!?!?) που πολύ τον μπέρδεψε τον Ευρωπαίο, τι την Αλέξια σε κλωτσοπατινάδα πάνω στο πιάνο («Άσπρο-μαύρο, όνειρα κάνω!»), τι σύσσωμη την οικογένεια της Κωνσταντίνας να τραγουδάει «μάνα μου, γλυκιά πατρίδα σεργιάνα μου» (και να προσπαθεί ο παρουσιαστής του BBC να καταλάβει πώς διάολο μεταφράζεται το «σεργιάνα» στα αγγλικά): εις μάτειν όλα γένηκαν, εις μάτειν! Έρχεται τώρα όμως η Ευρυδίκη στην τρίτη και φαρμακερή συμμετοχή της στο διαγωνισμό και είναι σου λέει, αποφασισμένη για όλα. Το βλέπεις στο ύφος της, βρε παιδί μου ότι έχει αλαφιαστεί με όλη ετούτη την αδικία και ερμηνεύει το άσμα “Comme ci, comme ca” λες και θα σου βγάλει κανένα μάτι, αν δεν τη ψηφίσεις. Με τα γαλλικά που ξεύρω εγώ, νόημα δεν έβγαλα, αλλά δε βαριέσαι: σάμπως και μιλάει κανείς γαλλικά τη σήμερον; -σαν τα σανσκριτικά έχουνε καταλήξει, που τα θυμάται μοναχά ο Μελ Γκίμπσον όταν θέλει να κάμει έθνικ ταινία. Ο δε Κοργιαλάς που έγραψε το τραγούδι, θα εμφανισθεί –λέει- με αμφίεση φούστα/μπλούζα για να τονίσει τον αμφίσημο χαρακτήρα του στίχου που σου υπενθυμίζω ότι σημαίνει «έτσι κι έτσι» (πώς λέμε «τον παίρνεις που και που και πας Χονολουλού»;). Τι να πεις; Όπως χαρακτηριστικά αναφωνούσε η πάλαι ποτέ Δάφνη Μπόκοτα προλογίζοντας τη συμμετοχή της νήσου και εμφορούμενη από πατριωτικό ενθουσιασμό: «Καλή επιτυχία στην Κύπρο μας!».

Το βουλγαρικό ντουέτο Елица Тодорова και Стоян Янкулов (το 'χω το βουλγάρικο!) σε παλαιότερη επισκεψή τους στον Οίκο Μοιραράκη. Η κεραμιδοκόκκινη μπουχάρα πωλήθηκε μερικές ώρες αργότερα σε κυρία από τα Σούρμενα που πλειοδότησε τηλεφωνικώς.

Βουλγαρία

Τα τελευταία δύο χρόνια η Βουλγαρία και για να δείξει το ευρωπαϊκό της πρόσωπο, έστελνε κάτι κρυόμπλαστρες μπαλάντες-tribute στον Τζόνι Λόγκαν, που ξεχνούσαν όλοι να ψηφίσουν. Φέτος που καβαντζώθηκε θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είπε ας πάει και το παλιάμπελο κι αποφάσισε να στείλει την Elitsa η οποία ουδεμία σχέση έχει με το παρθένο λάδι Ελαϊς, την Καλαμάτα, τη χωριάτικη σαλάτα ή τη γνωστή φραπελιά, αλλά ερμηνεύει άσμα περιωπής με κλαπατσίμπαλο, ουρλιαχτό και μερικές ακατάσχετες κορώνες (που έρχεσαι κι αναρωτιέσαι τι διάολο έφαγε η αρτίστα και της προκάλεσε τόσο ρέψιμο). Μπορεί εκ πρώτης να σου κάμει σε βαλκανικό βοσκοτόπι (έλα μπρρρρρρρ), αλλά εμένα πολύ μου αρέσουν κάτι τέτοιες φολκλοριτέ και το ξεύρεις.

(συνεχίζεται)