Σάββατο, 9 Αυγούστου 2008

Μέσα από το Πεκίνο;

Δώσε μου τελετή, φανφάρα και κλαμπατσίμπαλο και πάρε μου την ψυχή! Εξού και έτρεχα ωσάν το μανιακό στους άδειους -τελοσπάντων όχι και τόσο άδειους αλλά δεν είναι το θέμα μας τώρα, σταμάτα να κολλάς στο επουσιώδες- δρόμους της Αθήνας την Παρασκευή το μεσημέρι για να προλάβω το όπενινγκ σέρεμόνι της Beijing -που δεν τη λες πλέον Πεκίνο εκτός κι αν είσαι ανενημέρωτος μουρτζόβλαχος και περνάς τη μέρα σου πάνω στο τρακτέρ με την οδοντογλυφίδα στο στόμα.

Στο τσακ πρόλαβα τον Κωστάλα να ξεκινά την περιγραφή και προσπέρασα γρήγορα την απορία μου πόση ποιότητα θα τραβήξει ακόμη ο Αλέξης ώσπου να συμπληρώσει τα ένσημά του και να συνταξιοδοτηθεί επιτέλους από την ΕΡΤ, μπας και μπορέσει η Μπίλιω Τσουκαλά να αναλάβει την αναμετάδοση του πατινάζ, όπως της πρέπει. Το στάδιο "φωλιά του πουλιού" πολύ θεαματικό θα το πεις αν και μεταξύ μας εγώ περίμενα να προσγειωθεί κάποια στιγμή ένα γιγάντιο πουλί τύπου Τζουράσικ Παρκ εν τω μέσω της αρένας και να χέσουν μέντες Μπους και Σαρκοζί.

Η τελετή ήτανε πολύ ασιατικο-χολιγουντιανή, με τις κινεζούλες στη σειρά να κάνουν κύμα και να περιμένεις να ξεπηδήσει η Έστερ Γουίλιαμς, τη Σάρα Μπράιτμαν να τραγουδά αλαμπρατσέτα με κινέζο βαρύτονο μελιστάλαχτο άσμα που ήθελες να ξεχάσεις αμέσως μόλις τελείωσε, τους χορευτές να σχηματίζουν υπέροχα μωσαϊκά με στρατιωτική πειθαρχία που λες ταυτόχρονα ουάου και ζούπερ αλλά σκιάζεσαι και λίγο από μέσα σου και τέλος τους αθλητές να φτιάχνουν ένα χαλί με τις πατημασιές τους -το οποίο κάποια στιγμή και να με θυμηθείς, θα το δεις να μοσχοπουλιέται από την κυρία Μοιραράκη.

Επειδής είμαι και ευαίσθητος άνθρωπος, μόνο που δεν με πήραν τα ζουμιά όταν ένα τσούρμο κινεζάκια τραγούδησαν στα ελληνικά το "Αρχαίο Πνεύμα Αθάνατο" ή όταν μπουκάρισε στο στάδιο πρώτη η ελληνική ομάδα αθλητών με κουστούμια-ταγεράκια ή στη θεαματική σκηνή που ο τελευταίος λαμπαδηδρόμος βάδιζε στον αέρα κινούμενος προς τη δάδα. Ιπτάμενος και τζέντλεμαν ο κινέζος, με τη συγκίνηση στο βλέμμα εγώ.

Η συνταγή είχε φυσικά πολίτικαλ κορέκτ μηνύματα για να νιώσεις εσύ ο τηλεθεατής ότι δεν βλέπεις απλώς μία έθνικ φιέστα, αλλά αποκομίζεις και το ηθικό δίδαγμα. Έτσι λοιπόν και το περιβάλλον θυμηθήκαμε με οικολογικές αναφορές στη φύση που πληγώνεις και την παγκόσμια ειρήνη υμνήσαμε ως υπέρτατο ιδανικό και τη συμφιλίωση με τη διαφορετικότητα των λαών και των ανθρώπων επικαλεστήκαμε ως ζητούμενο και ως σύγχρονη πολυπολιτισμική αξία. Ψέμα τρελό με κέρασες και πιάστηκα κορόιδο, για τ'όμορφα ματάκια σου τα κάνω όλα ρόιδο. Αλλά τελοσπάντων μην τρελαίνεσαι κιόλας, αυτό είναι που ζήταγες έτσι κι αλλιώς. Μία γερή δόση εξτραβαγκάντσας που να τέρπει το μάτι και να κολακεύει το αυτί. Και μία χαρά τα απόλαυσες όλα στην υπέρτατη δόση τους.

Άλλωστε μιλιούνια οι κινέζοι.

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts