Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2008

Τα τάπας ήταν μάπας!

Σου είπα τα καλά για τη Βαρκελώνη; Πάρε και τα κακά για να μη λες ότι ωραιοποιώ τις ξενιτιές.

Πρώτον, ασχήμια. Άντρες, γυναίκες και παιδιά, όλοι τους κακομούτσουνοι και κοντοί. Εντάξει δεν είμαι και ο Φασούλας, αλλά όταν περιπατείς στη Rambla (κεντρική λεωφόρος για περαντζάδα) και εξέχει το κεφάλι σου από το πλήθος, κάτι δεν πάει καλά. Η Γαρουφαλιά (η νύφη της Θεοπούλας ντε) μπορεί και να έκαμε καριέρα ως μοντέλο-μπασκετμπολίστρια εκεί (σαν την Υβέτ εδώ, καλή ώρα). Εξού και το εθνικό τους φαγητό λέγεται «τάπας». Είναι της κοντής. Άσε που είναι όλοι χυμαδιό και ατυμέλητοι. Να είσαι μία Ολλανδέζα, μία Τσέχα ή μία Σουηδή να βγεις και με το βρακί στο δρόμο, δεν θα σου θυμώσω. Αλλά αφού δεν σε θέλει το ντι-εν-έι σου, φόρα ένα τακούνι, χύσε ένα Hondo στη φάτσα σου, κάμε κάτι με τα μαλλιά, μην αφήνεσαι - δεν το’χεις.

Δεύτερον, μπόχα. Αν δεν έχεις πρόχειρη την ασφυξιογόνο μάσκα, στο σοκάκι δεν μπαίνεις, στην πλατεία δεν στέκεσαι, στο λιμάνι δεν εισπνέεις. Η μικρή Τερέζα, πάτησε στο Τέζα. Λες και όλη η Ισπανία βγήκε και κατούρησε στο πεζοδρόμιο μη χειρότερα.

Τρίτον, πείνα. Αν έχεις αποφασίσει ν’αρχίσεις δίαιτα, μπορείς να μετακομίσεις στην Ισπανία! Μετά από διάφορες αποτυχημένες απόπειρες με τάπας (δεν χορταίνεις με το ορντέβρ), καραμελωμένα κρουασάν και άθλια ζυμαρικά, κατέληξα να επανεκτιμήσω την αξία των McDonalds, τα οποία αποτέλεσαν τη βασική διατροφή μου για τις τελευταίες ημέρες παραμονής μου στη Βαρκελώνη. Σαν εκείνο το ντοκιμαντέρ που έτρωγε ένας καθυστερημένος για ένα μήνα τζάνγκ φούντ, είχα γίνει. Γύρισα με τη χοληστερίνη να έχει χτυπήσει ταβάνι.

Τέταρτον, ακρίβεια. Δεν θα σου γκρινιάξω ποτές όμως ξανά για τις τιμές μας. Μία χαζομπαγκέτα με τυρί και πλάστικ πρασινάδα πέντε ευρώ. Ένας καφές φίλτρου στο πόδι, τέσσερα. Μουσείο να μπεις με κάτω από δέκα ευρώ, δεν έβρισκες. Και τα Ζάρα πιο ακριβά μού φάνηκαν κι ας είναι ντόπια.

Πέμπτον, αγγλομάθεια. Μα κανείς να μην το μιλάει το αγγλικό; Κορτσούδι είκοσι ετών στις ενοικιάσεις αυτοκινήτων και να συνενογιόμαστε στη νοηματική. Εγώ… τιμόνι… τρία δάχτυλα (τόσες μέρες το ήθελα το τουτού)… πόσο; Άλλο κορτσούδι στα Στάρμπακς –που στην Ελλάδα, δεν τολμάς να μπεις αν δεν έχεις τουλάχιστον το Τόιφελ- και να μη σκαμπάζει λέξη. Μιλάς εσύ αγγλικά, αυτοί ισπανικά (μη σου πω, καταλανικά) και η Σάντα Λουτσία να βάλει το χέρι της. Από ένα σημείο και μετά συνειδητοποιείς το μάταιο των προσπαθειών σου και τους μιλάς σε ωραιότατα ελληνικά ή απλώς γρυλίζεις.

7 σχόλια :

  1. Πρώτον, Ισπανία=Μαδρίτη (όσο και να είμαι Barcelona)
    Δεύτερον, ισπανικό φαγητό = jamon και paela.
    Τρίτον, site-seeing=Prado και Camp Nu.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. αφου διορθωσω τον προλαλησαντα (paella και Camp Nou, προφερεται Νοου) να πω οτι το αρχικο κειμενο μου φαινεται να ερχεται απο ατομο που δεν εχει πατησει εξω απο την Ραμπλα (πρωτο λαθος) και που γενικα για να κανει ικανοποιητικες διακοπες θελει τζατζικι και σκυλαδικο.

    Δεν πειραζει, μην ξαναπας, η ΒΑρκελωνη εχει αρκετους τουριστες...

    ΥΓ χυμαδιο και ατημελητοι! μιλαμε για μια απο τις ευρωπαικες πρωτευουσες του στυλ και της μοδας! Ειτε οπως ειπα δεν βγηκες εξω απο την Ραμπλα, ειτε απλα προτιμας το βλαχογκλαμουρικο στυλ που κυκλοφορουν οι γυναικες 8 το πρωι με μεηκ απ Ανατολικευρωπαιας πορνης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. παρεπιμπτοντως καποιος που χρησιμοποιει το γηπεδιτικο Μπαρτσελονετα (καταραμενοι αμορφωτοι αθλητικογραφοι) αντι για το ορθο Μπαρθελονετα ή Μπαρσελονετα, μου δινει ενα ακομα σοτιχειο να υποθεσω οτι λιγα καταλαβε απο την πολη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. SG
    Mea culpa στο ορθογραφικό, αλλά δεν είπες αν συμφωνείς ή όχι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μπορείς να πας στο Πόρτο της Πορτογαλίας. Ένας διπλός εσπρεσσο, ένας φρέσκος χυμός πορτοκαλάδας και 2 γλυκάκια = 4,50 ευρώ.
    Και είναι και πανέμορφο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @geysser, Μαδρίτη δεν έχω πάει (όσο κι αν είμαι Ρεάλ). Θέλω Πράντο, αλλά θέλω και μέρες πολλές για να το απολαύσω.

    @sg: επιτέλους ένας άνθρωπος που κατάλαβε πόσο τζατζίκι και σκυλάδικο είμαι κατά βάθος. Να τ'ακούνε όσοι με κατηγορούνε για ασύστολη πχιότητα.

    @clueless, μου είπανε ότι στην Πορτογαλία βρίσκεις ακόμη μεγαλύτερη ασχήμια. Αν αληθεύει -και σε συνδυασμό με τα φάντος και το απίστευτο κρασί- το Πόρτο καθίσταται πολύ γουάου προορισμός και κλείνω τικετς άμεσα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Τα Fados καταπληκτικά. Άποψη μου φυσικά.
    Με το φαγητό είχα λίγο πρόβλημα. Too much fish. :D
    Αλλά θα πήγαινα με τα χίλια ξανά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts