Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2008

Βρε καλώστους!

Τα πήρα όλα; Την κλείδωσα την πόρτα; Τον έκλεισα το θερμοσίφωνα; Τον έσβησα τον φούρνο;

Μυρίζει καινουργίλα εδώ πέρα. Κι ας έβαψα τους τοίχους στα ίδια χρωματάκια κι ας κρέμασα το κάδρο με την φάτσα μου στα πιο σοβαρά της (ίσιο ράμφος, ευθύ βλέμμα) κι ας άπλωσα το χαλάκι πάνω στο κεφαλόσκαλο κι ας έβγαλα από τις κούτες την πραμάτεια τεσσάρων χρόνων. Θέλει καιρό για να το συνηθίσω.

Αλλά εδώ θα στήσω πλέον το κονάκι μου, εδώ θα σου'χω ζεστό καφέ, εδώ θα κάτσουμε στο πάτωμα να πούμε τα δικά μας. Πώς τον πίνεις;

5 σχόλια :

  1. Ωωωω καιρός ήταν! Μεγειά μεγεία για το καινούριο σπιτικό σου! Μπαίνουμε με το δεξί εννοείται! Εύχομαι να ζήσεις και σε αυτό ευτυχισμένες στιγμές γεμάτες έμπνευση!

    Και το header πολύ ωραίο! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καφέδες δεν πίνουμε αλλά αν μας κεράσεις οικογενειακό προφιτερόλ με κουτάλι σούπάς δε θα πούμε όχι!
    Καλορίζικο βρε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Και σαραγλάκι. Και πορτοκαλάδα από πορτοκάλια. Και ό,τι θέτε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts