Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2008

Μην παίζεις τένις χωρίς ρακέτα: θα χτυπήσεις!

Με μερικά πράγματα δεν πρέπει να παίζεις.

Ας πούμε με το φαϊ σου, όπως έλεγε η μαμά σου. Ή με τη φλόγα, όπως έλεγε ο Κουρκούλης. Ή με τη διάθεση της χοντρής υπαλλήλου στην εφορία που ενώ σε βλέπει που περιμένεις μπάστακας μπροστά της για ένα γαμωπιστοποιητικό, συνεχίζει να ακούει ατάραχη τη φίλη της την Ασημίνα στο τηλέφωνο να της αναλύει τα γκομενικά της.

Επίσης δεν πρέπει να παίζεις με την τύχη σου.

Εκεί που χαριεντίζεσαι με το αμόρε απάνω στον καναπέ, αρχίζουν να εκτοπίζονται τα μαξιλαράκια ολούθε στο δωμάτιο, σου πιάνει το τέτοιο σου και πιάνεις κι εσύ το απαυτό και ύστερα φιλάς το στοματάκι και το λαιμουδάκι και τσουλάς προς την κατηφοριά με ανυπομονησία, στενάζεις και αρχίζεις να βαριανασαίνεις (αν είσαι του πάθους) ή να ψιθυρίζεις (αν είσαι του έντεχνου) ή να φωνάζεις (αν είσαι του λαϊκού) ή να σκούζεις (δεν πα και να βελάζεις; -δεν θα σταθούμε εδώ!) ώσπου να γίνετε ένα κουβάρι. Γκουχου-γκούχου, νομίζω έχεις εικόνα. Το λέμε χιονοστιβάδα και σε παρασέρνει στο χάπι τάιμ της ημέρας σου.

Το ξεύρω ότι πάνω στην έξαψη της στιγμής, δεν είσαι για να ψάχνεις τις τσέπες, τα πορτοφόλια ή τα συρτάρια για τα ντούρεξ. Βαριέσαι, ξεχνιέσαι, τα παίρνει το ποτάμι.

Αλλά μη λέμε τα ίδια: δεν είναι να παίζεις με την τύχη σου. Κι αν σου κάτσει;

Πριν κάνα χρόνο πήγα κι έκαμα εξετάσεις. Δεν είχα τίποτις έγνοιες -μη με φανταστείς αμελή και απρόσεκτο. Δεν είμαι. Απλώς έπρεπε να εξετασθώ για να πάρω το οκέι για να δώσω αίμα για ένα φίλο.
Δεν θα σου πω ότι είχα αγωνία. Όχι, δεν είχα αγωνία.

Σκέφθηκα όμως όλες τις χιονοστιβάδες χωρίς την έξαψή τους.

Ημέρα aids σήμερα. Σου'χω διαφημίσεις να σκεφθείς κι εσύ.

1 σχόλιο :

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts