Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου 2008

Που τρώμε απόψε;

Στης Ιοκάστης, θα σου προτείνω εγώ. Στην πιο lol θεατρική παράσταση που έχω δει εδώ και καιρό, με τη Σοφία Φιλιππίδου στο ρόλο της καταιγιστικής χήρας-εργοστασιάρχου Ιοκάστης Παπακώστα που στο οικογενειακό δείπνο με τα παιδιά της, τον λιμοκοντόρο εραστή της κόρης, τον Λετονό μπάτλερ και το φάντασμα του αντρός της δεν προλαβαίνει να συνέλθει από τη μία μπλούφλα και της έρχεται η επόμενη.

Ιοκάστη (Σοφία Φιλιππίδου): Κάτι πιο λιπαρό από σαλάτα δεν έχουμε;
Κάτια (Γιούλικα Σκαφίδα): Πάπια με πετροκέρασα.
Ιοκάστη: Τζίσους! Πουλί με φρούτα! Πώς σου ήρθε; Και αυτές οι πάπιες! Πιο ανοικονόμητα πουλιά δεν υπάρχουν. Τις βλέπεις στη λίμνη και είναι τέρατα. Και μόλις τις μαδήσεις, βγάζουν δεν βγάζουν τρεις μερίδες!

Παρότι θα δεις καρφιτσωμένη πάνω της τη μανιέρα της σουρεάλ μεγαλοκυρίας τύπου ΠάσταΦλώρας, η Σοφία Φιλιππίδου το πάει το γράμμα. Την παίρνει επ'ώμου την παράσταση, κεντάει τις ατάκες και τις εξεζητημένες αντιδράσεις της, σου πετάει στα μούτρα τα σύνδρομα της δήθεν ακομπλεξάριστης νεόπλουτης που συναντάς στα ντελικατέσεν της Κηφισιάς, στις βιτρίνες του Άττικα και στα ινστιτούτα μποτέ της Γλυφάδας.

Γέλασα, γέλασα και γέλασα. Και ξεύρεις τι ξινός είμαι στις κωμωδίες.

Διαπιστώσεις:
[1] Δεν έπεφτε καρφίτσα, ουρά με δύο στροφές στο ταμείο Πέμπτη βράδυ, έπρεπε να έχεις κλείσει πολλές ημέρες πριν, που διάολο έχει χτυπήσει η κρίση-δεν ξεύρω. Και μη μου πεις ότι όλοι πηγαίνουν στα κεντρικά θέατρα αλλά βαράνε μύγες στην πειραματική σκηνή "Τρεχαγύρευε" που ανεβάζει εναλλακτικό σερβοβόσνιο δημιουργό σε ξεχασμένη υπόγα-μεσοτοιχία με τον υπόνομο στο σοκάκι πίσω από τα σουβλάκια του κυρ-Αντώνη στην Κυψέλη γιατί χέσε-με.
[2] Με το που τελειώνει η παράσταση και ξεμπουκάρει το κοινό από το θέατρο (Δημήτρης Χόρν, Αμερικής) δεν προλαβαίνεις να πεις δύο κουβέντες με το παρεάκι για την παράσταση και σου την πέφτουν καμιά εικοσαριά πλανόδιοι μαριάτσι που τραγουδάνε το ακουμπα-κουμπα-κουμπα-κούμπα-κέρο και παίρνουν αφενός τα θέατρα της περιοχής σβάρνα (για να κουνήσουνε το ντέφι στο θεατρόφιλο κοινό) και αφετέρου τ'αυτιά σου. Ντέφι και τα νεύρα σου.

2 σχόλια :

  1. Δεν την είχε πάρει πουθενά το αυτί μου την συγκεκριμένη παράσταση. Δεν πρέπει να έχει διαφημιστεί πολύ, σωστά;

    Βλέπω παίζει και ο Δαδακαρίδης που τον είχα ξεχωρίσει από το 50-50.

    Δυστυχώς εδώ πάνω πρέπει να περιμένουμε ως το Πάσχα για να δούμε καμιά αξιόλογη παράσταση!

    Thanx για το review, να την έχουμε υπόψη μας! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η συγκεκριμένη παράσταση είναι σαν το Ρέμο. Ή τη Νατάσσα.

    Ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη, όπου απωθεώθηκε κι επέτυχε κι αγαπήθηκε κι ήρθε ύστερα εδώ χάμω να μας πουλήσει μούρη.

    (Κοινώς μέσα από τα χέρια σου την έχασες!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts