Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2009

Timbeeeeeeer!

Γενικά θα με πεις πρωινό τύπο. Χτυπάει ξυπνητήρι; Σηκώνομαι. Δεν αλλάζω πλευρά, δεν βγάζω σφυρί από το συρτάρι να το διαλύσω, δεν κουμπώνω με το μαξιλάρι τ'αυτιά μου. Απλώς σηκώνομαι. Εύκολα. Ενίοτε και πριν χτυπήσει.

Πλένομαι, πίνω το γαλατάκι μου, φρυγανίζω μία φετούλα μαύρο ψωμί την οποία γαρνίρω με τα μέλια και τις μαρμελάδες και μέσα σε κάνα μισάωρο είμαι στο αμάξι μου κι εντάξει μου. Βάζω τη Νανούκα να πει καμιά τσαχπινιά να περάσει η ώρα ή ψάχνω καμιά ανεβαστική υπερμπιτάτη μουσική να ανάψουνε τα αίματα. Ανοίγω και το παράθυρο να με πιάσει λίγο το πρωινό τ'αγιάζι, γιατί καφέ ως τώρα δεν σου'χω αναφέρει. Μη σου πω ότι οδηγεί το αμάξι μόνο του, διότι και η λακούβα με ξεύρει πια τόσα σουρταφέρτα στην ίδια διαδρομή.

Προχθές λοιπόν εκεί που προσπαθούσα να καταλάβω κάτι βαθυστόχαστα που έλεγε η Νανούκα για το ζώδιό μου και τις σεξουαλικές του επιδόσεις, παρατηρώ πως στη δεξιά λωρίδα -εκεί που είναι λεωφορειόδρομος και κάμει τζους για σένα τον γιωταχί- την έχει ξαπλάρει ένα πεύκο. Θα μου πεις, εντάξει κουράστηκε το πεύκο είπε να ξαποστάσει. Θα σε ρωτήσω -μου επιτρέπεις- πού πήγαινε το πεύκο καταμεσίς της Πατησίων. Θα μου απαντήσεις στο Χόντος για τα καλλυντικά του ή στο Πεδίον του Άρεως να δει τους φίλους του. Και τελοσπάντων λογαριασμό θα μας δώκει το κωνοφόρο; Ώριμο δέντρο είναι, όπου θέλει πάει. Πάσο.

Δύο μέτρα παρακάτω νέο πεύκο. Και μερικά πεταμένα κλαδιά στο πεζοδρόμιο.

Τι έγινε ρε παιδιά; Τελείωσε με τα βουνά ο ΣΚΑΪ και προχωρά σε δενδροφύτευση των δρόμων; Σουπεργουάου! Θα φυτευθούν δέντρα στην άσφαλτο και θα κάμουμε σλάλομ να έχει και περισσότερο σασπένς το πηγαινέλα. Νότ σο φαστ μπάστερ! Κάποια φάβα έχει ο λάκος.

Εκεί που προσπαθούσα να καταλάβω αν μας την έπεσε η φύση με τα τόσα που της έχουμε κάμει (σκέφτηκα ας πούμε εκείνα τα χιούτζ δέντρα του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών να σφαλιαρίζουν αθηναίους), συνειδητοποιώ ότι το παρκάκι (το μοναδικό παρκάκι που συναντώ στη γκριζοτσιμεντένια διαδρομή μου) έχει γίνει φλατ. Κομμένα δέντρα παντού, αναμαλλιασμένοι θάμνοι, εξαγριωμένοι κάτοικοι, μπάτσοι με ασπίδες, μπουλντόζες, πανώ που βρίζουν το δήμαρχο και τους εργολάβους που θέλουν να κάμουν πάρκινγκ εκεί που είναι το παρκάκι, αλλαφιασμένα πουλιά που έχουν μπερδευτεί και δεν ξεύρουν που να κουτσουλήσουν, μποτιλιάρισμα.

Εδώ κανονικά είναι το σημείο του εύκολου μελό, όπου θα σου αράδιαζα συναισθηματισμούς, στίχους του Ρίλκε και μερικές χριστοπαναγίες για το δήμαρχο. Αλλά επειδής ξεύρω καλά ότι έξυπνος άνθρωπας είσαι, και να σκεφτείς μπορείς και να νιώσεις και να ρίξεις τα φάσκελά σου, σου έχω μόνο δύο φωτό. Όχι δικές μου. Αλλά των παιδιών της γειτονιάς που έκατσαν και απαθανάτισαν την κατάντια σου. Και τη δική μου την κατάντια. Κι ας λέει η Νανούκα ότι φέτος το κρεβάτι μου θ'αναστενάξει.

1 σχόλιο :

  1. Καλά τι να λέμε τώρα! Η κατάσταση στην Αθήνα είναι τραγική! :/

    Μου άρεσε πολύ η παρομοίωση που έκανες με το Lord of the rings! Ένα χεράκι "ξύλο" από τα δέντρα το χρειαζόμαστε όλοι μας λίγο-πολύ μου φαίνεται!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts