Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2009

Οξεία μουρτζουφλίαση

Πριν με πεις τρελό τεμπελάκι που δεν σου έγραψα τόσες μέρες και που τα τελευταία ποστς είναι σινεκριτικές (=ευκολάκια κείμενα με μηδέν κατάθεση προσωπικού ταπεραμέντου), θα σου ξομολογηθώ ότι όντως είμαι τρελό τεμπελάκι, αλλά επίσης ότι ήμανε και κομμάτι χολοσκασμένος τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Όχι μαζί σου καψερέ (αν και σου'χω κι εσένα μαζεμένα, ντοντ γκετ μι στάρτεντ με την πάρτι σου), αλλά με διάφορο άσχετο κόσμο.

Στοχαστικό ερώτημα: Είναι η ιδέα μου ή υπάρχει ένας διάχυτος εκνευρισμός, μία ωχουμούχου διάθεση, ένα ακατάσχετο ξίνισμα;

Μην είναι ο καιρός που παίζει ζάπινγκ (και έχει βαλθεί να βγάλει τρελή την ΕΥΔΑΠ ότι τάχαμου μάς σώνεται το νερό); Μην είναι η πανσέληνος που έχει κάμει τις εσωτερικές σου παλλίροιες να χορεύουν μποσανόβα; Μην είναι η αφρικανική σκόνη και τα αστραλιανά αποκαϊδια -που μία φορά αποφασίζω κι εγώ να πάω να πλύνω τ' αμάξι μου και πέφτει όλη η σαχάρα και το πλακώνει, προχθές τρόμαξα να το βρω με τον αμμόλοφο πάνω του! Δεν ξεύρω πως να το εξηγήσω.

Όχι πως είχες και καμία σπουδαία προσδοκία, αλλά το 2009 αποδεικνύεται πολύ μεγάλη απάτη για έτος. Είναι κι αυτή η ρημάδα η κρίση που έρχεται να σε χαστουκίσει καθημερινά με λογής λογής μαντάτα για τους τάδε που απολύθηκαν από τις πρεστίτζιους δουλειές τους ως σουπεριμπόρταντ ιντερνάσιοναλ ακάουντ εξέκιουτιβς και πλέον δουλεύουνε κονσοματρίς σε κωλόμπαρο έξω από τα Γιαννιτσά και για τους δείνα που χάσανε το τριάρι στο Γέρακα με τον τεραστιοαπέραντο ημιυπαίθριο από τα χρέη και μετακόμισαν σε κιμπούτς στο Τελ Αβίβ. Και δεν ξεύρω αν είναι απότοκο της διεθνούς συγκυρίας, αλλά έβγαλε και η Γαρμπή καινούργιο σιντί.

Και την πιο χαρωποευχάριστη διάθεση να έχεις, πέφτει το σούπερ ντόμινο της μιζέριας και σε πλακώνει. Είσαι εσύ ας πούμε μέσα στην καλή χαρά που κέρδισες το τρίδυμο κρατικό, που σου έκατσε επιτέλους η Ποπάρα ή που κέρδισες μία σι-αρ-τι σαραντάρα τιβί με ενσωματωμένο τον ψηφιακό δέκτη μαντεύοντας σωστά την αναγραμματισμένη λέξη "ανακούρκουδα" στο τιβί μάτζικ και έρχεται ο συνάδελφος με τη θλίψη στο μάτι να σου διηγηθεί τι έπαθε η θεία του η Δελπινίκη που της έπεσε ένα σαμοβάρι στο κεφάλι και την τρέχανε στα Μεμόριαλ για να της ξεκολλήσουν τη μασέλα από το αυτί. Ή σχολάς μιά μέρα νωρίτερα να πας να φας σαν άνθρωπας προλαβαίνοντας και την Τατιάνα, σου τυχαίνει στο δρόμο διαδήλωση και κλείσιμο δρόμων λόγω έργων (που τόσα χρόνια δεν σκέφθηκε κανείς να κάμει ένα γαμωέργο, σήμερα το μεσημέρι τριανταεπτά μπουλντόζες σκάβανε τη Δροσοπούλου) και γυρνάς τη διαδρομή γραφείο-σπίτι σε μπεν χουρ βερσιόν. Βγάζει και ο Αγγελόπουλος ταινία. Τυχαίο; Όχι πες: τυχαίο;

Γενικά αυτή η εβδομάδα έχει το απαλεύταμπολ μέσα της. Σηκώνομαι και χάρη σου κάμω που ντύνομαι για να βγω έξω.

Είναι που νιώθω και κουρασμένος, δεν έχω τις συνήθεις αντοχές. Δεν συγχωρώ εύκολα αυτήν την περίοδο, αναγνωρίζω λιγότερα ελαφρυντικά, μία ένταση τη νιώθω. Αλλά πες μου εσύ τι θα έκαμες στη θέση μου. Να σε κατηγορούν στη δουλειά ανοήμονες άνθρωποι για κάτι που δεν συμβαίνει παρά μόνο στο ψυχασθενικό μυαλό τους, να πέφτει πάνω σου με την όπισθεν ένα τσερόκι τη στιγμή που περπατάς αμέριμνος στο πεζοδρόμιο και να σου λέει ο ουγκάνθρωπας "μιλάμε δεν σε είδα καθόλου φιλαράκο!" (σκέψου και να μην ημουν ένα ογδονταδύο, θα είχα γίνει αλοιφή) και να σου κάμω όλα τα χατήρια, χαλί να γίνομαι να με πατήσεις κι εσύ να κάμεις μούτρα επειδής αλλάξανε τα φεγγάρια σου και την είδες Έλλη Στάη. Μπάστα μεγάλε -και δεν εννοώ τη Σάσα Μπάστα.

Ο κάθε άνθρωπας κουμαντάρει τα δικά του τα μυαλά, με γεια του, με χαρά του και όλη η μαγκιά του. Αλλά μία έκκληση θα σου κάμω και αν θες σεβάσου με. Πλιζ, συνάνθρωπα: μπορείς να μη μου πρήζεις τα ούμπαλα με τις παραξενιές, τους εγωισμούς και τα κόμπλεξ σου; Αν κάτσει ο καθένας να αραδιάσει το πέρσοναλ ντράμα του, δεν θα τελειώσουμε το ποτέ. Λίγα, λίγα για να μας προλαβαίνει και η Άννα Δρούζα -που πόσα προβλήματα να σου επιλύσει μέσα σε μιάμιση ώρα; Και για να μπορέσουμε να προκάμουμε με πιο ευχάριστη, καλοπροαίρετη διάθεση μπας κι αλλάξει όλη ετούτη η γρουσουζιά και κεντήσουμε καμιά επικοινωνία της προκοπής.

Και μετά από τα στοχαστικά ερωτήματα, σου αφιερώνω δύο σουπερ-στοχαστικά άσματα μπακ-του-μπακ για να πέσεις στην περίσκεψη και να σε πιάσει κι εσένα το κεφάλι σου.

4 σχόλια :

  1. Μικρό πτηνό, λέω να αφήσεις τη βαρεμάρα στο πλάι και να ξεκινήσεις τις κριτικές και τα προγνωστικά για την αγαπημένη μας γιουροβίζιον! (άργησες κι όλας...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Α, μη νομίζεις, ενθυμούμαι πολύ καλά ότι το Φλεβάρη του 2009 ήμουν τίγκα στην υστερία και όχι, δεν έφταιγε η κρίση, έφταιγε ένα γκομενάκι-βαμπίρ που μου χε κάμει το νευρικό σύστημα κομπολόι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ή που είχε ανάδρομο Ερμή εκείνη την περίοδο ή που είχαμε φάει κάτι τρομακτικά χαλασμένο.
      :)

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts