Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2009

Il etait une fois... l'enfant

Αν νομίζεις ότι το χρονοταξίδεμα δεν υπάρχει, απλώς παρακολούθησέ με: εδώ μπροστά στα έκπληκτα μάτια σου θα γυρίσω στην παιδική μου ηλικία. Μιλάμε για πίσω δηλαδή -όχι αστεία. Και ένα και δύο και τρία, ταρατατζούμ, χαίρεται κι αντίο σας.

Φρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρ (μη διαμαρτύρεσαι για τα ηχητικά εφέ, είναι λόου μπάτζετ η παραγωγή)

Γου-α-ου!

Καλά πόσο άψογο, όμως; Είμαι εκεί σου λέω!

Είναι Σάββατο μεσημέρι που σημαίνει ότι δεν έχω σχολείο και μπορώ να φάω με δίσκο στο σαλόνι βλέποντας τα κινούμενα. Ο κόσμος δεν είναι τέλειος: έχουμε ψάρι. Μπλιαχ! Αλλά παρά τη φάτσα λαδολέμονο, είμαι χάπι. Και αν εξαιρέσεις τις ασκήσεις αγγλικών που έχω να κάμω, πω-ρε αισθάνομαι ξέγνιαστος. Τι ζούπερ φορμάτ μυαλού είν'τούτο; Δεν με πονοκεφαλιάζουν ζητήματα οικονομικά, συναισθηματικά, κοινωνικά, υπαρξιακά. Μονάχα θέματα όπως πού θα βρω τα αυτοκόλλητα στρουμφ που μου λείπουνε (να έστελνα γράμμα στην πανίνι;), πώς θα εξασφαλίσω ικανό χαρτζιλίκι για να πάρω όλα τα κόμικς που θέλω (και τη Βαβούρα και το Μπλέηκ και το Μίκυ Μάους και το Σούπερ Μίκυ και το Σπάιντερμαν) και πότε επιτέλους θα φάμε το παγωτό που έχουμε στην κατάψυξη. Επίσης δεν έχω ακούσει ποτέ τις λέξεις ίντερνετ, ντιβιντί και εσ-εμ-ες. Πριν με πεις χάπατο, θα σου υπενθυμίσω ότι ήμαστε στα έρλι έιτις. Ναι, δεν υπάρχει ούτε μέγκα, ούτε αντένας. Μόνο ερτ. Και ούτε καν ερτ τρία.

Σκάσε τώρα, αρχίζει. Θέλω ν'ακούσω και τη μουσική. Σους!



Το σημερινό επεισόδιο έχει ως θέμα του την αρχαία Ρώμη. Ο Πέτρος και ο Χοντρός είναι μέσα στην αρένα και ο Στριμμένος κατόπιν παρέμβασης του κακού Νάνου, αμολάει τα θηρία. Ευτυχώς ο Χοντρός καταφέρνει να τα βγάλει νοκ-άουτ και ο Καίσαρας τους χαρίζει τη ζωή. Ο Μαέστρος σχεδιάζει τους τεράστιους ρωμαϊκούς δρόμους και το πλαισιάκι με τα δύο τεράστια μάτια και τα μακριά χέρια πάνω δεξιά στην οθόνη, σε πληροφορεί ότι βρισκόμαστε στο 52 π.Χ.

Άκου να δεις!

Σίγουρα δεν το πολυκαταλάβαινα τότες, αλλά κάτι τέτοια σου διαμορφώνουν συνείδηση. Σου καλλιεργούν ενδιαφέροντα, σου εξάπτουν την περιέργεια και τη φαντασία.

Πίσω στο 2009 (κλαψ-κλαψ).

Σήμερα κατέβασα μία συλλογή με κλασική μουσική και εκεί που άκουγα τα κομμάτια, έφθασα στην Toccata & Fugue του Μπαχ. Είναι το κομμάτι των τίτλων με το εκκλησιαστικό όργανο. Το έχω ακούσει πολλές φορές έκτοτε. Και πάντοτε μου ξεκλείδωνει αυτόν τον συνειρμό με το ψάρι που βγαίνει από το νερό και γίνεται πίθηκος και άνθρωπος και συνεχίζει να περπατάει ώσπου επιβιβάζεται στο τρένο και μετά στο αυτοκίνητο και στο τέλος στον πύραυλο. Σήμερα αποφάσισα να το γκουγκλάρω.

Και βρήκα κι ετούτο.



Που το 'ξευρα και το τραγούδαγα το εναρκτήριο άσμα κι ας μην μιλούσα τότε γρι γαλλικά. Καταλάβαινα μόνο το "πλανέτ" και το "λ'αρμονί" που έλεγε στο τέλος. Θυμάμαι πόσο μού άρεσε. Ο Πιερό, η Πσι και το ρομποτάκι -Ντάλα νομίζω το έλεγαν. Και τώρα που το ξανασκέφτομαι, έρχομαι και επανεκτιμώ το ευρυματικό, φουτουριστικό του σενάριο, τις αναφορές στον Ασίμωφ, τα ηθικά ζητήματα για το μέλλον του ανθρώπου.

Ψάχνοντας έμαθα ότι μόλις την Τετάρτη που μάς πέρασε, χάσαμε τον Αλμπέρ Μπαριγιέ. Τον γάλλο δημιουργό όλων αυτών των σειρών (που ήταν συμπαραγωγές πολλών κρατών -τότες που τα κρατικά κανάλια των χωρών αντιμετώπιζαν με φροντίδα τα παιδιά και δεν τα εγκατέλειπαν στο φλατ κόσμο των πάουερ ρέιντζερς, της Ντόρας και του Μπομπ).

Ξαφνικά κατάλαβα γιατί κατέβασα από το ίντερνετ αυτή τη συλλογή κλασικής μουσικής, γιατί στη βιβλιοθήκη μου υπάρχουν τόσα βιβλία ιστορίας, γιατί μου αρέσουν οι ταινίες επιστημονικής φαντασίας.

Αλμπέρ, σε ευχαριστώ πολύ όμως.

6 σχόλια :

  1. Πολύ μου άρεσαν αυτές οι σειρές! Αυτές που μου έχουν μείνει ήταν τα επεισόδια που έδειχναν τους ήρωες να είναι μέσα στο ανθρώπινο σώμα και πως λειτουργεί κάθε τμήμα, γιατί φτερνιζόμαστε κλπ και αυτές με το διάστημα φυσικά! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Η μόνη μας Πατρίδα,είναι τα παιδικά μας χρόνια".
    ...................................
    Με το "μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο άνθρωπος".Και το "Μάγια η Μέλισσα".

    Κατάφερες και μας συγκίνησες πάλι παλιό-πουλο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. egw eimai (mallon) ligo mikroterh kai den tis thumamai autes tis seires...emeis blepame candy candy kai thundercats...amerikanies me euaisthisies. :)
    omws exeis dikio sto oti oi paidikes ekpompes tou 80 kai tou 90 htan pio kallierghmenes apo tis shmerines. Exeis dei thn tainia Idiocracy? Einai mia farsokomwdia, pou ksekinaei me mia eksupnh idea alla apo th mesh ki epita paliwnei ligo to asteio :) Telospantwn h ousia ths tainias einai oti to anthrwpino genos tha arxisei na ekselissetai antistofa, afou oi antrwpoi ginontai olo kai pio xazoi, metaksu allwn eksaitias twn ekpompwn pou blepoun sthn thleorash. To apotelesma einai h katareush ths koinwnias afou kaneis den einai pleon toso eksupnos wste na sunthrhsei thn texnologia, na kallierghsei th gh, na grapsei biblia klp. Des to, apo auta pou blepw sto blog pisteuw tha sou aresei (toulaxiston sthn arxh, meta tha to varetheis ;)) Apologies for the Greeklish...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πόσα χρόνια πίσω μας πήγε η μουσική αυτη;;;
    Μιας που το ξεκίνησες λέω να ανεβάσεις Φρου Φρου, Κάντυ Κάντυ (τουλάχιστον) και οπωσδηποτε τα αγαπημενα μας Κινεζικα Παραμυθια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μη με προκαλείς, διότι με έχεις ικανό να φτάσω και στους (φίλους μας τους) Μοντσιτσί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts