Τρίτη, 28 Ιουλίου 2009

Φάε τη σκόνη του Μπερλου-σκόνι

Εχθές το βράδυ που γύριζα για κάτι δουλειές στο Μπέβερλι Χιλς, μ'έπιασε μία δίψα και μπήκα σε ένα μπαράκι να πιω μια γκαζόζα. Και ποιον είδα; Τον Τζορτζ με τον Μπραντ να έχουν καθίσει ωσάν τις χήρες σε ένα απόμερο τραπεζάκι και σε πληροφορώ από πρώτο χέρι ότι είχανε γίνει σκνίπες, τέτοιο χουνέρι που τους έλαχε! Διότι τι να τα κάμεις τα γυμναστήρια, τα σιξ-πακ, τα θεληματικά πηγούνια και τους γοητευτικούς κροτάφους; Το σταφιδέ είναι το νέο σέξι.

Νο Σίλβιο; Νο πάρτι!

Τους λυπήθηκε η ψυχή μου! Διότι αυτό που συμβαίνει στην Ιταλία δεν είναι σκάνδαλο, η δικαίωση του Αντρέα είναι. Ουχί μόνο τις απαυτώνει ο καβαλιέρε τις εικοσάρες, αλλά καθόπως μαθαίνεις από τους ηχογραφημένους διαλόγους, τους δίνει και συμβουλές τύπου "έτσι πρέπει να χαϊδεύεις", "έτσι πρέπει να στέκεσαι" και "έτσι πρέπει να κάθεσαι". Να μη μάθουν τα κορίτσα; Και κάθεται η ιταλίδα θείτσα κάθε βράδυ στο Ράι Ούνο να απολαύσει τις πομπές του -οχι θα σκάσει, σαν εσένα που τη βγάζεις με την επανάληψη της Πολυκατοικίας! Το μόνο για το οποίο σιχτηρίζω είναι που η δική μας πολιτική ζωή στερείται αυτής της ερότικα εσάνς και δεν θα ακούσουμε ποτέ τον Πρετεντέρη και την Τρέμη να διαβάζουν τέτοιους διαλόγους στο κεντρικό δελτίο!

Άσε που το φαινόμενο έχει βρει μιμητές και ανά την Ελλάδα! Ήρθε η ώρα να την πάρει την εκδικησή του ο συνταξιούχος του ΙΚΑ: αλλοδαπές και ημεδαπές καλλονές έχουν επιδοθεί σε γκομενότσαρκες στα καφενεία και στα καπή, στο δρόμο που χάραξαν οι ιταλίδες διδάξασες. Πρώτον, είναι τρέντι να έχεις έναν παππού. Δεύτερον, το μπλε χαπάκι τον έχει κάμει ντιζελάκι. Και τρίτον, ο παππούς έχει κάτι που δεν θα αποκτήσει ποτέ ο σημερινός τριαντάρης: σύνταξη!

Πόσο μπροστά είναι αυτή η Ιταλία;

Μπάρμαρα Γκουέρα: συναντηθήκανε τυχαία. Εκείνη: ένα τίποτα με καμπύλες. Εκείνος: ο Σίλβιο. Τον ερωτεύθηκε. Δεν την ένιαξε που ήταν πρωθυπουργός, καναλάρχης και μεγαλοβιομήχανος -όλοι έχουμε τα ελαττώματά μας! Και εβγατζής να ήταν θα τον είχε στήσει πάνω στο ψυγείο με τα παγωτά και θα τον είχε τρελάνει στα φιλιά. Και ταξιτζής να ήταν, θα του είχε τραβήξει το χειρόφρενο και θα τον έπνιγε στις αγκαλιές. Δεν συνεχίζω, έχεις εικόνα.

Μπάρμπαρα Ματέρα: συναντηθήκανε τυχαία. Εκείνη: ένα τίποτα με καμπύλες. Εκείνος: ο Σίλβιο. Από την πρώτη στιγμή που τον είδε, κάτι σκίρτησε μέσα της. Μπορεί προς στιγμή να έχασε τη μιλιά της (όχι το δέντρο, αυτό είναι με ήττα άσχετε), την αίσθηση του χρόνου, τη γη κάτω απ'τα πόδια της. Αλλά μέσα της ήξευρε καλά ότι ήθελε ένα πράμα και μόνο: να τον έχει δίπλα της.

Λετίτσια Νοέμι: δεν συναντηθήκανε τυχαία. Απλώς ο Σίλβιο βαρέθηκε τις Μπάρμπαρες που του είχαν πρήξει τα ούμπαλα και αποφάσισε να δοκιμάσει κάτι σε Λετίσια μπας και του βγει πιο τεφαρίκι.

1 σχόλιο :

  1. Θέλνω να ξεράσω με τον ελεεινο... δε φτάνει που έχει τα χάλια του, είναι άξεστος, αγενής και δε σέβεται τίποτα, μου θέλει και θεές δίπλα του. Βρε ουστ από δω, strongo!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts