Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2009

Up, up and go!

Το ξεύρεις ότι είμαι παιδί της Μάρβελ: δώσε μου Σπάιντερμαν, Χ-μεν, Άιρονμαν, Χαλκ, Φαντάστικ Φορ και είμαι γιορς-φορέβα. Από την άλλη -ένα μυστήριο πράμα- η DC (η εταιρία που βγάζει το Μπάτμαν και το Σούπερμαν -πόσο γκάου είσαι;) δεν μου κάμει κούκου που να φορέσει η Γούοντερ Γούμαν τα πιο πρόστυχα βικτόριας σίκρετ που θα βρει στις εκπτώσεις. Τίποτα σου λέω, χαμπάρι!

Ως τη στιγμή που ανέλαβαν το Σούπερμαν η πένα του Grant Morisson και τα μολύβια του Frank Quitely (ναι, όπως λέμε Quite Frankly -το πιασες το λογοπαίγνιο στ'όνομά του, μία πάστα από μένα στο τρία!). Οι ίδιοι που πριν κάτι χρόνια πήρανε τους καταπονημένους X-men και τους κάμανε ανθρώπους (ή έστω μεταλλαγμένους). Το άγγιγμα του Μήδα λέμε: ό,τι πιάνουνε γίνεται χρυσό! Ε, το καταλαβαίνεις ότι είχα πλαντάξει περιμένωντας την παραγγελία μου από το Amazon. Η οποία μόλις έφθασε. Και αυτό που αισθάνεσαι στο μάγουλό μου είναι δάκρυ.

Και αφού αγάπησα το Σούπερμαν και τον τοποθέτησα στη βιβλιοθήκη μου να τον εβλέπω ν'αγαλλιάζει το μέσα μου, ο Γκραντ και ο Φρανκ έχουν βαλθεί να με κάμουν να αγαπήσω και το Μπάτμαν. Καλά άκουσες: το ένα νταϊνάμικ-ντούο ανέλαβε το άλλο και θα τα χώσω χοντρά στη DC, που δεν το ήλπιζα ποτέ μου.

Και πόσο κουλ σκατόφατσα έχει ο Ρόμπιν, πε-μου!

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts