Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2009

Το διάφανο κέλυφος με τα αιωρούμενα μάρμαρα

Κι ενώ εσύ έριχνες τα μπάνια σου και βρέθηκα μόνος στη μεσαυγουστιάτικη Αθήνα, άδραξα την ευκαιρία να μουσειαστώ με την ησυχία μου -να μη σ'έχω να με ζαλίζεις. Φυσικά τέτοιος παλιάνθρωπας που είμαι, σου τ'ομολογώ ευθαρσώς ότι πέρασα το κατώφλι του Μουσείου της Ακρόπολης με τη χειροτερότερη προκατάλειψη του "ώχου-τι-τσιμεντο-γιου/εφ/οου-μας-βρήκε!", του "κάτω-τα-χέρια-από-τα-νεοκλασικά-βρωμοαλήτες!" και του "λεφτεριά-στον-Γαβρά!". Η αλήθεια είναι ότι όσες φορές είχα περάσει από εκεί κατά την περίοδο κατασκευής του κτηρίου, είχα σκιαχτεί με το συντριπτικό του μέγεθος και τις απειλητικές -θα-σου-βγάλω-το-μάτι- αρχιτεκτονικές προεξοχές.

Εντός διλέπτου από την είσοδό μου, η "μουχφ-σιγά!-μπλιαχ" αρχική μου διάθεση έπαθε μεταστροφή σε "γουάου-τι-λες-τώρα!-κλαψ-τέλειο-λέμε" ενθουσιασμό και άκρατη ελληνοπρέπεια σε σημείο του φέρτε μου μια φουστανέλα για να δείτε π'αγρικώ! Ο πρώτος εκθεσιακός χώρος περιλαμβάνει πολυάριθμα ευρήματα από τις πλαγιές της Ακρόπολης, ανάμεσα στα οποία μπορείς να ξεχωρίσεις τάματα για να βρει ο αρχαίος την υγειά-του, κουμπαράδες για το βίο ανθοσπαρτο της αρχαίας που έστρωνε κρεβάτι, σπασμένα πιάτα για το καλορίζικο της μεζονετούλας του αρχαίου με τον ημιυπαίθριο στο κέντρο κ.λπ.

Μία έξτρα-μπιγκ σκάλα σαν αυτές που κατεβαίνει μόνο μία Τζούντι Γκάρλαντ με το φτερό στο κεφάλι, σε οδηγεί στον πρώτο όροφο και στην αίθουσα των αρχαϊκών, όπου μαθαίνεις ότι πριν τον Παρθενώνα υπήρχε επί του βράχου ο ωραιότατος ναός του Εκατομπέδου, ο οποίος απαλλοτριώθηκε για να πέσουν τα μπετά επί Περικλέους. Εκεί θαυμάζεις τη μετόπη με τα λιοντάρια που κατασπαρράσουν τον ταύρο σε σπλατερ θέαμα με τα αίματα να τρέχουν (και το βαθύ κόκκινο χρώμα να διακρίνεται ακόμα).

Τα αγάλματα που νομίζεις ότι αιωρούνται μέσα στο χώρο, σου δείχνουν το πέρασμα από την ακινησία στην ανάσα και τον παλμό της κλασικής εποχής. Πάνω σε μία γροθιά παρατηρείς τα σημάδια από τη φωτιά με την οποία οι Πέρσες κατέκαψαν την Αθήνα: στιγμιότυπο από το γουέι μπακ της ιστορίας.

Στο ίδιο επίπεδο σού αναλύονται ένα-ένα τα λοιπά κτήρια του βράχου όπως το Ερεχθείο και ο Ναός της Νίκης. Σε ειδικό μπαλκόνι στέκονται αγέρωχες οι αδελφάδες Καρυάτιδες διεκδικώντας ρόλο σούπερσταρ-εκθέματος. Και μάλιστα ο τρόπος παρουσίασής τους, σου επιτρέπει να τις περιεργαστείς από ολούθε, να θαυμάσεις το περίτεχνο της κόμμωσης και την ανάλαφρη πτύχωση του χιτώνιου αλλά και να παρατηρήσεις τη συμμετρία των μορφών και το πρόταγμα των αντίθετων ποδιών από τις ακριανές του ανσάμπλ. Τη θλίψη θα σου γεννήσει η σχεδόν άμορφη από τη φθορά πίσω-δεξιά κόρη και βεβαίως το κενό για την έκτη την καλύτερη την πικροξενιτεμένη.

Το καλύτερο σε περιμένει στο ανώτερο επίπεδο: εκεί που ο Παρθενώνας ξεδιπλώνεται σε μία αίθουσα καθ'εικόνα και ομοίωσή του. Η ζωφόρος αναπτύσσεται περιμετρικά, οι μετόπες και τ'αετώματα βρίσκονται πλέον τόσο κοντά σου που σου επιτρέπουν για πρώτη φορά μία ευθεία επαφή με τα μάστερπισες του γκραντ-μετρ Φειδία. Το φως της Αττικής πλημμυρίζει την αίθουσα, η θέα προς το βράχο καλλιεργεί το εμόσιοναλ κόντακτ και η αρπαγή του μεγαλοντίλερ Έλγιν αποκαλύπτεται ως αδιάψευστο έγκλημα επί του μνημείου.

Το κτήριο εσωτερικά είναι σουπερτέλειο: παίζει με το φως και τα επίπεδα, διατηρείται στο μπαγκράουντ προβάλλοντας τα εκθέματα, μινιμαλίζεται με τις βασικές γεωμετρικές φόρμες, σου επιτρέπει πολλαπλές γωνίες θέασης με διάφανα δάπεδα και ανύπαρκτους τοίχους, σκηνοθετεί μία νέα πολυμορφική ανάγνωση του μνημείου και σε προκαλεί να ασχοληθείς μαζί του. Οι όποιες μου επιφυλάξεις για το περίβλημα και την αισθητική ασυμφωνία με τα σαράουντινγκς κάμφθηκαν όταν ατένισα από τα μπαλκόνια τους περιμετρικούς κήπους με τις φροντισμένες ελιές και τα διατηρημένα αρχαία επί των οποίων ακουμπά με προσοχή το κτήριο. Έφαγα και ένα γαλακτομπούρεκο στο καφέ θαυμάζοντας τη θέα, αγόρασα και μερικά αναμνηστικά από το σοπ, πότε ξαναπάμε;

4 σχόλια :

  1. Υπέροχη ανάρτηση-περιγραφή-απεικόνηση . Επέτρεψέ μου την έκφραση "Την ρούφηξα λέξη-λέξη , εικόνα-εικόνα" .
    Η καθημερινότητα μου , δεν μου επιτρέπει πολλά ταξίδια και ζώ μακριά , οπότε η ανάρτησή σου ήταν για μένα ... προσφορά .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @Ερμή, μακάρι όλα τα θέλω σου να κόστιζαν μονάχα ένα ευρώ... (να πας λεμεεεεε)

    @Silia, χαίρομαι που επιτέλους κάποιος σε αυτόν τον τόπο αναγνωρίζει την πολιτιστική προσφορά του πτηνού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αγαπημένε μου μαλλιαρέ πιγκουίνε με έκανες να θέλω "εδώ και τώρα" να κάνω μια προμενάντ στο Μουσείο, ένας καλός ξεναγός μου λείπει μόνο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts