Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2010

Αραμπέσκ, ποζισιόν κατρ.

Δεν χορεύω. Όχι επειδή στο παίζω βαρύ πεπόνι. Πραγματικά δεν ξεύρω.

Θέλεις που θεωρώ το χορό κατά βάση γυναικεία υπόθεση (μην με πυροβολήσεις σουφραζέτα αναγνώστρια!), θέλεις που ουδέποτε ένιωσα την παραμικρή ανάγκη να μάθω τα βήματα σε κάτι, η ασχετοσύνη μου είναι παροιμιώδης. Ειδικά στο τόπικ "παραδοσιακοί ελληνικοί χοροί και τραγούδια", αδυνατώ να διακρίνω το καλαματιανό από το τσάμικο, το χασαποσέρβικο από τον αρχουλαμά. Στο απίθανα σκέαρι σενάριο που με βάζεις να σύρω κανέναν τέτοιο χορό, η κατάληξη θα είναι ανάλογη με εκείνη στο Ζάλογγο.

Καταλαβαίνεις ότι στις δεξιώσεις των γάμων, με βρίσκεις με γλυκερό χαμόγελο να κοιτάζω τις πιρουέτες των άλλων από την ασφάλεια του τραπεζιού μου.

Αλλά και στους ξένους χορούς σκράπα είμαι, με εξαίρεση τη γιάνκα και τα παπάκια. Ούτε σάμπα, ούτε ρούμπα, ούτε (χίπι-χίπι) σέικ. Για να καταλάβεις, σε σχετική συζήτηση, είχα πάρει όρκο ότι το φοξτροτ ήταν ράτσα σκυλιών! Τώρα αμφιβάλλω και για τα ροντβάιλερ.

Το κρατάς αυτό, αλλάζω θέμα αλλά θα επανέλθω.

Ξεύρεις ποιες εκθέσεις μου αρέσουν πολύ; Οι ολοκληρωμένες. Ας πούμε σαν εκείνη που είχα δει στο Άμστερνταμ με το σύνολο των έργων του Ρέμπραντ ή αυτή που γίνεται τώρα στο Μπενάκη με τον Τσαρούχη. Αφενός διότι έχεις μία πλήρη εικόνα του καλλιτέχνη και εάν ερωτηθείς ποτές εάν έχεις υπόψην σου το τάδε έργο του, μπορείς με ασφάλεια να καγχάσεις ότι ουχί μόνον το ξεύρεις αλλά το έχεις δει κιόλας κι ας μην σου λέει τίποτε -χελόου, έχεις επισκεφθεί την έκθεση με τα άπαντα! Αφετέρου διότι έχεις καθαρίσει φορέβερ με την πάρτι του και δεν θα σου ξαναζαλίσει τον έρωτα με εξειδικευμένες, θεματικές, αναδρομικές ή επαιτιακές εκθέσεις.

Έμαθα λοιπόν ότι στο Μουσείο Ηρακλειδών τρέχει έκθεση με το σύνολο των γλυπτών του Ντεγκά. Επαναλαμβάνω: με το σύνολο! Με νιώθεις.

Η έκθεση δεν είναι πολύ μεγάλη -διότι ο Ντεγκά είχε κι άλλες δουλειές, δεν ήταν μονόχνωτος να κάθεται να σκαλίζει όλη μέρα- και βασικά περιλαμβάνει δύο θέματα: χορεύτριες και άλογα. Όχι στο λέω γιατί αν δεν σου αρέσουν οι χορεύτριες και τα άλογα, να μην πας.

Το μάστερπις του είναι η μικρή δεκατετράχρονη χορεύτρια (βλ. αφίσες) που αν τη δεις από κοντά, είναι λίγο μαμούχαλη και καταλαβαίνεις γιατί αποτέλεσε αντικείμενο σφοδρής κριτικής το 1881, όταν την πρωτοπαρουσίασε στο Παρίσι. Εντύπωση σου κάμει επίσης που οι υπόλοιπες χορεύτριες είναι αφρατούλες. Με τα πιασιματάκια τους και τα πατσοκοιλάκια τους. Πράγμα που μου θύμισε τις χάπι χίππο του Ντίσνευ και με έβαλε αυτομάτως στις υποψηφιότητες για τον πιο γελοίο συνειρμό από έργο του Ντεγκά φέτος.

Ξαναλλάζω θέμα, μην χαθείς.

Την προηγούμενη εβδομάδα βρέθηκα σε μεσημβρινό γεύμα με τους ανθρώπους της δουλειάς και ένεκα Χριστουγέννων. Αφού φάγαμε, ευχηθήκαμε και πέσανε και τα πρώτα χασμουρητά, εξάφνου ο ντιτζέι έπαθε ό,τι και η Μαντάνα στο προηγούμενο άλμπουμ της: μία αναλαμπή ντίσκο! Την αμέσως επόμενη στιγμή άπαντες σκώνονται στην πίστα και αρχίζουν να χορεύουν. Και όχι, δεν είμαι γλαφυρός: άπαντες λέμε! Εκτός πίστας είχα απομείνει εγώ και ένας γρύλλος στο διπλανό τραπέζι.

Ευγενική συνάδελφος πλησιάζει προς το μέρος μου και με τραβάει από το χέρι. Αντιστέκομαι σθεναρά μέχρι τη στιγμή που παρατηρώ ότι και ο γρύλλος έχει σκωθεί.

Μετράω το χώρο, υπολογίζω τις αποστάσεις, σχεδιάζω προχείρως στο μυαλό μου χορογραφία.

Ένα, δύο, αραμπέσκ, ποζισιόν αν.

Τρία, τέσσερα, πλιέ, ποζισιόν ντε.

Πέντε, έξι, πιρουέτ, ποζισιόν τρουά.

Επτά, οκτώ, ούβρ λα πορτ, ποζισιόν κατρ.

Εννέα, δέκα, μην τον είδατε, ποζισιόν ο ρεβουάρ.

9 σχόλια :

  1. ααα κι εγώ δεν χορεύω αλλά η disco είναι ιδέα δεν είναι ότι κι ότι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πρέπει να μάθεις να χορεύεις έστω τα βασικά. Δες καμμία ταινία και αντέγραψε σκηνές (είναι πιο έυκολο απο τα μαθήματα)

    Off Topic: Ολόκληρο το Δεκέμβριο δημοσίευσες 7 άρθρα. Τον Ιανουάριο έχεις κιόλας στείλει 4! τι άλλο θα δούμε ακόμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @Dellaporta, έχω πάρει το Happy Feet που δείχνει έναν πιγκουίνο να χορεύει. Δεν με έχει βοηθήσει ιδιαίτερα.

    (η πληθώρα των posts οφείλεται σε διαγαλαξιακές συγκυρίες που διατάραξαν το χωροχρονικό συνεχές. Επίσης είπα να κάτσω λίγο σπίτι μου αυτές τις μέρες.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Χόρευε και ας είναι ρώγες..εεε...φτου ας το ξαναπάρω απ'την αρχή...μάζευε και ας είναι ρώγες...σωστό μεν, άσχετο δε.
    Μη μασάς, ο χορός δεν είναι ούτε βήματα ούτε τίποτε άλλο. Άσε το σώμα σου να κάνει ό,τι καταλαβαίνει απ'την μουσική!
    Όσο για τις εκθεσοπροτάσεις, σύντομα στο ακουστικό σας!
    Καλημέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. χα χα χα!ποζισιόν ωρεβουάρ! καλόοο...καλώς σε βρήκα στο ξώχαρο μπλογκ σου. Για να δούμε που θα κάτσει το "μπαλάκι" του 2010, για να δούμε.. (σκέψη διαβάζοντας προηγούμενο ποστ σου για τη σχετική σκηνή από Match Point). Καλή χρονιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Να ερθω εγω να σου χορεψω αισθησιακα ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. 1. Διατίθενται ιδιαίτερα μαθήματα χορού με ειδικότητα στο τόπικ "παραδοσιακοί ελληνικοί χοροί και τραγούδια".
    2. Λάτρεψα τον happy feet (για τα μηνύματα που έστελνε η ταινία)
    3. Θέλω να πάω στην έκθεση Degar και όλο το μεταθέτω από εβδομάδα σε εβδομάδα.
    Υπογραφή
    "μια σουφραζέτα αναγνώστρια"
    ΥΓ1. ααααα και ξέχασα Καλήηηη χρονιά με πολύυυ χορόοο
    ΥΓ2. Καλώς σε βρήκα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @dyosmaraki, έτοιμος ήμουν να απευθυνθώ στας Καλλιτεχνικάς Σχολάς "Τζην Κέλλυ", αλλά μάλλον θα προτιμήσω τη δική σου ευγενική πρόταση! Ετοίμασε τα μαντήλια, λουστράρω τις σόλες μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Μου θύμισες τους Απαράδεκτους που μάθαινε η Ρένια χορό στη Δήμητρα κι έλεγαν "ποζισιόν εν, ντε, τρουά", χεχε!

    Πτηνό μου, ενημέρωσε σε παρακαλώ το αγαπητό κοινό ότι μόνο η σιγανοπαπαδιά σου χορεύει αισθησιακά και οποιαδήποτε άλλη πρόταση κατηγοριοποιείται αυτόματα στις ανήθικες! Χμουφ!

    Ερώτηση: στην Ηρακλειδών αποφάσισαν να προωθήσουν και κάτι άλλο εκτός από τον Έσερ; (φοβερός βέβαια, αλλά κάθε χρόνο τα ίδια;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts