Σάββατο, 26 Ιουνίου 2010

Έλα, έλα, έλα, βουβουζέλα!

Θυμάσαι εκείνο το ντοκιμαντέρ που ήταν ένας τρελός που έτρωγε αποκλειστικά ΜακΜενού για πέντε εβδομάδες και είχε φθάσει η χοληστερίνη του πιο ψηλά και από το spread του 10ετούς ομολόγου; Έτσι κι εμένα, διασωληνομένο θα με βγάλουν από το σαλόνι μου μετά από τόση μπάλα που έχω δει τις τελευταίες εβδομάδες και τόσο σουβλάκι που έχω καταναλώσει. Για να καταλάβεις, η κυριούλα στο ντελίβερι με ξέρει πλέον με το μικρό μου και λέμε και τα προσωπικά μας κάθε που την παίρνω για παραγγελία (είναι ζωχαδιασμένη σήμερα γιατί έχει περίοδο και δεν πήγε στο Αυλάκι για μπάνιο). Ένα βράδυ που αποφάσισα να μην φάω γιατί είχα γκώσει με τόσο γύρο, με πήρε ανήσυχη ότι έπαθα κάτι και με ρωτούσε για την υγεία μου (αν και μεταξύ μας, μου φάνηκε λίγο ύποπτο το ενδιαφέρον της για τα κοιλιακά μου, θε-μου τι κρέατα τρώμε!).

Και ύστερα είναι και η βουβουζέλα. Στην αρχή μού είχε σπάσει τα νεύρα, τώρα την επιζητώ. Έχω γράψει σιντί με βουβουζέλες για τ'αμάξι και τ' ακούω κάθε πρωί που πηγαίνω στο γραφείο, το κινητό μου έχει ρινγκτοουν βουβουζέλα, ενώ έχω ήδη παραγγείλει και τη δικιά μου από το Άμαζον. Έχω φθάσει ν' απορώ πώς βλέπαμε τόσα χρόνια μπαλίτσα χωρίς βουβουζέλες! Και επειδής από Σεπτέμβρη θα παίζει και στα ελληνικά γήπεδα, κοίτα να τη συνηθίσεις και του λόγου σου!

Προτείνω μάλιστα να ανοίξουμε όλους τους δημόσιους χώρους στη βουβουζέλα: να μπορείς ας πούμε να την παίζεις στο σινεμά, το θέατρο, το σχολείο, το πανεπιστήμιο, τη δημόσια υπηρεσία. Πας ας πούμε σινεμά, σου βγαίνει μπαλαφάρα η ταινία και δεν ξέρεις πώς να περάσεις την ώρα σου; Κανένα πρόβλημα! Τσαμπουνάς τη βουβουζέλα μέχρι τους τίτλους τέλους (ή μέχρι τελοσπάντων η ηρωίδα να αποφασίσει αν θα ζαχαρωθεί με το λυκόπαιδο ή με το βαμπιρόπαιδο). Πας στο ΙΚΑ για να σου θεωρήσουν το βιβλιάριο και δεν σου βάζουν τη γαμωσφραγίδα να σηκωθείς να πας στην ευχή του Θεού; Κανένα πρόβλημα! Ανοίγεις την τσάντα, βγάζεις τη βουβουζέλα, τους παίρνεις τ'αυτιά, σκίζονται να σ'εξυπηρετήσουν και σου δίνουν και δέκα ένσημα δώρο. Σου'χω και καλύτερο: θέλεις να εκδικηθείς τον πολιτικό που σε κοροϊδεύει μέσα στα μούτρα σου; Κανένα πρόβλημα! Μαζεύεις δέκα φίλους σου και στηνόσαστε έξω από τη βίλα του στις δύο τα ξημερώματα και του κάνετε καντάδα με βουβουζέλες! Στο λέω και να μου το θυμηθείς, η βουβουζέλα είναι το νέο γιαούρτωμα!

Την επομένη του αποκλεισμού της ομάδας των ΗΠΑ από το Μουντιάλ, η New York Post απεφάνθη ότι "και σιγά το σπορ"!

Πάντως όλα καλά κι όλα ωραία, σοβαρό Μουντιάλ αυτό δεν είναι! Το θέαμα στους περισσότερους αγώνες είναι χειρότερο και από την επιστροφή της Ρούλας στην τηλεόραση, οι διαιτητές είναι κουφοί και γκαβοί (το πρώτο πες οφείλεται στις βουβουζέλες, το δεύτερο είναι απλώς αδικαιολόγητο), τα "φαβορί" παίζουν τόσο χάλια που δεν θα μου έκαμε καμία εντύπωση εάν σήκωνε το τιμημένο η Βόρειος Κορέα, το έπαιρνε μαζί της στην Πιονγκ Γιανγκ και δεν το ξαναβλέπαμε ποτές. Ακόμη και η θε-μου-βόηθα Ελλάδα θα μπορούσε να επαναλάβει το θαύμα του 2004, εάν δεν χαζολογούσε με τη Νότια Κορέα και αν δεν βρισκόταν μπροστά της ο Μαραντόνας, που εμένα μου μοιάζει με κουστουμαρισμένο τάπερ.

Συνήθως σε αυτό το σημείο των διοργανώσεων, ήτοι λίγο πριν την κορύφωση, έχω ενδιαφέρον να δω ποιος θα φθάσει στον τελικό και εάν θα κερδίσω κάνα φράγκο στο Πάμε Στοίχημα (έχω ποντάρει στη Μέρκελ). Φέτος λέω άντε να τελειώνουμε, να δούμε καμιά επανάληψη στο Μέγκα και να πάμε διακοπές! Το μόνο που θα μπορούσε να σπάσει κάπως την ανία είναι να κερδίσει η Παραγουάη. Όχι δεν είμαι φαν, απλώς περιμένω να δω αν θα πραγματοποιήσει την υπόσχεσή της η Λαρίσα Ρικέλμε που είπε ότι σε αυτήν την περίπτωση, θα βγει γυμνή στους δρόμους.

Η Λαρίσα σε μία στιγμή εθνικής ανάτασης! Τζούλια, κράτα σημειώσεις...

Σάββατο, 5 Ιουνίου 2010

Σύντομο διάλειμμα για ευχάριστα νέα!

Διότι και πόσο ν'αντέξεις τον Πρετεντέρη να σου χρεοκοπεί τη χώρα καθημερινώς; Και πόσο ακόμη να αντισταθείς στη συλλογική κατάθλιψη στην οποία έχουμε άπαντες περιέλθει; Που πήγε και ρώτηξε προχθές η θεια μου στη Γιούρομπανκ αν μπορεί να στέλνει με πάγια εντολή τη σύνταξή της σε offshore λογαριασμό στην Αστραλία και καραφλιάσανε πέντε υπάλληλοι στο υποκατάστημα. Έχει τις καλύτερες αξιολογήσεις από ξένους οίκους, τους φώναζε καθώς την απομακρύναν δια της βίας από τον γκισέ μη-χειρότερα!

Και καλά πες η θεια έχει τ' ακαταλόγιστο, αλλά μωρέ κι εσένα δεν σε βλέπω πολύ στα πάνω σου -και πώς να είσαι δηλαδή; Γι'αυτό απεφάσισα να σου αραδιάσω μερικά νέα που εμένα μου έφτιαξαν τη διάθεση, έστω κι αν δεν μου έλυσαν κανένα απολύτως πρόβλημα. Διότι το θινκ πόζιτιβ μπορεί να είναι και επιλογή.

Ο Φρανκ Μιλλερ θα ζωγραφίσει ξανά τον Ξέρξη. Που για εσένα που γούσταρες τους 300 και το Λεονάιντα, είναι ζούπερ νέο διότι ακόμη κι αν δεν πρόκειται να διαβάσεις το κόμικ, θα δεις την ταινία. Διότι ω ναι, είναι σχεδόν στανταράκι ότι θα γυριστεί και ταινία. Μη σου πω ότι με το που ανακοινώθηκε το κόμικ, ξεκίνησαν και τα γυρίσματα. Και δεν με ενδιαφέρει καθόλου που το κόμικ είναι προσχηματικός τρόπος για να πουλήσει ο Μίλλερ τα δικαιώματα στο Χόλιγουντ και να χεστεί φορ-ουάνς-αγκέν στο τάλιρο. Απλώς γουστάρω να τον βλέπω να καδράρει ιστορικές φιγούρες σε μεταμοντέρνα αφήγηση. Το στόρι αυτή τη φορά θα εκτείνεται σε μεγαλύτερη χρονική περίοδο και θα εστιάζει στη ζωή του αμφιλεγόμενου Πέρση βασιλιά που ως γνωστόν, ο Μίλλερ γουστάρει να ζωγραφίζει υπερβατικά ψηλό, κατράμι μαύρο και τιγκαρισμένο στο πίρσινγκ. Για του λόγου τ'αληθές, υπάρχει και η γουάου προμόσιοναλ αφισέτα που είδες αποπάνω.

Ποια ήταν η καλυτερότερη σειρά κινουμένων σχεδίων όλων των εποχών; Αν έχεις απαντήσει ο "Μπαμπάρ" ή ο "Φρου Φρου κι ο Ξυλουργός", είσαι σε πολύ λάθος μπλογκ. Διότι η σωστή απάντηση είναι οι Thundercats και δεν φέρνουμε αντιρρήσεις στο πτηνό, γυαλίζει το μάτι του. Για εσένα λοιπόν που έχει πεθυμήσει τον Λάιον-Ο και την Τσιτάρα, τον Μάμ-ρα (μπρρρ) και τους Λούνατακς, η Warner Bros σε συνεργασία με το Studio4°C (ζουπερτέλειο στούνιο anime από τη Γιαπωνία, δες εδώ) ανακοίνωσαν ότι ετοιμάζονται να αναβιώσουν τις λατρεμένες διαστημόγατες το 2011 με νέα αισθητική και σπιντάτο σενάριο. Και μα το μάτι της Θαντέρα, το προμόσιοναλ ματίριαλ είναι θανατερά ξεσηκωτικό, πάρε μάτι κι εσύ να γουστάρεις. Να ελπίζουμε σε Τσιτάρα με τάνγκα και εμφυτεύματα στα σωστά σημεία; Μμμμ, μόλις είχα μία εφηβική ονείρωξη! Θάντερ, Θάντερ, Θάντερκατς Χοοοοοό!

Την επόμενη εβδομάδα το Mad στήνει γλέντι με τα περίφημα Βραβεία του που σε κάμουν σχεδόν να πιστέψεις ότι υπάρχει μουσική παραγωγή στην Ελλάντα τη σήμερον. Απλώς για να διαπιστώσεις στη συνέχεια ότι μήτε μουσική παραγωγή υπάρχει, μήτε Ελλάντα! Α ναι, σταμάτα να με σκουντάς: θινκ πόζιτιβ είπαμε! Ε ναι λοιπόν, του βγάζεις το καπέλο του καναλιού γιατί αφενός δίνει την ευκαιρία σε καλλιτέχνες να αναμίξουν ήχους σε ευφάνταστες μίξεις και αφετέρου δίνει την ευκαιρία στις καλλιτέχνιδες να χοροπηδήσουν τα μίνι τους ή να σου δείξουν το πόσο μαύρες δείχνουν ήδη από αρχές Ιουνίου (βλ. και Ξέρξης παραπάνω) -ας πούμε η Μάρω Λύτρα διαγωνίζεται εδώ και χρόνια στην κατηγορία "Καλύτερη Μαύρη Καλλιτέχνιδα" μετακινούμενη από το "ελληνοκαναδέζα" στο "αφροελληνίδα". Επειδής ρατσιστές δεν ήμεθα, και μενεξεδιά να βγει, πάλι θα μας αρέσει! Μπάι-δε-γουέι η αφίσα με γυρνάει πολλά χρόνια πίσω, όταν οι γονείς μου μού έλεγαν ότι το Mad τους έχει πάρει το κεφάλι!

Επίσης σημείωσε ότι στις 18 Ιουνίου, εσύ ο αθηναίος τηλεθεατής θα μπορείς να απολαύσεις τις αγαπημένες σου τηλεμπακατέλες με ψηφιακό σήμα που σημαίνει ότι θα πάψεις να αποδίδεις το αινιγματικό μειδίαμα της Τρέμη στην κακή λήψη. Η ψηφιακή εκπομπή ψιλοάργησε στο ραντεβού της με την Ελλάδα και ενώ θα ήταν μία εξαιρετική ευκαιρία να δεις αυτόν τον Ιούνη το Μουντιάλ ψηφιακό, σκούπισε τα σάλια σου διότι η αγαπημένη ΕΡΤ απεφάσισε ότι δεν προλαβαίνει να εκπέμψει ψηφιακά μαζί με τα ιδιωτικά κανάλια, οπότε τζίφος. Επειδής όμως το κονσεπτ μας εδώ είναι "θινκ πόζιτιβ", θα σου πω ότι μπορεί εφέτος να μη δεις μπαλίτσα σε υψηλή ανάλυση, αλλά τουλάχιστον θα έχεις τη μοναδική ευκαιρία να δεις το Ρετιρέ και τον βυζαντινοτέτοιο Κατακουζήνα με άλλο μάτι.

Κι αν δεν σου έφτιαξαν όλα τα παραπάνω τη διάθεση, σου έχω καταπληκτικά νέα, ταρα-τα-ταμ έφθασε το ελληνικό καλοκαίρι που ξεύρω πόσο σ'αρέσει! Πολύ σύντομα θα είσαι σε κάποια παραλία και θα χτυπάς τη ρακέτα, θα κουδουνίζεις το ζάρι, θα αλοίφεις το γκομενάκι (το δικό σου), θα παίρνεις μάτι το γκομενάκι (το ξένο) και θα τσαλαβουτάς στο γαλάζιο ώσπου να ξεβγάλεις από πάνω σου όλη τη μουντριχίλα που σε φόρτωσε ο δυσκολότερος χειμώνας της πρόσφατης ιστορίας σου. Ακόμη κι αν δεν σου έχει μείνει ίχνος αισιοδοξίας για το μέλλον, αφέσου στο καταγέλαστο φως ώσπου να σε χτυπήσει ο Ήλιος στο δόξα πατρί και να τα δεις όλα διαφορετικά! (Σημείωση: ο πίνακας με τη λουόμενη είναι της Μαρίας Φιλοπούλου που τη γνώρισα πέρσι στη Σύρο και είναι η ίδια πιο όμορφη από τους πίνακές της).