Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011

Σινεμά ο παράδεισος

Δεν ξεύρω για τις νύχτες με φεγγάρι που έχει περάσει ο Κελαηδόνης στα θερινά τα σινεμά, αλλά εγώ το επιβεβαίωσα ξανά προσφάτως: κινηματογραφική ταινία σε κάμπριο αίθουσα, δεν την απολαμβάνω, πάει και τελείωσε! Και πριν μου αρχίσεις τα περί νοσταλγίας για την Ελλάδα που χάνουμε, για τις θερινές οάσεις με αγιόκλημα και γιασεμιά, άσε με να σου μιλήσω για πρόσφατη εμπειρία μου σε κεντρικό θερινό σινεμά.

Επειδής είμαι λάτρης των παλαιών ασπρόμαυρων ταινιών, βρίσκω εξαιρετικά θελκτική την ιδέα των επανεκδόσεων –όταν βεβαίως αφορούν νέες φροντισμένες κόπιες και όχι το παλιό αναμασημένο σελιλόιντ που πηδάει σκηνές και τρεμοπαίζει τον ήχο. Παρότι λοιπόν έφθασα γιομάτος χαρά στο σινεμά για να απολαύσω το εργάκι, η επίσκεψή μου εκεί, μού επιφύλαξε μία σειρά από ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις, όπως ότι (α) οι καρέκλες με τα λαστιχένια πλέγματα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και ως βασανιστήριο για δύστροπους πωπούς, (β) η κιουρία που κάθισε δίπλα μου δεν κρατούσε τυχαία δύο πακέτα τσιγάρα –έβαλε στοίχημα με τον εαυτό της να τα καπνίσει κιόλας (πάνω μου!), (γ) η πανίδα του κέντρου της Αθήνας μπορεί πλέον να μην περιλαμβάνει αθηναίους, αλλά διαθέτει μουλωχτές σκνίπες, κουνούπια του Αμαζονίου, αφρικανικές νυχτερίδες ενώ θα ορκιζόμουν ότι είδα και έναν ιπποπόταμο –έπρεπε να γίνει διάλειμμα για να καταλάβω ότι επρόκειτο απλώς για χοντρή κυρία που ρουθούνιζε τη σπράιτ της.

Η ουρά στο ταμείο ήταν απλώς τεράστια, αλλά μήπως τρέφεις την ψευδαίσθηση ότι όταν καλύφθηκαν όλες οι θέσεις, ο ιδιοκτήτης -και δεινός μάνατζερ- θα σταματούσε να κόβει εισιτήρια; Νόουπ! Έφερε απλώς κι άλλες καρέκλες προσθέτοντας τρεις-τέσσερις σειρές μπροστά για μία πραγματικά κοντινή κινηματογραφική εμπειρία -που αν ας πούμε, μύριζε η ανάσα της πρωταγωνίστριας, το ένιωθες. Η ταινία ξεκίνησε πριν νυχτώσει, επομένως για τα πρώτα δέκα λεπτά και με δεδομένο ότι εικόνα δεν έβλεπες, οι περισσότεροι χαζολογάγανε, λέγανε τα νέα τους, μιλούσαν στο κινητό και μασούλαγαν επιδεικτικά τα πατατάκια τους (που αν τα έχεις πληρώσει πέντε ευρώ, τα επιδεικνύεις!).

Κάτι το ελαφρύ βραδινό αεράκι, κάτι που ο ήχος της ταινίας ήταν σε χαμηλωμένη ένταση για να μην ενοχλείται η παρακείμενη πολυκατοικία, ο κύριος από πίσω αποκοιμήθηκε. Και κανονικά δεν θα τον είχα πάρει πρέφα, που να έπεφτε και σε κόμμα! Αλλά βλέπεις άρχισε και να ροχαλίζει. Και δεν σου μιλώ για το απλό, το πνιχτό, το καθημερινό ροχαλητό, αλλά για το άλλο, το μπάσο, το βασιλικό. Στην αρχή γελάς. Μετά, όταν συνειδητοποιείς ότι ο κύριος έχει έρθει μόνος του σινεμά και δεν τολμά κανείς να τον σκουντήξει μην μας μείνει και στον τόπο, αρχίζεις να προβληματίζεσαι.

Αλλά ακόμα κι όταν ο κύριος άλλαξε πλευρό και προς στιγμήν ησύχασε, αποδείχθηκε ότι τα ντιστράξιονς που αποσπούσαν την προσοχή σου από την ταινία είναι αναρίθμητα: μία γάτα-κασκαντέρ βάλθηκε να κατέβει τον κισσό δίπλα στην οθόνη και επί δεκαλέπτου κρεμιόταν ανάποδα από ένα κλωνάρι σαν τον Τομ Κρουζ στις επικίνδυνες αποστολές, μία περίοικος με μπικουτί απεφάσισε να ποτίσει τις γλάστρες της και να τις ψεκάσει να φύγει η μουχρίτσα και ο δάκος, ένα αεροπλάνο περνούσε αργά και βασανιστικά επί ώρα πάνω από την οθόνη -που ως και ο πρωταγωνιστής έναν εκνευρισμό τον ένιωσε.

Πες με γκρινιάρη, πες με στραβόξυλο, πες με παλιάνθρωπα. Αλλά για να την απολαύσω την ταινία, θέλω σκοτεινή αίθουσα, θέλω αναπαυτικό κάθισμα, θέλω σταθερή θερμοκρασία, θέλω μεγάλη οθόνη και καλό ήχο. Πάει και τελείωσε με τις κουλτούρες, τις νοσταλγίες και του Κελαηδόνηδες, δηλώνω φανατικός του μούλτιπλεξ και κάτσε εσύ να βλέπεις τη γάτα να κάμει ταρζανιές υπό τη μουσική υπόκρουση του ροχαλητού.

7 σχόλια :

  1. Από όλα αυτά που επισημαίνεις- και ναι, κάτι μού θυμίζουν όλα- το μόνο που ΔΕΝ θα με πείραζε είναι η γάτα :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Emena pali, mia xara mou fainetai oti perases ... H tainia se aytes tis periptoseis einai to prosxima ... to pragmatiko theama kai i empeiria tou therinou einai ayto pou periegrapses ... xaxaxa

    Giasemi ypirxe telika?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @dodo, όταν εντέλει η γάτα κατέβηκε μετά από μερικές επικίνδυνες εναέριες ταρζανιές, ακούστηκαν από το κοινό αναστεναγμοί ανακούφισης.

    @mADman, έχεις δίκιο σε αυτό. Η ταινία είναι το πρόσχημα για να βγεις από το σπίτι σου σε αυτές τις περιπτώσεις. Αλλά ταινία δεν πολυβλέπεις. (το γιασεμί υπήρχε αλλά ήταν λίγο αναμαλλιασμένο: οι υποψίες στρέφονται στη γάτα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Όσο κι αν αξίζει σαν εμπειρία, το θέμα είναι να μην πληρώνεις σαν να πήγες να δεις ταινία σε multiplex...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλά αυτό δεν ήταν προβολή, αυτό ήταν εμπειρία ζωής χαχαχα!

    Το να πας σε θερινό σινεμά και να μη σε φάνε τα κουνούπια είναι απίθανο. Τώρα όλα τα άλλα που περιγράφεις θα μπορούσαν από μόνα τους να γίνουν και ταινία!!

    Διακοπές δεν θα πας;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @Arkin, το θέτεις σωστά.

    @DaNaH, διακοπές με την κλασική έννοια του όρου (παραλία, ήλιος, κοπερτον) δεν προβλέπονται φέτος. Αλλά το πράμα έχει και τα καλά του: (α) έχω γίνει εφευρετικός και κάμω κόμπακτ αποδράσεις εντός και εκτός πόλης και (β) το πτηνό μάλλον θα ποστάρει συχνότερα αυτό το καλοκαίρι. Χμ, τώρα που το σκέφτομαι αυτό δεν είναι απαραίτητα καλό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts