Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2011

Νέα Θρησκεία

Νεκροκεφαλές, χαπάκια, ενέσεις και σταυροί. Λίγο η ντάλα ζέστη, λίγο τα όσα συμβαίνουν τελευταία, με τα δίκια σου σκιάζεσαι! Αλλά μην μου ανησυχείς λιγόψυχε αναγνώστα: το αγαπημένο σου πτηνό δεν τα τίναξε τα πούπουλα, μήτε το γύρισε στο γκόθικ μη-χειρότερα. Απλώς βρέθηκε στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Θεσσαλονίκης και επισκέφθηκε την έκθεση του Damien Hirst με τίτλο New Religion. Εντάξει, είχε φάει πριν μία μπουγάτσα. Εντάξει, έφαγε και άλλη μία, μετά.

Ερώτημα πρώτο: ποιος στα κομμάτια είναι ο Damien Hirst; Που κανονικά δεν έπρεπε να σου το απαντήσω, γιατί ο αναγνώστας ο δικός μου είναι ενημερωμένος και δεν του πρέπουν τέτοιες απορίες. Αλλά τέλοσπάντων για να φρεσκάρω (γκούχου γκούχου) τη μνήμη σου ή να σε σώσω από περιττό γκουγκλάρισμα, να σου πω ότι ο Hirst είναι ένα από τα πιο χοτ ονόματα στο χώρο της τέχνης σήμερα, τύπου σελέμπριτι που ζητάμε αυτόγραφο, το κορνιζάρουμε, το πουλάμε στο ebay και αγοράζουμε δυάρι στο Γαλάτσι.

Ερώτημα δεύτερο: και τι ζωγραφίζει του λόγου του και καμώνεται τον σπουδαίο; Τοπία με βοσκοπούλες και προβατάκια μην περιμένεις! Σήμερις για να γίνεις κάποιος, πρέπει να σοκάρεις. Να σε βλέπουν και να λένε μπλιαχ! Να πάρεις ας πούμε τη βοσκοπούλα, να την κάμεις κιμά και να τη δώσεις στο πρόβατο να τη φάει. Έχοντας πλήρη συνείδηση του πώς βγαίνουν τα μπικικίνια σήμερα, ο Hirst εντυπωσίασε για πρώτη φορά το 1990 τοποθετώντας σε μία γυάλινη προθήκη ένα κομμένο κεφάλι αγελάδας να καλύπτεται από μύγες και σκουλήκια. Λίγο αργότερα, έχωσε έναν καρχαρία μέσα σε μία βιτρίνα γιομάτη φορμαλδεϋδη, ενώ προσφάτως εξέπληξε και πάλι, παρουσιάζοντας το 2008 ένα ανθρώπινο κρανίο καλυμμένο με διαμάντια -έργο που τιτλοφόρησε "For the Love of God", αν και το πτηνό προτείνει τον πολύ πιο αλέγκρο τίτλο "Diamonds are a scull's best friend".

Ερώτημα τρίτο: γιατί η παρούσα έκθεση τιτλοφορείται New Religion και τι εννοεί ο ποιητής; Επειδής κι εγώ τη σύγχυση την ένιωσα, άσε με να σου κάμω κουότ τον ίδιο το δημιουργό και το κρίμα δικό του: "Υπάρχουν τέσσερα σημαντικά πράγματα στη ζωή: η θρησκεία, ο έρωτας, η τέχνη και η επιστήμη. Στην καλύτερη των περιπτώσεων, λειτουργούν ως εργαλεία που σε βοηθούν να βρεις ένα μονοπάτι μέσα στο σκοτάδι. Κανένα από αυτά δεν λειτουργεί τόσο καλά, αλλά βοηθούν. Από αυτά, η επιστήμη φαίνεται να είναι το σωστό. Όπως η θρησκεία, παρέχει μια μικρή ελπίδα ότι όλα θα πάνε καλά στο τέλος".

Μέσα σε ένα περιβάλλον κλινικό και ψυχρό, ο Hirst χρησιμοποιεί θρησκευτικά σύμβολα και ένα σκασμό φαρμακευτικές λύσεις (χαπάκια, βελόνες, υπόθετα) που θα ενθουσιάσουν τον τζάνκι φιλότεχνο, αλλά θα αποδειχθούν δυσνόητα για εσένα που θα θες να τα αποκωδικοποιήσεις. Τι ακριβώς θέλει να μας πει ο καλλιτέχνης; Είναι η χημεία η νέα μας θρησκεία; Είναι ο άνθρωπας έρμαιο των φαρμακευτικών ουσιών; Πρέπει να απελευθερωθεί το επάγγελμα του φαρμακοποιού; Δεν έχω απαντήσεις! Περιεργάστηκα με ενδιαφέρον τα έργα και μάλιστα επί ώρα. Η διάθεσή μου να κατανοήσω το μήνυμα ήταν ειλικρινής. Παρότι όμως αναγνωρίζω στοιχεία πρωτοτυπίας στον Hirst (σε όλα του τα εγχειρήματα), έχω δύο ενστάσεις: η πρώτη είναι ότι το νιώθω έντονο το συνεχές άγχος του να προκαλεί. Και η δεύτερη, ότι πέραν της πρωτοτυπίας, στην τέχνη συνεχίζω να αναζητώ και ένα αισθητικό αποτέλεσμα που να τέρπνει το μάτι. Και εδώ, δεν.

Τώρα καταλαβαίνεις πώς δικαιολογείται η δεύτερη μπουγάτσα μετά την έκθεση.

2 σχόλια :

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts