Τρίτη, 30 Αυγούστου 2011

Aύγουστος στην Αθήνα του 2011

Πανεπιστημίου, Σάββατο 20 Αυγούστου 2011, 11:30

Ο Αύγουστος δεν της πάει της Αθήνας. Κι ας λέμε όλοι όσοι απομείναμε στην πόλη τον δεπαενταύγουστο, ότι -και καλά- την απολαμβάναμε χωρίς το θόρυβο, την πολυκοσμία και το μποτιλιάρισμα. Ναι, η κίνηση μπορεί να μειώθηκε εκείνες τις ημέρες δραματικά, αλλά την εικόνα της αυγουστιάτικης Αθήνας ειδυλλιακή δεν τη λες: νεκροί δρόμοι, κενές πλατείες, κλειστά μαγαζιά. Η πόλη παραδομένη στη θλίψη της.

Ερμού, Δευτέρα 15 Αυγούστου 2011, 12:10

Επειδή έλειπες, κάτσε να σου δώκω εγώ εικόνα από Αύγουστο στην πρωτεύουσα. Στο κέντρο μαγαζιά κλειστά, σκονισμένα πεζοδρόμια, βρωμεροί τοίχοι με τα γκράφιτι, τα συνθήματα και τις αφίσες να έχουν γίνει ένας αντιαισθητικός πολτός. Στις στάσεις, οικονομικοί μετανάστες που περιμένουν το λεωφορείο. Αν είσαι τουρίστας και έχεις ξεμείνει στην Αθήνα, σόρι μεγάλε, την έχεις πατήσει -δεν υπάρχει απολύτως τίποτα ανοικτό. Αν είσαι κάτοικος και έχεις ξεμείνει στην Αθήνα, σόρι μεγάλε, την έχεις πατήσει χειρότερα: ο τουρίστας θα γυρίσει τουλάχιστον σπίτι του, εσύ εδώ μένεις.

Στην Κυψέλη, στους Αμπελόκηπους και στα Πατήσια, η ζέστη κυριεύει τους δρόμους και παρέες μεταναστών χυμένες μπροστά στις εισόδους των πολυκατοικιών πίνουν μπύρες ως αργά το βράδυ. Σε κάθε γωνία της Δροσοπούλου, μαύροι έχουν στήσει παρεάκια και συζητούν (κάποιος πιο καχύποπτος θα έλεγε ότι κάμνουν και άλλα πράματα). Μετανάστες έχουν κυριεύσει και το –υποτίθεται αναμορφωμένο- Πεδίον του Άρεως που μοιάζει πιότερο με κεντρική πλατεία του Ισλαμαμπάντ, παρά με χώρο αστικού πρασίνου ευρωπαϊκής πρωτεύουσας. Μαντιλοφόρες ξαπλωμένες στο γκαζόν, μελαμψοί με κελεμπίες στα παγκάκια, πακιστανοί παίζουνε μπάλα. Σαγιονάρα και ξυπολισιά παντού.

Τις μέρες που οι πολιτογραφημένοι κάτοικοί της, την είχαν εγκαταλείψει, το έβλεπες ακόμα πιο ξεκάθαρα: ετούτη η πόλη έχει πεθάνει.

Φίλε, για τέτοια χαζά τσιτάτα υπάρχει το twitter, όχι το συντριβάνι του Συντάγματος.

Δεκαπενταύγουστο πέρασα από το Σύνταγμα. Είχε καθαρίσει επιτέλους ο Δήμος (πτηνό προς Καμίνη: υπάρχεις αλήθεια;) την πλατεία από τα ρετάλια, τις σκηνές και τη μπίχλα των αγανακτισμένων. Από την πρώτη μέρα ήμουν έξαλλος με δαύτους και με την –ιδεολογικά φτηνή και κατά βάση φασιστική- κατάληψη της πλατείας.

Όλ τάιμ κλάσικ. Και το άγαλμα και το σύνθημα και η νεοελληνική αλητεία.

Δυστυχώς φοβούμαι ότι το ανέκδοτο της αφηρημένης κοινωνικής διαμαρτυρίας "κατά παντός υπευθύνου" δεν έχει ακόμα τελειώσει. Απλώς όταν έπιασαν οι μεγάλες ζέστες, οι περισσότεροι «αγανακτισμένοι» προτίμησαν καθ'οπως φαίνεται να πνίξουν την αγανάκτησή τους στις ξαπλώστρες και τα μπαράκια, οπότε έφυγαν για διακοπές (αλήθεια, τι επανάσταση είναι αυτή, που οι θιασώτες της κάνουν «αυγουστιάτικο διάλειμμα» για να πάνε για μπάνιο; Μούφα επανάσταση είναι και τσάμπα μάγκες οι τύποι! Στα τέλη Ιουλίου ένα παρεάκι είχε απομείνει στην πλατεία που έκαμε κάμπινγκ λες και το Σύνταγμα ήταν τίποτις μεταμοντέρνα Μάταλα!), ξεφούσκωσε το μπαλόνι και αποκαλύφθηκε ο αέρας κοπανιστός. Οι δηθενιές του φέιζμπουκ δεν κρατάνε πάνω από ένα-δύο μήνες. Όμως τα σπασμένα μάρμαρα, τα ζωγραφισμένα αγάλματα, η παρακμή των δέντρων, έχουν απομείνει εκεί, αδιάψευστοι μάρτυρες του πόσο λάθος τα έχουμε καταλάβει όλα. Μα όλα.

Και μετά εσύ περιμένεις τον τουρίστα στο Μοναστηράκι.

Αύριο-μεθαύριο μπαίνει Σεπτέμβρης. Οι τελευταίοι αδειούχοι γυρίζουνε, τα σχολεία ανοίγουν, το Τζάμπο έβγαλε νέα διαφήμιση, ο Πρωθυπουργός θα πάει στη ΔΕΘ. Πίσω όμως από τα μαυρισμένα ντεκολτέ και τα ξεκούραστα χαμόγελα, η παρακμή παραμένει παρούσα.

Θα τον παλέψουμε ετούτον το χειμώνα;

4 σχόλια :

  1. στην Αγγλία όταν εγινε Ο Χαμός, βγηκανε οι κατοικοι με σκουπες και φαρασια και την κανανε λαμπίκο την πολή τους, εδω το εκανε αυτο κανενας;
    καλως ή κακως έχουμε μαθει να τα περιμένουμε όλα άνωθεν και έξωθεν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @LiDa, αυτό που έγινε στην Αγγλία είναι πράγματι δείγμα πολιτισμού. Αλλά εμείς μιμούμαστε μόνο τις γελοίες δηθενιές κάποιων άπλυτων ισπανών που μας την "είπαν" μέσω φέιζμπουκ με γηπεδικά συνθήματα τύπου "κοιμόσαστε" και τσιμπήσαμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. τελικά τη βγάλαμε και αυτόν τον χειμώνα... και φτάσαμε (κακήν κακώς;) στον αύγουστο του 2012...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @bLoGirL, με αφορμή το σχόλιό σου, επέστρεψα σε αυτό το κείμενο που είχα είχα γράψει πριν ένα χρόνο και το ξαναδιάβασα. Δυστυχώς η τελευταία φράση θα μπορούσε να γραφτεί και σήμερα. "Αύριο-μεθαύριο μπαίνει Σεπτέμβρης. Οι τελευταίοι αδειούχοι γυρίζουνε, τα σχολεία ανοίγουν, το Τζάμπο έβγαλε νέα διαφήμιση, ο Πρωθυπουργός θα πάει στη ΔΕΘ. Πίσω όμως από τα μαυρισμένα ντεκολτέ και τα ξεκούραστα χαμόγελα, η παρακμή παραμένει παρούσα."

    Τίποτα δεν άλλαξε. Εμείς μονάχα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts