Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2011

Thundercats 2.0

Όταν παίρνεις ένα παλιό επιτυχημένο κόνσεπτ και αποφασίζεις να το ρετουσάρεις, ο θεατής σε περιμένει στη γωνία. Για να μπορέσεις να σταθείς στη σύγκριση με το ορίτζιναλ πρέπει να γίνεις πραγματικά πρωτότυπος: να πάρεις το στόρι και τους ήρωες, να τους αλλάξεις τα φώτα ανάποδα, να τους ανασκευάσεις πλήρως, αλλά χωρίς να προδώσεις την κεντρική ιδέα -μη σε πάρουμε και με τις ντομάτες! Δύσκολο εγχείρημα.

Έκατσα να δω τους νέους Thundercats με ένα μίγμα νοσταλγίας και περιέργειας. Πάνε σχεδόν δύο δεκαετίες (και βάλε -κλαψ!) από τότε που στηνόμουν μπροστά στην τηλεόραση και παρακολουθούσα τις περιπέτειες του Λάιον-Ο και της Τσιτάρα. Δεν ξεύρω αν έφταιγε που ήμουν τόσο-δα πτηνούλι, αλλά οι μεταμορφώσεις του σατανικού Μάμ-ρα που κατοικούσε στη σαρκοφάγο μέσα στη μυστικιστική πυραμίδα, μου προκαλούσαν τρόμο! Και τώρα δηλαδή που τον ξανασκέφτομαι, ένα μπρρρρ το νιώθω!

Το ριμέικ μυρίζει μοντερνιά από μακριά! Η αισθητική αξιοποιεί την τελευταία λέξη των anime, τα χρώματα είναι νταρκ, το στόρι είναι σχεδόν κινηματογραφικό και παίζει σε παραπάνω από ένα επίπεδα. Οι ήρωες έχουν ξαφνικά ένα βάθος που δεν υπήρχε στο πρωτότυπο: κάμουν λάθη, έχουν αδυναμίες, συνδέονται με πιο σαφείς σχέσεις μεταξύ τους -δεν συνυπάρχουν, αλλά διαπλέκονται! Και για δες που πετυχαίνει να είναι ενήλικο και παιδικό ταυτόχρονα: μεγάλη μαγκιά αν είσαι καρτούν.

Στα υπέρ του, το τρίγωνο Λάιον-Ο, Τάιγκρα και Τσιτάρα που δείχνει να αποτελεί κεντρικό άξονα του στόρι, η γούτσου-γούτσου μετάλλαξη του Σναρφ σε βουβό πετ και η αναβάθμιση των μεταλλαγμένων σε σοβαρούς αντιπάλους. Στα κατά του, η βιαστική εμφάνιση του Μάμ-ρα που θα μπορούσε να έχει δουλευτεί καλύτερα. Δε βαριέσαι όμως; Είναι τόσο γουάου η γενική εντύπωση που μου άφησε το πρώτο διπλό επεισόδιο, που δεν κρατιέμαι για τη συνέχεια! Και ναι, σα να μην πέρασε μία μέρα από τότε που ήμουνα τοσοδούλικο πτηνό! Τον ίδιο ενθουσιασμό γαμώτο!

13 σχόλια :

  1. Συμφωνώ με τον mahler76: έχουν περάσει 20+ χρόνια και μέχρι και ο αγαπημένος μου Μαμ-Ρα δείχνει νεότερος.
    Μπότοξ έκανε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δώστε μία ευκαιρία στη μοντερνιά! Κι εγώ καχύποπτος ήμουν, αλλά με κέρδισε πανάθεμά-το.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. κατ'αρχάς το στόρι ξεκινάει από εκεί που μας άφησε το προηγούμενο, δηλαδή στην 3η Γή ή είναι ρημέϊκ???

    Όπως και να έχει Μαμ-Ρα και Σλάηθ που ήταν οι αγαπημένοι μου αποκλείεται να είναι καλύτεροι. Κάποια πράγματα πρέπει να μένουν ανέγγιχτα νομίζω. (μαλάκα κάπως έτσι δεν κάνουν οι γέροι για τα πάντα? χαχαχα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το στόρι είναι ριμέικ που σημαίνει ότι είμαστε ακόμα στη Θαντέρα και είναι όλο το gang εκεί περιλαμβανομένου του αγαπημένου Σ-Σ-Σλάηθ και θε-μου ακούγομαι τόσο παθέτικ.

    Πάντως -ανεξαρτήτως των Thundercats- η λογική του κάθε πέρσι και καλύτερα, του "those were the days my friend" και του "θυμώντας-τα να κλαίς" με εκφράζει κι εμένα επικίνδυνα. Πάω να μουλιάσω τη μασέλα μου στο ποτηράκι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. χμ, να πώ την αλήθεια πρώτα λέω να δώ μια ακόμα τα παλαιά επεισόδια και μετά αν βρώ χρόνο ρίχνω ένα βλέφαρο και στα καινούρια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Λολ! Είμαι αχέντ οφ γιου: έκαμα προ καιρού ένα μαραθώνιο Thundercats και θυμήθηκα τη νιότη μου (γαμώτο που είναι η μασέλα μου, λέμε;).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πάντως το οτι δεν μιλάει ο Σναρφ είναι μεγάαααλη βελτίωση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Και εγώ το παρακολουθώ. Άρχισα απλά για να κάνω τη σύγκριση και συνέχισα για να δω πού το πάει! Οι χαρακτήρες πάντως σχεδιαστικά δε μου αρέσουν καθόλου, θυμίζουν πολύ γιαπωνέζικο καρτούν! Ο ένας χειρότερος από τον άλλο. Ούτε ότι ο Snarf δε μιλάει μου αρέσει ούτε τα τεράστια αυτιά που του έκαναν. Για να μην πιάσω τον Kit και την Kat που τα'χουν κάνει σαν χαζά. Στα original πετούσαν στα ιπτάμενα πατίνια τους, τι ωραία που ήταν!

    Φυσικά προτιμώ ένα εκατομμύριο φορές το αυθεντικό Thundercats για χίλιους δυο λόγους! Το ότι το καινούριο το'χουν κάνει σαν σίριαλ με την ίδια σχεδόν δομή σε κάθε επεισόδιο είναι boring.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @DaNaH, όσο περισσότερο πάει τόσο σου δίνω δίκιο για το artistic part. Και δεν είναι η γιαπωνέζικη anime αισθητική που με χαλάει, όσο η προχειρότητα στις μορφές και τα σκίτσα. Το στόρι είναι ενδιαφέρον και πιο στέρεο, αλλά σίγουρα το παλιό έχει τη γλυκιά γοητεία του ορίτζιναλ. Και τη θύμηση της νιότης μας (σνίφ!).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αφού να φανταστείς άνοιξα το παλιό μου laptop όπου είχα αποθηκεύσει από το YouTube 3-4 επεισόδια στα ελληνικά και είδα ξανά το 1ο και το 2ο και πραγματικά νοστάλγισα. Θυμήθηκα ότι μεταξύ των άλλων υπήρχε πάντα χιούμορ - κυρίως με σχόλια-ατάκες του Σναρφ, αλλά όχι μόνο - πράγμα που λείπει έντονα από τη νέα σειρά.

    Και τι είναι αυτό που έχουν κάνει τον Lion-O αδελφό του Tygra;;; Καμία σχέση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Α επίσης ήθελα να πω ότι ο Panthro στο original δεν είναι τόσο τεράστιος όπως τον παρουσιάζουν στην version του 2011!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @DaNaH, λοιπόν ξεύρεις τι μου λείπει εμένα περισσότερο; Οι δυναμικοί τίτλοι έναρξης με τη χαρακτηριστική μουσική και το τραγουδάκι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts