Τετάρτη, 3 Αυγούστου 2011

X-Men: First Class

Ακόμα και αν δεν σου αρέσουν οι επιστημονικές φαντασίες και τα υπερηρωικά κόμικς, δεν μπορεί παρά να υποκλιθείς στο πανέξυπνο κόνσεπτ που σκάρωσε ο Σταν Λι στα μέσα της δεκαετίας του '60: μία παρέα από μεταλλαγμένους εφήβους με υπερφυσικές δυνάμεις μάχεται το κακό, παρότι έχει να αντιμετωπίσει την εχθρότητα της κοινωνίας και τα ψυχολογικά σύνδρομα που δημιουργεί η ιδιαιτερότητά των μελών της. Τις επόμενες δεκαετίες οι επονομαζόμενοι X-Men, μεγάλωσαν, ωρίμασαν, έλαβαν περίοπτη θέση στη σύγχρονη ποπ κουλτούρα και αναπόφευκτα μεταπήδησαν στη μεγάλη οθόνη.

Μετά από μία εμπορικά επιτυχημένη τριλογία X-Men, τα κινηματογραφικά στούντιο απεφάσισαν να επανέλθουν στο χρυσωρυχείο για ακόμα μία θεαματική αρπαχτή. Και τελοσπάντων, το να θέλεις να βγάλεις μπικικίνια είναι θεμιτό. Το να παίρνεις ένα κόνσεπτ με τέτοιο ποτέντσιαλ, να διαθέτεις τεράστιο μπάτζετ για παραγωγή και προώθηση, να έχεις έτοιμο κοινό χωρίς να κουνήσεις το δαχτυλάκι σου κι εσύ να πας και να γυρνάς μία αδιάφορη ανοησία, είναι τεράστιο φέιλ.

Η ταινία Χ-Men: First Class είναι ένα μεγάλο λάθος. Υποτίθεται ότι σου δείχνει το όριτζιν της ομάδας, δηλαδής το πώς δημιουργήθηκε και ενορχηστρώθηκε το τιμ των μεταλλαγμένων από τον καθηγητή Xavier. Που χελόου, αυτό σημαίνει ότι θα έπρεπε να έχουμε τα πέντε αρχικά μέλη τα οποία σοφά έπλασε ο Σταν Λι και που εσύ ανόητε σεναριογράφε δεν έχεις κανέναν μα κανένα λόγο να αλλάξεις. Αλλά τσου: εδώ έχουμε μία ομάδα του ό,τι-να'-ναι και του ό,τι-θυμάμαι-χαίρομαι, με διάφορους (και α-διάφορους) χαρακτήρες από το σύμπαν του κόμικ ατάκτως ερριμμένους σε έναν αχταρμά που ελάχιστα θυμίζει το πρωτότυπο.

Και σα να μην έφθανε η παραπάνω σύγχυση προσώπων, το στόρι τοποθετείται άγαρμπα πάνω στην αμερικανική ιστορία και δη στην υπόθεση των σοβιετικών πυραύλων στην Κούβα, προκειμένου η ταινία να αντλήσει -και καλά- ρεαλισμό από γεγονότα που συνέβησαν εκείνη την εποχή. Όπου οι μεταλλαγμένοι εμπλέκονται στην ψυχροπολεμική σύγκρουση μεταξύ Αμερικής και Σοβιετικής Ένωσης και εντέλει καταφέρνουν να αποτρέψουν τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, ν'αγιάσει το χέρι τους! Μα ποιος αθεόφοβος πήγε και το σκέφθηκε όλο αυτό; Και αχταρμάς και σύγχυση και τερατώδης παραχάραξη της ιστορίας! Με νιώθεις; Μεγάλο φέιλ.

Μέσα στο γενικό χαμό, ο James McAvoy ως καθηγητής Xavier δεν σε πείθει μα με τίποτα ότι είναι το πιο ισχυρό τηλεπαθητικό μυαλό του κόσμου (θυμίζω ότι ο τελευταίος μεγάλος ρόλος του τύπου είναι που έκαμε τη φωνή του Ζουμπαίου στο "Ζουμπαίος και Ιουλιέτα" αν έχεις το Θεό σου!), ο Michael Fassbender υποδύεται τον αρχετυπικά κακό Magneto αλλά ούτε στο δαχτυλάκι του και η January Jones (των τηλεοπτικών Mad Men) περιφέρει αμήχανα το μπούστο της χωρίς ίχνος από το ντελικάτο σνομπισμό της Emma Frost την οποία υποδύεται. Και τελοσπάντων, τι να σου κάμουν και τα εφέ όταν το όλο πράμα μπάζει νερά από παντού;

Βεβαίως η ταινία τα εισιτήριά της τα έκοψε, οπότε τα σίκουελς τα βλέπω να έρχονται το ένα μετά το άλλο. Ελπίζω μόνο η επόμενη ταινία να γίνει από ανθρώπους που έχουν άξουαλι διαβάσει κάνα τεύχος των X-Men. Λέω εγώ τώρα...

2 σχόλια :

  1. Εμένα πάντως η ταινία μου άρεσε. Αν και γενικώς τα prequels τα αντιμετωπίζω λίγο με επιφύλαξη, η συγκεκριμένη μου άρεσε! Βέβαια δεν έχω διαβάσει ποτέ τεύχος των x-men και το καταλαβαίνω αν είσαι φαν τέτοιου είδους να απογοητεύεσαι. Για μένα η ταινία είχε συνοχή, καλό καστ, ωραία εφέ και δράση και αυτό μου φτάνει! :)

    ΥΓ. Αγαπημένη σκηνή όταν πάνε στον Wolverine και τους διαολοστέλνει χαχα! Δεν το περίμενα να κάνει ένα τόσο μικρό πέρασμα ο Hugh Jackman!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Για το πρώτο μισό της ταινίας θα συμφωνήσω. Στο δεύτερο μισό, μου φάνηκε ότι χάθηκε η μπάλα. Αλλά πόσο δίκιο έχεις για τη σκηνή με τον Wolverine; Απλώς θεϊκή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts