Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

Μαύρα Μεσάνυχτα στο Παρίσι

Του έχω συγχωρέσει πολλά. Πρώτον, γιατί τον θεωρώ ευφυή και σημαντικό και δεύτερον, γιατί είμαι μεγάλη καρδιά. Αλλά βρε Γούντι (Άλεν) και με όλην την εκτίμηση που σου τρέφω, σταμάτα να γυρίζεις εύκολες ταινίες με αδιάφορα σενάρια γραμμένα στο πόδι. Διότι ναι, είδα το "Midnight in Paris" και όχι, δεν μου άρεσε καθόλου.


Το στόρι είναι λιγάκι αλλοπρόσαλλο αλλά τελοσπάντων το αποδέχεσαι στα πλαίσια της μυθιστορηματικής αφήγησης. Ένας επίδοξος συγγραφέας που περνάει μερικές μέρες στο Παρίσι με τη μνηστή του, μαγεμένος από την πόλη και την ιστορία της, μεταφέρεται ένα βράδυ ως δια μαγείας στο παρελθόν και συναντά το ιντελεκτουέλ Παρίσι του μεσοπολέμου. Που σημαίνει ότι συνομιλεί με το ζεύγος Φιτζέραλντ, τον Τ.Σ.Έλιοτ και τον Χέμινγουεϊ, συναντά τον Πικάσο και το Νταλί, ανταλλάσσει μερικές ιδέες με το Μπουνιουέλ (η πιο καλή στιγμή της ταινίας είναι όταν ο ήρωας δίνει στο Μπουνιουέλ την ιδέα για τον Εξολοθρευτή Άγγελο) και τρυπώνει στο περιβόητο σπίτι της Γερτρούδης Στέιν. Και αυτά!


Πέραν από μία ακατάσχετη παρέλαση προσωπικοτήτων, το κενό. Υπάρχει κάποιο νόημα σε όλο αυτό; Καταλήγει κάπου; Υποτίθεται ότι το μήνυμα είναι "ζήσε το σήμερα" και μην αναπολείς το παρελθόν. Αλλά θε-μου, πολύ κακό για το τίποτα. Όλα σε ένα πρώτο επιφανειακό επίπεδο: ο Χέμινγουεϊ έτοιμος για καυγά, ο Μπουνιουέλ βαρεμένος, ο Πικάσο ερωτιάρης, ο Νταλί εκκεντρικός, η Στέιν φιλόξενη. Κανένα βάθος, καμία προσπάθεια να χτίσει κάποιον χαρακτήρα, να αποκτήσουν βρε παιδί μου όλοι αυτοί μία κάποια υπόσταση. Αφημένοι σε κλισέ ατάκες που θα έβαζε στο στόμα τους ένας αδαής που απλώς ανέτρεξε στη wikipedia και διάβασε δύο-τρεις αράδες για τον καθένα τους. 


Και από πίσω το Παρίσι. Με πολλά ειδυλλιακά ενσταντανέ, με τις Μονμάρτες και τις Πλας ντε λα Κονκορντ, με τα Καρτιέ Λατέν και τις Παναγίες των Παρισίων, με τους Πύργους του Άιφελ και τις Κάρλες Μπρούνες Σαρκοζί. Να βουλώνουνε τρύπες στο σενάριο και να σου παραγεμίζουν με τουριστικό φραμπαλάζ την οθόνη. Και επειδής το έχει ξανακάμει με τη Βαρκελώνη και θα το ξανακάμει με τη Ρώμη (στην επόμενη ταινία που θα βγει το 2012), έχω αρχίσει να βαριέμαι.


Ένα θα σου πω Γούντι: λάθος δρόμο έχεις πάρει και αναλώνεσαι με δευτεροτρίτα σενάρια, στηριζόμενος στην αδυναμία που σου τρέφουμε. Και τελοσπάντων χαλάρωσε, δεν χρειάζεται να γυρνάς φασόν μία ταινία τη χρονιά. Κρίμα δεν είναι;

5 σχόλια :

  1. Ω ναι. Αυτή και η προηγούμενη ταινία του ("You will meet a Tall, Dark Stranger") νομίζω θα έπρεπε να βγουν απευθείας σε DVD. Και τα λέω αυτά με την πικρία του απογοητευμένου φαν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σωστό σε βρίσκω. Πήγε φίλη και το μετάνιωσε.

    Και το της Βαρκελώνης που πήγα να το δω ο Χαβιέ μου έμεινε κι η πόλη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αχάριστε! Κοτζάμ Carla Bruni σου έβαλε να παίζει το ρόλο της ξεναγού και εσύ πάλι δεν ... τς τς τς :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @mADman, μη σου πω ότι η Κάρλα ήταν η καλύτερη στιγμή της ταινίας. (Εντάξει μαζί με το διάλογο του πρωταγωνιστή με τον Μπουνιουέλ.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts