Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2011

Στον Άγιο Δημήτρη


Όπως γνωρίζεις το πτηνό δεν έχει το Θεό του. Που πάει να πει ότι δεν πιστεύει σε θρησκείες, αγίους, χερουβείμ, σεραφείμ και λοιπά υπερφυσικά όντα (εκτός ίσως από το Γέτι των Ιμαλαϊων που όρκο παίρνω ότι το είδα ένα βράδυ στην πλατεία Κολιάτσου να κατεβάζει κάτι μπύρες). Εντύπωση λοιπόν θα σου κάμει που εκείνο το ζεστό απόγευμα πριν περίπου δυόμιση μήνες, το πτηνό περιπλανιόταν στις εκκλησιές της Θεσσαλονίκης: από τον Άγιο Παντελεήμονα και την Αγία Αικατερίνη έως το Ναό του Σωτήρος και την Αχειροποίητο (που μου αρέσει και ως όνομα-κόνσεπτ). 


Οι βυζαντινές εκκλησιές της Θεσσαλονίκης ανέκαθεν μού ασκούσαν μία γοητεία. Να ας πούμε όταν ήμουν τοσοδούλικο πτηνό, με είχε πάει η μαμά μου βόλτα στον Άγιο Δημήτριο και τη θυμάμαι που μου εξηγούσε ότι μόλις προσφάτως είχανε επιστρέψει τα λείψανα του Αγίου από την Ιταλία. Που το'χα βρει φασινέιτινγκ να ταξιδεύουν τα λείψανα σε χώρες που ενδεχομένως δεν είχε επισκεφθεί ο ίδιος ο Δημήτριος όταν ζούσε.


Σου'χω κι άλλη τέτοια θύμηση: αρκετά χρόνια αργότερα -θα 'μουν δευτεροετής φοιτητής- ένα βροχερό πρωινό βρέθηκα χωρίς ομπρέλα όξω από την Αγία Σοφία και τρύπωσα μέσα της να προφυλαχτώ από τη βροχή και το Βαρδάρη. Η εκκλησία ήταν άδεια και σκοτεινή και όταν τ'αστραπόβροντα φώτιζαν τους τοίχους της ένιωθα ότι βρίσκομαι σε κινηματογραφική ταινία. Το θυμάμαι σαν και τώρα που'χα κάτσει σε ένα στασίδι και χάζευα τα φλας να αστράφτουν πάνω στα εικονίσματα.


Και να που είχα βρεθεί πάλι στις ίδιες εκκλησιές. Ντάλα ζέστη έξω, λιγοστοί σιωπηλοί μέσα: πεντέξι γριές και μερικοί ρώσοι τουρίστες να σταυροκοπιούνται και να βγάζουν φωτογραφίες (η Σβετλάνα με το λεοπαρδαλέ κολάν, το κόκκινο νύχι στο πόδι και το γυαλί ηλίου σκαρφαλωμένο στο πλατινέ μαλλί και ο Ιγκόρ με το τατουάζ στο μπράτσο και το ξεκούμπωτο πουκάμισο με τα λαχούρια). 


 "Αφού το υπερβατικό το έχω αποκλείσει με βεβαιότητα, τί με φέρνει κάθε φορά εδώ;" Περιπλανήθηκα χωρίς να πολυκαταλαβαίνω. Έβγαλα μερικές φωτογραφίες, άναψα και κάναδυο κεράκια και αφού ολοκλήρωσα τη βόλτα μου, κατέληξα κάτω προς την Αριστοτέλους για κεμπάπ και πατατούλες τηγανητές.


Σήμερα κοίταζα τις φωτογραφίες που είχα βγάλει από εκείνη τη βόλτα στις εκκλησιές. 

Και κατάλαβα.      

4 σχόλια :

  1. Είπα να'μαι κι εγώ λίγο πιο αφαιρετικός στη σκέψη μου, μοστράροντας σουπεργουάου μυσταγωγικές φωτογραφίες με χρωματάκια, σκιές και αρτίστικ διάθεση και δεν γίνομαι αντιληπτός. Γμτ, μασημένη τροφή θέλει ο αναγνώστας...

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το φως κι η αντίθεσή του ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. έχω πάει τόσες φορές αλλά μόνο μέσα απο τα μάτια σου είδα τη διαφορά πολύ ωραίες φωτογραφιές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts