Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2011

Τα ζόμπι δεν είναι χορτοφάγα

 

Θα'μουν δεν θα'μουν δεκατριών χρονών όταν είδα ζόμπι για πρώτη φορά. Ναι βρε χαζέ στην τηλεόραση εννοώ, όχι από κοντά -δεν εσύχναζα ως νήπιο στα νεκροταφεία μη-χειρότερα! Ανυποψίαστος είχα στηθεί στην τιβί ένα βράδυ για να παρακολουθήσω την όλ-τάιμ-κλάσικ "Νύχτα των Ζωντανών Νεκρών" του Ρομέρο. Ασπρόμαυρο, πρωτόλειο και χαμηλού μπάτζετ. Περιττό να σου πω ότι είχα γαντζωθεί από το ταβάνι (σαν το Σιλβέστρο όταν βλέπει φαντάσματα). Το όλο κόνσεπτ ότι βγαίνουν οι νεκροί από τους τάφους και κυνηγάνε τους ζωντανούς να τους φάνε, είναι όπως και να το κάμεις πολύ φοβιστικό. Και μπορεί έκτοτε να έχω δει ένα ζίλιον εκδοχές του θέματος, αλλά τα κακά ζόμπι συνεχίζουν να με τρομάζουν περισσότερο από τους κακούς εξωγήινους, τα κακά βαμπίρ, την κακιά μάγισσα και το κακό κινέζικο φαγητό.


Τα τελευταία χρόνια όμως τα ζόμπι είχαν πέσει στα αζήτητα! Κινηματογράφος και τηλεόραση είχαν γιομίσει βαμπίρ σε σημείο που είχες σιχαθεί να βλέπεις κυνόδοντα. Από το True Blood και το Vampire Diaries έως το Underworld και το Twilight, οι βρικόλακες είχαν την τιμητική τους. Όταν όμως φθάνεις να βλέπεις βρικόλακα σιδερότυπο στη Σούπερ Κατερίνα και αυτοκόλλητο στο Αφισόραμα, τότε είσαι πλέον βέβαιος ότι η μπάλα έχει χαθεί. Κι αφού ξεφτιλίσαμε το βαμπίρ και το βάλαμε να ποζάρει αναξιοπρεπώς στα κοριτσίστικα περιοδικά δίπλα στην Πάττυ, ήταν ζήτημα χρόνου να επαναφέρουμε στο προσκήνιο το ζόμπι για να σώσει τα προσχήματα στο θριλερικό σύμπαν του μεταφυσικού.


Ευκαιρίας λοιπόν δοθείσης και με βάση το δημοφιλές κόμικ "Walking Dead", ξεκίνησε πέρσι ομότιτλη σειρά με θέμα τον αγώνα επιβίωσης μερικών δύσμοιρων ανθρώπων σε έναν κόσμο που σουλατσάρουν τα ζόμπι και όποιον πάρει ο Χάρος. Τα μηχανάκια της τηλεθέασης χτύπησαν κόκκινο και η σειρά επανήλθε φέτος με δεύτερο κύκλο, ενώ ρίξαμε υπογραφές και για τρίτο.


Θα σου πω πρώτα τα θετικά. Το σήριαλ έχει καλή σκηνοθεσία και οι σκηνές στους ερημωμένους δρόμους και τις εγκαταλελειμμένες πόλεις είναι αρκούντως ατμοσφαιρικές. Όταν πλακώνουν κύματα από ζόμπι και αρχίζουν να απλώνουν τα χέρια τους απειλητικά προς την πλευρά σου, έναν τρόμο τον ενιώθεις. Όταν βλέπεις τις δύσμορφες φάτσες τους να έρχονται καταπάνω σου, το μαξιλάρι το αγκαλιάζεις, το φως το ανάβεις, την κλειδαριά στο σπίτι σου τη διπλοκλειδώνεις. Χωρίς να προσθέτει τίποτα ιδιαιτέρως καινούργιο ή πρωτότυπο στη μυθολογία των νεκροζώντανων, το Walking Dead καταφέρνει γενικώς να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να αποζημιώσει το κοινό που ζητάει αίμα για να περάσει ένα ευχάριστο βράδυ στον καναπέ του.


Κάποιες ενστάσεις όμως για το ρυθμό του, τις έχω. Όπως για παράδειγμα, την πολυλογία του. Πολύ μπλα μπλα, σε ένα σήριαλ που βασικά δεν βλέπεις για τους βαθυστόχαστους διαλόγους του, αλλά για τα βγαλμένα χέρια και τα ξαντεριασμένα σωθικά. Επίσης, οι βασικοί χαρακτήρες είναι κάπως αντιπαθητικοί και σχηματικοί. Θα τους ήθελες περισσότερο δουλεμένους, με πιο πειστική αφήγηση της ζωής τους (ποιοι ήταν πριν την έλευση των ζόμπι) και των προσωπικοτήτων τους (βλέπε μαθήματα σεναρίου από Lost των πρώτων κύκλων). Τέλος, θα ήθελα ένα πιο στιβαρό κεντρικό στόριλαϊν. Δηλαδή έχω την αίσθηση ότι λείπει η κεντρική ιδέα και αναλωνόμαστε σε αλλεπάλληλες ιστοριούλες που θα μπορούσαν να συνεχίζονται και επ' αόριστον χωρίς καμία κορύφωση. Το καταλαβαίνω ότι τρέχουν να σωθούν από τα ζόμπι, αλλά φθάσαμε ήδη στα μέσα του δεύτερου κύκλου και δεν βλέπω να φθάνουν πουθενά ή να στοχεύουν να φθάσουν κάπου.

Παρά τις αδυναμίες του, το Walking Dead είναι μία συνεπής προσπάθεια για τηλεοπτική αναβάπτιση του κόνσεπτ των ζωντανών νεκρών. Και μεταξύ μας, αν το βασικό ζητούμενο είναι να τρομάξει το κοινό του, θα το πεις επιτυχημένο και θα του δώσεις και μπράβο για τα πολλαπλά μπου που σου κάμει!

4 σχόλια :

  1. Από τις πιο τρομαχτικές σκηνές ήταν αυτή που ο τύπος που έπαιζε στο Identity πήγε με τον Shane (btw έχει υπάρξει πιο αντιπαθητικός χαρακτήρας σε σειρά;) να βρουν φάρμακα και έκαναν ντου μιλιούνια από ζόμπι!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @DaNaH, we hate Shane. Θέλουμε να τον αλείψουμε με μερέντα και να τον δώσουμε στα ζόμπι να κάνουνε πάρτι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν το ΄χω δει. Ναι, φοβάμαι πολύ. Όλα του είδους!

    Όμως κάποτε (φοιτήτρια ήμουν, εσύ νεοσσός ή και αυγό ακόμα) είχα κερδίσει σε 5'' σε μια παντομίμα με αυτήν την ταινία. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλησπέρα!! Η πρώτη σεζόν ήταν πολύ σούπερ! Η δεύτερη πολύ με απογοήτευσε μέχρι τώρα...βρίσκω πως τίποτε σχεδόν δε γίνεται...και πολύ σαπουνόπερα έγινε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts