Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2011

Το δέρμα που (δεν) κατοικώ



Θέλεις που έχω μεγαλώσει και βαρύνει (όχι στα κιλά ευτυχώς -μεταφορικά το λέω, αμέσως να με ανεβάσεις στη ζυγαριά!); Θέλεις που θεωρώ τα 9 και τα 12 ευρώ υπερβολικά υψηλό αντίτιμο για ένα εισιτήριο; Θέλεις που με τις άπειρες σειρές που παρακολουθώ, δεν έχω πλέον αρκετό διαθέσιμο χρόνο; Το δια ταύτα είναι ότι δεν πηγαίνω σινεμά όσο συχνά πήγαινα παλαιότερα.


Υπάρχουν δύο λόγοι που μπορούν να με σύρουν στις κινηματογραφικές αίθουσες. Ο πρώτος είναι ταινίες που μιλάνε στο παιδί μέσα μου. Δηλαδής δώσε μου Σπάιντερμαν, Τρανσφόρμερς και Μάγια τη Μέλισσα και με έχεις να τρέχω στις αίθουσες με προκράτηση εισιτηρίου, 3D γυαλιά και ενθουσιασμό οκτάχρονου και να λαμβάνω μέρος σε κάθε προμόσιοναλ διαγωνισμό (για να κερδίσω στυλό, αφίσες και συλλεκτικές αυγοθήκες). Ο δεύτερος λόγος να πάω, είναι αν η ταινία μού υποσχεθεί μία κινηματογραφική εμπειρία υψηλής ποιότητας που αφενός θα χάσει κάτι από τη μαγεία της αν περιμένω να τη δω στη μικρή οθόνη και αφετέρου επιθυμώ συνειδητά να την πληρώσω γιατί γουστάρω να υποστηρίζω τους δημιουργούς που μου αρέσουν. Σε αυτήν την κατηγορία ανήκει ο Πέντρο Αλμοδοβάρ.


Με υψηλές προσδοκίες πήγα λοιπόν να δω πριν μερικές ημέρες το "Δέρμα Που Κατοικώ" και θα σου το πω ευθαρσώς: δεν μου άρεσε καθόλου. Για να μην πέσεις αμέσως πάνω μου να με φας, να σου ξεκαθαρίσω ότι οι σκηνοθετικές αρετές του Πέντρο είναι και εδώ ορατές: ο άνθρωπος ξεύρει να φτιάχνει εικόνες και κατέχει πλήρως την τέχνη της κινηματογράφησης. Όμορφες εικαστικά συνθέσεις, έξυπνα καδραρίσματα και βεβαίως υπέροχη μουσική επένδυση.
 

Εντούτοις το στόρι παραείναι τρελό -ακόμα και για τα δεδομένα του Αλμοδοβάρ- υπονομεύοντας την ταινία, η οποία υπό άλλες συνθήκες θα ήταν ως και λούμπεν και θα γελάγαμε μαζί της. Ο γιατρός-Μπαντέρας χάνει με τραγικό τρόπο τη γυναίκα και ύστερα την κόρη του, προσπαθεί να τιμωρήσει τον υποτιθέμενο βιαστή της κόρης του (που και καλά την ώθησε στην τρέλα και την αυτοκτονία) αλλάζοντάς του φύλο και κάνοντάς τον γυναίκα, διαθέτει επίσης έναν ετεροθαλή αδελφό που βιάζει τον υποτιθέμενο βιαστή (που πλέον είναι γυναίκα είπαμε -με παρακολουθείς ακόμα;) και στο τέλος ο γιατρός-Μπαντέρας τα φτιάχνει με τον υποτιθέμενο βιαστή (ναι ναι, που τον είχε κάμει γυναίκα, δεν καταλαβαίνω που μπερδεύτηκες!), ο οποίος του κάθεται αλλά θέλει και να του βγάλει τα μάτια που του άλλαξε φύλο χωρίς να τον ρωτήσει. Ίουκ!
 

Θα πεις εντάξει, σε όλες τις αλμοδοβαρικές ταινίες το στόρι σε φλομώνει στο σουρεαλιστικό τρεχαγύρευε αλλά το αποδέχομαι ωραιότατα και το απολαμβάνω! Εδώ όμως ενοχλήθηκα. Για πρώτη φορά είχα την αίσθηση, ότι όλο αυτό ήταν μία φτηνή προσπάθεια να με προκαλέσει. Και λέω φτηνή γιατί εκείνο που έλειπε ήταν τα συναισθήματα. Ψυχρός ο Μπαντέρας (διεκπεραιωτικός θα έλεγα, σε ένα ρόλο που δεν είχε και τίποτις σπουδαίες υποκριτικές απαιτήσεις -κι ας τον εκθειάζουν οι λογής λογής κριτικοί), αδιάφοροι οι δευτερεύοντες χαρακτήρες (π.χ. δεν με ένοιαξε καθόλου η ιστορία της οικιακής βοηθού Μαρίλια και οι αποκαλύψεις της για τον ετεροθαλή αδελφό -τόταλι ιρέλεβαντ από το κύριο στόρι) και επίπεδη αφήγηση. Χωρίς τις συναισθηματικές κορυφώσεις και τις πινελιές μελοδράματος με τις οποίες χρωματίζει συνήθως ο Πέντρο τον καμβά του.
 

Όταν έφυγα από την αίθουσα, είχα την αίσθηση ότι ένας τυποποιημένος Αλμοδοβάρ πάσχισε επί δύο ώρες να με σοκάρει και να μου αποδείξει πόσο πολύ νοσηρός μπορεί να γίνει, αν θέλει. Αλλά που ήταν η ουσία σε όλο αυτό; Ένας διεστραμμένος γιατρός δημιουργεί έναν τρανσέξουαλ φρανκενστάιν για να διασκεδάσει τα ενοχικά του. Πειράζει που έχουν ειπωθεί παρόμοιες ιστορίες με πολύ πιο αρχετυπικό τρόπο και ουσιαστικότερο νόημα; Πτηνό προς Πέντρο: δεν χρειάζεται κάθε φορά να γίνεσαι και πιο ακραίος. Γι'αυτό άσε τις ασκήσεις νοσηρότητας, χαλάρωσε λιγάκι και κάμε αυτό που ξεύρεις να κάμεις όσο ελάχιστοι σκηνοθέτες τη σήμερον: συγκίνησέ μας!

10 σχόλια :

  1. Άλλη μια ταινία για κατέβασμα και μόνο... δυστυχώς ο αγαπητός Pedro από κάποια στιγμή και μετά τα θαλάσσωσε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. 2 ώρες είδαμε όλες τις μανιέρες του Αλμοδόβαρ πεταμένες στην οθόνη. Ακόμα και το τέλος που σε άλλη ταινία θα μπορούσε να μας είχε ρίξει στο κλάμα σε παλαιότερη ταινία του εδώ προκάλεσε τον γέλωτα. Κρίμα, μεγάλο κρίμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @tremens, νομίζω ότι πέφτει σιγά σιγά θύμα της προσπάθειάς του για συνεχή πρόκληση.

    @mahler76, πόσο δίκιο έχεις. Και σκεπτόμενος τον τίτλο, αποφάσισα ότι δεν ήταν το δέρμα που αποδείχθηκε ακατοίκητο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μετά από το Ολα για τη μητέρα μου δυσκολεύομαι να τον αγαπήσω... Η τελευταία που είδα ήταν το Βολβέρ (ωραίο το ελληνικό ε;) το οποίο μου προκάλεσε πολλά χασμουρητά για να μην πω για την Κακή Εκπαίδευση που με εκνεύρισε σχεδόν όσο η κυρία στο μετρό σήμερα - αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ιούκ για την υπόθεση αλλά και Ιούκ για τον Μπαντέρας, τον θεωρώ απίστευτα ξενέρωτο, άμα παίζει σε ταινία απλά δεν πάω. Κατα τ' αλλα όλες του Αλμοδοβάρ τις έχω λατρέψει

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ο Αλμοδοβαρ μ αρέσει! Αλλά γι' αυτό ακούω στη καλύτερη περίπτωση μέτρια σχόλια...οπότε λέω να το αφήσω για αργότερα...Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ωραία η κριτική σου, αν και θα ήθελα να τη δω, καθότι έχω καιρό να δω Πέντρο.
    Εγώ πάλι έχω ένα μόνο κίνητρο ... Τον Αντόνιο να μιλάει ισπανικά!

    ΑΑΑΑΑΑΧ! ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @tremens, την κυρία στο μετρό τη μισώ κι εγώ. (επίσης δεν μου άρεσε Η Κακή Εκπαίδευση, αλλά το Βολβέρ δεν ήτανε κακό)

    @Marina, ο Αλμοδοβάρ έτσι κι αλλιώς κρίνεται σε σύνολο καριέρας και όχι αποσπασματικά από μία ταινία. Και βεβαίως συμφωνώ ότι είναι ίσως ο πιο ενδιαφέρον Ευρωπαίος σκηνοθέτης των τελευταίων δεκαετιών.

    @Leviathan, δεν είναι και για πέταμα η ταινία, αλλά στην ουσία της πολύ κατώτερη του μέσου όρου του Πέντρο.

    @maestria77. δυστυχώς για τους φανατικούς φανς του και ευτυχώς για τους φανατικούς οχτρούς του, ο Αντόνιο δεν πολυμιλάει σε αυτήν την ταινία. (αλλά μπορείς να τον απολαύσεις στον καρτουνίστικο Σπιρουνάτο Γάτο που βγαίνει συντόμως στις αίθουσες, όπου δανείζει τη φωνή του!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Κι αυτό σκεφτόμουν να το δω (τον παπουτσωμένο γάτο), αλλά θα προτιμήσω την ισπανική βερσιόν, κι ας μην καταλαβαίνω τίποτα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μόλις την είδαμε την ταινία! Ευτυχώς δε θυμόμουν το πλοτ από το ποστ σου. Ωραία ατμόσφαιρα, αλλά τραβηγμένη όπως ακριβώς το είπες. Από την άλλη, για να κάνω και τον συνήγορο του διαβόλου, το χόλυγουντ έχει κορεστεί και επιτέλους είδαμε κάτι διαφορετικό, κι ας ήταν τραβηγμένο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts