Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2012

Τα καλύτερά μου από τη χρονιά που πέρασε

Αλήθεια σου το λέω, αισθάνομαι σχεδόν ένοχος που θα σου αραδιάσω λίστα με τα καλύτερά μου από τη χρονιά που πέρασε -διότι όπως καλά γνωρίζεις, το 2011 το σιχτιρίζει και η μάνα του. Αλλά αγαπητέ αναγνώστα, επέτρεψέ μου να συνεχίσω να αντιστέκομαι στη γενικευμένη μιζέρια με όποιον τρόπο μπορώ και να αντιπαλεύω την πεζή καθημερινότητα με κάθε ικμάδα της ύπαρξής μου. Άλλωστε όπως εύστοχα λέει ένα παλιό λαϊκό ρητό "μία ζωή την έχουμε, λετς μέικ δε μπεστ οφ ιτ".

Γλυκές Αλχημείες


Φέτος έζησα μία μεγάλη στιγμή προσωπικής πληρότητας, καθώς εντόπισα το πιο ζουπερτέλειο γλυκό μου, που αυτομάτως θρονιάστηκε στη νούμερο ένα θέση του πέρσοναλ κάουντ-ντάουν εκτοπίζοντας το ραβανί, την τούρτα καραμέλα και το γαλακτομπούρεκο! Το λένε κιουνεφέ, μοιάζει εξωτερικώς με κανταΐφι, περιέχει τυρί (μην ψαρώνεις με αυτό, ούτε που θα το καταλάβεις), το λες σιροπιαστό, πασπαλίζεται με φυστικάκι και κυκλοφορεί σε ανατολίτικα εστιατόρια και επιλεγμένα ζαχαροπλαστεία. Το καλύτερο το έφαγα στην Πόλη, να θυμηθώ να σου φέρω την επόμενη φορά που θα πάω.

Η τέχνη είναι πάντα μία λύση

Γυμνό της Vera Rockline (1920s) από τη Συλλογή Οικονόμου στη Δημοτική Πινακοθήκη Αθηνών

Το πτηνό επισκέφθηκε φέτος δεκάδες μουσεία, είδε εκθέσεις, φωτογράφησε πίνακες, εθαύμασε λογής λογής αισθητικές και γενικώς εχόρτασε η ψυχή του χρώματα, σχήματα και ιδέες. Αν έπρεπε να σου ξεχωρίσω μερικά, θα επέλεγα τους Ετρούσκους που συνάντησα στη Βίλα Τζούλια στη Ρώμη, την έκθεση του Μιρό που απήλαυσα στην Tate Modern του Λονδίνου, τις σαρκοφάγους στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Κωνσταντινούπολης, την έκθεση του Πικιώνη στο Μουσείο Μπενάκη, τα Χάλκινα στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Πειραιά και τις εκθέσεις της Δημοτικής Πινακοθήκης Αθηνών -βασικά γιατί συμπαθώ τη Δημοτική Πινακοθήκη Αθηνών. Φέτος να δεις σε πόσα έχω να σε τρέχω!

Η φύση υπεράνω μου


Ορμητικοί χείμαρροι ξεχύνονται από τις πλαγιές των λόφων και λαμπυρίζουν πάνω τους οι αχτίδες του ήλιου. Αψηλά δέντρα σχηματίζουν πυκνά δάση γιομάτα σκοτεινά μυστικά και ερειπωμένα κάστρα. Ποτάμια χαράζουν βίαια τις κοιλάδες και ξεχύνονται μέσα σε απότομα φιορδς. Πουθενά δεν έχω ξανασυναντήσει τη φυσή, όπως την εσυνάντησα στις δυτικές ακτές της Σκωτίας. Η βιαιότητα των καιρικών φαινομένων, οι εναλλαγές των τοπίων, η υποταγή του ανθρώπου στη φύση, η αλήθεια της δικής μου ύπαρξης, όλα εκεί με περίμεναν. Το έτος που πέρασε, ταξίδεψα περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά κι εχόρτασε ο νους μου όμορφες εικόνες κι εντυπώσεις.

Οι σειρές που αγάπησα

H εξαίρετη Maggie Smith στο καταπληκτικό Downton Abbey του BBC. 

Νομίζω πως το 2011 έκαμα νέο αρνητικό ρεκόρ στην παρακολούθηση κινηματογραφικών ταινιών. Ως και τα ποπ κορν με πήραν προημερών τηλέφωνο να με ρωτήσουν πού χάθηκα, γιατί ανησύχησαν! Αλλά μην νομίζεις ότι το έριξα στο πλέξιμο και το κοπανέλι. Στις τηλεοπτικές σειρές ξημεροβραδιαζόμουν ο καψερός! Πέραν από αυτές που παρακολουθώ από τα προηγούμενα χρόνια (και είναι μπόλικες θενκ-γιου-βέρι-μάτς), εφέτος ξετρελάθηκα με την αριστοτεχνική αφήγηση του The Killing, τον παλιομοδίτικο εστετισμό του Downton Abbey και την φοβιστική ανατριχίλα του American Horror Story. Εντάξει, είδα και μερικά επεισόδια του Εζέλ, αλλά κανείς δεν είναι τέλειος.   

Το πτηνό, εγώ


Οκτώ χρόνια στη μπλογκόσφαιρα είναι συμπληρωμένη σύνταξη από τον ΟΓΑ. Και δεν στο κρύβω ότι ουκ ολίγες φορές σκέφτηκα να το παρατήσω το χόμπι, μπας και εξοικονομήσω τον πολύτιμο αυτό χρόνο της καθημερινότητάς μου για να κάμω άλλα πράματα (και σε διαβεβαιώ, έχω πολλά). Εντούτοις κάθε φορά επιστρέφω και δεν είναι μόνο από τη συνήθεια. Είναι από την ανάγκη μου να συναντήσω εσένα. Και να στα πω, να φύγουν από πάνω μου. Το 2011 το πτηνό ασχολήθηκε με λογής λογής θέματα. Γκρίνιαξε, χαχάνισε, στοχάστηκε, εθαύμασε. Μέσα από τα ενενήντα εννέα ποστς πήγε και η δικιά μου η ζωή ένα χρόνο παραπέρα.

Προχθές έπαιξα τζόκερ. Πήρα και ένα πρωτοχρονιάτικο λαχείο. Αλλά επειδής σου γράφω από το διαμερισματάκι στο κέντρο της Αθήνας αντίς από το μπαγκαλόου στα Μπόρα-Μπόρα και αύριο (και μεθαύριο και αντιμεθαύριο) θα με δεις απ'τ'αξημέρωτα στη δουλειά, αντίς να ροχαλίζω στην αιώρα ως το μεσημεράκι, ναι το έπιασες το υπονοούμενο: δεν μου κλήρωσε το άτιμο το τυχερό! Μη γελιέσαι, όμως. Το ξεύρω πια καλά στη ζωή μου ότι το τζακπότ είναι οι άνθρωποι και τα χαρούμενα συναπαντήματά τους. Την υγιά μας να'χουμε, να ζούμε, να περιπλανιόμαστε και ν'αγαπάμε.

Αυτό μου εύχομαι και για τη νέα χρονιά. Και σου το εύχομαι κι εσένα.
Καλή χρονιά, αναγνώστα! 

10 σχόλια :

  1. 8 χρόνιααα?? βρε μπράβο σου!! Αυτό το γλυκάκι που το πουλάνε εδώ στα μέρη μας?
    Καλή χρονιά τρελό πτηνό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. KAΛΗ ΧΡΟΝΙΑ και πάντα να 'χεις πολλά πολλά καλά να θυμάσαι απ' τη χρονιά που πέρασε! :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μου τρέξανε τα σάλια με το κιουνεφέ (τα σιροπιαστά μεγάλη αδυναμία μου! ) ζήλεψα με τη Σκωτία και τα ταξίδια, γέλασα με πολλά ποστς σου.

    Να ΄σαι καλά, Πιγκουίνε και τούτη τη χρονιά!

    Υ.Γ. 2 χρόνια περισσότερα "ένσημα" έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ωραίο ποστ. Και γενικά είσαι ωραίος τύπος, σκέτος πιγκουίνος. Το κιουνεφέ το τρώμε εδώ στη Θεσσαλονίκη στον Χατζή. Όταν ανέβεις πέρνα να στο κεράσω. (Κλείνω κι εγώ πενταετία στο μπλόγκινγκ και μου φάνηκε πολύ αλλά μόλις είδα τα δικά σου οκτώ κάπως ανάσανα. Καλά μας κουράγια.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @mahler76, στου Χατζή θα βρεις σίγουρα, μπορεί και στου Γκιουλογλου (στο Σύνταγμα αμφότεροι). Τις καλυτερότερες ευχές μου.

    @maestria77, σ'ευχαριστώ και σου εύχομαι κι εσένα να είσαι ζούπερ καλά!

    @renata, και για μένα όσο μεγαλώνω τα σιροπιαστά εκτοπίζουν τις σοκολάτες (βεβαίως υπάρχουν πάντα και οι χρυσοί συνδυασμοί, όπως η καρυδόπιτα με σοκολάτα). Τα φιλιά μου!

    @gerasime, θα σου 'ρθω στην πρώτη ευκαιρία να πάρουν φωτιά τα πιρούνια! Πολλές ευχές, να χαίρεσαι το φάμιλι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. καλή χρονιά να έχεις! και, όχι, σε παρακαλώ, μην κερδίσεις το λόττο και πας στα Μπορα-Μπόρα γιατί τότε η ζωή σου θα γίνει πληκτική και θα σταματήσεις τα απολαυστικά αυτά άρθρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Το καλύτερο της χρονιάς είσαι εσύ, εσύ που γουστάρεις να βρίσκεις ομορφιές ακόμα και στα δύσκολα, εσύ που γεύεσαι τη γλύκα της ζωής, εσύ που αξίζεις τους ανθρώπους που σ αγαπούν. Χρόνια πολλά μέσα απ την καρδιά μου, ευτυχισμένα και δημιουργικά (άσχετο αλλά έπρεπε να στο πω, το American Horror Story απλά τα σπάει, το ολοκλήρωσα μια μέρα πριν φύγω διακοπές και έπαθα πλάκα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Εξαιρετικό πόστ αγαπητό πτηνό. Η ζωή σου φαινεται πανέμορφη και τόσο ενδιαφέρουσα, σ'ευχαριστώ που την μοιράζεσαι μαζί μας. Αυτό για το τζακποτ που ειναι οι άνρθρωποι και τα συναπαντήματα τους ειναι οτι ομορφότερο έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό. Καλή χρονιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @bLoGirL, σε ευχαριστώ πολύ πολύ για τις ευχές! Αλλά ας μου πέσει εμένα το λόττο και σου υπόσχομαι ότι θα συνεχίσω να σου γράφω πιο φανατικά από τα Μπόρα Μπόρα.

    @tremens, θενκ γιου βέρι βέρι ματς για τα καλά σου λόγια! Σου εύχομαι να είναι για εσένα το Δώδεκα τρελά αγαπησιάρικο και ζουπερτέλειο έτος! Και ναι, το American Horror είναι πλέον κλάσικ στην κατηγορία του.

    @Ερμή, σου εύχομαι να σε βρίσκουν μόνο τέτοια ευχάριστα και δημιουργικά συναπαντήματα με ανθρώπους που να σε νοιάζονται και να σε αγαπούν! Χρόνια πολλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. εγω θα έλεγα ότι το τζακ ποτ στη ζωή σου είναι η Υγεία σου (οκ, δεν είναι μόνο θέμα τυχης, αλλα ειναι ΚΑΙ θεμα τυχης) και το Μυαλό σου που σου επιτρέπει να γνωρίζεις ανθρωπους και να εισπράτεις από τη συναντηση με αυτούς.

    συγχαρητήρια για τα 8χρονα , πάμε σιγα σιγά για την δεκαετία !

    καλή χρονία σε όλους τους αναγνώστας του πιγκουινου !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts