Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2012

Κράτα μου το χέρι και πάμε!

“Mrs Mole was present to cheer every dreaded chemotherapy session and evoke the blissful future ahead.” Ronald Searle, Les Tres Riches Heures de Mrs Mole

Τρου στόρι. Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 1969 η Monica Searle διαγνώστηκε με καρκίνο στο στήθος και ξεκίνησε θεραπεία. Για να την παρηγορήσει στον επώδυνο Γολγοθά της, ο σύζυγός της Ronald, της έσιαχνε μία διαφορετική ζωγραφιά για να της χαρίσει, κάθε φορά που εκείνη πήγαινε για χημειοθεραπεία.

#2 of our top 5 illustrations from Les Tres Riches Heures de Mrs Mole (courtesy of Ronald Searle)

Οι ζωγραφιές αυτές που είχαν ως θέμα τους την ποντικίνα Mrs Mole να επιδίδεται σε διάφορες χαριτωμενιές, εκδόθηκαν τον Οκτώβριο του 2011 σε ένα πανέμορφο βιβλιαράκι υπό τον τίτλο "Les Tres Riches Heures de Mrs Mole". Το οποίο και αγόρασα για δύο λόγους. Ο πρώτος, γιατί μου άρεσαν οι ζωγραφιές.

#4 of our top 5 illustrations from Les Tres Riches Heures de Mrs Mole by Ronald Searle

Ο δεύτερος γιατί κι εγώ είχα σιάξει ζωγραφιές για να παρηγορήσω τη μαμά μου στον αντίστοιχο Γολγοθά της. Μερικές εβδομάδες αφού την έχασα, είχα βρει τις ζωγραφιές και μην αντέχοντας τη συναισθηματική φόρτιση που μου προκαλούσαν, τις πέταξα.

Our final image in the Ronald Searle gallery (from Les Tres Riches Heures de Mrs Mole)

Ο Ronald Searle -Άγγλος στην καταγωγή και γεννημένος το 1920- είχε πολεμήσει στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Βρέθηκε μάλιστα στο μέτωπο της Ασίας, όπου έπεσε αιχμάλωτος των Ιαπώνων, μολύνθηκε από μαλάρια και μπέρι-μπέρι και υπήρξε ένας από τους ελάχιστους επιζώντες από τα καταναγκαστικά έργα της Γέφυρας του Ποταμού Κβάι. Μετά το τέλος του πολέμου, διέπρεψε στη χώρα του, ως εικονογράφος και καρτουνίστας.

Les Tres Riches Heures de Mrs Mole by Ronald Searle, published by Blue Door, today.
#1 of Blue Door’s top five illustrations

Τυχαία έμαθα ότι την περασμένη Παρασκευή, ο Ronald Searle πέθανε σε ηλικία 91 ετών. Πήγε να συναντήσει την καλή του, που έφυγε μερικούς μήνες νωρίτερα.

15 σχόλια :

  1. Τελικά η τέχνη ανυψώνει το είδος μας. Τελικά αυτοί οι εξαιρετικοί άνθρωποι μας κάνουν καλύτερους. τελικά μάλλον έχουμε ελπίδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @tremens, η τέχνη είναι βάλσαμο.

    @mahler76, χαίρομαι που σου άρεσε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτό θα πει αγάπη για μένα! Αυτή κι αν είναι βάλσαμο.
    Τυχεροί στην ατυχία τους που είχαν ο ένας τον άλλο.

    Υ.Γ.Εγώ κρατούσα ημερολόγιο που το έσχισα όταν το βρήκα 1 χρόνο μετά, ήταν πολύ επώδυνο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ε τώρα γιατί μας το κάνεις αυτό... :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Συγκινητικό. Τουλάχιστον ήταν πλήρεις ημερών

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Υπέροχο... αν και με μελαγχόλησες λίγο λόγω παρόμοιων στιγμών

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Υπέροχα σκίτσα!
    Θαυμαστοί τελικά οι τρόποι που βρίσκουν οι άνθρωποι για να στηρίξουν, να παρηγορήσουν και την ίδια στιγμή να στηριχτούν και να παρηγορηθούν.

    Λυπάμαι πολύ που δεν υπάρχουν
    τα δικά σου σκίτσα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Πολύ συγκινητικό να βλέπεις αυτά τα υπέροχα σκίτσα που μέσα τους κρύβουν διάφορα συναισθήματα του δημιουργού τους για την αγαπημένη του!!!!!!!!
    Όταν έχεις πονέσει πολύ δύσκολο να αντικρίσεις πράγματα που σε πάνε πάλι πίσω......
    Σε καταλαβαίνω απόλυτα
    Υπέροχη η ανάρτηση σου!!!!
    Καλή σου νύχτα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Λυπήθηκα πολύ που έμαθα αυτό για τη μαμά σου! Ήταν πολύ τυχερή που είχε ένα γιο σαν εσένα να την αγαπά τόσο πολύ! Κρίμα που πέταξες τα σκίτσα σου, θα ήταν ωραίο να μας τα παρουσίαζες, αν ήθελες! Δεν παύεις στιγμή να μας εκπλήσσεις, δεν περίμενα ότι έχεις και μια τέτοια καλλιτεχνική φύση!

    Εύχομαι υγεία για εσένα και όλα τα άτομα που αγαπάς και εύχομαι να σε αγαπήσουν όπως αγαπάς και εσύ! Να'σαι καλά Πιγκουίνε για αυτό το τρυφερό ποστ! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @renata, η αγάπη είναι ο μόνος λόγος για να παλεύεις αυτόν το μάταιο κόσμο. Τυχεροί αυτοί που αγαπούν και αγαπιούνται.

    @Ερμή, σόρι αν σε μελαγχόλησα. Αλλά μου άρεσε πολύ και είπα να το μοιραστώ.

    @Gyro, ναι εντέλει ζήσανε οι δυο τους πολλές δεκαετίες ακόμα.

    @Partalia, καμιά φορά σε παρηγορεί όταν ακους πως και άλλοι έχουν παλέψει με παρόμοια προβλήματα και έχουν βρει τρόπους να τα νικήσουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @Τσαλαπετεινέ, κι εγώ το έχω μετανιώσει πλέον που δεν τα κράτησα. Θα με πονούσαν και τώρα, απλώς με διαφορετικό τρόπο.

    @vasiliki, έχεις απόλυτο δίκιο. Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!

    @DaNaH, κάποια στιγμή ίσως μοιραστώ κάποιες ζωγραφιές μου. Όταν κουραστώ να γράφω, θα αρχίσω να ζωγραφίζω τα ποστς μου! Χεχεχε!

    @sahler, χαίρομαι που σου άρεσε! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ελπίζω αυτό να μη συμβεί ποτέ γιατί το blog σου είναι όαση μέσα στα blogs και ο τρόπος που γράφεις μοναδικός!! Έχεις ένα μοναδικό στυλ γραφής που ξεχωρίζει! Εξάλλου ήταν και το πρώτο blog που επισκέφθηκα όταν άρχισα και εγώ να γράφω, άρα καταλαμβάνει και μια ιδιαίτερη θέση για μένα! ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts