Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

Τι χώρα ξημέρωσε σήμερα;


Δηλαδής εσύ τι θα ψήφιζες; Πες ότι ήσουν εψές το βράδυ βουλευτής και είχες το δίλημμα μεταξύ μίας επαχθούς μνημονιακής επιλογής από τη μία και της αιφνίδιας χρεοκοπίας από την άλλη. Το πρώτο συνεπάγεται απώλεια της όποιας εθνικής αξιοπρέπειας σού έχει απομείνει και το δεύτερο την άμεση διάλυση του ήδη επιβαρυμένου κοινωνικού ιστού της χώρας. Και πες μου ειλικρινά τι θα έκαμες αν έπρεπε να πάρεις μία τέτοια απόφαση.

Δεν λέω ότι είναι εύκολη η επιλογή. Κατανοώ απόλυτα το "όχι" στο Μνημόνιο, το μένος έναντι των (εγκληματικά ανίκανων) πολιτικών μας, την οργή από ανθρώπους που δεν έφταιξαν σε τίποτα για όλα αυτά που συμβαίνουν αλλά καλούνται να σηκώσουν δυσβάσταχτο φορτίο ετούτη τη δύσκολη ώρα. Ένας από αυτούς είμαι κι εγώ γαμώτο. Καθόλου δεν έφταιξα σε τίποτα -δεν θα πάψω να το λέω. Και έχει παραδοθεί η καθημερινότητά μου στο χάος και στη διαρκή υποβάθμιση.

Αλλά την ύστατη αυτή ώρα, ύψιστη ευθύνη όλων μας είναι η επιβίωση. Πρέπει να το κρατήσουμε ζωντανό αυτό το κράτος για να έχουμε τη δυνατότητα να το αλλάξουμε. Ο κίνδυνος της γενικευμένης πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής εκτροπής είναι προ των πυλών. Το είδαμε εψές ξανά με την Αθήνα να φλέγεται. Λαμπόγυαλο ξανά η πόλη μου, λαμπόγυαλο και η ζωή μου.

Δεν ξεύρω αν εσύ μπορείς να πάρεις την ευθύνη να μας βυθίσεις στο χάος ψηφίζοντας όχι στο Μνημόνιο, αλλά εγώ -παρότι εξίσου λαβωμένος και οργισμένος- δεν μπορώ να επιδοκιμάσω την παράδοση ολόκληρων ομάδων του πληθυσμού στην απόλυτη ανέχεια. Δεν μπορώ να αποστερήσω από τον ηλικιωμένο πατέρα μου τη θεραπεία που κάμει σε δημόσιο νοσοκομείο κάθε μήνα για να μπορεί να περπατάει. Δεν μπορώ να επιλέξω τα κλειστά σχολεία και τα άδεια σουπερμάρκετ. Δεν βρίσκω καμία μαγκιά στον δονκιχωτισμό απέναντι στις όποιες Μέρκελ και στους όποιους Σαρκοζίδες. Να ξεύρεις ότι χάρη θα τους κάμεις να αυτοχειριαστείς σπίτι σου αντίς να ματώνεις μέσα στα ευρωπαϊκά σαλόνια τους.

Ναι η συνταγή είναι εντελώς λάθος, αλλά δεν έχεις αυτή τη στιγμή καμία άλλη διαθέσιμη συνταγή! Αποδέξου το να δούμε τι μπορούμε να κάμουμε από εδώ και στο εξής.

Κι ύστερα υπάρχει το επιχείρημα ότι έτσι κι αλλιώς στο τέλος θα χρεοκοπήσουμε (ή ότι τελοσπάντων έχουμε ήδη χρεοκοπήσει), επομένως γιατί να μην το κάμουμε μόνοι μας να τελειώνουμε; Η χώρα όμως δεν είναι ζώο να του κάμεις ευθανασία γιατί δεν αντέχεις τον αργό του θάνατο. Είναι εκατομμύρια ζωές που κρεμιούνται από τις κλωστές αυτές που θες να κόψεις με το ψαλίδι σου. Και πολύ φοβούμαι ότι αν εντέλει χρεοκοπήσουμε, εκείνοι που θα πληγούν θα είναι πάλι αυτοί που δεν φταίξανε. Πάλι εσύ κι εγώ.

Δεν λέω ότι είναι εύκολο. Τέτοιες ώρες, όλα δύσκολα είναι έτσι κι αλλιώς. Όμως ετούτη η χώρα έχει μία ιστορική προδιάθεση στην αυτοκτονία. Ας μην επιβεβαιώσουμε το ντι-εν-έι μας και ας μην κρεμαστούμε οι ίδιοι στην πλατεία Συντάγματος απλώς οδηγούμενοι από το θυμικό μας.   

24 σχόλια :

  1. Ναι, αυτό είναι το πρόβλημα μας. Φοβόμαστε τη Δανειακή Σύμβαση για τις δυσκολίες της, τρέμουμε τη μη ψήφιση της για το χάος που θα προκαλέσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. πολύ ψύχραιμη και λογική ανάλυση...μαζί σου 100%.
    Καλύτερη εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. φοβάμαι πως απλά πήραμε την τελευταία παράταση μέχρι και την επίσημη χρεωκοπία μας το καλοκαίρι. Καλή βδομάδα να έχουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εδώ που φτάσαμε είναι αλήθεια πως επιλογή δε μας έμεινε άλλη, παρά μόνο αυτή η συνταγή. Το που θα μας καταντήσει ας μην το συζητήσουμε, όλοι μπορούμε να το φανταστούμε...
    Το θέμα είναι τι έκαναν αυτοί οι 300 και πολύ περισσότερο οι κυβερνήσεις μας όταν είχαμε την επιλογή. Αυτό πράγματι με εξοργίζει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αυτό το "Εσύ τι θα ψήφιζες;" είναι κάτι που πρέπει να σκεφτόμαστε όλοι, πριν να εκφέρουμε όποια άποψη. Είναι ανέξοδο να στηλιτεύουμε και αρνούμαστε την πραγματικότητα.

    Από τη μία να λες στους πολιτικούς "κοιτάξτε που μας φέρατε" και από την άλλη να θες να γυρίσεις πάλι πίσω στην κατάσταση που ... θα σε ξαναφέρει στο ίδιο σημείο.

    Το πιο ψύχραιμο κείμενο που έχω διαβάσει. Πιο ψύχραιμο ακόμα και από την ομιλία του Παπαδήμου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τις τελευταίες μέρες σκέφτομαι ότι δε θα ήθελα σε καμιά περίπτωση να είμαι πολιτικός ή κάποιος από τον οποίο εξαρτώνται οι ζωές ανθρώπων! Είναι πολύ μεγάλη αυτή η ευθύνη και οι ιθύνοντες δεν φαίνονται να το συνειδητοποιούν! Αλλιώς δε θα είχαμε φτάσει σ'αυτό το σημείο που να λέμε "μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα".

    Ας ελπίσουμε το μέλλον να είναι καλύτερο. Η ελπίδα είναι το μόνο που μας μένει εξάλλου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @Meropi, αυτό ακριβώς συμβαίνει. Αλλά τουλάχιστον σε αυτή τη φάση της ιστορίας μας, ας προτιμήσουμε το ρεαλιστικό από το ανορθόδοξο και το παραληρηματικό.

    @philos, χαίρομαι που συμφωνείς, γιατί οι περισσότεροι από όσους μιλάω, έχουν παραδοθεί στην οργή και στο θυμικό τους.

    @mahler76, ακόμα κι έτσι να'ναι, χαίρομαι που κερδίζουμε χρόνο. Θέλει σύνεση, ψυχραιμία και νηφαλιότητα -όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό.

    @Fri, δεν έπρεπε να μας φθάσουν εκεί -αυτό είναι βέβαιο! Θα έπρεπε να αποδοθούν ευθύνες (αυτό θα ήταν κάθαρση, όχι η χρεοκοπία και η καταστροφή της χώρας!). Αλλά τώρα, δεν υπάρχουν άλλες επιλογές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @eriol78, μία από τις βασικές αρχές του crisis management είναι να διατηρήσεις την ψυχραιμία σου. Όταν γίνεται σεισμός, δεν πηδάς από το μπαλκόνι. Όταν καίγεται το σπίτι, δεν κλείνεσαι στην ντουλάπα. Όταν βυθίζεται το πλοίο, δεν τρέχεις να χαστουκίσεις τον καπετάνιο. Ψυχραιμία χρειάζεται και καλή εκτίμηση των εναλλακτικών σου προκειμένου να αποσοβήσεις την ολική καταστροφή. Χαίρομαι που συμφωνείς, γιατί ξεύρω ότι είναι πολλοί αυτοί που θα διαφωνήσουν μαζί μου.

    @DaNaH, ω πόσο χρειαζόμαστε την ελπίδα για την οποία ομιλείς! Να δούμε ένα φως κάποια στιγμή βρε παιδί μου, στην άκρη αυτού του τρομακτικού τούνελ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. To 2043 η Βουλή των Ελλήνων καλείται να αποφασίσει για το τριακοστό έκτο μνημόνιο...Εκεί που έχει φτάσει η κατάσταση δεν έχουμε άλλη λύση.Πρέπει να πάρουμε νέα μέτρα για να μη χρεοκοπήσουμε...
    Ωραίο τριπακι του μυαλού...Δεν ξέρω πόσο και ποιους βολεύει, αλλά είναι και γαμώ τα τριπάκια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Δυόμισι χρόνια τώρα αυτό ζούμε. Αγοράζουμε χρόνο που εν συνεχεία πάει χαμένος. Μακάρι τώρα κάτι να γίνει. Αλλά δεν το περιμένω ούτε από τον Σαμαρά αν βγει πρωθυπουργός, που αποτελεί ένα από τα παλαιότερα γρανάζια αυτού του πολιτικού συστήματος (πρωτοεκλέχτηκε βουλευτής στα 70ς) ούτε από κανέναν άλλον τους. Και προσωπικά ετοιμαζομαι να φύγω από τη χώρα. Ιδίως μετά την καταστροφή του 'Αττικόν', του ομορφότερου και ιστορικότερου κινηματογράφου της Αθήνας χθες βράδυ, κατάλαβα ότι αυτή η χώρα έχει μείνει ακυβέρνητη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @Nikatsu, μακάρι να υπάρχει αυτή η χώρα το 2043. Αυτό θα είναι από μόνο του μεγάλο κατόρθωμα.

    @gerasime, το ξεύρεις πως κι εγώ έξαλλος είμαι! Αλλά για να έχεις την ευκαιρία να αλλάξεις αυτό το μαγαζί, πρέπει να το κρατήσεις ανοιχτό. Καταλαβαίνω την οργή σου. Έχεις δίκιο να αισθάνεσαι προδομένος και απογοητευμένος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Αυτό ακριβώς κανένας δεν είχε άλλη λύση/άλλη πρόταση/άλλη εναλλακτική. Συμφωνώ μαζί σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @Πιγκουίνος
    Η χώρα θα υπάρχει...
    Οι κάτοικοί της, δεν ξέρω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Δε ξέρω για χαρακίρι στη πλατεία Συντάγματος αλλά μια λοβοτομή θα την ήθελα...
    Είμαστε η γενιά των ανατροπών!
    Ζούμε μοναδικά γεγονότα και θέλουμε δε θέλουμε είμαστε ταυτόχρονα μάρτυρες ΚΑΙ μέρος της ιστορίας που γράφεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Πρώτη φορά γράφω στο πιο αγαπημένο μου blog. Πρώτη φορά ένιωσα την ανάγκη να το κάνω, για να σου πω (αλλά κυρίως να το συνειδητοποιήσω μέσα μου) ότι συμφωνώ απολύτως με τα γραφόμενά σου και ιδιαίτερα με την προτελευταία παράγραφο. Και είμαι εγώ που συμφωνεί παρόλο που στα 32 μου ακόμη προσπαθώ να τελειοποιήσω τις πανεπιστημιακές μου γνώσεις και τα επαγγελματικά μου προσόντα, εγώ που «υπο-αμείβομαι» και λέω ευχαριστώ κάθε φορά που πληρώνομαι, εγώ που δεν έχω καταθέσεις στην τράπεζα, εγώ που ακολουθώ ένα επάγγελμα με μηδενική επαγγελματική αποκατάσταση και που το όποιο μέλλον μου καταστρέφεται με τα νέα μέτρα. Και όμως ξέρω ότι τη δεδομένη στιγμή αυτή ήταν η καλύτερη δυνατή λύση όχι για μένα αλλά για την φουκαριάρα τη μάνα μου και για τους φουκαριάρηδες τους συμπατριώτες μου. Γιατί πάνω από την αξιοπρέπεια βάζω την ανθρώπινη ζωή. Δεν ξέρω αν έχει καμία σημασία η άποψη μου αλλά σε ευχαριστώ. Σε ευχαριστώ και για την εικόνα που συνοδεύει το post σου. Μόλις απέκτησα καινούριο φόντο στην επιφάνεια εργασίας μου…

    Μ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Καλαμιά στον Κάμπο13 Φεβ 2012, 2:56:00 μ.μ.

    Πιγκουίνε, συγχαρητήρια.
    Με λόγια απλά και σταράτα, χωρίς μελοδραματισμούς και κορώνες, περιέγραψες συνοπτικά την κατάσταση όπως έχει πραγματικά.
    Είπες ό,τι ακριβώς πιστεύω και σκέφτομαι κι εγώ.

    ΄Οσον αφορά δε τη χρεοκοπία που με τόση ελαφρότητα υποστηρίζει αρκετά μεγάλο ποσοστό συμπατριωτών μας, μία φράση που διάβασα χθες από αλλοδαπό που βίωσε την χρεοκοπία της χώρας του, δείχνει με ελάχιστες λέξεις την αλήθεια :
    "Το 48,1% των Ελλήνων λέει ναι στη χρεοκοπία. Νομίζουν πως είναι εκδρομή στην Αράχοβα. Επειδή "έχω πάει" τους λέω πως είναι Ιμαλάϊα ξυπόλητος"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. @Δέσποινα, έτσι είναι. Πρέπει να κερδίσουμε χρόνο, μπας και χτίσουμε/φτιάξουμε/σκαρφιστούμε άλλη εναλλακτική.

    @Nikatsu, πρέπει λοιπόν να διασφαλίσουμε με κάθε τρόπο πως θα υπάρχουν κι αυτοί οι έρμοι οι κάτοικοι...

    @ΛΙΑΚΑΔΑ, έχεις πολύ δίκιο. Επειδή ακριβώς οι επιλογές που γίνονται αυτήν την περίοδο θα προσδιορίζουν τις ζωές μας για χρόνια (ή δεκαετίες), δεν πρέπει να παρασυρόμαστε από την οργή μας. Για να μην χτυπάμε μετά το κεφάλι μας στον τοίχο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. @Ανώνυμε, ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια (το πτηνό είναι πολύ αγαπησιάρικο και γουργουρίζει χαρούμενα όταν του λένε τέτοια). Η άποψή σου όχι απλώς έχει σημασία, αλλά αποτελεί την καλύτερη απάντηση σε όσους θέλουν να σπρώξουν τη χώρα (και μαζί της, τους αγαπημένους τους ανθρώπους) στο χάος.

    @Καλαμιά στον Κάμπο, εξαιρετικά εύστοχο το σχόλιό σου! Όλοι όσοι υποστηρίζουν τη λύση της χρεοκοπίας, απλώς δεν αντιλαμβάνονται τι θα συνεπαγόταν κάτι τέτοιο για τις ζωές τους και το μέλλον της χώρας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Συμφωνώ απολύτως με τον συντάκτη του άρθρου. Η χώρα μας έχει πέσει θύμα αρπακτικών εδώ και πολλά χρόνια. Τα αρπακτικά δεν έχουν πάρει κανένα μήνυμα από όλους εμάς γιατί συνεχώς τους γλείφουμε στο τέλος. Γλύφουμε τα ίδια μας τα αίματα και χορταίνουμε. Εδώ και πολλά χρόνια... Μας αρέσει να "αγωνιζόμαστε" μαζικώς, αλλά το όνοματάκι μας δεν τολμάμε να το βάλουμε ούτε κάτω από ένα σχόλιο σε blog. Χρησιμοποιούμε ψευδώνυμο. Δεν τολμάμε να κάνουμε τίποτα απλά δίκαιο, αλλά μας αρέσει να φαινόμαστε δίκαιοι... Είμαστε υποκριτές, παρτάκηδες, επιδειξιομανείς, ακαλλιέργητοι, αλαζόνες, αγνώμονες, φοβητσιάρηδες, ανιστόρητοι... και ξαφνικά θυμόμαστε ότι οι πρόγονοί μας ήταν δημοκράτες (είχαν όμως τους Άριστους), ελεύθεροι (είχαν όμως τους δούλους) και προσπαθούμε ΤΩΡΑ να το παίξουμε ήρωες, ακούγοντας σαλπίσματα άχρηστων, ανεγκέφαλων πρωτεργατών, γιατί στους τυφλούς βασιλεύει πάντα ο μονόφθαλμος!!! Ακούω χιλιάδες ασήμαντες φωνίτσες καθημερινά. Μία ΛΥΣΗ όμως από κανένα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Χάρηκα διαβάζοντας το ποστ σου, γιατί οι γύρω μου πιστεύουν πως με έχει αλλοτριώσει το επάγγελμά μου, γιαυτό πιστεύω αυτά που πιστεύω-συμφωνώ εντελώς με όσα λες, δηλαδή.
    Και τα σχόλια στο ποστ σου με έκαναν να χαρώ περισσότερο, γιατί βλέπω πως είμαστε περισσότεροι.

    Από τα δύο κακά, θεωρώ ότι καλώς επιλέχθηκε το πιο ελαφρύ κακό.

    Και κάτι που κανείς δε λέει, αλλά που εγώ το φέρνω στην κουβέντα συνέχεια αυτό τον καιρό, γιατί το θεωρώ απολύτως επίκαιρο και αναγκαίο:
    Ο μόνος τρόπος να έρθει η λύση είναι από εμάς τους ίδιους, ΩΣ ΜΟΝΑΔΕΣ, κι όχι ως όχλος (όπως είμαστε τώρα, όλοι γίναμε ειδικοί στο PSI και ανάθεμά με αν κανείς καταλαβαίνει τι εννοεί). Εξηγώ: αν ο καθένας μας φροντίζει να μην κλωτσάει τα σκουπίδια από το πεζοδρόμιό ΤΟΥ προς τον ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΟ (δηλαδή ΤΩΝ ΑΛΛΩΝΩΝ) δρόμο, αν δεν εξυπηρετεί "το δικό μας το παιδί" πρώτο κι αν δεν ζητάει να του δώσουν προτεραιότητα "γιατί βιάζεται να πάει στη δουλειά του" στις ουρές (με κατάλαβες, ελπίζω, να μην πολυλογώ, βάλτα αυτά ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ), τότε μόνο θα πάρουν ένα δρόμο προς την διόρθωση τα πράγματα.
    Αυτό πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά αυτό τον καιρό.
    Κι επίσης, την ψήφο μας.
    Γκρεμίζοντας μάρμαρα και φωνάζοντας, λίγα μπορούμε να κάνουμε. Ενώ η ψήφος, αχ αυτή η ψήφος που ή πάει τυχαία μια εδώ και μια εκεί, ή κατσικώνεται σε κάποιους επι αιώνες, χωρίς να ελέγχονται οι πράξεις τους, αυτή η ψήφος είναι που τα κάνει όλα. Κι εκεί φαίνεται όλη η βλακεία της χώρας: άλλα λέει, άλλα φωνάζει, κι άλλα πάει και ψηφίζει. Διότι η ψήφος είναι ανώνυμη και μπορείς ανώδυνα (και αναισχυντα) να ψηφίζεις ότι συμφέρει στην τσέπη σου, όχι στην ιδεολογία σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Πιγουίνε, προτιμώ ελεύθερος και νεκρός, παρά ζωντανός και υποτελής. Το ίδιο και ο πατέρας μου, που είναι άρρωστος. Αλλά μιας και οι περισσότεροι θέλουν την απλά την επιβίωση όπως κι αν είναι αυτή, καλώς έπραξαν οι πολιτικοί. Αυτοί είμαστε δυστυχώς ή ευτυχώς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Αγαπητοί μου φίλοι.
    Προτιμώ να είμαι φτωχός και να ελέγχω τη χώρα μου και τους νόμους που φτιάχνω, παρά ρακένδυτος και να με κυβερνούν ΞΕΝΟΙ!!!
    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. @Χριστίνα, αυτό ακριβώς που λες: όλοι φωνάζουνε για την εθνική τους αξιοπρέπεια αλλά λύση δεν ακούω από κανέναν. Είναι πολύ λογική η αγανάκτηση, αλλά εκείνος που προσκολλάται σε αυτήν, φωνασκεί και ενεργεί με μόνο γνώμονά του την οργή, δεν είναι χρήσιμος στη χώρα. Κατά τη γνώμη μου πάντα.

    @lemon, συμφωνώ απόλυτα! Είναι πολύ εύκολο να ρίχνουμε την υπαιτιότητα των όσων συμβαίνουν στους άλλους, στους γαλλογερμανούς, στον φούφουτο. Λες και δεν ζούσαμε τόσα χρόνια σε αυτή τη χώρα και δεν βλέπαμε τη γενικευμένη αταξία και την αλητεία (πολλών) συμπατριωτών μας. Και μπορεί το κύριο μέρος της ευθύνης να βαραίνει τους κυβερνώντες αλλά υπάρχουν ευθύνες που διατρέχουν συλλογικά την ελληνική κοινωνία. Δεν τα φάγαμε μαζί, αλλά βλέπαμε όλοι ποιοι τα τρώγανε.

    @Ανώνυμε, δηλαδή πριν το Μνημόνιο Ι ένιωθες ελεύθερος και εθνικά υπερήφανος; Είσαι έτοιμος να παλέψεις για να επαναφέρεις ποιαν ακριβώς Ελλάδα; Του Σημίτη, του Καραμανλή ή του Παπανδρέου; Του Χριστόδουλου, του Ψωμιάδη ή του Κωστόπουλου; Διότι αυτήν την Ελλάδα ζούσαμε τις τελευταίες τρεις δεκαετίες και δεν σε άκουγα τότες να παραπονιέσαι. Ωραία και συγκινητικά τα μεγάλα λόγια περί πατριωτισμού, αλλά αυτή η χώρα έχει πάει πολλά χρόνια πίσω από λογής λογής πατριώτες που αποδείχθηκε ότι δεν είχαν συναίσθηση της ιστορικής συγκυρίας, μήτε κάθισαν ποτέ να τα βάλουν κάτω τα πράγματα και να δουν με ποιον τρόπο υπηρετείται καλύτερα το εθνικό συμφέρον.

    @Vassilis, "ξένοι" κυβερνούν έτσι κι αλλιώς διότι συμμετέχουμε από το 1981 στην Ευρωπαϊκή Ένωση (τότε ΕΟΚ) η οποία αποφασίζει για τη συντριπτική πλειονότητα των νόμων και κανονισμών που διέπουν την εσωτερική έννομη τάξη και μάλιστα, το πράξαμε με δική μας απόφαση, καθώς εκχωρήσαμε συνειδητά εδώ και δεκαετίες μεγάλο κομμάτι της εθνικής κυριαρχίας σε υπερεθνικά κέντρα αποφάσεων στις Βρυξέλλες. Και δεύτερον, είδα και τους ημεδαπούς πώς κυβέρνησαν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Το σχόλιο Χριστίνα στις 13/02/12 το υπογράφω τώρα που συνδέθηκε με τον Πιγκουίνο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.