Τετάρτη, 18 Απριλίου 2012

Το Μουσείο της Παιδικής (μου) Ηλικίας


Παρότι είμαι κοτζαμάν πτηνό, σοβαρό και μετρημένο, την ενηλικίωση ουδέποτε την είχα σε μεγάλη υπόληψη. Θέλεις που πέρναγα ωραιότατα ως παιδί; Θέλεις που το γέλιο, το παιχνίδι και η ξενοιασιά παραμένουν βασικά ζητούμενα στην καθημερινότητά μου; Θέλεις που εξακολουθώ να βρίσκω τους μεγάλους απελπιστικά βαρετούς και σοβαροφανείς; Εγώ μια φορά δηλώνω εκ πεποιθήσεως ανήλικος και λάβε κι εσύ τα μέτρα σου.


Εξού και με βρίσκεις τρισευτυχισμένο, στο Μουσείο της Παιδικής Ηλικίας στο Royal Mile του Εδιμβούργου, να χαζεύω παιχνίδια και να παίζω ωσάν το αλλοπαρμένο νήπιο με τις μαριονέτες και το κουκλοθέατρο. Στην κατηγορία του, το συγκεκριμένο μουσείο είναι το παλαιότερο στον κόσμο και διαθέτει μία από τις πιο ενδιαφέρουσες συλλογές που περιλαμβάνει τέντι μπέαρς, κούκλες και κουκλόσπιτα, βικτοριανά παιχνίδια, παιδικά μουσικά όργανα, λούτρινα, ποδηλατάκια, επιτραπέζια και μωρουδιακά.


Μεγάλες ντίβες της συλλογής η Μανίνα, η Πωλίνα, η Σαμπρίνα και η Σούπερ Κατερίνα. Εδώ με ένα απλό μονόχρωμο outfite που φοριέται στο κομμωτήριο, στην ιππασία αλλά και στο διαστημόπλοιο.

  
Για το θρησκευάμενο νήπιο, υπάρχει θεμάτικ κατηγορία παιχνιδιών με την Αδελφή Ντομινίκ, το Αβαείο με τους καλογέρους, τη Βίβλο εικονογραφημένη και το σετάκι με τα αμνοερίφια.


Από την άλλη, το σπασικλάκι έχει να παίξει με τον περιοδικό πίνακα, τον άβακα, το μικροσκόπιο και να υποδυθεί τον χημικό, το μαθηματικό ή τον βιολόγο αντίστοιχα. Αν είναι προχωρημένο, μπορεί να παίξει και το γιατρό.


Αλλά και το λαίμαργο νήπιο μπορεί να βρει στο μουσείο, τη δική του γωνιά, με μία ποικιλία από μαρμελάδες, μερέντες και φυστικοβούτυρα. Κάπως έτσι ξεκινάει το Μάστερ Σεφ Τζούνιορ και η χοληστερίνη.


Υπάρχει βεβαίως και το θέμα του μποτέ. Με τα λούτρινα, τα μοσχοσάπουνα, τα σαμπουάν (όχι-πια-δάκρυα), τα ταλκ και τις μπατονέτες. Μην ξεχάσεις να βουρτσίσεις και τα δόντια σου!


Το κλασάτο παιδάκι φοράει παπούτσι μούγιερ, γραβάτα και κουστούμι με ρίγες. Διαβάζει Ντίκενς και Έμιλυ Μπροντέ, αγαπημένο του σπορ είναι το μίνι γκολφ και όταν μεγαλώσει θέλει να γίνει εισοδηματίας.  


Μία από τις πλέον αγαπημένες συνήθειες των κοριτσιών (και της Σάρα Πέιλιν) είναι τα tea parties. Σε μία αναπάντεχη συνάντηση, η Γκρέτελ, η Καρλότα και ο Χο Τσι Μινχ τσουγκρίζουν τα πορσελάνινα φλιτζάνια τους.


Με τούτα και με κείνα, θυμήθηκα κι εγώ τα δικά μου τα παιχνίδια. Τα πλαστικά ζωάκια, τους δεινόσαυρους, τους αυτοκινητόδρομους, τα Σούπερ Ντόμινο, τα Κάστρα και τους Πολιορκητές. Και τα αμέτρητα βιβλία με τις ζωγραφιές, τα παραμύθια και τους αρχαιοελληνικούς μύθους.


Λίγα βήματα έξω από το Μουσείο, σε μία πολυσύχναστη γωνία του Royal Mile πρόσεξα ένα παιδάκι σε ένα καροτσάκι που κρατούσε στο χέρι του ουχί την κούκλα του, μήτε το γλειφιτζούρι του, αλλά -αν έχεις το θεό σου- ένα iPad. Και τότες μόλις συνειδητοποίησα ότι και η δική μου η παιδική ηλικία έχει μπει πλέον σε κάποια προθήκη του μουσείου.

9 σχόλια :

  1. Δεν είδα πουθενά θεματάκι για το παιδάκι πολιτικάντη: με πλαστικά σημαιάκια, λούτρινη κουστωδία από παρατρεχάμενους και βεβαίως ως κυρίως κομμάτι κούκλα με μπαταρίες που επαναλαμβάνει "αφήστε με να ολοκληρώσω"... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χρόνια πολλά!
    Ενα πανέμορφο παιδικό μουσείο έχω δει στη Μάλτα... όλο παλιά παιχνίδια... και το κτίριο ενα πέτρινο παραδοσιακό με μια υπέροχη κρεμαστή μεταλική επιγραφή.
    Να'σαι καλά που το μοιράστηκες μαζί μας και μου θύμησες κι αυτό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλαμιά στον Κάμπο18 Απρ 2012, 1:51:00 μ.μ.

    Δηλαδή,θέλεις να πείς ότι δυο μήνες
    τώρα που σε χάσαμε (και σε νοσταλγήσαμε) εσύ, τυχερό πτηνό,
    έπαιζες με τα παιγνιδάκια σου
    ενώ εμείς ζούσαμε μέσα στην Πιγκουινοστέρηση;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @gerasime, υπάρχει πλέον και το παιδάκι-αγανακτισμένος που κυκλοφορεί με στρακαστρούκες, σφεντόνα, βελάκια και κουκούλα. Όταν δεν κάμει κάμπινγκ στο Σύνταγμα, το παιδάκι-αγανακτισμένος κυνηγάει το παιδάκι-πολιτικάντη. :)

    @ΛΙΑΚΑΔΑ, δεν έχω πάει στο παιδικό μουσείο της Μάλτας, αλλά τώρα που το λες ενθυμούμαι ένα αντίστοιχο -εξίσου ωραίο με του Εδιμβούργου- που είχα δει στην Πράγα.

    @Καλαμιά στον Κάμπο, το πτηνό δεν εγκαταλείπει ποτές τους αγαπημένους αναγνώστες του! Δε μπερντ ιζ μπακ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλώς ήρθες ξανά σαν την άνοιξη πτηνό, μου έλειψες όσο και το σούπερ Ντόμινο που το χα διαλύσει πιτσιρικάς!

    Χρόνια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Είναι γλυκύτατο το μουσείο! Θα φροντίσω να πάω αν με φέρουν οι απλωτές μου στο Εδιμβούργο ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλέ εγώ αυτό γιατί δεν το είδα όταν πέρασα από εκεί;
    Αχ βρε πτηνό πόσα μας δείχνεις! :-)
    Χρόνια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @tremens, είχες και σκαλίτσες και ρουφήχτρες και πλατφόρμες στο σούπερ Ντόμινο; Αχ πόσες (αγωνιώδεις) μνήμες στησίματος, μου επανέφερες! Χρόνια πολλά (άρχισαν να γίνονται όντως "πολλά" τα "χρόνια"...)

    @An-Lu, να σε φέρουν σύντομα οι απλωτές σου στο Εδιμβούργο γιατί είναι ζούπερ ίντρεστινγκ πόλη και πάρα πολύ ζωντανή.

    @Fri, δεν το είδες για να έχεις δικαιολογία τώρα να ξαναπάς! Χρόνια πολλά και σε σένα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Μ' αρέσει που σ' αρέσει το παλιό παιδικό παιχνίδι. Είναι πολύ υγιές να παραμένουμε παιδιά. Ακουσα οτι ιδρύεται μουσείο για το παιδικό παιχνίδι στην Αθήνα, υπο την αιγίδα του Μουσείου Μπενάκη. Το έψαξα και είδα ότι θα στεγασθεί στο Παλαιό Φάληρο, θέση Τροκαντερό, σε ένα σπίτι που μοιάζει με κάστρο, επί της παραλιακής (λέγεται οικία Κουλούρα-πιο γνωστό ως Καστράκι). Για πληροφορίες εδώ http://www.benaki.gr/index.asp?id=10103&lang=gr

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts