Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2012

Παγετώνες εν μέσω καύσωνα



Επειδής ως γνωστόν, το πτηνό είναι κατά βάση αρκτικό -ή ανταρκτικό ή τελοσπάντων και αντάρτικο- τον πολύ τον καύσωνα δεν τον εσηκώνει. Σε μία προσπάθεια αναζήτησης λίγης δροσιας, απεφάσισε λοιπόν να πάει να δει καμία ταινία σε κλιματιζόμενη αίθουσα και με κοκακόλα-γίγας με πολλά παγάκια.


Η Εποχή των Παγετώνων ήταν όπως καταλαβαίνεις η ιδανική επιλογή. Πρώτον, διότι διέθετε τσίλι θέμα με το σκεπτικό ότι χαζεύοντας το παγόβουνο, αυθυποβάλεσαι ότι δεν κάμει ζέστη. Δεύτερον, διότι είναι ευχάριστο και γουστόζικο και δεν σε έχει απογοητεύσει στα τόσα σίκουελς. Τρίτον, διότι κι αν σε απογοήτευε τώρα στην τέταρτη συνέχεια και ήτο μία κρυάδα και μισή, πάλι δροσισμένος θα έβγαινες! Αυτό το λέμε θινκ-πόσιτιβ-θενκ-γιου-βερι-ματς.


Επειδής με κοιτάζεις λίγο μυστήρια κάθε φορά που σου επαινώ καρτούνς, σπεύδω να εξηγηθώ ότι το συγκεκριμένο ουδέποτε διεκδίκησε δάφνες περισπούδαστης κουλτουροφιλοσοφίας, μήτε σού καμώθηκε τον Μπέργκμαν ή τον Κισλόφσκι μη-χειρότερα. Ξεκινάς λοιπόν με το σκεπτικό "πάω να δω ταινία με χάιλαϊτ έναν προϊστορικό σκίουρο να κηνυγάει το βελανίδι του". Ξηγημένοι;


Διότι αυτό ακριβώς σού σερβίρει η Εποχή των Παγετώνων, αλλά με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Η τεχνική του κομπιούτερ ανιμέισον συνεχίζει να βελτιώνεται, οι χαριτωμενιές συνδυάζονται με την απαραίτητη δράση, οι νέοι χαρακτήρες ήταν αρκούντως ενδιαφέροντες (μία ξεδοντιάρα γιαγιά-πόσουμ και ένα τσούρμο απίθανων ζώων-πειρατών με αρχηγό έναν ουρακοτάγκο) και όλα τα παιδάκια βγήκαμε χαρούμενα από την αίθουσα και χορτασμένα με το ποπκορν μας.


Γύρισα σπίτι μετά την προβολή και έβραζαν οι τοίχοι! Πέφτω να κοιμηθώ, δεν είχα ύπνο. Μήτε με τρόμαξε το μαμούθ, μήτε με πείραξε το ποπκορν. Ζεσταινόμουν ο καψερός. Άνοιξα το κλιματιστικό στο φουλ, έβαλα και έναν ανεμιστήρα να στριφογυρίζει, γιόμισα και ένα ποτήρι με παγάκια και χυμό να έχω να αφυδατώνομαι. Κι επειδής το μάτι δεν έκλεινε με τίποτα και το τελεμάρκετινγκ δεν με συναρπάζει πια όπως παλιά, έβαλα και είδα την Εποχή των Παγετώνων 1 στο ντι-βι-ντι.


Και ύστερα την Εποχή των Παγετώνων 2.


Και να μην στα πολυλογώ, την επόμενη μέρα στο γραφείο μήτε άνοιγε το μάτι μου, μήτε έστριβε ο λαιμός μου. "Καλά, πόσην ώρα ήσουν κάτω από το ερκοντίσιον;" "..και τρία σίκουελς, μπορώ να σου πω!"


11 σχόλια :

  1. χαχαχα...
    Πόσα ν'αντέξει ο οργανισμός του ανθρώπου εε?
    Το είδα και μ'αρεσε... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @ΛΙΑΚΑΔΑ, σήμερα σου λέει το μετεό, ότι θα έχουμε μεν 42 βαθμούς θερμοκρασία (!), αλλά η αίσθηση ζέστης θα είναι στους 50 κελσίου μη-χειρότερα! Που να είχαμε Παναγία μου, εποχή των Παγετώνων κι ας με κυνηγούσε ολημερίς το μαμούθ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλώς το το πτηνό μας το όμορφαο, δροσερό εν μέσω παγετώνων!!! Κάτι παρόμοιο κι εγώ χτες, ξάπλα στον καναπέ με κλιματισμό και ανεμιστήρα, να βλέπω ακατάπαυστα το φίλο Dexter στον 6ο κύκλο (αυτό το internet σώζει ζωές) μέχρι τις 2 το πρωί και τώρα σούρσιμο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @tremens, καλώς σας βρήκα και πάλι! Ο Ντεξτεράκος πηγαίνει ωραιότατα με το υποτροπικό κλίμα των ημερών (Μαϊάμι γίναμε!) και τελοσπάντων αν δεν ξενυχτήσεις παρέα με έναν σήριαλ κίλερ, τι σηριαλάκιας είσαι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μα γιατί δεν πας στον Πόλο σου, πιγκουΐνος-πράμα ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ωραία ιδέα. Να αλλάξω και λίγο ρεπερτόριο. Όταν έχει καύσωνα βάζω και βλέπω το "Χαμηλό Βαρομετρικό" με τον Σταλόνε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Οι υπότιτλοι ήταν σε πτηνέζικα ή πήγες σε μεταγλωτισμένη? χαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @An-Lu, μόνο εκεί δεν έχω πάει εφέτος! Αλλά τώρα που το προτείνεις...

    @Αθηνά..., επίσης μπορείς να δεις το "Μερικοί το προτιμούν κρύο" του Δαλιανίδη, τον "Κατάσκοπο που γύρισε από το κρύο" και την "Κατάσκοπο Νέλλη" (just for the fun of it). Ή να περιμένεις απλώς να δροσίσει...

    @Gyro, μεταγλωτισμένο ζαμέ! Τα πτηνέζικα πάντως είναι πολύ δύσκολη γλώσσα και πολλές φορές απορώ πραγματικά πώς με καταλαβαίνετε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Καλαμιά στον Κάμπο16 Ιουλ 2012, 11:06:00 μ.μ.

    Μία καλή ιδέα είναι και ο Δόκτωρ Ζιβάγκο που είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου γυρισμένο στα χιόνια. Το είχα δει σε θερινό σινεμά κάποιο δροσερό καλοκαίρι και τουρτούριζα.
    Αλλά,Πιγκουίνε, στην Αμερική ήσουν, δεν πεταγόσουνα και μέχρι την Αλάσκα αντί να γυρίσεις εδώ, να δροσιστείς κι εσύ να δουν και κείνοι από κοντά πιγκουίνο;
    ('A propos, μήπως μπορείς να μου λύσεις την απορία γιατί είναι πολύ δύσκολο, τον τελευταίο καιρό, να ανοίξει το πεδίο των σχολίων; ΄Αραγε μόνο εγώ αντιμετωπίζω αυτήν την δυσκολία;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @Καλαμιά στον Κάμπο, ευχαρίστως θα πήγαινα στην Αλάσκα, αλλά φοβούμαι την Σάρα Πέιλιν η οποία κάτι τέτοια πτηνά σαν εμένα με δημοκρατικά φρονήματα και καλλιτεχνικές ευαισθησίες, τα βαλσαμώνει και τα βάζει στο σκρίνιο της. Επίσης, προσπάθησα να φτιάξω το ζήτημα με τα σχόλια (για δες μήπως βελτιώθηκε η κατάσταση τώρα). Σε ευχαριστώ που μου το επισήμανες! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts