Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2012

Ζήτω ο Δικτάτορας!


Πήγα και είδα που λες, τον Κοέν. Όχι τον Λέοναρντ, τον άλλον! Τον Sacha Baron Cohen. Που θα τον εθυμάσαι από εκείνη την ανεκδιήγητη ταινία που λεγόταν Borat. Που σου είχε κάμει εντύπωση τότες. Είτε γιατί δάκρυσες από τα γέλια και τον μνημονεύεις έκτοτε με χαρά, είτε γιατί τον βλαστημάς ακόμα για τη χοντροκομμένη εκείνη σάτιρα που ξέρασε αναίσχυντα πάνω σου. Ακόμα και με τις ενστάσεις που τυχόν έχεις, επέτρεψέ μου να σου πω ότι ο κύριος Κοέν (όχι ο Λέοναρντ λέμε) είναι μία από τις πιο αξιόλογες περιπτώσεις κωμικού-περφόρμερ, που μας έχει προκύψει τα τελευταία (πολλά) χρόνια.


Το πλέον πρόσφατο δημιούργημά του είναι η ταινία "Δικτάτορας" όπου υποδείεται τον απερίγραπτα ηλίθιο ηγέτη Αλάντιν που διοικεί με αυταρχικό τρόπο μία φανταστική χώρα στη Βόρεια Αφρική -και ναι, η ομοιότητα με τον Καντάφι δεν είναι τυχαία. Ο Αλάντιν δεν διστάζει να στείλει προς εκτέλεση τον οποιονδήποτε δεν γουστάρει, απολαμβάνει της ερωτικής παρέας πολλών αστέρων του Χόλιγουντ (όπως της Μέγκαν Φοξ και του Άρνι μη-χειρότερα) έναντι αμοιβής και επιμένει πως οι πυρηνικές βόμβες που ετοιμάζει πρέπει να είναι μυτερές γιατί αλλιώς δεν έχουν νόημα. Επειδής η ταινία είναι γκροτέσκα -όπως όλες του Κοέν (όχι του Λέοναρντ, πόσες φορές θα σου το πω;)- ξεύρω πολύ καλά ότι το πολύ ιντελεκτουέλ κοινό θα αρχίσει να κλωτσάει στην εξαιρετικά θετική κριτική που επιφυλάσσω από κάτω, αλλά εγώ θα την κάμω ένιγουέι.


Κατ'αρχήν, ο Δικτάτορας είναι ζούπερ αστεία ταινία και υπήρχαν σκηνές που δεν μπορούσα να κρατηθώ στην καρέκλα από τα γέλια -που τελοσπάντων είναι φανταμένταλ, αν θες να κάμεις κωμωδία και πολύ ευπρόσδεκτο την παρούσα περίοδο που το γέλιο το έχεις στερηθεί! Εκείνο όμως που κάμει το Δικτάτορα μία πολύ καλή ταινία (πτηνό κάμει στέιτμεντ) δεν είναι τα γκανγκς και η απερίγραπτη περσόνα που σου έχει σιάξει ο Κοέν (δεν στο ξαναλέω ποιος Κοέν), αλλά η πολιτική και κοινωνική κριτική που ασκεί. Διότι αν βγεις από το σινεμά και πεις "ντάξει, άλλη μία χοντροκομμένη φάρσα" (όπως λένε οι περισσότεροι κριτικοί), σόρι μεγάλε αλλά νιώθω ότι δεν έχεις καταλάβει ούτε τα μισά από όσα λέει η ταινία.


Μέσα σε μιάμιση ώρα, ο Δικτάτορας πυροβολεί με καυστικά σχόλια προς όλες τις κατευθύνσεις: την ανελεύθερη και υποκριτική Αμερική, τους διεφθαρμένους κρυφο-καπιταλιστές Κινέζους, τις αιμοδιψείς πολυεθνικές, τον υστερικό ακτιβισμό και την αλλού-γι-αλλού Αριστερά (κάπου σα να πήρε το μάτι μου και το Σύριζα; λολ), το παραδόπιστο Χόλιγουντ, τους διαπλεκόμενους Εβραίους, τους σκοταδιστές φανατικούς του Ισλάμ, τους χρεοκοπημένους πολιτικούς και τόσους άλλους (η λίστα είναι τεράστια)! Κάθε ατάκα είναι κοφτερή κριτική που οδηγεί σε έναν πολιτικό συνειρμό, κάθε σκηνή είναι γιομάτη από αιχμές που -νομίζω πως- δεν μπορεί παρά να βρουν σύμφωνο κάθε σκεπτόμενο άνθρωπα! Εντέλει το αποτέλεσμα είναι ίσο με δέκα ταινίες του Μάικλ Μουρ. Και σε μία εποχή που η υποκρισία της πολιτικής ορθότητας επιβάλει τη φαιδρή της ορθοδοξία, η ταινία αυτή είναι επίτευγμα. Στο είδος της, εξαιρετική! 

5 σχόλια :

  1. Είμαι fun του κυρίου Κοέν, τόσο για το Borat, όσο και για το Bruno το οποίο με είχε σοκάρει ευχάριστα, και πίστεψέ με δεν σοκάρομαι εύκολα στην ηλικία μου!

    Θα το δω πάραυτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλαμιά στον Κάμπο26 Ιουλ 2012, 2:05:00 μ.μ.

    Ο Μπόρατ γενικώς δεν μου άρεσε.Απλώς είχα βρει μερικές σκηνές αστείες αλλά στο σύνολό της η ταινία μάλλον χυδαία ήταν. Παρ΄όλ΄αυτά νομίζω ότι ο τύπος είναι πολύ καλός σαυτό που κάνει και είχα τον Δικτάτορα στα υπόψη αλλά μετά την κριτική σου στα σίγουρα για να την δω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @tremens, πλέον κι εγώ δηλώνω φαν του κυρίου, παρότι στην αρχή με το Borat, τον είχα κατατάξει στο μυαλό μου κάπου ανάμεσα στο Σεφερλή και τις Τρελές Σφαίρες νούμερο 3. Αλλά είναι κάτι τελείως διαφορετικό.

    @Καλαμιά στον Κάμπο, σε νιώθω για το Μπόρατ. Ήταν κάπως πρωτόλειο και χοντροκομμένο άλλωστε. Εντάξει και στο Δικτάτορα υπάρχουν 2-3 στιγμές που θα πεις "ε όχι!" (π.χ. ένας απερίγραπτος τοκετός που θα μπορούσε και να λείπει από την ταινία), αλλά γενικά θεωρώ πως είναι εξαιρετικά δυνατή σάτιρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Των αδερφών Κοέν είναι;
    Μου αρέσουν πολύ οι ταινίες τους.
    Φιλάκι πτηνό μου:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Χμ, σε σχέση με το Borat και το bruno, αυτή ήταν πολύ light.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts