Πέμπτη, 2 Αυγούστου 2012

Διακοπές στη Στούπα


Οι διακοπές που θυμάμαι από τα παιδικά μου χρόνια μπορούν να συνοψιστούν στην κάτωθι εικόνα: παραδοσιακή λουτρόπολη με κάποια ξενοδοχεία βου (μη σου πω και γου) κατηγορίας και ενοικιαζόμενα δωμάτια στα οποία κατέλυαν ηλικιωμένα ζευγάρια που από τ’αξημέρωτα έπιαναν την αγαπημένη τους θέση στην παραλία (για να αποσυρθούν κατά τις 11 για να φάνε και να επιδοθούν στη σιέστα τους) και τα βράδια έπαιζαν κουμκάν και τόμπολα.

Αλλά και οικογένειες με παιδιά που φρούμαζαν ολημερίς (διότι θέλανε παγωτό, περισσότερη ώρα στη θάλασσα ή απλώς το ένα το παιχνίδι του άλλου), με τη μαμά να τους αραδιάζει μία σειρά από παλιακές νεοελληνικές απαγορεύσεις (μην πετάς άμμο στον αδελφό σου, μην κάθεσαι στον ήλιο χωρίς το καπελάκι σου, μην πας στ' απάτητα κυκλοφορούνε και σκυλόψαρα, μην φωνάζεις είναι μεσημέρι, μην τρέχεις περνάνε αυτοκίνητα, μην χτυπάς τον αδελφό σου είναι μικρός κ.λπ.) και τον μπαμπά να αυτοεπιβεβαιώνεται ως αρχηγός της φαμίλιας (Είδες που σας έφερα; Είδες τι ωραία που περνάμε μακριά από τη μάνα σου; Είδες που επέμενα να πάρουμε μεγάλο αμάξι για να χωράει τα τσιμπράγκαλα που κουβαλάς κάθε φορά;).



Σε αυτήν την εικόνα υπάρχουν και άλλα πράγματα, όπως ας πούμε οι ξένοι τουρίστες. Αυτοί είναι ξανθοί και μένουν σε κάμπινγκ ή τροχοβίλα που έχουν παρκάρει δίπλα σε κάποια παραλία. Ο μπαμπάς τους αποκαλεί ψωριάρηδες κουτόφραγκους, αλλά εάν τύχει και του μιλήσουν, τότε αρχίζει να επιδεικνύει με πόζα τα κουτσοαγγλικά του, ρωτώντας περισπούδαστα πράγματα όπως «ντου γιου λάϊκ Γκρις; Μπιουτίφουλ, ε;» για να λάβει μερικά χαμόγελα και να καταλήξει στο συμπέρασμα «Είδες που στα έλεγα; Ξετρελένονται με την Ελλάδα! Αμ που να δουν τέτοιες παραλίες στη Βόρεια Ευρώπη!»

Επίσης στην εικόνα υπάρχει το τοπικό πρακτορείο τύπου, όπου αν είσαι παιδί που σέβεται τον εαυτό του, θα ανακαλύψεις παλιά τεύχη του Μίκυ ή θεόπαλια αυτοκόλλητα που τα θέλεις πολύ. Με αποτέλεσμα να κλαψουρίζεις συστηματικά για να σου τα αγοράσουν και να προσπαθείς διακαώς να αποσπάσεις ένα κατοστάρικο από τον πιο αδύναμο γονιό ή να προθυμοποιήσε υπόπτως να πεταχθείς να πάρεις την εφημερίδα για τον μπαμπά!



Σάββατο απογευματάκι, καταφθάνω στη Στούπα (για να μην τρέχεις στο γκουγκλ μαπς, βρισκόμαστε στη Μεσσηνία, μερικά χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Καλαμάτας, πέντε περίπου χιλιόμετρα από την Καρδαμύλη) και νομίζω ότι προσγειώθηκα στις διακοπές των 80s. Και ναι, είναι όλα εδώ: οι ξένοι τουρίστες και το κάμπινγκ, οι ηλικιωμένοι που παίζουν κουμκάν, τα παιδάκια που τσιρίζουν, οι μαμάδες που αραδιάζουν τις απαγορεύσεις, οι μπαμπάδες που λατρεύουν να αυτό-επιβεβαιώνονται.

Η Στούπα έχει δύο παραλίες: η ομότιτλη είναι γιομάτη ξαπλώστρες και τουριστικά μαγαζιά που σερβίρουν μουζάκας και ίνγλις μπρέικφαστ. Όταν πέφτει ο ήλιος, τα παγκάκια καταλαμβάνουν οι αλβανοί της περιοχής που μάλλον βρίσκονται σε περίοδο αναγκαστικών διακοπών διότι όπως μου αποκάλυψε ένας μαγαζάτορας, οι οικοδομικές εργασίες έχουν πέσει δραματικά και τα μόνα μεροκάματα που βγαίνουν είναι στα χωράφια. Δύσκολοι καιροί και για μετανάστες! Από τα καφέ ακούγεται το γκελάρισμα από τα ζάρια στο τάβλι, ενώ η παραλιακή περατζάδα γιομίζει διερχόμενες οικογένειες και παρέες που περιπατούν για να αποφασίσουν που θα κάτσουν για φαγητό ή να χωνέψουν και να κόψουν κίνηση.



Υπάρχει και δεύτερη παραλία ονόματι Καλογριά στην οποία συναντάς ξένους τουρίστες (κυρίως από το παρακείμενο κάμπινγκ) και νεαροπαρέες καλαματιανών που έρχονται να χτυπήσουν τη ρακέτα τους. Διότι το θέμα «ρακέτα» στη συγκεκριμένη παραλία περνάει σε ένα νέο επίπεδο: δεν χρειάζεσαι μηδέ ομπρέλα θαλάσσης, μηδέ αντηλιακό, διότι ένα σύννεφο από μπαλάκια του τένις καλύπτουν τον ουρανό και η παραλία είναι πάντα σκιερή!



Η Στούπα δεν είναι Μύκονος, μήτε Σαντορίνη. Δεν έχεις πολλές επιλογές διασκέδασης, το μέρος δεν προσφέρεται για κοσμικότητες και τελοσπάντων αν βάλεις στ'αυτιά σου γουόκμαν με τα best-of της Σίντι Λόπερ, μπορεί να ξεγελαστείς ότι έχεις προσγειωθεί στα 80s μη-χειρότερα και ξαναζεις τις παιδικές σου διακοπές. Εντούτοις αυτή η είκονα -που τη βρίσκεις στα Καμένα Βούρλα, στην Επίδαυρο και σε πολλά άλλα σημεία της Ελλάδας- έχει διατηρήσει υπό μίαν έννοια την αλήθεια ενός λαού πριν υποστεί την ξιπασιά των 90s, πριν αποκτήσει κινητό και γκάμπριο, πριν αρχίσει τις ρεμούλες με τα χρηματιστήρια και τα κονδύλια. Τότες που υπήρχε μεγαλύτερη αισιοδοξία γιατί ο μπαμπάς πήρε 1500 δραχμές αύξηση και σκεφτόταν να πουλήσει εκείνο το οικοπεδάκι στο χωριό για να αγοράσει επιτέλους σπίτι και να απαλλαγούμε από το νοίκι. Τότες που για να παίξεις ως νήπιο δεν άνοιγες τον υπολογιστή, αλλά έβγαινες στην αυλή. Τότες που δεν ήξευρες τι σημαίνει τρόικα, μήτε σε ένοιαζαν τα Διεθνή Νομισματικά Ταμεία, μήτε αγωνιούσες για το τι θα βρεις όταν γυρίσεις από τις διακοπές σου.

12 σχόλια :

  1. επειδή είμαι απο τον Πύργο έχω χιλιοπάει σ'αυτά τα μέρη!Ωραία είναι ,δεν αντιλέγω ,αλλά επειδή είμαι ολίγον ξιπασμένη ,τολμώ να πω ότι έχουμε καλύτερες παραλίες εδω πα χάμω!
    καλημέρα ,πτηνό ,καλές βουτιές!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. εγώ που δεν είμαι από παραλιακό μέρος, σε ζηλεύω. και αν δεν είχα σπάσει το πόδι μου, θα ερχόμουν για μια βόλτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τότες που μου θύμισες παιδικά αγαπημένα χρόνια με παλιά τεύχη του Μίκυ παραμάσχαλα και λερωμένο με παγωτό πηγούνι, μικρόσωμο και ξανθό με μπούκλες, να με μπερδεύουν με κορίτσι και να εκνευρίζομαι, να μην πολυπλησιάζω τη θάλασσα γιατί τη φοβόμουν και η μάνα να ασχολείται περισσότερο με την αδερφή που ήταν pain in the ass.

    Τότε που ο μπαμπάς βούταγε για ψαροντούφεκο και όταν μας έπαιρνε με τη βάρκα να ρίξουμε δίχτυα ή καθετή αρνούμουν να ξαγγιστρώσω τα ψάρια γιατί τα έτρεμα και μετά κλαμμένος πάνω απ το τηγάνι γιατί ήθελα μπριζόλα και όχι μπαρμπούνι. Τότε που ήμασταν τόσο ευτυχισμένοι με τόσα λίγα.

    Αχ, να σαι καλά ρε πτηνό! Να σαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @ Ria
    έσπασες το πόδι σου;;;;;;; Πότε;;;;;;;;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @Nasia, μη μου ανησυχείς και τις έχω τιμήσει πλειστάκις και τις ιδικές σας παραλίες. Που έχουν και τον ατελείωτο, τόσο απλωμένες που 'ναι! Τυχεροί άνθρωποι...

    @ria, το πτηνό σού στέλνει τις καλυτερότερες ευχές του για γρήγορη ανάρρωση! Άντε να γιάνει γρήγορα το πόδι να ξεχυθείς κι εσύ στα παραλιακά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @tremens, αυτός ο Μίκυ έχει αναθρέψει γενιές εντέλει: έπαιρνα και το μεγάλο καλοκαιρινό Μίκυ και το μικρό Μίκυ Μάους κάθε Παρασκευή και το Μπλέηκ και το Τιραμόλα και τη Βαβούρα και μία παιδική εφημερίδα με ιστορίες των Στρουμφς και ήμανε ένα χαρούμενο πιγκουινάκι. Επίσης εγώ το μπαρμπούνι ούτε γι'αστείο: μπιφτέκι δαγκωτό. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Όλα αυτά μαζί με την Πάττυ που είχε και κάποιες ιστορίες με φαντάσματα κι έβαζα την αδερφή μου να την παίρνει για ξεκάρφωμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Είχε η Πάττυ ιστορίες με φαντάσματα; Μα που είχε μπλέξει κι αυτό το κορίτσι; Ενώ ας πούμε, η Μανίνα και η Σούπερ Κατερίνα, κιουρίες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Καλαμιά στον Κάμπο2 Αυγ 2012, 3:11:00 μ.μ.

    Στη Στούπα έζησε ο Καζαντζάκης το 1917-1918 κι εκεί έδεσε η φιλία του με τον Ζορμπά.
    Επειδή είμαι από την Καλαμάτα (αλλά δεν ζω εκεί εδώ και χρόνια)και τις παραλίες της Μεσσηνίας τις έχω ζήσει πολύ όταν ήμουν παιδί ούτε θέλω ούτε επιδιώκω να τις δω όπως είναι τώρα γιατί θα μελαγχολήσω.

    Προτιμώ να μείνω στις ειδυλλιακές αναμνήσεις γιαυτά που έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ρε συ μια χαρά είναι το μέρος. Όμορφο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @Καλαμιά στον Κάμπο, πολύ καλή παρατήρηση η σχέση του Καζαντζάκη με τη Στούπα. Και έρχομαι λοιπόν εγώ και ερωτώ: τι θα έκαμε ένα αντίστοιχο τέτοιο χωριό στη Γαλλία ή στην Αγγλία; Θα είχε μετατρέψει το σπίτι που έμενε ο Καζαντζάκης σε μουσειάκι, θα είχε πληροφορίες σε διάφορα σημεία με καλαίσθητες πινακίδες από πλεξιγκλας για τη ζωή του Ζορμπά και θα αξιοποιούσε το όλο θέμα τουριστικώς με λογής λογής μεμοραμπίλια. Θα γινόταν και πιο όμορφο το μέρος, θα αποκτούσε και μία ταυτότητα που θα το διαφοροποιούσε από τα άλλα αντίστοιχα της Ελλάδας. Εδώ όμως η τοπική κοινωνία νοιάζεται μόνο για τις αρπαχτές της από τον τουρίστα.

    @Gyro, ωραιότατο είναι το μέρος, βρίσκεις εύκολα να φας, βρίσκεις άνετα να κολυμπήσεις και απολαμβάνεις και ζούπερ ηλιοβασιλέματα. Απλώς είναι λίγο αφημένο στα 80s (χωρίς αυτό να είναι κατ'ανάγκην κακό...).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. εγω παλι που ειμαι και ολιγον ξιπασμενη και φαντασμενη και με πιανει και το τοπικιστικο μου,οφειλω να ομολογησω και δημοσια να δηλωσω οτι σαν τις παραλιες μας εδω στα βοργεια,δεν εχει!!!!!!καλη η Στουπα αλλα βλεπε Χαλκιδικη,βλεπε θασο....αντε και αμμουλιανη (αλυκες)ε να τα λεμε και αυτα!!!!!!
    και μου θυμισες δικες μου διακοπες σε παραλια ατελειωτη με αντισκηνα,εμεις ως ολιγ0 ξιπασμενη οικογενεια χαχαχχα με λυωμενο- το λεγαν- σπιτακι,πιτσιρικια,διακοπες δυο μηνες με το που κλειναν τα σχολεια,ολημερις στη θαλασσα,τα βραδυα ολοι μια παρεα και μεις να παρακαλαμε να μη παμε για υπνο............

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts