Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012

Ανθισμένες Μανόλιες



Παρά την καταπληκτική μου καλλιέργεια και μόρφωση, όταν φθάσουμε στο τόπικ "φυτολογία", με χάνεις. Τι κι αν είχα ως νήπιο το δικό μου άλμπουμ-φυτολόγιο και κόλλαγα με σελοτέιπ διάφορα φύλλα με την ονομασία τους από κάτου (ορχιδέα η αραιανθής, ιβίσκος ο εδώδιμος, μαργαρίτα η ζορμπαλά)! Τι κι αν έχω προσπαθήσει να φυτέψω σε γλάστρες επί ματαίω διάφορα καλλωπιστικά και να τους βάζω Βιβάλντι μπας και φιλοτιμηθούν να μπουμπουκιάσουν! Τι κι αν δεν χάνω επεισόδιο των κηπουρών του Μέγκα για να ξεπατικώσω ιδέες για ένα παράλληλο σύμπαν όπου θα έχω κήπο και χρόνο για να ασχολούμαι μαζί του. Όλα στο βρόντο! Πάει και τελείωσε, αδυνατώ να ξεχωρίσω την ιτιά από τον ευκάλυπτο και την πορτοκαλιά από τη ροδακινιά.

Εντούτοις υπάρχει ένα δέντρο που πλέον το'μαθα και το ξεχωρίζω. Αν και χρειάστηκε να διασχίσω τον Ατλαντικό.



Στην Ουάσινγκτον το καλοκαίρι γιομίζει ο τόπος από ένα θεσπέσιο άρωμα. Μην ραντίζουνε τους δρόμους με ζιβανσί; Μην πλένουνε τα πεζοδρόμια με ροδόνερο; Ουχί, αγαπημένε αναγνώστα! Είναι η εποχή που ανθίζουν οι μανόλιες και πλημμυρίζει η πόλη μ'ευτυχία. 

Εγώ με τις μανόλιες πολύ μεγάλη σχέση δεν είχα. Εντάξει είχα δει την ταινία και συγκινήθηκα (μα πεθαίνει η Τζούλια Ρόμπερτς, δηλαδή έλεος!). Είχα κι ένα Μανώλη στον ίδιο θάλαμο στο στρατό. Και ως εκεί. Αλλά να που βολτάριζα ξένοιαστος ένα απόγευμα πριν μερικές εβδομάδες στο ντι-σι (έτσι το λέμε το Ουάσινγκτον εμείς οι σνομπαρίες) και μ' έπιασε από τη μύτη η ευωδιά. Κι αφού πάσχισα για κάμποσα λεπτά ν'ανακαλύψω την πηγή της, βρέθηκα αντάμα με μία μανόλια να αναπνέω τα λευκά της άνθη. Τι θεσπέσια αίσθηση! Τι πάθος φλογερό! Εξάφνου εμφανίστηκαν αγγελάκια να μου παίζουν άρπες, πουλάκια να τιτιβίζουν το "μουνρίβερ" και η Τίνκερ Μπελ να με ραντίζει με νεραϊδόσκονη. Νομίζω έχεις εικόνα.


Η Ουάσινγκτον είναι γιομάτη με μανόλιες. Στα πάρκα, στους κήπους, στους δρόμους, παραδίπλα απ'το ποτάμι. Μεγάλα, χορταστικά δέντρα! Με τεράστια άνθη που όταν εντέλει σου ανοίγουν την ψυχή τους, παίρνεις μία γεύση από παράδεισο.

"Όταν θα ζούμε χωριστά αγάπη μου Μανόλια, μ'αφήνεις να'χω συντροφιά τη μαύρη στεναχώρια!"

18 σχόλια :

  1. Λατούρ μεσιέ;
    Λατούρ Μαντάμ!

    Και ναι, η μανόλια (η οποία αγαπημένο πτηνό ευδοκιμεί και στην Ψωροκώσταινα με μεγάλη επιτυχία) είναι απλά υπέροχη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. κι εγω άσχετη είμαι με τα φυτά ,
    πέρυσι τη γνώρισα όταν μου έκοψε 2 άνθη ο ιδιοκτήτης του παιδικού σταθμού των μικρών μου ,τα έβαλα στο βάζο και κοντέψαμε να πάθουμε ασφυξία απο τη μυρωδιά στο σπιτι!!!
    καλημέρα οικολόγε!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μα καλέ μου Πιγκουίνε, κατά πόδας σε ακολουθώ - τις προάλλες κλείσαμαν εισιτήρια για ντι-σι τον Φλεβάρη καθότι τα βρήκαμε σε προσφορά κι είμαστε βέρι χάπι που λες κι εσύ!

    Πες μου ότι δεν κάναμε λάθος! Πες μου ότι το ντι-σι είναι γεμάτο μονόκερους και νεράιδες κι έχει πάντα πράγματα να κάνεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. πτηνό μου πέταξε μια φορά στην κάτω Ιταλία στο Ρέτζιο (Ρήγιο) και εκει θα δεις τι σημαίνει μανόλια.
    Μανόλιες τεράστιες, αμέτρητες στολίζουν σε δύο σειρές τον παραλιακό δρόμο που είναι περίπου δύο χιλιόμετρα. Ο δρόμος αυτός λέγεται το ωραιότερο μίλι της Ευρώπης.(οι Ιταλοί το λένε)
    καλημέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μα να έχεις 'μαργαρίτα η ζορμπαλά' στο φυτολόγιο σου; Σπάνιο είδος...
    Αυτό πάντως με το να ραντίζουμε τους δρόμους με ζιβανσί ή να πλένουνε τα πεζοδρόμια με ροδόνερο δεν είναι κακή ιδέα! Ειδικά αν μας κάνει να νιώθουμε θεσπέσια στους καιρούς που ζούμε... Ας είναι βρε παιδάκι μου και μαϊμού το άρωμα, δε με πειράζει!
    Anyway, τρέχω να κλείσει εισιτήρια για ντι-σι (καλά το είπα;), θέλω κι εγώ αγγελάκια να μου παίζουν άρπες, πουλάκια να τιτιβίζουν το "μουνρίβερ" και την Τίνκερ Μπελ να με ραντίζει με νεραϊδόσκονη. Μάνα δε με γέννησε κι εμένα; Ή χρειάζεται να κάνω ειδική αίτηση;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Λατρεύω τις μανώλιες!
    Στο σπίτι μου έχω μια που φτάνει ίσαμε τον δεύτερο όροφο...
    Κάθε χρόνο όταν ανθίζει και σκορπίζει το άρωμά της γίνεται ο κόσμος παραδεισένιος...
    Η γειτόνισα απέναντι έχει το είδος που δεν έχει καθόλου φύλλα βγάζει μονο λουλούδια... και όχι λευκά αλλά λευκοροζ... δε μ'αρέσει καθόλου γιατί όταν δεν έχει άνθη είναι σκέτα και άδεια τα κλαριά ενώ η δικιά μου ποικιλία με τα γυαλιστερά πράσινα φύλλα είναι πάντα όμορφη...

    Αυτά περί φυτολογίας από μια πολύ επίμονη κηπουρό! :)
    Λιακαδοκαλημέρεςςςςςςς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πιγκουίνε μου -το βρίσκω εξαιρετικά διασκεδαστικό και παράξενο να μιλώ σ' έναν πιγκουίνο-κάποτε, λοιπόν, ένας άντρας φύτεψε στον κήπο του μανόλιες και, θέλοντας να μου εκφράσει τον έρωτά του, έδωσε στην μία απ' αυτές τ' όνομά μου! "Αχ,τι ρομαντικό!Πού είναι ένας τέτοιος άντρας και για μένα;", θα σκεφτεί όλος ο γυναικείος πληθυσμός. Δεν βαριέσαι ..... paroles paroles paroles αντρών ή όπως λέει κι ο σοφός λαός "όπου ακούς πολλά κεράσια-μανόλιες στην προκειμένη-κράτα και μικρό καλάθι". Τελικά μήπως θα έπρεπε να είχα ρωτήσει και τα ονόματα των υπολοίπων; Και να φανταστείς ότι δεν έχω οσφρηστεί ποτέ το άρωμά τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. τέλειο άρωμα έχουν οι μανόλιες...το σημαντικό που δεν ξέρεις...γιορτάζουν μαζί με τους Μανώληδες τα Χριστούγεννα...κάπου εκεί τέλος πάντων...
    ότι πληροφορία θες για λουλούδια, ρώτα :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Καλαμιά στον Κάμπο20 Σεπ 2012, 4:37:00 μ.μ.

    ΤΟ αγαπημένο μου δέντρο.
    Στην Καλαμάτα οι μανόλιες ήταν, όταν ήμουνα μικρή, τεράστια δέντρα, γεμάτα με καταπληκτικά, ολόλευκα λουλούδια, που σε τρέλλαινε η ευωδιά τους. Δυστυχώς η...μοίρα με έστειλε σε μέρη που δεν ευδοκιμούν σωστά οι μανόλιες και έχω ένα απωθημένο.
    ΄Αν κόψεις ένα λουλούδι και το βάλεις σε ποτήρι,για 24 ώρες, θα μοσχομυρίζει όλόκληρο το σπίτι. Όμως μαραίνεται τόσο άσχημα και πεθαίνει τόσο γρήγορα, σαν να θέλει να σε τιμωρήσει που το έκοψες από το κλαδί του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. To λουλούδι που μαραίνεται πάντως πιο γρήγορα είναι η πικροδάφνη...
    Δεν κρατάει ούτε 3 ώρες...!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @tremens, το συνειδητοποίησα ότι έχομεν και στο Ελλάντα μόλις προσφάτως! Πόσο γκάου όμως; Μα να πρέπει να πάω ίσαμε την άλλη άκρη του κόσμου για να εκτιμήσω το πλάντ;

    @Nasia, μα είδες πόσο όμορφα μυρίζει; Πτηνό απέκτησε φέιβοριτ φυτό!

    @Sugarenia, το ντι-σι έχει πολλά μουσεία να δεις, μνημεία, αγάλματα, πάρκα και λεωφόρους! Θα σου κάμει εντύπωση η μεγάλη απλωσιά και ο χιούτζ ποταμός που διέρχεται την πόλη! Να μείνεις στο Τζόρτζτάουν που είναι πιο γραφικό και έχει και πολλά μαγαζιά! Α και να παρακολουθείς το πτηνό, γιατί θα αφιερώσει κάμποσα πόστς στο Αμέρικα, τους επόμενους μήνες! Να δεις να ξεπατικώσεις ιδέες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @Maria, στο Ρέτζιο θέλω πολύ να πάω και τόχω προγραμματισμένο για το επόμενο διάστημα! Τώρα που μου είπες και για τις μανόλιες, το επισπεύδω το θεματάκι, με την ένδειξη του κατεπείγοντος!

    @Fri, να πας στο ντι-σι, είναι εμπειρία! Η πόλη είναι πνιγμένη στο πράσινο, οι κάτοικοι είναι σαν διαφήμιση της κολγκέιτ και όλα λειτουργούν στην εντέλεια! Σχεδόν νοσηρό!

    @ΛΙΑΚΑΔΑ, πότε θα με καλέσεις για καφέ στον κήπο σου; Να κάτσω αγκαλιά με τη μανόλια, να φάμε κουλουράκια κανέλλας και να γελάσουμε με τη γειτόνισσα που έχει το τριτοτέταρτο πλάντ, το τσουρομαδημένο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @Stella, χάου ρομάντικ! Σαν ταινία με τη Μεγκ Ράιαν! Η μανόλια ευωδιάζει ένα αιθέριο άρωμα και καθόλου δεν τον αδικώ που σου έκαμε αφιέρωση!

    @melissa lli, θέλω υπερεντατικά μαθήματα γεωπονίας / φυτολογίας, διότι είμαι σε πολύ ελεμένταρι λέβελ! Για να καταλάβεις, νόμιζα ότι η Δάφνη η Μπόκοτα, ήταν αναρριχόμενο.

    @Καλαμιά στον Κάμπο, εκτός από μαγειρική, έχεις λοιπόν και το τόπικ ¨φυτολογία¨! Ένα-ένα, τα αποκαλύπτεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Εγώ είμαι η πιο άσχετη που υπάρχει στα φυτά!!
    Σκότωσα τον αγαπημένο μου βασιλικό...δεν έχω καταφέρει να κρατήσω ζωντανό κανένα λουλούδι ή φυτό, σε όλη μου τη ζωή!
    Είναι να το χεις...
    Ετσι νομίζω.
    Φιλιά πτηνό μου, καληνύχτες:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Και εσύ άσχετος Βρούτε;
    Και εγώ άσχετη!
    Πτηνό μήπως να αλλάξεις ρεπερτόριο;
    Άσε τον Βιβάλντι και πιάσε.....Βαμβακάρη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. :)) εννοούσα θα σε μπερδέψω χειρότερα...αν και μεγάλος ο θαυμασμός μου για τα λουλούδια και ότι έχει σχέση με κήπους, δεν το 'χω στην φροντίδα τους...αλλά το παλεύω, κρατάω σημειώσεις κάνοντας τες ποστ...τρόμαξα να διορθώσω παλιές αναρτήσεις με βλακείες που είχα γράψει ,τύπου "αυτό το φυτό υπάρχει σε δέντρο αλλά και σε θάμνο" δεν ήξερα τότε ότι γίνονται διαμορφώσεις στα φυτά!!!
    ...αλλά τότε ήμουν μια επίμονη κηπουρός αχαχχαχαχ

    καλησπέρα :)
    δυο μανώλιες είχα στο παλιό σπίτι αλλά τις είχα φυτέψει υπερβολικά κοντά...άστα...αλλά κούκλες!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Οι μανόλιες είναι απλά υπέροχες..δεν είναι παράξενο που έγιναν τα αγαπημένα σου φυτά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts