Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2012

Η Ρούθι, ο Σέξπιρ και το Globe Theater


Από τα μικράτα μου, τον Σέξπιρ δεν τον είχα πάρει με καλό μάτι. Θέλεις που πάσχιζα ως νήπιο να μάθω την ορθογραφία του ονόματός του (μα γιατί να μην γράφεται "Sexpir" να τελειώνουμε;), θέλεις που πάσχιζα να εντρυφήσω στα έργα του διαβάζοντας κάποια και βλέποντας διάφορες κινηματογραφικές ή θεατρικές εκδοχές; Και παρότι αναγνωρίζω την μεγάλη του αξία, θα σου το πω χωρίς ντροπές γιατί έχουμε πτηνό και αναγνώστης αυτή την ειλικρινή σχέση: ε λοιπόν τον βαριέμαι!  Όσες φορές περνάω όξω λοιπόν από το Globe Theater, έχω μιξντ φίλινγκς: από τη μία περιέργεια να δω πώς είναι το ανακατασκευασμένο θέατρό του και από την άλλη τρόμο ότι θα πλαντάξω στον Άμλετ και τον Οθέλλο.


Αλλά επειδής με ξεύρεις, η περιέργειά μου σε τέτοια θέματα είναι υπέρτερη της όποιας επιφύλαξης. Εξού και πριν μερικούς μήνες, την πήρα την απόφαση να μπω. Για να σου δώκω στίγμα, το Globe βρίσκεται στη νότια όχθη του Τάμεση στο κέντρο του Λονδίνου και αποτελεί μία αξιέπαινη προσπάθεια ιδιωτικής πρωτοβουλίας (καθόλου φάντινγκ από το κράτος) για αναβίωση της ορίτζιναλ σεξπηρικής θεατρικής σκηνής.



Αφού πλήρωσα το τσουχτερό εισιτήριο των 13,5 λιρών (άουτς!), η υπάλληλος στο ταμείο μού εξήγησε ότι μπορώ να περιηγηθώ στους εκθεσιακούς χώρους του κάτω επιπέδου και σε μισή περίπου ώρα να σταθώ δίπλα στο δέντρο (;) για να με παραλάβει μαζί με άλλους επισκέπτες, ξεναγός που θα με οδηγήσει στο εσωτερικό του θεάτρου.


Η έκθεση ήταν πραγματικά ενδιαφέρουσα και κατατοπιστική και περιελάμβανε ό,τι ακριβώς θα ήθελες να δεις σε ένα μουσείο για τον Σέξπιρ. Δηλαδή διάφορες εκδόσεις των έργων του, στοιχεία από τη ζωή του, κοστούμια και σκηνικά από θεατρικά, όλα ενταγμένα σε μία υποδειγματική μουσειακή λογική μεγάλων, ενιαίων χώρων και θεατρικού στησίματος. Που τους βγάζεις το καπέλο και τους λες και μπράβο.


Αφού λοιπόν περιεργάστηκα το φουαγιέ και την έκθεση, στάθηκα κάτω από το περιβόητο δέντρο και περίμενα τον ξεναγό, μαζί με καμιά δεκαριά άλλους. Ακριβώς στο παρά ένα, εμφανίσθηκε κιουρία, με κατράμι μαλλί, συντηρητικό ντύσιμο και κοψιά βρετανίδας γεροντοκόρης.


Αφού συστήθηκε (την ελέμε Ρούθι), άρχισε να αραδιάζει μία λίστα από κανόνες για την ξενάγηση, τύπου "κλείνουμε τα κινητά", "δεν μιλάμε μεταξύ μας", "μένουμε όλοι μαζί νοου-μάτερ-γουάτ" και τα λοιπά. Πριν ξεκινήσουμε, μας ρώτησε από πούθε κρατάει η σκούφια μας -επιφυλάσσοντας ένα φλεγματικό σχόλιο για τον καθένα, καταλαβαίνεις ότι για το Γκρις έκαμε αναφορά στην κρίση- και εν συνεχεία μάς ανέβασε στη στέγη, ουχί για να μας ρίξει (που ικανή την είχα), αλλά για να μας κάμει ένα ιντροντάξιον στο θέμα.



Όπως έμαθα λοιπόν, το Globe που πρωτοκατασκευάστηκε το 1599, ήταν 230 μέτρα πιο πέρα και μάλιστα τότες η περιοχή αυτή ήταν εκτός Λονδίνου. Το μπίλντινγκ ήταν φτιαγμένο εξ ολοκλήρου από ξύλο, και επειδής καλό φενγκ σούι δεν είχε, στην πλημμύρα γινόταν βάρκα, στην πυρκαγιά γινόταν προσάναμμα. Ο Σέξπιρ ήταν ένας από τους ιδιοκτήτες, τύπου κατείχε το ένα όδγοο του πρόπερτι, ενώ και οι λοιποί ιδιοκτήτες ήσαν ηθοποιοί. Εκεί που η Ρούθι περιέγραφε τις συνθήκες διαβίωσης στο Λονδίνο στις αρχές του 17ου αιώνα, τόλμησα να γυρίσω για λίγο διακριτικά προς την πλευρά του Τάμεση για να βγάλω ένα ενσταντανέ. Που δεν έπεφτα καλύτερα μέσα στο ποτάμι; Η Ρούθι στράφηκε προς το μέρος μου, με κεραυνοβόλησε με το βλέμμα της και με επέπληξε ("θα σας δώσω χρόνο για φωτογραφίες στο τέλος της περιήγησης"), ενώ την είπε και σε δύο γαλλίδες που ψιθύριζε η μία στην άλλη στα γαλλικά τα όσα άκουγε, διότι προφανώς η άλλη δεν το είχε πάρει το ρημάδι το λόουερ. Στοιχισμένοι σε δυάδες και υπό το άγρυπνο βλέμμα της ντομινατρίξ μας, προχωρήσαμε στο εσωτερικό του θεάτρου για να δούμε τη σκηνή.


Η οποία σκηνή είναι τρελή εξτραβαγκάντζα με κολώνες, χρυσά διακοσμητικά στοιχεία, χρυσά αστεράκια, μπορντούρες, τιρκουάζ οροφή, μπαλκονάκι και διάφορες εισόδους και καταπακτές. Η Ρούθι μάς εξήγησε ότι η σκηνή διαθέτει τρία επίπεδα: το υπόγειο από το οποίο αναδύονται οι χθόνιες δυνάμεις, το μεσαίο όπου διαδραματίζεται η δράση της επίγειας ζωής και το άνωθεν, υπερβατικό από το οποίο κατέρχονται οι θεϊκές δυνάμεις, που κρέμονται με τίποτις σκοινιά και κάμουν καταδύσεις προς την πίστα.



Στις 26 Ιουνίου του 1613 κατά τη διάρκεια της παράστασης "Ερρίκος ο 8ος", το κανόνι που είχαν στήσει επί σκηνής έπαθε ανάφλεξη και μπουμ, έγινε το θέατρο στάχτη και μπούρμπερη. Το ξαναχτίσανε μετά από μερικά χρόνια, αλλά η λειτουργία του διεκόπηκε και πάλι από τους Πουριτανούς το 1642, που προφανώς δεν ήταν πολύ του μπουρλέσκ.



Στο σημείο αυτό, η Ρούθι μάς επέτρεψε να βγάλουμε μερικές πόζες, προειδοποιώντας μας ότι σε δύο λεπτά ακριβώς θα ανέλθουμε προς το άνω διάζωμα. Κατά τη διάρκεια των δύο αυτών λεπτών, μας μέτρησε τρεις φορές να δει μήπως της έχει ξεφύγει κάποιος, κοίταξε το ρολόι της για να υπολογίσει τους χρόνους της, έκαμε παρατήρηση σε μία συνάδελφό της που έσερνε ένα άλλο γκρουπ επισκεπτών διότι θορυβούσαν κάποιοι εξ αυτών και πήγε να ρωτήσει δύο ξέμπαρκους τουρίστες, σε ποιο γκρουπ ανήκουν και γιατί δεν ακολουθούνε το γκρουπ τους (αποδείχθηκε ότι εκτός από ξέμπαρκοι, ήταν ψιλο-λάθροι, οπότε όπως καταλαβαίνεις η Ρούθι σε κατάσταση υστερίας κάλεσε το σεκιούριτι και τους απομάκρυναν βιαίως).



Ανεβαίνοντας στις κερκίδες, συνειδητοποιείς πόσο εύφλεκτη είναι η όλη κατασκευή, αλλά και πόσο σπουδαία δουλειά έχει γίνει από τους άγγλους στην ανέγερση του σύγχρονου Globe. Σήμερις εδώ γίνονται διάφορες παραστάσεις και μάλιστα πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες, έγινε πολύ γκράντε αφιέρωμα σε σεξπιρικά έργα με τη φιλοξενία θιάσων από όλον τον κόσμο -ναι, συμμετείχε και το εθνικό μας θέατρο με τον "Περικλή" του Σέξπιρ. Η ντομινατρίξ εξήγησε ότι υπάρχουν φθηνά εισιτήρια για την αρένα, όπου κάθεσαι όρθιος μπροστά στη σκηνή επί ώρες και απολαμβάνεις στο κεφάλι σου τον ίνγκλις γουέδερ. Αυτό συνέβαινε άλλωστε και στο ορίτζιναλ θίατερ, για να μπορεί να απολαμβάνει την παράσταση και η πλέμπα.


Τα εγκαίνια του νέου Globe έγιναν πριν μερικά χρονάκια από την ίδια τη βασίλισσα, η οποία ήρθε και παρακολούθησε παράσταση εδώ. Όταν τη ρώτησαν τι της άρεσε περισσότερο στην παράσταση, δήλωσε "το άλογο" (είχε εμφανισθεί ένα άτι κάποια στιγμή στη σκηνή), επιβεβαιώνοντας την υψηλή της θεατρική παιδεία και τους λόγους για τους οποίους επέλεξε για σύντροφό της τον αλογομούρη. Η Ρούθι ολοκλήρωσε την ξενάγηση με το ανεκδοτολογικό συμβάν -που σίγουρα επαναλάμβανε σε κάθε γκρουπ- και αφού μας ευχαρίστησε για την πειθαρχία που επιδείξαμε, μας προέτρεψε να αγοράσουμε τίκετς για κάποια από τις επόμενες παραστάσεις και μας υπέδειξε το σοπ. Μετά το πέρας του ωραρίου της, φαντάζομαι ότι επέστρεψε στο διαμερισματάκι της στο Νότιο Λονδίνο, πότισε τις δύο γλάστρες της, τάϊσε τις τέσσερις γάτες της, ετοίμασε το τσάι της και έκατσε να δει τον Τζέιμς Όλιβερ να τεμαχίζει ντομάτες με το χασαπομάχαιρο.

14 σχόλια :

  1. νομίζω αυτή είναι η πιο αγαπημένη μου ανάρτηση!!τέλειο το θέατρο ,μου έβαλες φωτιά ,θέλω να πάωωωωω οπωσδήποτε!!!!!!!!
    μ'αρέσει πάρα πολύ η Αγγλία της εποχής που περιέγραψες!
    καλημέρα Τυχερέ!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. α!!!και να πας να δεις παράσταση να μας πεις!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Το ίχα δει απ έξω όταν είχα επισκεφθεί τις Λόντρες αλλά τώρα μετά την περιγραφή σου - αμέσως μόλις τελειώσει η κρίση και μας πληρώσουν στη δουλειά - θα μπω και μέσα να συγχρωτιστώ με τη Ρούθι. Μέχρι τότε θα έχω σκεφτεί κι ένα κάρο βασανιστήρια για δαύτην!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. είχα

    αχ

    θα με πουν και ανορθόγραφο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Και εγώ θέλω να πάω...Μόλις μεγαλώσει λίγο η μπέμπα θα την πάρουμε μαζί μας και θα πάμε να σπάσουμε λίγο τα νεύρα της Ρουθ:) Έσκασα στα γέλια, και όχι τίποτα άλλο, το διάβασα στη δουλειά και κρατιόμουν μην με ακούσει κανένας Δ/ντης και έχουμε κι' άλλα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Απ΄ό,τι καταλαβαίνω η μαντάμ ξεναγός έχει καταλάβει ότι αυτή είναι που προκαλεί το ενδιαφέρον γιατί Σαίξπηρ ή όχι, πόση ώρα μπορεί κανείς να περιηγηθεί σε έναν ιστορικό χώρο και να μην αρχίσει να ψιλοβαριέται;
    ΄Οσο για τον Shakespeare ακόμη και τώρα τον λέω από μέσα μου Σακεσπεάρε κι έτσι τον γράφω πάντα σωστά.
    ΄Οπως βλέπεις εγώ τον Σαίξπηρ τον γράφω με την παλιά γραφή γιατί λες και αυτό έφταιγε και έπρεπε να απλοποιηθεί για να μάθουν οι ανορθόγραφοι να γράφουν σωστά ελληνικά.
    (Συγγνώμη,το δέντρο τι ρόλο παίζει είναι μέρος του σκηνικού ή χρησιμεύει για τόπος ραντεβού με την Ρούθι;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Συμφωνώ μέχρι κεραίας με το αποπάνω σχόλιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καλαμιά στον Κάμπο19 Σεπ 2012, 10:09:00 π.μ.

    Η Καλαμιά είμαι αλλά τα έκανα λίγο μπάχαλο σήμερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Πραγματικά 'so british'!
    Το τηλέφωνο της Ρούθι το πήρες τελικά; Τι; Η ανάρτηση δεν ήταν για το πώς κατέκτησες το 'κορίτσι' το σκληρό το αγγλικό; :-Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. που να έβλεπε η Ρούθι ότι το 'γραψες και με το αμερικάνικο στυλάκι το "θέατρο" ("theater" και όχι "theatre" όπως αρέσει στη Ρούθι και τους συμπατριώτες της)... ποιος σε έσωζε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @Nasia, παράσταση θα δω νέξτ τάιμ! Το θέατρο πάντως είναι πάρα πολύ εντυπωσιακό και έχουν κάνει τρομερή δουλειά οι τύποι!

    @tremens, η Ρούθι θα εκτιμήσει θερμά τα βασανιστήρια που τυχόν σκέφτεσαι να της κάμεις! Γιατί εκτός από ξεναγός και κιουρία, είναι μεγάλη σαδομαζώχα!

    @Μίκα, η Ρούθι έχει ειδικά προγράμματα εκπαίδευσης για νήπια, που συνδυάζουν την επιμόρφωση με τη σκληραγώγηση! Κάθε φορά που ένα νήπιο κλαίει, το βάζει να κάνει δέκα πουσάπς! Ένα κακόμοιρο που αρνήθηκε, του κατάσχεσε την πιπίλα και έσπρωξε το καρότσι του στην καταπακτή με τους κροκόδειλους! Σε παρακαλώ, να το σκεφτείς καλά, πριν πας τη μικρή!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @Stelp, είπα να ακολουθήσω τις συστάσεις της Ακαδημίας Αθηνών περί αναγραφής ξένων ονομάτων στην πλέον απλοποιημένη τους μορφή, αλλά εντέλει κι εγώ μαζί σου είμαι: τον προτιμώ Σαίξπηρ, παρά Σέξπιρ!

    @Καλαμιά στον Κάμπο, σε κατάλαβα και από το ανώνυμο σχόλιο! Γιατί εκτός από πτηνό, είμαι και γατόνι! :)

    @Fri, πιο εύκολα κατακτάει κανείς το Τεπελένι, παρά τη Ρούθι! Πάντως, μη βλέπεις που την κουτσομπολεύω: έμαθα ένα σκασμό πράγματα από εκείνη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @An-Lu, indeed, my dear!

    @gerasime, εμπιστεύομαι ότι δεν θα με δώσεις! Γιατί αν το μάθει, δεν με ξεπλένει όλος ο Τάμεσης!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts