Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

Είμαι στα χάι μου!


Επειδής μπούχτισα το τσιμέντο και το καυσαέριο, απεφάσισα να πάω μία βόλτα στο πάρκο, να πάρω λίγο αέρα! Και παρότι θα σου φανεί κομματάκι ανάποδο, προκειμένου να φθάσω στον προορισμό μου, ανέβηκα τη σκάλα μάτια μου (μάτια μου), για κοίτα με μια στάλα για να ζαλιστώ. Διότι το αγαπημένο μου πάρκο δεν είναι καταγής όπως το απλό, καθημερινό πάρκο, αλλά βρίσκεται αψηλά, σαν τους κρεμαστούς κήπους της Βαβυλώνας, σαν τα χέρια του Χατζηγιάννη, σαν τα ρεβέρ του Λάκη. Θα σου εξηγηθώ.


Στο ανατολικό Μανχάταν, τους είχε ξεμείνει μία άχρηστη εναέρια γραμμή μετρό και δεν ξεύρανε τι να την κάμουνε. Στην αρχή σκεφτήκανε να τη ρίξουνε, αλλά μετά απεφάσισαν ότι αυτό είναι πολύ μπανάλ και είπανε "βρε, δεν το κάμουμε πάρκο;". Το περάσανε μία στρώση ντεκ, του βάλανε παγκάκια, του φυτέψανε λογής λογής φυτά και με το τσιρλιμπιμ τσιρλιμπόμ, η πόλη απέκτησε το πρώτο εναέριο πάρκο της, που το λέμε High Line και πάμε ολημερίς και λιαζόμαστε!


Η μεγάλη μαγκιά είναι πως το High Line δεν κάθεται πάνω στ'αυγά του, αλλά στριφογυρίζει στην πόλη, περνάει πάνω από δρόμους, μέσα από κτήρια και εγκάρσια από βεράντες και αστικούς κήπους. Σα να παίζεις το επιτραπέζιο "φιδάκι" μέσα στη Νέα Υόρκη, ένα πράμα! Κι αν δεν είναι αυτό γουάου, δεν ξεύρω πραγματικά πώς ορίζεις το γουάου στα μέρη σου!



Το πάρκο λειτουργεί ωραιότατα και ως μπαλκόνι για να χαζεύεις τα αυτοκίνητα και τους περαστικούς, για να κουτσομπολεύεις τα εσωτερικά των σπιτιών (που είναι κάτωθί σου) και για να αγναντεύεις σε μία πόλη που εκ των πραγμάτων δεν σου πολυεπιτρέπει το αγνάντι.


Ο κόσμος -που πετάει τη σκούφια του για τέτοιες χαριτωμενιές- απολαμβάνει τα σουλάτσα του πάνω στο πάρκο-πλατφόρμα, χύνεται στα παγκάκια και στις ξύλινες ξαπλώστρες, ρεμβάζει με το βιβλίο του και την εφημερίδα του ή πίνει τη γκαζόζα του στα καναδυο μπαράκια που παρεμβάλλονται στη διαδρομή.


Ένα από τα αγαπημένα σημεία του πάρκου, είναι το υδάτινο μπαλκόνι όπου μπορείς να βγάλεις τα παπούτσια σου και να τσαλαβουτήσεις σε μία μικρή δεξαμενή -αν είσαι δηλαδής τέτοιος τύπος αλέγκρου ανθρώπου και την έχεις δει Ανίτα Έκμπεργκ στη Φοντάνα ντι Τρέβι!


Επίσης, υπάρχει αμφιθεατρικό θεωρείο με ωραιότατο τζάμι μπροστά του, που μετατρέπει το δρόμο από κάτω, σε περισπούδαστο θέαμα -τύφλα να'χουν τα "Μέσα" και τα "Έξω" του Παπαϊωάννου. Νον-στοπ θεατρικό.


Άσε που έχει και WiFi -επομένως κάθεσαι με το κινητό, με το λάπτοπ, με το τάμπλετ ή με τη θεία Βιργινία που πιάνει μπρόουντμπαντ από μόνη της, και τουιτάρεις απευθείας στο παρεάκι.


Ο σχεδιασμός του πάρκου είναι ζούπερ μοντέρνος και μίνιμαλ και καλαίσθητος και λειτουργικός. Έχει και διακριτικές πινακιδούλες, τύπου "εδώ δεν πατάμε, λέμε", "αυτό είναι Φίκος, όχι Ζήκος" κ.λπ.


Και έρχεται η μεγαλούπολη και καδράρει λίγο πιο όμορφα, πίσω από το λελουδικό και την πρασινάδα. Γίνεται και το τσιμέντο, κομματάκι πιο γοητευτικό.


Άσε που μοσχοβολάει ο τόπος και ξεχνάς για λίγο το καυσαέριο. Αν φυσάει μάλιστα από τα δυτικά, σου έρχεται και θαλασσινό αεράκι ή τίποτις γλαροπούλι, και ξεχνιέσαι λίγο ο αστός πως είσαι σε τίποτις εξοχές μη-χειρότερα.


Επίσης, μπορείς να φωτογραφίσεις από αψηλά, διάφορα ωραία μπίλντινγκς της Νέας Υόρκης, με την εξωτερική σκάλα και το τουβλάκι -που δεν ξεύρω για σένα, αλλά εμένα πολύ μου αρέσουν κι ας είναι θεόπαλια και κατά βάση μέσα στην κατάθλιψη.


Ή εκείνα τα άλλα, τα κλασικά με τις δεξαμενές νερού στην ταράτσα, που τις βλέπεις να καταστρέφονται και να χύνονται, στις ταινίες καταστροφής (όταν π.χ. ο Σπάιντερμαν ρίχνει απάνου τους τον Δόκτορα Όκταπους, όταν οι εξωγήινοι προσγειώνουν το ούφο στην ταράτσα, όταν ο Γκοντζίλα περπατάει πάνω στα κτήρια και πάει λέγοντας).


Άσε που βρίσκεις στο διάβα σου και μοντερνιές. Να, όπως αυτή η καλλιτεχνική παρέμβαση σε μία αυλή, κάπου στο μέσον της διαδρομής.



Ή ετούτο το βελουτέ μπίλντινγκ που πολύ μου αρέσει και ευχαρίστως θα μου το έκαμες δώρο να μείνω σε μία λοφτ να κοιτάζω το High Line και να φχαριστιέμαι.


Βέβαια, αυτό που σκέφτομαι κάθε φορά είναι αυτούς τους δύστυχους του πρώτου και του δεύτερου ορόφου, που δώσανε ένα σκασμό δολάρια για να αγοράσουν το υπερπολυτελές διαμερισματάκι τους στο Μανχάταν θεωρώντας ότι η εγκαταλελειμμένη εναέρια γραμμή τρένου απέξω θα κατεδαφιστεί κάποια στιγμή και πλέον βλέπουν από τα τζάμια τους εμένα κι εσένα να σουρταφέρνουμε στο πάρκο, ακριβώς στο ίδιο ύψος με το σαλόνι και την κρεβατοκάμαρά τους. Πιο μπιγκ μπράδερ δεν γίνεται. Βάζεις φιμέ τζάμια, κλείνεις κουρτίνες και σιχτιρίζεις το δήμο και τις ιδέες του.


Πάντως μη νομίζεις ότι το πάρκο είναι ωραία βόλτα μόνο κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η Νέα Υόρκη άλλωστε είναι πιο όμορφη όταν πέφτει το σκοτάδι και κρύβονται οι ασχήμιες της. Σαν δύσει ο ήλιος, οι κρυφοί φωτισμοί κάτω από τα παγκάκια, τα διακριτικά φωτάκια στις γωνίες και οι ωραίοι φανοστάτες δίνουν στο High Park μία διαφορετική γοητεία.


Τώρα αν εσύ αναρωτιέσαι γιατί σε τραβολογάω τόσην ώρα και σου δείχνω το ένα και το άλλο, η απάντηση είναι απλή. Διότι το High Park είναι μία αποστομωτική απάντηση σε όποιον υποστηρίζει ότι ένα άσχημο αστικό τοπίο είναι καταδικασμένο στην αποτυχία και την υποβάθμιση. Πάντα υπάρχουν λύσεις και πάντα υπάρχουν ιδέες. Καλή θέληση να υπάρχει, φαντασία, μεράκι, πολιτική βούληση και όλα γίνονται! Άντε σε αφήνω τώρα, γιατί έχω να συνεχίσω και τη βόλτα μου -αμάν με την πολυλογία σου! 

38 σχόλια :

  1. tsio!και τι δε θα δινα να μου Μανχάταν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και το Μανχάταν θα έδινε πολλά για να σε έχει! :)

      Διαγραφή
  2. χμφφφφφ

    καλό είναι αλλά σαν τη Χαλκιδικάρα δεν είναι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χε χε χε! Για τα νερά τα απίθανα της Χαλκιδικής, θα συμφωνήσω με τα χίλια. Για το λοιπό άναρχο χάλι της (μετά ελαχίστων εξαιρέσεων), την κιτσαρία και τον νεοπλουτισμό της ροζ και της μενεξεδί μεζονέτας, θα κρατήσω το ράμφος μου κλειστό.

      Διαγραφή
    2. A, μιλα ελεύθερα, είναι γνωστό ότι δεν ξαναπατάω εκεί ούτε για πλάκα!!!!

      Διαγραφή
    3. Άσε, δεν θέλεις να το πιάσω το θέμα γιατί θα αρχίσει να με βρίζει ο κόσμος και να με λέει ανάποδο και αρνητικό και γκρινιάρη! (διότι επιμένω ότι η Ελλάδα έχει αρκετές ομορφιές, αλλά όπου έχει παρέμβει ανθρώπινο χέρι τα τελευταία πενήντα χρόνια, μόνο την κακογουστιά και την καταστροφή έχει φέρει!)

      Διαγραφή
  3. Χωρίς λεφτά γίνονται πιγκουινάκο μου???????

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ και όταν είχαμε λεφτά, πάλι μια τρύπα στο νερό κάμαμε (βλέπε πάρκα και πλατείες των πόλεών μας). Θέλει σίγουρα κεφάλαια η ανάπλαση, αλλά κυρίως θέλει φρέσκιες ιδέες που να εμπνέουν τους ανθρώπους, να τους προσκαλούν και να τους κάμουνε να συμμετέχουν. Το αντίθετο από τη μιζέρια και την εγκατάλειψη των δημόσιων χώρων, που ζούμε στην Ελλάδα.

      Διαγραφή
  4. για κοίτα κάτι πράγματα!!!!!
    καλά ,πτηνό ,λες και ήμουν εκεί κι έκανα τη βόλτα μου!!!!άσε που ζαλίστηκα λίγο είναι η αλήθεια...χώρια που αρχίσαμε πρωί πρωί τις βόλτες και έμειναν οι δουλειές πίσω....
    ω!Νιού Γιορκ ,Νιου Γιορκ ,πότε θα σε σεργιανίσω κι εγω;;;;
    τσίου τσίου!(δείξε και κανένα εμπορικό κέντρο ,να χορτάσει το ματάκι μας Κατανάλωση,που το έχουμε ξεχάσει εδω πα χάμου...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είδες που σε πάω στα καλύτερα; Άντε, την επόμενη φορά που θα βγούμε παρέα, θα πάμε σε κάνα εμπορικό, σε τίποτις ακριβά πολυκαταστήματα, για καφέ στο Nolita και για κινέζικο στη Hell's Kitchen. Αύριο μπορείς;

      :)

      Διαγραφή
    2. Άντε ραντεβού μετά τη δουλειά στη γνωστή γωνία, κάτω από τον ουρανοξύστη! Μην αργήσεις καημένη μου, γιατί κερνάς!

      Διαγραφή
  5. είχα δεί την δημοσίευση σε αρχιτεκτονικό περιοδικό. χαίρομαι που το βλέπω και από τα μάτια ενός επισκέπτη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ αρχικώς σε ένα σάιτ το είχα δει πριν καναδυο χρόνια και σκέφθηκα "ρε τους μπαγάσες, τι πήγαν και έσιαξαν!". Μετά το επισκέφθηκα, το συμπάθησα και γίναμε πολύ φίλοι.

      Διαγραφή
  6. Καλημέραααα!! Και πώς να μην είναι καλή η μέρα με τέτοια βόλτα πρωί πρωί!!

    Πες μου όμως τώρα σε παρακαλώ, εμάς τι ακριβώς μας λείπει; Η θέληση, οι ιδέες, η φαντασία, το μεράκι ή η πολιτική βούληση και δεν μπορούμε ούτε την ρημάδα την Ομόνοια να σουλουπώσουμε, μια σταλιά πλατεία; Όχι πες μου, τι μας λείπει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ Στέλλα, όλα μας λείπουν εμάς. Και η σοβαρότητα και η φαντασία και η πολιτική βούληση. Πλέον, μας λείπουν και τα λεφτά. Πτηνό στερεύει από ελπίδες.

      Διαγραφή
  7. Πέστα αγόρι μου, πέστα! Κάναμε ένα στυλ πλατείας παντού που κόστιζε 50 και το πουλούσαμε 1000. Χωρίς να είναι καν αξιοθέατο. Μια πλατεία είναι πετυχημένη αν καταφέρνει να έχει κόσμο πάνω της όλη μέρα. Παιδιά, γέρους, νέους με λάπτοπ, με βιβλία. Πόσες πλατείες μπορούν να υπερηφανευτουν για αυτό στην Ελλάδα; Πόσοι νέοι μπορούν να αφήσουν την καφετέρια και το δωμάτιο τους, να πάνε να αράξουν σε μια πλατεία ή ένα κήπο και να διαβάσουν ένα βιβλίο ή απλά να ακούσουν μουσική ή να πιουνε εκεί τον καφέ τους;
    Σε ευχαριστώ για την βόλτα πτηνό μου! :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχουμε εντελώς κακή σχέση με το δημόσιο χώρο (δεν τον επισκεπτόμαστε, δεν τον σεβόμαστε, τον καταστρέφουμε, τον καταπατούμε, παρκάρουμε πάνω του και ρίχνουμε και τα σκουπίδια μας, έχεις κανένα πρόβλημα;) αφενός διότι ποτέ δεν ασχολήθηκε μαζί του σοβαρά η κεντρική πολιτεία (άντε ας πούμε με καναδυο εξαιρέσεις όπως ο πεζόδρομος της Διονυσίου Αεροπαγίτου -αλλά και πάλι οριακά) και αφετέρου ουδέποτε μας έμαθαν να λειτουργούμε συλλογικά και οργανωμένα, σεβόμενοι ο ένας τον άλλον και σεβόμενοι το περιβάλλον στο οποίο κατοικούμε. Για να το πω πιο απλά, αντίς για καλαισθησία και φαντασία, ο δημόσιος χώρος στην Ελλάδα κυριαρχείται από αναρχία και καφρίλα.

      Διαγραφή
  8. Άχου θυμήθηκα την ανάπλαση της Ομόνοιας και σκέφτηκα να "μεράκι", (αρρωστημένη) φαντασία και πολιτική βούληση (σκάσαμε από δαύτη), 3 σε 1, για να επιτύχεις το χειρότερο δυνατό αποτέλεσμα... αμ πως!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά δεν έχω ματαδεί πιο ανόητη ιδέα από την Ομόνοια. Παίζει να είναι και η χειρότερη ανάπλαση κεντρικής πλατείας διεθνώς δηλαδή. Τα τζιμάνια που το σκεφτήκανε, το εγκρίνανε και το χρηματοδοτήσανε, περνάνε συχνά να τη θαυμάσουν; Κάθονται στα τσιμέντα; Είναι χαρούμενα για το "εικαστικό" αποτέλεσμα;

      Διαγραφή
  9. Κι εγώ είμαι στα χάι μου...είχα δεν είχα σουλατσάρισα πάλι παρέα με το πτηνό και στα ψηλά παρακαλώ...απόλαυση η βόλτα..!!
    Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω τι ευχαριστήθηκα περισσότερο..τις φωτογραφίες ή την περιγραφή..?
    Στην Ελλάδα όταν μιλάμε για αναπλάσεις, ξέρουμε ότι μιλάμε για ένα κακό πασάλειμμα που στόχο έχει όχι να γεμίσει τις πλατείες και τα πάρκα κόσμο, αλλά τις τσέπες του επιδοτήσεις...all time classic ελληνική πραγματικότητα που συνεχίζεται και στην κρίση..!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ χαίρομαι που σου άρεσε η βόλτα -είπα να ξεσκάσουμε λιγάκι! Είδες τι ωραίο που είναι το πάρκο; Τα δικά μας μέσα στην κακομοιριά και την απελπισία. Ως κι εκεί, ρεμούλα και βλαχομπαρόκ.

      Διαγραφή
  10. Καλαμιά στον Κάμπο16 Οκτ 2012, 3:03:00 μ.μ.

    Στην αρχή θαύμασα, μετά δαγκώθηκα και ζήλεψα κι είπα κοίτα τι κάνουν οι άλλοι γιατί κι εμείς να μην έχουμε κάτι παρόμοιο, πόσο πίσω είμαστε, ούτε τα έτοιμα ολυμπιακά έργα δεν εκμεταλλευτήκαμε κλπ. κλπ. κλπ.
    Μετά συνήλθα και φαντάστηκα αυτά τα καταπληκτικά παγκάκια, τους τοίχους και τις πέτρες, τα κάγκελλα και τα παρτέρια μπογιατισμένα με σπρέυ να γράφουν ΣΟΥΛΑ-ΑΝΕΣΤΗΣ-LOVE , ΠΑΟΚ ΟΛΕ, ΘΥΡΑ 7, θΥΡΑ 4, ΑΕΛ Σ'ΑΓΑΠΩ, ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΟΥ ΠΑΜE
    ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ-ΛΕΒΕΝΤΗΣ κι όποια άλλη μπούρδα κατεβαίνει στο μυαλό κάθε κομπλεξικού που νομίζει ότι είναι επαναστάτης άμα γράφει σε τοίχους και είπα,
    τι τα θέλουμε εμείς αυτά. Καλά είμαστε στο μίζερο περιβάλλον μας. ΄Εχουμε αυτό που μας αξίζει.Και νάναι καλά το πτηνό, να ταξιδεύει για να μας ταξιδεύει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ ζηλεύω. Πάρα πάρα πολύ. Τις κοινωνίες που έχουν βρει τρόπους να αυτο-οργανώνονται και να εξελίσσονται. Μακριά από τους σκοταδισμούς και τις ψευτομαγκιές. Μακριά από την ισοπεδωτική επιβολή της κακογουστιάς που έχουμε μάθει να ανεχόμαστε στην Ελλάδα. Κακογουστιά στην πλατεία, στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, στο νοσοκομείο, στην πολιτική, στην τηλεόραση. Εδώ και μισό αιώνα, ζούμε τις ζωές μας μέσα σε μία τέτοια κακογουστιά. Του Καραμανλή και του Παπανδρέου. Του Σύριζα και του Κουκουέ. Του Χρυσαυγίτη και του Χριστιανορθόδοξου. Του αριστεριστή και του αναρχικού. Του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού. Συνθήματα είναι όλοι τους, στον γκρίζο τοίχο.

      Διαγραφή
  11. Eντάξει εδώ στη Θεσσαλονίκη έχει γίνει καταπληκτική δουλειά στη νέα παραλία... μια δενδρόφυτη βόλτα κατά μήκος της θάλασσας με το ντεκ της, τον ποδηλατόδρομό της, τα χρυσόψαρά της σε κάτι ευφυώς φτιαγμένες λιμνούλες στο επίπεδο των πεζοδρομίων, τις παιδικές χαρές της, πίστα για σκέιτερς και άλλα... υπάρχει ελπίς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όντως, πολύ καλή δουλειά η νέα παραλία και βλέπω ότι υπάρχουν σχέδια και για άλλες θεματικές πλατείες στη Θεσσαλονίκη. Αλλά -για να γκρινιάξει και το πτηνό- αυτός ο ποδηλατόδρομος, στο κομμάτι από Λευκό Πύργο μέχρι Αριστοτέλους, σε στριμώχνει στη θάλασσα και μήτε να περπατήσεις δεν μπορείς. Ήθελε κι εκεί παρεμβάσεις, με ντεκ και προβλήτες, με περισσότερα μπαλκόνια προς τη θάλασσα και με μεγάλες γλάστρες να πρασινίσει λίγο ο τόπος.

      Διαγραφή
    2. Ακριβώς γι' αυτόν το λόγο που λες ο ποδηλατόδρομος μεταφέρεται στο δρόμο, με μια μικρή λεπτομέρεια: πρέπει να πειστούν όλοι αυτοί που παρκάρουν παράνομα πάνω στο δρόμο στην παραλία μπροστά από τα διάφορα κλαμπ και καφε να μην βάζουν τα αυτοκίνητα για να λειτουργήσει ο ποδηλατόδομος...

      Διαγραφή
    3. πι ες: ιδού και οι εντυπώσεις μιας άλλης μπλογκοεπισκέπτριας στη ΝΥ:) http://kostalexi.blogspot.gr/2012/10/new-york-new-york.html

      Διαγραφή
  12. Ενθουσιάστηκα με αυτά που μας έδειξες! Ομορφιές, χρώματα, μυρωδιές, και λειτουργικότητα, όλα μαζί στην καρδιά μιας μεγαλούπολης! Πολύ ωραία η βόλτα! :-)
    Απλά πράγματα για να νιώσει ένας πολίτης πως το κράτος τον σέβεται.
    Κι αν είναι τόσο απλά γιατί εμείς ακόμα νιώθουμε που η πολιτεία ούτε που να μας φτύσει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γι'αυτό κι εγώ σας τα έδειξα, γιατί τις ομορφιές πρέπει να τις μοιράζεται κανείς! Κι όπως το λες: απλά είναι τα πράματα, αλλά εμείς εδώ έχουμε έναν τρόπο να τα κάμουμε δύσκολα και σύνθετα!

      Διαγραφή

  13. Εγώ πάντως ζήλεψα τρελά και ενθουσιάστηκα, και θέλω κι εγώ, κι ας μην έχουμε τίποτις ούτε ιδέες, ούτε φαντασία, ούτε λεφτά. Θέλω να τα αποκτήσουμε. Βαρέθηκα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε μα ναι, επιτέλους! Δεν μας αξίζει εμάς ένα τσίλικο πάρκο, μία χαρούμενη πλατεία, ένας πεζόδρομος με τσαχπινιά και φαντασία; Όλες οι ελπίδες μου πλέον (για την Αθήνα εννοώ) έχουν εναποτεθεί στην πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου και στο πολυκέντρο πολιτισμού στο Φάληρο. Κρατάω μικρό καλάθι και στα δύο...

      Διαγραφή
  14. γκρρρρ... εμείς γιατί δεν έχουμε τέτοια εδώ????
    Πέρνα να σε τρατάρω γλυκό σταφύλι που έκανα... να σε δώσω να το πάρεις μαζί να το απολαύσεις εκεί ψηλά... αχχχχ...κλείνω τα ματάκια μου και απολαμβάνω παγωμένο βανίλια υποβρύχιο ξαπλωμένη κάπου εκεί ρεμβάζοντας τη θέα από ψηλά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σου έρχομαι για το γλυκό σταφύλι, που πολύ αρέσει στο πτηνό και ξερογλείφεται! Παίρνουμε το σταφυλάκι και τη βανίλια και βουρ για το πάρκο!

      Διαγραφή
  15. εντάξει τώρα άρχισα να ζηλεύω...καλό βράδυ ευχαριστώ για την παρέα συγνώμη που σπάμαρα,I will be back.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α, αν άρχισες να ζηλεύεις από τώρα, πού να διαβάσεις και ακόμα περισσότερες αναρτήσεις...
      Μπορείς να σπαμάρεις όσο θέλεις. Πτηνό σπαμ-φρέντλι.

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts