Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2012

Τα σύννεφα πάνω από τη Γλασκώβη


Όταν ξεκινάει να βρέχει στη Γλασκώβη, θαρρείς και ξεχνάει ο Θεός να κλείσει τη βρύση. Μουλιάζει ολάκερη η πόλη, ποτίζουν βαθιά οι πέτρες και η άσφαλτος, φθάνει να βρέχεται ακόμη και το μέσα σου. Νυχτώνει και νωρίς εκεί αψηλά στο σκωτσέζικο Βορρά, το μουντό σπανίως φεύγει από πάνω σου.


Την απολαμβάνω αυτή τη μελαγχολία. Ίσως γιατί είμαι χορτασμένος από λιακάδες. Ίσως γιατί δεν την έχω ζήσει πολύ και μου φαίνεται αλλιώτικη. Αλλά μ'αρέσει, πάντοτε μ΄άρεσε. Κόλλησα το πρόσωπό μου στο τζάμι, παρατηρώντας στοχαστικά τις σταγόνες να γαντζώνονται απάνου κι ύστερα να κυλούνε παραδομένες στη βαρύτητα. Κι από πίσω να καδράρονται οι πίνακες της πόλης. Υπέροχες αυτοσχέδιες υδατογραφίες.


Όταν κάπως κόπασε η καταιγίδα, κατέβηκα από το λεωφορείο και το πήρα ποδαράτο. Κάποιοι φορούσαν ελαφριά ρούχα κι εγώ πραγματικά τουρτούριζα μέσα από το διπλό πουλόβερ μου. Άσε που έσταζε συνέχεια ο ουρανός πάνω μου και μήτε μπορούσα ν'ανοίξω την ομπρέλα από τον αέρα που σε κάθε γωνία με γάζωνε με ψυχρές ριπές. Κοίταξα με απορία τον έφιππο. Του τ'αναγνωρίζεις το οριτζινάλιτι στην προσπάθεια να καλύψει το κεφάλι του.


Θα το πω ευθαρσώς κι ας με κακοχαρακτηρίσεις: παρότι εγώ τη βρίσκω γοητευτική, η Γλασκώβη δεν είναι αντικειμενικά χαρούμενη πόλη. Θες που τη βαραίνει το βιομηχανικό της παρελθόν; Θες που σε μια ώρα δρόμο, βρίσκεσαι στο Εδιμβούργο και κάθε σύγκριση μαζί του, σε πληγώνει; Αν δεν μένεις εδώ, δύσκολα θα σε βγάλει ο δρόμος. Κι αν εντέλει σε βγάλει, είτε που θα έχεις έρθει για σπουδές, είτε που θα έχεις έρθει για ψώνια.


Ναι, για ψώνια. Διότι η πόλη διαθέτει σε αφθονία δύο πράματα: φθηνές, μεθυσμένες αγγλίδες και γκλάμουρ εμπορικά κέντρα. Και μετά την απογευματινή χάπι άουαρ, τα δύο ως άνω πράματα συνδυάζονται. Διότι θέλει και η αγγλίδα μετά τα μπιρόνια της, να πάει να κοιτάξει καμιά βιτρίνα, μπας συνδυάσει κάνα ψηλοτάκουνο γοβάκι με το ζουπερμίνι που αποκαλύπτει τα άσχημα πόδια της και το στενό μπλουζάκι που δεν συγκρατεί την κοιλιά της.


Και παρότι οι υγροί δρόμοι φαίνονται έρημοι, παραδίπλα στενάζουν τα καταστήματα στα εμπορικά πολυόροφα μεγαθήρια. Στο Buchanan και το St Enoch. Έχει αναπτύξει η πόλη τις άμυνές της απέναντι στον καιρό. Λειτουργεί εσωτερικά σε έναν παράλληλο κόσμο.


Στα σύντομα διαλείμματα ανάμεσα στη βροχή, οι κεντρικοί πεζόδρομοι αποκτούν και πάλι κίνηση. Λίγο πριν νυχτώσει, παρέες φοιτητών, νεαρά ζευγάρια, εργαζόμενοι που μόλις σχόλασαν και ηλικιωμένοι με κόκκινα μάγουλα και ανοιχτά σκωτζέζικα χαρακτηριστικά, σουρταφέρνουν για να κάμουν τις δουλειές τους ή να χωθούν σε κάποια παμπ, πριν καταλήξουν στο σπίτι τους. Όλα τελειώνουν νωρίς σε ετούτη δω την πόλη.


Επέστρεψα κι εγώ νωρίς στο δωμάτιό μου. Άνοιξα το παράθυρο ν'αεριστεί ο χώρος, κοίταξα απέξω τις στέγες. Παρατήρησα ξανά τις γωνίες και τις κόχες. Τις καμινάδες και τα παράθυρα. Κάτω από τις πυραμιδωτές τζαμαρίες βρίσκεται ο πολύβουος κεντρικός σταθμός. Ευτυχώς δεν ακούγεται τίποτα ως εδώ πάνω. Μονάχα τα πουλιά. Και οι σταγόνες της βροχής που χτυπάνε πάνω στις μεταλλικές επιφάνειες.


Κι ύστερα εντελώς αναπάντεχα, ο γκρίζος ουρανός φωτίστηκε. Ένα τολμηρό ουράνιο τόξο στεφάνωσε τις στέγες και άλλαξε ολωσδιόλου τα χρώματα.


Τα μονίμως μουντά κτήρια απέναντι από το παράθυρό μου, βρέθηκαν να λαμπιρίζουν μέσα στο γκρι τους φόντο. Σα να ήθελαν κάτι ευχάριστο να μου πουν. Τους χαμογέλασα κι εγώ. Με όλη μου την ψυχή.


Έκλεισα το παράθυρο για να προφυλαχθώ απ' τ'αγιάζι, τράβηξα τις κουρτίνες και χάθηκα μέσα στα ζεστά μου παπλώματα.

35 σχόλια :

  1. καλημέρα..ευχαριστύμε για την ωραία ξενάγηση..και τις φωτογραφίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα! Ελπίζω να μη σας μούλιασα με τόση υγρασία...

      Διαγραφή
    2. :)) η αλήθεια αυτός δεν είναι καιρός για δελφινάκι :)))

      Διαγραφή
    3. Μα τα δελφινάκια είστε παντώς καιρού!

      Διαγραφή
    4. το χειμώνα όμως τουρτουρίζουμε..η εποχή μας είναι το καλοκαίρι :))

      Διαγραφή
  2. Φανταστική περιγραφή, όμορφες εικόνες...Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου άρεσε! Πολλές καλημέρες!

      Διαγραφή
  3. Αχ πτηνό μου αγαπημένο, χαλάλι που μου λειψες, με ταξίδεψες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα tremens! Ελπίζω να έφερες μαζί σου την ομπρέλα σου!
      :)

      Διαγραφή
  4. Πολύθ ωραία ξενάγηση. Με έκανες να αποζητώ λίγη βροχούλα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι ωραία η βροχή! Εξαγνιστική.
      Έχω φθάσει κι εγώ να την αποζητώ.

      Διαγραφή
  5. Πολύ ωραίες φωτό (για άλλη μία φορά) και περιγραφή.... Μα τόσες μέρες να γράψεις έστω και ένα γεια, εδω είμαι, τς, τς, τς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, τι να κάνω το πτηνούλι; Έχω χωθεί στη δουλειά και δεν υπάρχει χρόνος για το τίποτα. Δεν σε ξεχνάω όμως ποτές, κι ας μην σου τιτιβίζω καθημερινώς.

      Διαγραφή
  6. Το χρώμα που ξεπηδά από το πουθενά είναι το κάτι άλλο. Ωραία ξενάγηση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είδες τι ωραία που φωτίζει η θέα σου με ένα ουράνιο τόξο; Όσο μουντή κι αν είναι η στιγμή σου, δεν μπορείς παρά να χαμογελάσεις!

      Διαγραφή
  7. Καλαμιά στον Κάμπο13 Νοε 2012, 2:27:00 μ.μ.

    Τώρα που γράφω έχει γύρω μου έναν ήλιο αστραφτερό και σχεδόν ζεστό αλλά εγώ που είμαι της βροχής, της ομίχλης και της υγρασίας δεν τον απολαμβάνω καθόλου γιατί
    οι συναρπαστικές περιγραφές και φωτογραφίες σου από την Γλασκώβη με διαβεβαιώνουν ότι σε λάθος χώρα γεννήθηκα.
    Θέλω να πάω στην Γλασκώβη, θέλω να πάω στην Γλασκώβη, θέλω να πάω στην Γλασκώβη, θέλω να πάω στην Γλασκώβη, θέλω να πάω στην Γλασκώβη.

    (Το ποδαράκι πώς πάει, έγιανε;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλαμιά μου, πάει και τελείωσε: εμείς είμαστε της στοχαστικής μελαγχολίας και της ρομαντικής διάθεσης. Εντούτοις, επειδής σε ξεύρω, δεν είναι η Γλασκώβη που σου ταιριάζει περισσότερο, αλλά μάλλον το Εδιμβούργο ή εκείνα τα υπέροχα ψαροχώρια που αγναντεύουν τη Βόρεια Θάλασσα προς την πλευρά του St.Andrews. Μαγεία!

      (το ποδαράκι έγιανε σχεδόν εντελώς, θενκ γιου για το ενδιαφέρον σου!)

      Διαγραφή
  8. Για ακόμα μια φορά, πολύ ωραίες φωτογραφίες! Για ημερήσια εκδρομή ενδείκνυται νομίζω, αλλά αν ήταν να έμενα εκεί και να λουζόμουν τη βροχή επί καθημερινής βάσεως δε νομίζω να το άντεχα!

    Όσο για το πώς ντύνονται, έχει τύχει να είμαι με καταρρακτώδη βροχή στο Λονδίνο, να φοράω χοντρά πουλόβερ και μπουφάν, να κρατάω ομπρέλα, και ένας να κάνει χαλαρός τζόγκινγκ στο πάρκο με σορτσάκι!!! Τα είδα όλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αλήθεια είναι πως παρότι η Γλασκώβη έχει αρκετά πράματα να δεις και να κάμεις (μουσεία, γκαλερί, το αναμορφωμένο λιμάνι με τις μοντερνιές της), δεν είναι πολύ ελκυστική για να σε κρατήσει παραπάνω από 2-3 μέρες.

      Όσο για το λάιτ ντύσιμο, έχω δει εγώ στο Μόναχο, γριά να βγαίνει για τζόκινγκ με τιραντάκι δίπλα στο ποτάμι και με τη θερμοκρασία στους -5. Άρπαξα πνευμονία και μόνο που την κοίταζα.

      Διαγραφή
  9. πήγα στη Γλασκώβη το 1998, ο κώνος-καπέλο υπήρχε και τότε στο άγαλμα! το θεώρησα αυθόρμητη παρέμβαση των μεθυσμένων σκοτσέζων μετά το πρωτοχρονιάτικο μεθύσι! Είναι άραγε μόνιμο;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο κώνος είναι όντως μόνιμος. Προφανώς αποτέλεσμα ενός έπικ-πάρτυ ή κάποιας ακατανόητης εικαστικής παρέμβασης.

      :)

      Διαγραφή
  10. Όλες οι φωτογραφίες σου πολύ όμορφες. Μαγευτικές όμως είναι όσες έχουν τραβηχτεί μέσα από το βρεγμένο τζάμι. Θυμίζουν πίνακες παλιούς που δείχνουν τα τοπία με ελαφρώς συγκεχυμένα όρια και γραμμές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ναι ο κώνος είναι μόνιμος στο άγαλμα.
    Εγώ πάλι προτιμώ τη Γλασκώβη (είναι πιο ζωντανή πόλη) από το Εδιμβούργο (αυτό μου μυρίζει λίγο μούχλα). Επίσης στη Γλασκώβη έχει την καλύτερη σοκολατερί για ρόφημα σοκολάτας (θα θυμηθώ το όνομα και θα στο στείλω για την επόμενη φορά). Μια ζεστή σοκολάτα ενώ βρέχει είναι ό,τι καλύτερο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. και υπήρχε και ένα καφέ δια χειρός του Μάκιντος...:)

      Διαγραφή
  12. Ααααα...ψού!
    Μούλιασα με τόση βροχή!

    (Μη δίνεις σημασία, ζουλεύω γιατί εδώ λεφτά έχομεν, πετρέλαια έχομεν, χρυσάφια έχομεν, αλλά τη βροχούλα ούτε με τηλεσκόπιο ;))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γείτσες! Σιάχνω ζεστό ρόφημα, θα σου στάξω και λίγο σκωτζέζικο ουίσκι, θα σου το συνοδεύσω και με μπισκότα βουτύρου (δεν έχεις φάει καλύτερα από τα μπισκότα της περιοχής) και θα μου γίνεις περδίκι! (περδίκια πολύ φίλοι με πιγκουίνους)

      Διαγραφή
  13. Πιγκουίνε μου, και εγώ λίγο πιο κάτω ΄βρίσκομαι, ο καιρός ίδιος παντού σ΄αυτό το νησί.
    καλό ξημέρωμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έλα κουράγιο, έχει και τα καλά του το ίνγκλις γουέδερ (κι ας με συναχώνει κάθε που βαράει)!

      Διαγραφή
  14. Τι όμορφη βόλτα!!!! Ευχαριστούμε πολυ!! Καλημερααααα :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελπίζω να μη σας κρύωσα πολύ -ήδη κάποιοι από πάνω αρχίσαν τα φταρνίσματα!

      Διαγραφή
  15. Απαντήσεις
    1. kisses Georgina! Το άτιμο το νησί, πολύ το αγαπώ!

      Διαγραφή
  16. Έζησα για 2 μήνες περίπου και με ταξίδεψες όπως ακριβώς ταξίδεψα κι εγώ αυτές τις μέρες... Πολύ περιγραφικός! Χαίρομαι που ανακάλυψα αυτό το τόσο ωραίο blog! Keep walking!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts