Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2012

Δεν υπήρξαν νεκροί στο Πολυτεχνείο


Επίσης, προερχόμαστε όλοι από εξωγήινους οι οποίοι προσγειώθηκαν στο Περού, η Ατλαντίδα είχε αναπτύξει ενεργειακή τεχνολογία υπέρτερη της σύγχρονης κβαντομηχανικής, την Αμερική δεν την ανακάλυψε ο Κολόμβος αλλά ο Madoc το 1170, το Ολοκαύτωμα δεν έγινε ποτές (οι Εβραίοι είχανε πάει απλώς εκδρομή), ο Άρμστρονγκ δεν πάτησε ποτέ στο φεγγάρι (και δεν αναφέρομαι στο Λούι που στα σίγουρα δεν πάτησε, αλλά στον Νιλ) και η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει γιατί έχει προστάτιδά της την Παναγιά.

Η ψευδοεπιστήμη, η ψευδοϊστορία και ο αναθεωριτισμός μπορεί να έχουν και την πλάκα τους -όταν ας πούμε βλέπεις τον Ιντιάνα Τζόουνς να αναζητά το ιερό δισκοπότηρο ή αφήνεις τον Νταν Μπράουν να σου εξιστορήσει τα περί γραμμής αίματος με τον Ιησού- αλλά έχει και το χαζολόγημα τα όριά του.

Αύριο θυμόμαστε το Πολυτεχνείο.

Άσε με να το αναδιατυπώσω: αύριο θυμόμαστε το τανκ, τους συνταγματάρχες, το ιδεολογικό μπλέντερ της αρχαιο-χριστιανο-λατρείας που τάισε με κακής αισθητικής κουτόχορτο (και συνεχίζει να ταϊζει) λογής λογής απαίδευτους. Είναι οι ίδιοι που σήμερα μερακλώνουν με τον αητό που πεθαίνει στον αέρα, παίρνουν το Πρώτο Θέμα για τα κουτσομπολιά και τα κουπόνια για τα καρφούρ, θεωρούν πως η χώρα βρίσκεται στα δίχτυα μίας τεράστιας παγκόσμιας πλεκτάνης Εβραίων και μασόνων (που επιβουλεύονται τον ελληνισμό, τα μπιτς μπαρς μας και το Σούπερ Πάραντάις της Μυκόνου) και θεωρούν ως πιο αξιόπιστους θεσμούς το στρατό (προφανώς δεν έχουν κάμει θητεία ή υπηρέτησαν στο στρατό άλλης χώρας, δεν δικαιολογείται αλλιώς!) και την εκκλησία (επιβεβαιώνοντας επιτέλους την κυρία Λουκά που τα λέει χρόνια για την ορθοδοξία).

Τριανταεννέα έτη μετά το Πολυτεχνείο και έρχονται τα τανκς να ζητήσουν τα ρέστα. Σου λέει, αφού κι εσείς οι δημοκράτες βγήκατε μούφα και μας φθάσατε στα αδιέξοδα, ας επιστρέψουμε στον φοίνικα με το στρατιώτη. Φίλε, το νηπιαγωγείο το πέρασες με την πρώτη;



Ναι, η ιστορία της μεταπολίτευσης έχει πολλά μελανά σημεία και ναι, υπήρξαν επιλογές (πολιτικές επιλογές) που οδήγησαν τη χώρα στη σημερινή κατάντια. Που υποθήκευσαν το μέλλον και την προοπτική του τόπου για μικρο-πολιτικές σκοπιμότητες. Που ενέπλεξαν όλους μας σε ένα φαιδρό και επικίνδυνο παιχνίδι διεθνών σκοπιμοτήτων και εσωτερικής υποτίμησης (ουχί νομισματικής, αλλά κοινωνικής πρωτίστως και οικονομικής δευτερευόντως). Όλα αξιολογούνται και όλοι κρίνονται (ή θα έπρεπε τουλάχιστον). Αλλά για να έχει νόημα αυτή η αξιολόγηση, πρέπει το δια ταύτα της να μας πηγαίνει παραπέρα. Να μας προφυλάσσει από τα σφάλματα και τις αστοχίες του χθες και όχι να μας πηγαίνει στο αντιπροχθές. Είναι το τανκ η αντιπρότασή σου; Πραγματικά;

Ε λοιπόν το Πολυτεχνείο είχε αποδεδειγμένα νεκρούς (κοίτα που φθάσαμε να πρέπει να βάλω και παραπομπή) και η δημοκρατία παραμένει το καλύτερο και πιο λειτουργικό πολίτευμα που υπάρχει. Και μπορεί η ιστορική ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση να μη βαραίνει όλους το ίδιο, αλλά η ευθύνη για την ιστορική μνήμη μας βαραίνει όλους το ίδιο.

Την 1η Δεκεμβρίου του 1862, ο Αβραάμ Λίνκολν είπε ενώπιον του Κογκρέσου: "Fellow-citizens, we cannot escape history". Με αυτή τη φράση, θα ευχηθώ σε όλους μας και ένεκα της ημέρας, καλή ιστορική μνήμη. Διότι ναι, αγαπητοί συμπολίτες, όσο και να θέλουμε να τη διαστρεβλώσουμε, δεν μπορούμε να αποδράσουμε από την ιστορία.

26 σχόλια :

  1. Αχ αυτό το αιώνια θέμα της ελλιπούς παιδείας σ' αυτή τη χώρα την τόσο μικρή μα συνάμα τόσο μεγάλη. Ναι, υπήρχαν νεκροί στο Πολυτεχνείο, ναι, η χούντα ήταν ίσως το μελανότερο σημείο της νεοελληνικής ιστορίας και ναι, δεν πρέπει να ξαναγυρίσουμε εκεί όσα μνημόνια και να μας βάλουν.

    Πρέπει να σταθούμε στα πόδια μας, να βρούμε το θάρρος να τιμωρήσουμε τους εγκληματίες και κλέφτες, να αλλάξουμε νοοτροπία και αυτό που τόσο εύκολα κάνουμε για τους οικείους μας να το κάνουμε για το σύνολο, να γίνουμε αυτό που έχουμε μέσα μας και το κρύβουμε παραδειγματικά. Άνθρωποι. Γιατί στο παρελθόν κάποιοι πάλεψαν και κάποιοι άλλοι έχασαν τη ζωή τους γι αυτό. Και δεν πειράζει που η Δαμανάκη ήταν η φωνή του Πολυτεχνείου, ας ακούσουμε και τις άλλες φωνές που δεν προσβάλουν την αισθητική και την ιστορία μας, που είναι φωτεινά παραδείγματα.

    Ας ξυπνήσουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και αντίς να προσπαθούμε να απαντήσουμε στα νέα μεγάλα μας προβλήματα, κάποιοι (αμνήμονες, απαίδευτοι και ανιστόρητοι) ξαναθέτουν τα ήδη απαντημένα. Αυτά που η ιστορία ξεπέρασε μέσα από τις επιλογές ετούτου του λαού. Διότι αν είναι να επιστρέψουμε στο παρελθόν, αντίς για το τανκ και τον φοίνικα, προτείνω να το πάμε πιο δραστικά και να γυρίσουμε στη σπηλιά και στο ρόπαλο. Διότι είχε και ο Νεάντερνταλ το γούστο του!

      Διαγραφή
    2. Αχ ναι, πάντα ήθελα να με τραβούν απ το μαλλί μέσα σε μια σπηλιά - αν και φοβούμαι ότι θα χρειαστώ extentions...

      Διαγραφή
    3. Το πτηνό στη σπηλιά του, θέλει γουάι-φάι. Και να έχει κάτι για να φάει.
      :)

      Διαγραφή
  2. θα ειπωθουν πολλα πια, ειναι η εποχη που δεν θεωρειται τιποτα δεδομένο, που πρέπει να παλαιψουμε ξανά για οσα παλεψαν οι παληοτεροι.θυμαμαι μια καθηγητρια που εβλεπε τις ασπροπαυρες φωτογραφιες του πολυτεχνειου στη σχολικη λυκειακη γορτη και εβγαζε άφθες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είχαμε κι εμείς αντίστοιχη περίπτωση φιλολόγου που ονειρευόταν την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης και την ανόρθωση του Βυζαντίου! Φαντάζομαι ότι ακούει ακόμα τις φωνές του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου στο κεφάλι της. Ή τα τραγούδια του Νότη. Και ότι ψάλλει μαζί με τον Γαϊτάνο το "Αι γενεαί Πάσαι" (κρίμα που δεν θα καταλάβει ποτέ το νόημά του).

      Διαγραφή
  3. Πρώτη φορά άκουσα τη θεωρία ότι δεν υπήρχαν νεκροί στο πολυτεχνείο στη Γ' Λυκείου από ένα συμμαθητή μου. Εως τότε δε φανταζόμουν ότι μπορεί κάποιος να το αμφισβητήσει αυτό. Από τότε το έχω ακούσει και άλλες φορές και κάθε φορά τσακώνομαι με ανεγκέφαλους και μετά στεναχωριέμαι για αυτούς τους νέους ανθρώπους που έχουν μυαλά γερασμένα.

    Είναι ντροπή να προσπαθούμε να πείσουμε για την αλήθεια της νεότερης ιστορίας μας. Αν μη τι άλλο οι άνθρωποι που ζήσαν εκείνα τα γεγονότα είναι ακόμα εν ζωή και μπορούν να μας αφηγηθούν τα γεγονότα. Δε μιλάμε για το 1821 αλλά για 40 χρόνια πριν.Αλλά τι να πεις για μια χώρα που οι πολίτες της στη πρώτη δυσκολία λένε "μια χούντα θα μας σώσει"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε όσους πλέον μου λένε "μία χούντα χρειαζόμαστε!", απαντάω "ε-ρε τζάμπο που σας χρειάζεται!". Είναι της ίδιας αισθητικής και νοηματικής συνάφειας.

      (το ότι το έχουμε ακούσει όλοι από συμμαθητές μας στο σχολείο -εγώ πριν 15-20 χρόνια- αποδεικνύει ότι ο αναθεωρητισμός δεν είναι καθόλου καινούργια πρακτική αλλά ενδημεί στην ελληνική κοινωνία εδώ και δεκαετίες)

      Διαγραφή
  4. Προσυπογράφω! Κι αναδημοσιεύω στο φέις!
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ καλημέρα! Χαίρομαι που συναντιούνται οι απόψεις μας, διότι οι καιροί είναι δύσκολοι!

      Διαγραφή
  5. "Ναι καλέ μια γριά τραυματίστηκε μόνο! Κατά λάθος από πέτρα που έφυγε από χέρι αγανακτισμένου..." έλεγε μια μέρα φιλοξενούμενός μας στο σαλόνι του σπιτιού μας! Ο Γιώργος ήταν έξω και κάπνιζε. Εμείς μέσα πως να αντιδράσουμε...καταλαβαίνεις σοκ, αιφνιδιασμός, σεβασμός όλα πάιξαν το ρόλο τους. Ο Γιώργος όμως νιώθοντας ασφαλής πίσω από τη μεσοτοιχία και δίχως αναστολές αφού δεν είχε οπτική επαφή και νόμιζε δεν θα τον ακούγαμε επίσης, ξέσπασε σε λυτρωτικό γέλιο, που στη σιγή που δημιούργησε η δήλωση, ήρθε σαν από μηχανής θεός και μας έδωσε αντανακλαστικά! Αχαχα! Αυτές οι φήμες εδώ στη Σαλονίκη είναι πολύ οικείες...στη χθεσινή ανάρτηση έπρεπε να τη βάλεις τη σημερινή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όταν φθάνει να βαφτίζει κανείς το άσπρο, μαύρο, για να θεμελιώσει την άποψή του, έχει χαθεί το παιχνίδι. Και ό,τι αποδείξεις κι αν τυχόν προσκομίσεις, δεν έχουν καμία απολύτως σημασία. Δεδομένου ότι η συζήτηση αυτή είναι εξορισμού αντιεπιστημονική ("πιστεύω πως δεν υπήρξαν νεκροί", "πιστεύω πως ο Έλβις ζει σε μία φάρμα στη Βραζιλία", "πιστεύω πως στον Κρόνο, ζούνε ροζ κάμπιες με μωβ βούλες") και ακυρώνει τη μεθοδολογία απόδειξης ενός γεγονότος που μας κληροδότησε ο ορθολογισμός και η νεωτερικότητα. Επομένως μόνο να γελάσει κανείς μπορεί.

      Διαγραφή
  6. Και τον Γκλεμπελς όταν τον ρωτούσαν για την εξόντωση των Εβραίων, απαντούσε: "Αδύνατον, αν συνέβαινε κάτι τέτοιο θα το γνώριζα"! Από ένα κόμμα της ίδιας ιδεολογικής τοποθέτησης δεν περιμένεις τίποτα λιγότερο. Το λυπηρό όμως είναι ότι τα μέλη αυτού του κόμματος, συνδιαλέγονται σήμερα στη Βουλή με ανθρώπους που έζησαν από μέσα τα γεγονότα του Πολυτεχνείου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φοβούμαι -και εδώ θα είμαι σκληρός- πως εκείνοι είναι που "προσκάλεσαν" με τις πράξεις και τις παραλείψεις τους το φοίνικα και το στρατιώτη μέσα στη Βουλή.

      Διαγραφή
  7. Yπέροχο ποστ! Τα είπες όλα... και τα είπες με τον καλύτερα δυνατό τρόππο..Σημερα έκλαψα όταν στο σχολείο που μπήκα είδα στους τοίχους τα συνθήματα και μοιάζανε τόσο μα τόσο επίκαιρα...
    Η ιστορία επαναλαμβάνεται... και αυτό με φοβίζει. Αν είναι όμως να φτάσουμε στον πάτο για να αρχίσουμε να ανεβαίνουμε προς τα πάνω ας φτάσουμε!!

    Υ.Γ κράτα ένα μικρό παραθυράκι ανοιχτό στην πίσω μεριά του μυαλού σου για την προέλευση του ανθρώπινου είδους... ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι κρίσιμο (και εξαιρετικά δύσκολο) το έργο του σχολείου στο να αποσαφηνίζει τις έννοιες και να βοηθά τους μελλοντικούς πολίτες αυτής της χώρας να αποφύγουν τα λάθη των προηγούμενων γενεών. Τα παιδιά πρέπει να καταλάβουν. Αυτή είναι η μόνη διέξοδος από την κρίση: τα παιδιά πρέπει να καταλάβουν. Και δεν αναφέρομαι μόνο στην επταετία, αλλά και στα μετέπειτα λάθη και στις μετέπειτα αστοχίες.

      Διαγραφή
  8. Καλαμιά στον Κάμπο16 Νοε 2012, 12:53:00 μ.μ.

    Αγριεύω και θυμώνω όταν ακούω ότι δεν υπήρχαν νεκροί στο Πολυτεχνείο.
    ΄Οπως αγριεύω και θυμώνω όταν άτομα που δεν είχαν γεννηθεί τότε και που φυσικά δεν έζησαν στο πετσί τους τι θα πει δικτατορία και χούντα, αποκαλούν, ελαφρά τη καρδία, τις δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις, χούντες και δικτατορίες και μαζί μ΄αυτούς και κάμποσοι που ενώ την έζησαν προφανώς έχουν ηθελημένα ξεχάσει, και μνημονεύουν με νοσταλγία εκείνη την εποχή, επίσης ελαφρά τη καρδία, την αναπολούν και λένε διάφορες ηλιθιότητες του είδους "τότε δεν είχαμε χρέη', "τότε οι αγρότες περνούσαν καλύτερα", "εγώ δεν κατάλαβα ότι είχαμε χούντα","ο Παπαδόπουλος δεν έκλεβε" κλπ.
    Και οι μεν και οι δε επιλέγουν να αγνοήσουν το γεγονός ότι ακριβώς επειδή κάποιοι αντιτάχθηκαν στην χούντα και έδωσαν την ζωή τους πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το Πολυτεχνείο, υπάρχει τώρα η δημοκρατία, έστω και κακοποιημένη, για να έχουν αυτοί το δικαίωμα να ζουν και να εκφράζονται ελεύθερα. (Και για να μπορούν οι ίδιοι να εκλέγουν τους φασίστες στην Βουλή).

    Και ως συνήθως, με λίγα λόγια περιεκτικά και ουσιώδη, περιγράφεις την πραγματικότητα και αποδίδεις το νόημά της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπως πάντα, βρισκόμαστε στην ίδια συχνότητα σκέψης. Το ότι η δημοκρατία μας κακοποιήθηκε, δεν δικαιολογεί κανέναν στο να την καταστείλει. Το ότι είχαμε δέκα (εκατό; χίλιους;) κακούς πολιτικούς, δεν σημαίνει ότι δεν χρειαζόμαστε πια πολιτικούς. Και τελοσπάντων, ας επιδείξουμε ως κοινωνία -έστω κι αυτήν την ύστατη ώρα- ένα μίνιμουμ σοβαρότητας απέναντι στον εαυτό μας.

      Διαγραφή
  9. Τι να πω που τα είπες όλα..θα μείνω σε αυτό που λες στα σχόλια..τα παιδιά πρέπει να καταλάβουν..πώς όμως να καταλάβουν όταν οι γονείς τους ονειρεύονται έναν άλλο φασισμό και οι δάσκαλοι(!) αρθρογραφούν αλλοιώνοντας την ιστορία και όλα όσα έχουν αξία?
    Πτηνό, θα σου το πω χωρίς περιστροφές...φοβάμαι...δυστυχώς αν κάποιοι δεν καταλάβουν θα ζήσουμε πολύ σκοτεινές στιγμές..
    Ετοίμαζα ανάρτηση χαρούμενη και άλλα λόγια να αγαπιόμαστε, αλλά θα σε βάλω μέσα...η ομορφιά της φύσης ίσως κάνει τις αλήθειες να ακουστούν πιο δυνατά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ φοβάμαι maria, είναι δύσκολοι οι καιροί. Ελπίζω ότι στο τέλος θα πρυτανεύσει η λογική και ο ανθρωπισμός. Ότι θα ξημερώσει μία καλύτερη μέρα για αυτόν τον τόπο.

      Διαγραφή
  10. Πολύ όμορφα τα λες Πιγκουίνε μου.
    Φοβάμαι όμως τα χειρότερα που σίγουρα έρχονται.... απειλητικά κατά πάνω μας
    και ότι συμβαίνει σήμερα δεν αφήνει περιθώρια σε ανθρώπους με δυνατό λόγο και σωστή άποψη να οδηγήσουν την απαίδευτη μάζα στις σωστές αποφάσεις.
    Προχθές στην ψήφιση του Προϋπολογισμού, ο Γλέζος κάτι είπε πολύ δυνατά, γιατί έπρεπε να ακουστεί μαζί με το όχι του. Κανένα κανάλι δεν το ανέφερε δεν γύρισε να δει αν αξίζει ή δεν αξίζει αυτό που είπε ένας άνθρωπος που με τη γεναιότητά του έχει αποδείξει ότι αγαπάει την πατρίδα μας και το χειρότερο ο Μεϊμαράκης γέλασε, όπως θα γέλαγε με ασέβεια κάποιος που άκουσε έναν μεγάλο άνθρωπο με αλτσχάϊμερ να μιλάει και να λέει βλακείες.
    Όσο για το Πολυτεχνείο, το κατάπιε μια μεγάλη χοάνη που αλέθει καλά και κακά.
    Λίγοι το σέβονται ακόμη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φοβούμαι ότι το Πολυτεχνείο (ως ιστορική μνήμη) δεν το σέβεται ούτε καν η Αριστερά (που υποτίθεται ότι το έχει ιδεολογικά αγκαλιάσει). Η κακή αισθητική της, οι παρωχημένες λογικές της, η ξεπερασμένη συνθηματολογία της, δεν επικοινωνεί παρά με τον εαυτό της. Η υστερία της Αριστεράς και η αδυναμία της να αντιμετωπίσει με ρεαλισμό και φαντασία τη μεταπολιτευτική πραγματικότητα, αποτελεί επίσης αιτία του σημερινού προβλήματος.

      Διαγραφή
  11. Πριν από μερικούς μήνες ήμουν με παρέα του αμόρεως που γνώριζα πρώτη φορά και ένας από τους φίλους του πάνω σε κουβέντα που είχαμε περί κρίσης άρχισε τη γνωστή μπαρουφολογία "στο πολυτεχνείο δεν υπήρξαν νεκροί, στη χούντα ήταν καλύτερα". Δεν κάθησα καν να συζητήσω. Και του το είπα στα μούτρα: "Συγνώμη, αλλά με άνθρωπο που είναι τόσο αστοιχείωτος δεν κάνω συζήτηση, κράτα τη γνώμη σου, κρατώ κι εγώ τη δική μου". Και όταν μου είπε "αυτό που κάνεις δεν είναι σωστό, πρέπει να συζητάς και να δέχεσαι απόψεις" του απάντησα "σαφώς, και μόλις πας και μάθεις ιστορία και θα συζητήσω και θα δεχτώ την άποψή σου".

    Όταν φύγαμε με το αμόρε ρίξαμε έναν καυγά τρικούβερτο, μου είπε ότι ντράπηκε τους φίλους του και 'γω του είπα "κανονικά θα έπρεπε να ντρέπεσαι που έχεις τέτοιους φίλους". Μπίλιες γίναμε όπως καταλαβαίνεις.

    Αλλά δε με νοιάζει καθόλου. Σόρυ, αλλά μου τελειώσανε οι ευγένειες με τους βλάκες και τους αστοιχείωτους. Γιατί τελικά, όπως φάνηκε τελευταίως, μπορούν να γίνουν πολύ επικίνδυνοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δυστυχώς έτσι είναι. Οι συζητήσεις με ανθρώπους που έχουν επιλέξει την άγνοια για ιδεολογική τους αντίληψη, είναι εντέλει ανώφελες. Διάβασμα μόνο μπορείς να τους συστήσεις. Πολύ διάβασμα. Πολλών και ανεξάρτητων πηγών (και δεξιών και αριστερών και αχρωμάτιστων). Ώστε να μπορεί κανείς να διασταυρώσει, να συγκρίνει, να κατανοήσει και να μάθει. Να διαμορφώσει κριτήριο και να νικήσει την τυφλότητά του.

      Βεβαίως αυτό προϋποθέτει στοιχειώδη φιλομάθεια και ένα κάποιο επίπεδο μόρφωσης...

      Διαγραφή
  12. ΟΧΙ ΣΤΑ ΤΡΟΜΟΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

    ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΑΧΗΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

    ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ

    Αλληλεγγύη στα δικαζόμενα μέλη της ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ ΠYΡHΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ
    και σε όσους διώκονται για την ίδια υπόθεση.

    ΚΑΤΩ ΟΙ ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΙ

    Ο δρόμος της αντίστασης στην καπιταλιστική βαρβαρότητα,
    ο δρόμος του αγώνα για την ελευθερία, περνάει μέσα από
    την αλληλεγγύη σ’ αυτούς που πρώτοι τον διάβηκαν.
    Δεν αφήνει κανέναν μόνο, δεν αφήνει κανέναν πίσω…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αλληλεγγύη στην τρομοκρατία; Ε ζαμέ. Όποιοι πάνε να υποκαταστήσουν τη δημοκρατία με βία -από όπου κι αν προέρχονται, όποιες κι αν είναι οι αιτιάσεις τους- είναι απλώς βαθιά πλανεμένοι.

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts