Τετάρτη, 2 Ιανουαρίου 2013

Ένα Χόμπιτ πολυλογάδικο!


Τρία ολάκερα χρόνια που παιζότανε ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών στους κινηματογράφους, ήμουν ως πτηνό συνεπαρμένο και τρελοχαρούμενο που γυρνοβόλαγα στη Μέση Γη παρέα με τα ξωτικά, τους νάνους και τα χόμπιτς. Και είχε κερδίσει το απεριόριστο ρισπέκτ μου ουχί μόνον ο Τόλκιν που μας παρέδωσε μία συναρπαστική μυθολογία να'χουμε να ασχολούμαστε, αλλά και ο Πίτερ Τζάκσον (ο σκηνοθέτης ντε!) που έσιαξε ένα χορταστικό υπερθέαμα που πήγε -νομίζω- το σινεμά του φανταστικού, ένα βήμα παρακάτω.


Καταλαβαίνεις λοιπόν ότι περίμενα το Χόμπιτ με ανείπωτη χαρά και ανυπομονησία. Όχι μόνον επειδή τρελαίνομαι για παραμύθι (ε σαν παιδί κι εγώ!) και εφετζίδικο θέαμα. Αλλά και γιατί ενώ τον μεν Άρχοντα δεν τον είχα διαβάσει ως βιβλίο, ετούτο το είχα ξεκοκαλίσει ένα καλοκαίρι κάπου εκεί στο Γυμνάσιο και μου είχε κάμει τρομερή εντύπωση! Όταν άκουσα μάλιστα ότι θα μας το δώκουνε σε δόσεις γιατί το γυρίσανε σε τριλογία, αγαλλίασε το μέσα μου που σκέφθηκα το όλο χορταστικό πακέτο.


Ε και όπως καταλαβαίνεις, έσπευσα και το είδα! Και έχω καλά και κακά νέα. Ας αρχίσω από τα καλά, μη με πεις γρουσούζη τέτοιες μέρες! Το Χόμπιτ είναι ένα υπέροχο παραμύθι. Με τα Τρολ του, τα Ορκ του, τους δράκους και τους μάγους του. Η δύναμη των ιδεών του Τόλκιν, ο θαυμαστός κόσμος που έσιαξε στο μυαλό του και αποτύπωσε στις σελίδες των βιβλίων του, συνεχίζει να λειτουργεί ως πολύτιμη πρώτη ύλη για μία κινηματογραφική υπερπαραγωγή.



Το δεύτερο θετικό είναι ότι συναντάς παλιούς γνώριμους, όπως το μάγο Γκάνταλφ και το μάι πρέσιους Γκόλουμ! Ο μεγάλος πρωταγωνιστής -το χόμπιτ Μπίλμπο Μπάγκινς- είναι εξαιρετικός στο ρόλο του, ενώ και η συνοδεία των νάνων συνθέτουν μία αρκετά πειστική κομπανία. Σε όλους αυτούς προστίθενται και κάποιοι νέοι ήρωες, όπως ο μάγος Ράνταγκαστ που δεν είχε εμφανισθεί καθόλου στην προηγούμενη τριλογία και που για μένα, έκλεψε τις εντυπώσεις με τη γιούχου προσέγγισή του και το άρμα με τα κουνέλια του!



Αλλά έχω και ένα-δυο θεματάκια να σου γκρινιάξω. Το πρώτο είναι το ατελείωτο μπλα μπλα! Μιλάμε για ώρες παρλάτας, που σε τίποτα δεν φαίνεται να βοηθάνε την εξέλιξη και που μάλλον χρησιμεύουν στο να παραγεμίσουν τις ταινίες για να δικαιολογηθεί η ανάγκη για πολύωρο θέαμα. Ειδικά στην αρχή, που μαζεύονται οι νάνοι στο σπίτι του χόμπιτ με σκοπό να το πείσουν να τους ακολουθήσει στην αποστολή τους, είπα έλεος, ας σταματήσουν να μιλάνε γιατί θα βάλω τα κλάματα. Το ακόμα πιο προβληματικό είναι ότι παρά την πολυλογία και την σχεδόν τρίωρη διάρκεια, ο σκηνοθέτης δεν καταφέρνει να σου γνωρίσει παρά ελάχιστους χαρακτήρες. Δεκατρείς νάνοι συνοδεύουν το χόμπιτ, αλλά ουδείς ασχολήθηκε σοβαρά με το να τους κάμει πιο οικείους και να σου πλάσει διακριτές προσωπικότητες. Και αυτό είναι στα μείον της ταινίας.


Στο δεύτερο μισό βέβαια, τα πράγματα βελτιώνονται κάπως. Οι σκηνές δράσεις είναι καλοκουρδισμένες και προς το τέλος, όταν εμφανίζεται το διαβόητο δαχτυλίδι, το στόρι ανεβάζει στροφές. Ειδικά η σκηνή με την πάλη των βουνών και την πτώση στο βασίλειο των Ορκ, αποζημιώνει κάπως για τη βασανιστική ανία της πρώτης ώρας.


Αν με ρωτήξεις, θα σου πω ότι γενικά λίγο απογοητεύθηκα. Μωρέ μου φάνηκε λιγάκι διεκπεραιωτική η όλη παραγωγή, τύπου "ας πατήσουμε ακριβώς στις ίδιες φόρμες με τον Άρχοντα κι ας βγάλουμε θεόμουρλα πολλά λεφτά". Εντούτοις και πέραν των ενστάσεων, η δύναμη του κειμένου παραμένει το πιο μεγάλο πλεονέκτημα των ταινιών αυτών και ο λόγος που εγγυάται τη βέβαιη επιτυχία τους. Αναμένω λοιπόν τη συνέχεια, ίσως όχι με τον ίδιο ενθουσιασμό που είχα στην προηγούμενη τριλογία, αλλά με την ίδια επιθυμία να αφεθώ στο μαγικό κόσμο του Τόλκιν.

17 σχόλια :

  1. πτηνό μου καλημέρα!
    κι εγώ το ειδα πριν μια βδομαδούλα και απο τότε κλαίω τα 10 ευρουλάκια μου στο εισιτήριο και τα 3 ευρουλάκια πατατάκια και νεράκι!!!!!
    όταν είδα ότι άρχισαν το τραγούδι οι νάνοι στην αρχή,ωχ αμάν ,λέω ,γι αυτό είναι 3 ώρες;;;;
    άσε που δεν ήξερα ότι είναι τριλογία (στο τέλος το έμαθα)και είχα ''φαει''τους διπλανούς μου ,πότε θα φτάσουν στο ρημαδο-κάστρο να νικήσουμε το δράκο;;;;;όταν δε ,φτάσαμε με το καλό ,και άνοίγει ο δράκος τη ματάρα του και πέφτουν τίτλοι τέλους,άφρισα πτηνό μου ,που να καεί το Χόλιγουντ και όλη η Παραμάουντ μαζί!!!!!!!!
    δεν πάω στα υποδέλοιπα που τζάμπα να μου δώσουν το εισιτήριο!!!!(καλά ,δεν ορκίζομαι κιόλας....έχω καταπιεστική σινεφίλ παρέα!)
    είναι βαρύ το πάπλωμα αυτές τις μέρες πτηνούλι...απο επόμενη Τετάρτη θα σου κάνω τσίου τσίου αχάραγα!!!!!
    τσίου τσίου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νάσια μου, πολλοι είναι εκείνοι που δεν είχαν καταλάβει ότι πρόκειται για τριλογία και στο τέλος της ταινίας μένουν με την απορία στο μάτι! Μη θαρρείς πάντως πως επειδή γκρινιάζω λίγο, δεν θα δω τις συνέχειες! Σε κάτι τέτοιο το πτηνό είναι πολύ ευάλωττο και δίνει ευκαιρίες!
      (Αυτήν την περίοδο κι εμένα με έχει πλακώσει το πάπλωμα! Είναι που στο μέρος που βρίσκομαι έχει όξω θερμοκρασίες μείον πέντε και μείον δέκα, μη-χειτότερα! Εντάξει, είναι που με έχει πιάσει και μία μετεορταστική τεμπελιά! Θα συνέλθω πάντως γρήγορα...)

      Διαγραφή
  2. Καλή χρονιά πτηνό απο έναν πιστό σου αναγνώστη! Γούφ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή χρονιά πολυαγαπημένε μου Ερμή! Τσίου!

      Διαγραφή
  3. Συμφωνώ μαζί σου για το Χόμπιτ. Το οποίο έχω διαβάσει σε κόμικ που είναι έτη φωτός καλύτερο απο τη ταινία γιατί ως κόμικ μένει μόνο στη δράση και αφήνει το μπλά μπλά απέξω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ πως δεν έχω πάρει χαμπάρι αυτό το κόμικ, μου λες; Τρέχω να το βρω αμέσως!

      Διαγραφή
  4. Καλή χρονιά. Κανένα βιβλίο δεν διάβασα ούτε της τριλογίας του ΑΡχοντα ούτε των Χόμπιτ. Την τριλογία του Αρχοντα την είδα και μου άρεσε πολύ πολύ και ως ταινία/γυρίσματα/και η μεταφορά στο μαγικό κόσμο των χόμπιτ των μάγων και όλων των πρωταγωνιστών..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι εξαιρετικά παραμύθια και τα δύο! Και πολύ σπουδαίος ο Τόλκιν!
      Να δεις λοιπόν και το Χόμπιτ, διότι παρά τις όποιες ενστάσεις, παραμένει ένα χορταστικό υπερθέαμα!

      Διαγραφή
  5. Ούτε τα είδα, ούτε τα διάβασα.
    Μου φαίνονται πολύ παραμύθια για τα 53 χρόνια μου.
    Έπειτα δεν μου άρεσαν ποτέ οι τερατομορφές και το σκοτεινό και αραχνιασμένο πλάνο.
    Γούστα είναι αυτά....
    Δεν μπορούν πάντα να συμπίπτουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ πάλι που κοτζαμάν πτηνό, σε λίγο στα δευτερα άντα μου και πηγαίνω σε κινούμενα σχέδια, διαβάζω κόμικς και μου αρέσουν τα παραμύθια; Αχου, αδύνατο να αλλάξω!
      Εννοείται πως είναι γούστα αυτά! :)

      Διαγραφή
  6. Καλαμιά στον Κάμπο2 Ιαν 2013, 2:23:00 μ.μ.

    ΄Η επειδή έχω μεγαλώσει πολύ για παραμύθια ή επειδή μόνο η αστυνομική λογοτεχνία και ταινίες με συγκινούν, δεν πρόκειται ούτε να διασκεδάσω βλέποντας ταινία με τρολ, τέρατα, δράκους και συναφή ούτε να διαβάσω το βιβλίο, που μου το δάνεισαν και με το ζόρι έφτασα μέχρι την τρίτη σελίδα.
    ΄Ομως, διασκεδάζω πολύ και απολαμβάνω την κριτική και τις περιγραφές σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χε χε χε! Σε κάποιος ανθρώπους λειτουργούν όλα αυτά, σε κάποιους καθόλου! Πτηνούλι πολύ ευάλωττο σε τέτοιου είδους θεάματα! Πέφτουν τα πχιοτικά του στανταρντς πολύ, όταν του δείχνεις δράκους, εξωγήινους.ή ζόμπι!

      Διαγραφή
  7. Την πετριά μου με τον Άρχοντα την έχω (στην αρχή τα βιβλία κι έπειτα τις ταινίες) αλλά το Χόμπιτ το θεωρώ μέτριο ως βιβλίο και ως ταινία "άστα να πάνε"... Βαρέθηκα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ βαρέθηκα σε κάποιες στιγμές, Κατερίνα. Αλλά ας όψεται η πετριά που λες! Θα τις δω και τις υπόλοιπες ταινίες κι ας έχω τις ενστάσεις μου για τη σκηνοθετική και σεναριακή φλυαρία!

      Διαγραφή
  8. Όχι πως θα το έβλεπα, αλλά τώρα δε θα το δω σίγουρα...
    χρόνια πολλά!!
    Καλή χρονιά με υγεία και αγάπη σου εύχομαι!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω πως αν δεν είσαι φαν τέτοιων ταινιών, τότε σίγουρα δεν σου προτείνω τη συγκεκριμένη.
      Τρολ, δράκοι, μάγοι και ξωτικά στη νιοστή. Ως και τα βουνά, βγάζουν χέρια και πόδια, μη-χειρότερα και πετάνε πέτρες το ένα στο άλλο! :)

      Διαγραφή
  9. Καλά κάνω εγώ και δε βλέπω τέτοια. Μου φτάνει που όσοι δουν το σπίτι μου λενε πως μοιάζει με σπίτι των Χομπιτς. Μη αρχίσω να τους προσομοιάζω κι όλας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts