Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2013

Ψηλά απάνου από το χιόνι


Ένα παχύ, θηριώδες λευκό είχε σκεπάσει την πόλη και μήτε που τόλμαγες να τα βάλεις μαζί του. Ένα λευκό, πέρα και πάνω από τα έργα των ανθρώπων.



Με αργά βήματα που βυθίζονταν μέσα του, επιχείρησα να το διασχίσω, αφήνοντας με κάθε μου δρασκελιά, ένα στιγμιαίο τρίξιμο και μία πατημασιά που σύντομα εξαφανιζόταν κι αυτή. Σα να ήθελε το χιόνι να σβήσει κάθε μου παρελθοντική στιγμή. Σα να ήθελε να εξαφανίσει κι εμένα και την πόλη.



Η μεγάλη τάφρος που περιτριγυρίζει τα εξωτερικά τείχη, είχε μετατραπεί σε ένα χιονισμένο ποτάμι. Λες και το είχε γαρνίρει κάποιος με φρέσκια, αφράτη σαντιγί!



Τα κιόσκια στη Hauptmarkt είχαν καλυφθεί σχεδόν εξολοκλήρου. Πάνω από τις ολόλευκες στέγες τους, ξεπρόβαλαν τα άνω άκρα από τους φανοστάτες, ίσα για να σου δίνουν την αίσθηση του ύψους.



Η Νυρεμβέργη είναι σημαντική για την ιστορία της Γερμανίας (ναι, σου έρχεται συνοπτική ιστορική αναδρομή, βγάλε τετραδιάκι). Μπορεί ακριβώς πρωτεύουσα να μην υπήρξε ποτές, αλλά από τον 11ο έως τον 16ο αιώνα, την εφωνάζαμε ανεπίσημο κέντρο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, διότι στο κάστρο της συνεδρίαζαν τα αυτοκρατορικά συμβούλια και τα δικαστήρια. Επειδής οι αυτοκράτορες της εποχής δεν έβαζαν τον τέτοιον τους κάτω και δεν είχαν μία συγκεκριμένη πρωτεύουσα, την πόλη θα την έλεγες κάτι σαν συμπρωτεύουσα -εάν μάλιστα διέθετε λευκό πύργο, καλά τσιπουράδικα και καρντάσηδες κατοίκους, θα την έλεγες και ερωτική πόλη!



Τον 15ο και τον 16ο αιώνα, η Νυρεμβέργη έγινε επίκεντρο της Γερμανικής Αναγέννησης, ενώ εκεί υπογράφτηκε το 1532 και η θρησκευτική ειρήνη που παραχώρησε στους Λουθηρανούς διάφορα μπένεφιτς.



Όλα τα καλά όμως κάποτες τελειώνουν, αφού η πόλη ξέπεσε μετά τη λυσσαλέα πολιορκία της από τους Σουηδούς, κατά τη διάρκεια του τριακονταετούς πολέμους (θέλανε να εγκαταστήσουν IKEA, αλλά οι γερμαναράδες αντιστάθηκαν και εντέλει κράτησαν αλώβητα τα Praktikers και τα Lidls).



Αρκετούς αιώνες αργότερα, η Νυρεμβέργη αναδείχθηκε σε ζουπερτεράστιο βιομηχανικό κέντρο και αποτέλεσε το επίσημο κέντρο των Ναζί, οι οποίοι οργανώνανε εκεί τα ετήσια συνέδριά τους, χοροεσπερίδες, κοπές πίτας και μπαλ μασκέ. Από εκεί προέρχονται και πολλές από τις διάσημες φωτογραφίες του Χίτλερ, τις οποίες τράβηξε η Λένι Ρίφενσταλ.



Στην ίδια αυτή πόλη, παίχτηκε και η τελική πράξη του δράματος, με την περίφημη δίκη και το κατηγορητήριο για τα εγκλήματα κατά της ειρήνης και κατά της ανθρωπότητας.



Λίγο πριν το τέλος του πολέμου και συγκεκριμένα στις 2 Ιανουαρίου του '45, το μεσαιωνικό κέντρο της πόλης έγινε λαμπόγυαλο από τους βομβαρδισμούς των συμμαχικών δυνάμεων. Αλλά μην ανησυχείς: σε λίγα χρόνια η πόλη είχε αποκαταστήσει (σχεδόν πλήρως) την προτέρα εικόνα της. Και είναι στ'αλήθεια εντυπωσιακή -μία από τις πιο αγαπημένες μου πόλεις στην Κεντρική Ευρώπη.



Όμως εκείνη την ημέρα δεν ήταν μήτε οι βαυαροί αυτοκράτορες, μήτε οι Σουηδοί κατακτητές, μήτε οι ναζιστικές ορδές. Κάποιος άλλος είχε υποτάξει τη Νυρεμβέργη. Εντός της τειχισμένης πόλης, τα υπέροχα μεσαιωνικά κτήρια, οι εκκλησιές και τα καλντερίμια είχαν αφεθεί στις αγκαλιές του χιονιού. Στο οποίο είχε υποκλιθεί και ο τόπος και ο χρόνος του.





Κυριακή πρωί και συναντούσες ελάχιστους στο διάβα σου. Κάποιοι φτιάριζαν χιόνι μπας και μπορέσουν να σχηματίσουν μία δίοδο, κάποιοι πήγαιναν στον καθεδρικό για τη λειτουργία, κάποιοι προσπαθούσαν να ξεθάψουν τ'αμάξια τους. Κι εγώ βολτάριζα μέσα στο παγωμένο τοπίο, απολαμβάνοντας την ησυχία του χιονιού.



Με κάποια δυσκολία, περπάτησα την κεντρική Karlstrasse, χαζεύοντας τα κτήρια. Σταμάτησα για λίγο στο ποτάμι για να χαιρετίσω τις πάπιες. Με πραγματική αγωνία, τις παρακολούθησα να τσαλαβουτάνε στα παγωμένα νερά!



Τρύπωσα για λίγο στον ναό του Αγίου Λαυρεντίου. Περισσότερο για να ζεσταθώ, τ'ομολογώ. Αλλά μου άρεσε αυτή η σύντομη καταφυγή στο μισοσκόταδο των κεριών. Ο κόσμος ελάχιστος, η μουσική του εκκλησιαστικού οργάνου αντηχούσε μέσα στις γοτθικές αψίδες.



Μερικά τετράγωνα παραπάνω, στεκόταν βουβός ο Albrecht Durer. Είχε κοκκαλιάσει κι αυτός από το κρύο. Σ'αυτήν εδώ την πόλη γεννήθηκε, εδώ δημιούργησε το πολυποίκιλο έργο του, εδώ βρίσκεται και το σπίτι-μουσείο του.



Αφού χαιρετιστήκαμε με τον Albrecht, εν συνεχεία απεφάσισα να σκαρφαλώσω στο κάστρο. Που θα το πεις και παράτολμη απόφαση, δεδομένου ότι ο καιρός έδειχνε να επιδεινώνεται και η διαδρομή έδειχνε δύσκολη. Ανασκουμπώθηκα κι άρχισα να ανηφορίζω το λόφο.




Σε κάποια σημεία, δεν φαινόντουσαν καθόλου τα σκαλοπάτια κι απλώς πατούσα στα τυφλά πάνω στο χιόνι. Κι ευχόμουν να μην κουτρουβαλιαστώ στο κενό ή μη γλιστρίσω και βρεθώ αγκαλιά με τον Durer, πέντε δρόμους παρακάτω.



Το κάστρο διαθέτει ιμπρέσιβ πύλες. Και μία ρωμανική εκκλησία. Και αψηλούς πύργους.




Αλλαφιασμένος έφθασα στην κεντρική του αυλή. Είμασταν όλοι-όλοι πέντε άνθρωποι εκεί απάνου.



Να όμως που άξιζε τον κόπο η ανάβαση! Από αψηλά, η θέα ήταν σχεδόν εξωπραγματική. Άφησα το βλέμμα μου να πετάξει πάνω από τις χιονισμένες στέγες. Να περπατήσει τις σοφίτες και τις καμινάδες. Να χορέψει γύρω από τα γοτθικά καμπαναριά.



Θυμήθηκα ιστορίες για καλλικαντζαρους και ξωτικά. Παραμύθια με πριγκίπισσες και καλοσυνάτες νεράιδες. Τη Μέρι Πόπινς με την ομπρέλα της. Τον Άγιο Βασίλη με το έλκυθρο. Τη βασίλισσα του χιονιού με το άρμα της. Όλα τα θυμήθηκα.



Ορίζοντας δεν υπήρχε. Μόνο μία ομίχλη που κατάπινε το παραπέρα και σε άφηνε να το σκαρφιστείς κι αυτό.



Χαλάρωσα λίγο το κασκόλ μου για ν' αναπνεύσω τον παγωμένο αέρα. Κοίταξα τον βαρύ γκρίζο ουρανό. Κι ύστερα έκλεισα τα μάτια μου και προσπάθησα να αποτυπώσω καλά μέσα στη μνήμη μου, ετούτη τη στιγμή. Ετούτη δω την καρτ ποστάλ. Να έχω ν'ανακαλώ το λευκό της παραμύθι, όταν χρειάζομαι στην καθημερινότητά μου.

31 σχόλια :

  1. Θέλω να ταξιδέψω ΠΑΝΤΟΥ! Καλά που ανεβάζεις όλα αυτά τα μέρη για να το κάνω νοητά από το γραφειάκι μου, τουλάχιστον!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όλος ο κόσμος, μία βόλτα είναι. Και η ζωή μας επίσης. Πτηνό σε φιλοσοφική διάθεση από τ'αξημέρωτα, σήμερα.

      Διαγραφή
  2. Καλημέρα. Ευχαριστούμε για το ωραίο ταξίδι, την ξενάγηση , τα λόγια και τις φωτογραφίες..Πω πω πόσο χιόνι...Μου άρεσαν πολύ τα πολύχρωμα κτίρια...Υποθέτω τα σπίτια τους είναι, πολυκατοικίες, αν κρίνω από τα πολλά πολλά παράθυρα..Οι φωτος είναι δικές σου, έτσι; Ρωτώ επειδή είναι πολύ καλές..
    Γέλασα εκεί που έγραψες ότι φοβήθηκε μη κουτρουβαλιστείς και βρεθείς αγκαλιά με το άγαλμα :)) (γέλασα με το τρόπο που το γραψες)
    Μια απορία έχω..γιατί σε πείραξε τόσο αυτός ο καιρός; Από ότι ξέρω οι πιγκουίνοι ζουν και σε χιόνι έτσι; :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πράγματι πάρα πολύ χιόνι. Και δεν με πείραξε, όχι. Με ξάφνιασε μάλλον: όλα μέσα στο πυκνό λευκό!

      Οι φωτό είναι ολόδικές μου! Ως γνωστόν, το πτηνό είναι αρτίστας της εικόνας! Χαίρομαι πολύ που σου άρεσαν!

      Διαγραφή
  3. Αχ αχ αχ πτηνό μου, μαγικό το post....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαγική πόλη, tremens! Εξωπραγματικά όμορφη!

      Διαγραφή
  4. Οι φωτογραφίες σου καταπληκτικές.
    Μόνο που μου φαίνεται λίγο καταθλιπτικό το σύνολο.
    Μπορεί να είναι και η ιδέα μου.
    Νομίζω όμως πως ακόμη και το ελληνικό χιόνι είναι πιο όμορφο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τη βλέπεις έρημη στις φωτογραφίες. Ίσως γι'αυτό δείχνει λίγο καταθλιπτική.
      Στα κανονικά της είναι ζωντανή και πολύχρωμη και πανέμορφη.
      Με το ποταμάκι της, τις μπυραρίες της, τις όμορφες βόλτες της, τις εκκλησιές και τις πλατείες της.

      Διαγραφή
  5. πανέμορφη. θέλω. ούφφου. :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, αυτές οι πόλεις της Γερμανίας είναι σα ζωγραφιά! Σε εμπνέουν να τις φωτογραφίζεις, να τις ζωγραφίζεις, να τις φυλάττεις μέσα στο μυαλό σου!

      Διαγραφή
  6. Στην αρχή ήταν οι εκπληκτικές φωτογραφίες που με τράβηξαν.
    Μα τι ωραίες φωτογραφίες!!!
    Στη συνέχεια διάβασα τα προσεγμένα και επί της ουσίας κείμενα που τις συνοδεύουν κι ένιωσα να ξεναγούμαι κανονικά.

    Χαίρομαι που σας βρίσκω...

    κ.κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι πολύ που ανταμώσαμε. Αν σας αρέσουν τα ταξίδια και οι λογής λογής χαρουμενιές (πτηνό έχει μεγάλη εξειδίκευση), μείνετε συντονισμένοι!

      Πολλές καλημέρες...

      Διαγραφή
  7. Πολύ μαγεύτηκα! Να πάρω το πρώτο αεροπλάνο, να πάω. Δεν έχω λεφτά, άστο...
    Να γράφεις ταξιδιωτικούς οδηγούς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε αυτή τη φάση προτιμώ αντί να τους γράφω, να τους ζω (τους ταξιδιωτικούς οδηγούς ντε!). Φχαριστώ πολύ πολύ για τα καλά σου λόγια! Εύχομαι να βρεθούν σύντομα λεφτά και να βολτάρεις κι εσύ!

      Διαγραφή
  8. Όμορφο ταξίδι μας πήγες πάλι, ρομαντικό, νοσταλγικό, φρέσκο και παλιό ταυτόχρονα...
    Καλή σου μέρα :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όχι για να μη λέτε ότι σας αφήνω ξοπίσω μου και τρέχω μόνος μου στις Ευρώπες! Μαζί μου, σας θέλω όλους!

      Διαγραφή
    2. Καλέ ναι, μαζί σου μας παίρνεις! Ή μήπως μας παρασέρνεις είναι το πιο σωστό; :-)

      Διαγραφή
  9. Πω πω!! Τι απίστευτες φωτογραφίες είναι αυτές!!!
    Ωραία βόλτα πήγαμε!

    Τρελοτουρίστρια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπορεί να πάγωσαν τα δαχτυλάκια μου με τη μηχανή, αλλά νομίζω άξιζαν οι φωτογραφίες. Τρελοτουρίστρια, βρήκες το τρελοπτηνούλι!

      Διαγραφή
  10. Καλά ούτε ένας χιονάνθρωπος πουθενά ;;; Δεν έχει παιδάκια να παίζουν χιονοπόλεμο αυτή η πόλη ;

    Τι αξία έχει το χιόνι χωρίς χιονάνθρωπο και χιονοπόλεμο, μου λες ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χεχεχε! Οι φωτό είναι πολύ πρωινές και τα νήπια δεν είχαν ξεχυθεί ακόμα στους δρόμους. Άλλωστε, όσοι τολμηροί κυκλοφορούσαμε, είχαμε γίνει οι ίδιοι χιονάνθρωποι από το κρύο.

      Διαγραφή
  11. Καλό μου πτηνό γιατί δε μου είπες πως πας Γερμανία να σου έδινα ένα δωράκι για μια φίλη που μένει εκεί(;)και μόλις γέννησε;;
    Πολύ ωραίες φωτογραφίες της Νυρεμβέργης και η ξενάγηση εξαιρετική!
    Να σαι καλά να ξαναπάς:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε αφού υπάρχει θέμα ανάγκης και πρέπει να φθάσει το δωράκι στα χέρια της καλής φίλης, το πτηνό ετοιμάζει άμεσα βαλίτσα! Ναι, τη σκούφια μου πετάω για κάτι τέτοια...
      Χαίρομαι που σου άρεσε η ξενάγηση! :)

      Διαγραφή
  12. Το σιωπηλό τοπίο και οι φωτογραφίες μαγικές..

    Εύχομαι, αυτή την τελευταία, την αγαπημένη σου καρτ-ποστάλ,
    να τη βρίσκεις μ΄ευκολία όποτε τη χρειάζεσαι. Μην τη καταχωνιάσεις σε κανένα συρτάρι και δε θυμάσαι που την έχεις!Στη τσέπη σου να την κουβαλάς ...για να σε ταξιδεύει πάλι..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πιο πολύ και από τη φωτογραφία, κρατάω στο νου μου φυλαγμένη την αίσθηση από εκεί απάνου. Το χιόνι να πέφτει τριγύρω, το λευκό να έχει πλακώσει την πόλη κι αυτός ο παγωμένος αέρας να γιομίζει τα πνευμόνια μου!

      Τις καλησπέρες και τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  13. καλέεεεεεεεεεεε ζηλεύωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω!!!!!!
    αλλά πάγωσαν και τα κοκαλάκια μου με τόσο χιόνι!!!!!!!!!
    τσιου τσιου πιγκουΐνάκι!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πιο πολύ χιόνι, δεν έχω ξαναματαδεί Νάσια μου! Αφού ετρόμαξε το πτηνό. Που είναι και πολικό. Δηλαδής βάλε με το μυαλό σου...

      Διαγραφή
  14. Καλαμιά στον Κάμπο15 Ιαν 2013, 10:10:00 μ.μ.

    Τι πανέμορφη πόλη με ή χωρίς χιόνι.
    Τι τυχεροί οι άνθρωποι που κατοικούν σαυτήν την μαγική πόλη.
    Κι ακόμη πιο τυχεροί αυτοί που μπορούν να ταξιδέψουν εκεί και ξέρουν να απολαύσουν αυτήν την μαγεία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι υπέροχη η Νυρεμβέργη, Καλαμιά μου! Κι εγώ πάντως κάτι τέτοια σκέφτομαι όταν βολτάρω σε τέτοιες πόλεις: μακαρίζω τους τυχερούς που ζούνε σε όμορφα, φροντισμένα κτήρια και το τριγύρω τέρπνει τις αισθήσεις τους. Τη στιγμή που εγώ από το δικό μου το σπίτι, βλέπω ενάμιση φωταγωγό και μία άσχημη πολυκατοικεία απέναντι.
      Γι'αυτό ακριβώς κρατάω φυλαγμένη τη χιονισμένη αίσθηση εκείνης της στιγμής, βαθιά μέσα στη μνήμη μου. Για να μπορώ να τη θυμάμαι και να χαίρομαι με την ομορφιά που εισέπνευσα τότες.

      Διαγραφή
  15. Τι υπέροχες φωτογραφίες!! Τα πάντα ομορφαίνουν με το λευκό πέπλο του χιονιού πάνω τους! Τα κτήρια είναι μαγευτικά!
    Να έχεις ένα υπέροχο απόγευμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Μαγευτικο το οδοιπορικο στη χιονισμενη Νυρεμβεργη,ειχε μαγεια και ..σασπενς,το ρουφηξα παρολο που δεν ειμαι των θεωρητικων επιστημων και κουραζομαι λιγο με τις περιγραφες(το χιονι εσβυσε το παρελθον,τα καλντεριμια αφεθηκαν στην αγκαλια του,χρονος και τοπος υποκλιθηκαν,το βλεμμα πεταξε και χορεψε)..καιρο ειχα να διαβασω και να μεινω!Μπραβο σου,που οντας μακρια ,κρατας την ομορφια της γλωσσας και της σκεψης!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts