Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2013

Τα παγωμένα θερινά ανάκτορα


Όταν ο Φερδινάνδος Μαρία και το στεφάνι του, η Εριέττα Αδελαϊδα της Σαβοΐας απέκτησαν παιδί, αντίς να σηκώσουνε τα Αλουέτ και τα Πρενατάλ, είπανε να σηκώσουνε ένα παλάτι. Έπειδής ήτανε και Βαυαροί, το κάμανε στο Μόναχο! Η ανέγερση ανατέθηκε στον Ιταλό αρχιτέκτονα Barelli (δίχως πάτο), ο οποίος σχεδίασε το κεντρικό κτήριο, σε σχήμα κύβου.


Έκτοτε βέβαια το Schloss Nymphenburg έχει ρίξει τις επεκτάσεις του με πτέρυγες στ'αριστερά και στα δεξιά του και έχει γίνει ένα τεράστιο συγκρότημα, τύπου ελάτε να σας φιλοξενήσουμε και φέρτε και τους φίλους σας. Και μπορεί από τις φωτό που σου έβγαλα και σου μοστράρω να μην του φαίνεται με την καμία, αλλά το Nymphenburg είναι τα θερινά ανάκτορα των Βαυαρών. Ναι, εδώ θα το δεις με μπόλικο χιόνι, βάλε το σκούφο σου!


Θα σου αρχίσω από τα ιντίριορς, τα οποία χωρίς να είναι ιδιαίτερα πρωτότυπα (ειδικά αν έχεις πάει σε ένα ζίλιον ανάκτορα ανά την Ευρώπη), είναι συμπαθητικά. Mε τις ροκοκό οροφές τους, τις κομψές κολόνες τους και τα χρυσαφιά τελειώματα.



Όλο αυτό το μπιχλιμπίδι εμένα δεν είναι του γούστου μου, αλλά τελοσπάντων τη μαστοριά του, την έχει. Ανάμεσα στα μπουρδουκλωμένα διακοσμητικά στοιχεία, εντοπίζεις μάσκες, μουσικά όργανα, λουλουδάκια, αγγελάκια, ζωάκια, μωράκια.


Από τους αψηλούς τοίχους κρέμονται βαριοί πίνακες, με βασιλιάδες, βαρόνους, κόμηδες και λοιπά σελέμπριτις της εποχής. Όμως εκείνο που κέντρισε την περιέργεια του πτηνού, ήταν ένα πορτραίτο κορασίδας με παραδοσιακή ελληνική φορεσιά, το οποίο έσπευσα να χαζέψω από κοντά! Για να επιβεβαιώσω πως ναι, είναι η γνωστή μας Αμαλία που ποζάρει όλο νάζι και με φόντο το Αιγαίο! Η φωτογραφία είναι κουνημένη, ουχί από τα μποφόρια του Κάβο Ντόρο, αλλά από τη συγκίνησή μου που συνάντησα το αναπάντεχο ρέφερενς στη γλυκιά πατρίδα.


Αφού περιδιάβηκα τις αίθουσες, πέρασα στους τεράστιους κήπους που βρίσκονται ξοπίσω από το παλάτι. Οι οποίοι διαθέτουν ωραιότατες πρασιές με λουλούδια και ένα τεράστιο κανάλι με νερό που καταλήγει σε μία μεγάλη δεξαμενή. Τώρα εσύ, θα τα δεις όλα στο λευκό τους, διότι έχουμε χειμώνα και τα έχουμε μόνο στο χιονισμένο τους. 


Στην αριστερή πλευρά των κήπων και ανάμεσα σε πυκνή βλάστηση, υπάρχουν διάφορα κτίσματα που λειτουργούν ως μίνι μουσειάκια, βοηθητικοί χώροι και καφετέριες. Τα οποία τέτοια εποχή, κρυσταλλιάζουν στο απέξω τους, εξού και σε όλα τα παράθυρα έχουν σχηματιστεί σταλακτίτες.  


Στην καφετέρια, εκείνο που θα σου κάμει εντύπωση, δεν είναι ο πολύς κόσμος που κάθεται μέσα και απολαμβάνει τον καπουτσίνο ντελιτσιόζο του και τη ζεστή του μηλόπιτα δίπλα στη σόμπα, αλλά ο πολύς κόσμος που κάθεται και τα απολαμβάνει έξω -εκεί που ό,τι καφέ κι αν έχεις πάρει, στο τέλος πίνεις φρέντο.


Τώρα θα μου πεις, γιατί με τρέχεις πτηνό στις Βαυαρίες μέσα στο μαύρο κρύο και πας να με πουντιάσεις; Και η απάντηση είναι οι φωτογραφίες που ακολουθούν. 


Το παγωμένο κανάλι με τους κύκνους και τα μουντά χρώματα τ'ουρανού που σκιάζουνε τα δέντρα.


Οι σκοτεινοί αντικατοπτρισμοί μέσα στο νερό.


Οι φιγούρες των ανθρώπων που σχεδόν χάνονται, καδραρισμένοι μέσα στο λευκό.


Οι γεωμετρικοί όγκοι των κτηρίων που σου χαράσσουν γραμμές και γωνίες στον ορίζοντα.


Το μακρόστενο κανάλι που σου διδάσκει την προοπτική του χώρου.


Οι εκατέρωθεν περίπατοι μ'ανθρώπους ν'απολαμβάνουν την ησυχία του μέρους -είτε ζευγαρωτοί, είτε κατά μόνας.



Οι κάποιοι που έχουν εντάξει και το χιόνι ακόμη, στην καθημερινότητά τους. Κάμνοντας ας πούμε, τζόκινγκ ή γυμναστικές ασκήσεις μέσα στο ψοφόκρυο -και σε πληροφορώ ότι είναι κάμποσοι!


Η γέφυρα στα μισά του καναλιού, που από τη μια της αγναντεύεις το παλάτι στο βάθος...


...και από την άλλη, τη δεξαμενή στην οποία καταλήγει το παγωμένο νερό.


Για όλους αυτούς τους λόγους, επέλεξα να σου μιλήσω γι'αυτό το μέρος. Για την ηρεμία του, για την ομορφιά του τοπίου του, για τα ψυχρά του χρώματα.

Αφού περπάτησα κατά μήκος των κήπων, επέστρεψα στο παλάτι για να φύγω. Από μακριά είδα ένα μπαμπά να σέρνει κίτρινο έλκυθρο με το βλαστάρι του.



Όταν διασταυρωθήκανε τα βλέμματά μας, μου χαμογέλασαν και οι δύο.


Κι ύστερα σκέφθηκα πως ετούτος ο μπαμπάς και εκείνος ο μπόμπιρας μένουν κάπου εδώ κοντά. Και έρχονται στους κήπους συχνά για να βολτάρουν. Σκέφθηκα πως χαίρονται εδώ όλες τις εποχές του χρόνου: τα χιονισμένα δέντρα του χειμώνα, τα μπουμπουκιασμένα άνθη της άνοιξης, τα ζεστά αρώματα του καλοκαιριού, τα καφεκίτρινα χρώματα του φθινοπώρου. Προς στιγμήν, τους φθόνησα κιόλας.


Αλλά ύστερα σκέφθηκα πως ήμουν κι εγώ τυχερός. Που εκείνη την ολόλευκη μέρα κάτω από το γκρίζο ουρανό, αντίς για το μικρό μου διαμερισματάκι στην παγωμένη πολυκατοικία μου στο κέντρο της Αθήνας, βρέθηκα να σουλατσάρω στα χιονισμένα, θερινά ανάκτορα της Βαυαρίας. Και να καλημερίζω χαμογελώντας, τους όποιους συναντούσα στην πορεία μου. Πολύ καλημέρα σας, λοιπόν! 

39 σχόλια :

  1. αυτά είναι!!! τι όμορφο ταξίδι μας πήγες ρε πτηνό σήμερα. Καλή σου μέρα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είπα ν'αρχίσει η εβδομάδα με χειμωνιάτικες καλημέρες.
      Χαίρομαι που σου άρεσε.
      :)

      Διαγραφή
  2. υπέροχο!!
    καλημέρα, καλή βδομάδα! :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα και καλή εβδομάδα! Είπα να ξεκινήσω, ντύνοντάς την στα λευκά!
      :)

      Διαγραφή
  3. Τι ωραία καλημέρα! Μου θύμισες τα παιδικά μου χρόνια, που ήταν κάπως έτσι με πολύ χιόνι και με ένα τέτοιο έλκυθρο... Guten Morgen!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Guten Morgen! Μα τι ωραία, που'χεις και ανακαλείς τέτοιες όμορφες παιδικές μνήμες! Είναι ζούπερ το έλκυθρο: κυρίως όταν είσαι μπόμπιρας! Αλλά και μαντράχαλος δηλαδής, μια χαρά τσουλάς...

      Διαγραφή
  4. Καλά έκαμες και τους φθόνησες, μπαμπά και γιο. Ειν' ωραία να ζεις σε μια χώρα που δεν ανεβαίνει μέρα παρά μέρα η παράσταση "ο Καραγκιόζης βομβιστής" για να ξεχνάς την εξαθλίωσή σου, την κρύα σου πολυκατοικία, τις απεργίες που κάθε μέρα σε μποτιλιάρουν, τα αδιέξοδα που έχουν ζώσει από παντού τη μαύρη σου τη χώρα. Καλά έκαμες. Και καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ εύστοχα το εντόπισες, Γεράσιμε: αυτήν την ηρεμία είναι που φθονώ. Την ευγένεια και τη μακαριότητα στον τρόπο που σου γελάνε. Που τους γελάς κι εσύ με τη σειρά σου. Σε ένα όμορφο μέρος που μπορείς να βολτάρεις και να συζητήσεις με την παρέα σου ή να αφεθείς στις δικές σου σκέψεις.

      Πολύ καλή σου βδομάδα!

      Διαγραφή
  5. Πολύ καλημέρα σου και καλή εβδομάς πτηνούλι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πολύ καλημέρα σου Πιγκουίνος και καλή εβδομάδα. Αυτή η ανάρτηση και η περιοχή (χιόνια) είναι ότι πρέπει για έναν πιγκουίνο που ζει στα χιόνια, για ένα δελφινάκι όμως...!! Μπρρρρ (πάγωσα και μόνο που βλέπω το χιόνι) :) Μου άρεσε πολύ η περιγραφή/ξενάγηση/φωτος -δε θα ήθελα με τίποτε να ζω σε παλάτι- πιο πολύ μου άρεσε η πρώτη βασίλισσα της Ελλάδας, η Αμαλία..
    Σου έκανα λιγάκι τσίου! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα, δελφίνι-δελφινάκι! Τα παλάτια δεν είναι για μας, με την καμία! Αλλά μία ωραιότατη λοφτ στις τριγύρω γειτονιές, καθόλου δεν θα μας κακόπεφτε!
      Τσίου!

      Διαγραφή
  7. Μία μικρή διόρθωση στην πολύ ωραία παρουσιάση των Ανακτόρων. Δεν πρόκειται για τη Βασίλισσα της Ελλάδος Αμαλία, αλλά για την κόρη του Μάρκου Μπότσαρη, Αικατερίνη (Ρόζα).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα τόσο λάθος; Και να σκεφτείς, ότι διάβασα και τη λεζάντα!
      Προφανώς με είχε χτυπήσει το γκλουβάιν στο κεφάλι...
      Ευχαριστώ για τη διόρθωση!

      Διαγραφή
    2. Χαχαχχαχαχα. Τίποτα.

      Διαγραφή
  8. εγω οταν βλεπω αυτά τα παλάτια ,πάντα σκέφτομαι πώς ζεσταίνονταν σε αυτα τα αχανή δωμάτια και το τι τραβούσαν οι υπηρετες,στα παλιά χρόνια,για να τα καθαρίσουν και πόσο άτυχη είμαι που δεν γνωρισα έναν πρίγκιπα να τον ''στραβωσω''με την ομορφιά μου και να είμαι τωρα μέσα απο εκεινο το παγωμένο τζάμι να σε χαιρετώ βασιλικά και να φθονήσεις κι εμένα!
    τσιου τσιου και μαζεψου επιτέλους!!!!!!σε φθονώ!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα να είναι το μεγαλοτεράστιο παλάτι ζεστό και κόζι και να μην μπορώ εγώ να ζεστάνω το διάρι μου με την καμία; Όχι πε-μου, πόσο άδικο είναι αυτό!

      (δεν μαζεύομαι, δεν μαζεύομαι! χεχεχεχε!!!)

      Διαγραφή
  9. Τόσο όμορφο... Θα ήθελα τόσο να είμαι εκεί. Όνειρα θερινής νυκτός.... ή μάλλον χειμερινής...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι εξωπραγματικά όμορφο, Flora Gia μου! Κυρίως τα πάρκα τριγύρω!
      Καλημέρες και καλή εβδομάδα!
      Τσίου

      Διαγραφή
  10. Μόναχο.. Πόσα μου θύμισες πιγκουινάκι!! Αν και οτι μου θύμισες το είχα μοιραστεί με τον Μέρκελ (δές εδώ να πάρεις μια ιδέα http://melikaikanella.blogspot.gr/2012/11/blog-post_29.html) ήταν ένα ταξίδι που πραγματικά το λάτρεψα. Έχω και εγώ καταχωνιασμένες φωτογραφίες απο Μόναχο και όλα τα μέρη που επισκέφτηκα. Φυσικά είχα πάει και στο εν λόγω φτωχικό σπιτάκι και μου έχει μείνει το οτι τα ποδαράκια μου μετά απο ένα σημείο απλά δεν τα ένιωθα! Ατελείωτο! Θα ήθελα πολύ να ξαναπάω, και σίγουρα όχι συνοδευόμενη απο τον Μέρκελ!!

    Καλημέρα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχαχα! Τον κακομοίρη τον Μέρκελ! Μόνο πουσάπς που δεν κάματε από τ'αξημέρωτα! Είμαι κι εγώ του προγράμματος, αλλά ουχί της ακρότητος μη-χειρότερα! Πολύ ωραίο κείμενο!

      Ελπίζω νεξτ τάιμ στο Μόναχο, να βρεθείς με πιο αλέγκρα παρέα!
      Καλημέρες...

      Διαγραφή
    2. Θα σου πω το εξής για να καταλάβεις.. απο τις πρώτες μας επισκέψεις Μόνακο ήταν το Νταχάου.... δεν λέω, όμορφο χιονισμένο τοπίο, αλλά με όλη την ιστορία αγριεύτηκα η γυναίκα.. εκείνος απο την άλλη είχε ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά λες και μόλις είχε δέκα απανωτούς οργασμούς!! :P

      Διαγραφή
    3. Νταχάου, ε; Α πα πα, καθόλου ρομαντικ! Μα χάθηκαν οι κεντρικοί πεζόδρομοι με τα μαγαζιά; Χάθηκαν οι βόλτες στο ποτάμι και τα κοντινά βαυαρικά χωριά που είναι τυλιγμένα μέσα στην ευτυχία;

      Πάντως έχει πάει και το πτηνό κατά κει. Όχι για να μη λες! (http://pigkouinos.blogspot.gr/2011/06/blog-post_17.html)

      Διαγραφή
    4. Σε ποιο ρομαντίκ της υπόθεσης αναφέρεσαι???Μέρκελ και ρομαντίκ?? αχααχαχαχα ας ξαναγελάσω αχαχχαχαχααχ !! Απόδειξη οτι απο τις χίλιες και φωτό ζήτημα αν έιμασταν στις 5 εμείς αγκαλιασμένοι! Όλες οι άλλες ηταν τα αξιοθέατα.

      Τι ήθελες και με έστειλες στην ανάρτηση αυτή?Θυμήθηκα και σκιάχτηκα.. απαπαπαπαπα.. θλιβερό μέρος λέμε!

      Διαγραφή
  11. Τι να πω... Οι περιγραφές σου είναι μοναδικές!!!
    Θα σε συγχαρώ για πολλοστή φορά, καταπληκτικές οι φωτογραφίες!!!

    Καλή εβδομάδα και να περνάς ωραία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φχαριστώ πολύ πολύ Mary! Χαίρομαι που σου αρέσουν οι φωτο και οι περιγραφές! Έχει καταλήξει αυτό το μπλογκ σε ταξιδιωτικό ημερολόγιο τελευταία. Χεχεχε!

      Διαγραφή
  12. Είχαμε ίδια έμπνευση σήμερα το πρωί για χιονισμένες καλημέρες :-) Μόνο που οι δικές μου δεν ήταν από κανένα ανάκτορο, αλλά από τον χιονισμένο κήπο/παιδική χαρά του φτωχικού σπιτιού μου :-)

    Καλή σου μέρα, πουλάκι μου !!! Τσίου !

    Υ.Γ.: Αλήθεια, ήθελα από καιρό να σου κάνω αυτήν την ερώτηση: οι πιγκουΐνοι κάνουν τσίου ή κάποιον άλλον ήχο ; Να θυμηθώ να μπω στο Γιουτιούμπι να το ψάξω το βράδυ !)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά, πόσο γουάου όμως ο κήπος σου; Με την προσθήκη μάλιστα του αφράτου χιονίου, μοιάζει με τούρτα παγωτό! Να'σαι καλά εκεί στα (ακόμα πιο) βόρεια!

      Πάρα πολλά τσίου!
      (εμείς οι πιγκουίνοι βγάζουμε κάτι άναρθρες κραυγές -δεν θες να δεις το "Fame Story" μας με την καμία- ειδικά την περίοδο του ζευγαρώματος ή όταν φωνάζουμε τα νήπια για φαγητό!)

      Διαγραφή
  13. Καλαμιά στον Κάμπο21 Ιαν 2013, 4:54:00 μ.μ.

    Τυχερός και ο Γερμανός μπαμπάς, τυχερός και ο Πιγκουίνος αλλά τυχεροί κι εμείς που απολαμβάνουμε καταπληκτικές τοποθεσίες, συναρπαστικές φωτογραφίες, χιουμοριστικές αφηγήσεις και περιεκτικές περιγραφές. Ταξιδεύουμε χωρίς να κουνηθούμε ρούπι από την καρέκλα μας.
    Και να δεις που αν μας φέρει η ώρα κι η στιγμή και πάμε εκεί όπου μας έχει
    ήδη ταξιδέψει ο Πιγκουίνος πόσο οικεία και γνώριμα θα είναι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτήν την περίοδο, το πτηνό σουρτουκεύει συνέχεια, εξού και έχει γιομίσει το μπλογκ με καρτ ποστάλς. Δεν είναι ότι δεν έχω να πω πράματα για τα ενταύθα στην Ελλάδα (βόμβες, λίστες, πίστες). Είναι που προτιμώ να μιλήσω για τίποτις άλλο, πιο αλέγκρο και πιο αισιόδοξο. Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  14. Σ'ευχαριστούμε για τις εκπληκτικές φωτογραφίες και ενδιαφέρουσες περιγραφές.Λατρεύω κι εγώ τα ταξίδια,γι΄αυτό το λόγο αρχίζει ο κουμπαράς απ΄το Σεπτέμβρη να γεμίζει με ότι περισεύει, για ένα ταξιδάκι το καλοκαίρι,τον Αύγουστο, σε κάποια ευρωπαΪκή πόλη.Θέλω αν μπορείς να μου πεις τη γνώμη σου για τις πόλεις Μαδρίτη και Βαρκελώνη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Παρότι η Ισπανία δεν είναι πολύ ψηλά στη λίστα με τις προτιμήσεις μου (ίσως την έχω αδικήσει, τ'ομολογώ), η Βαρκελώνη είναι μία ενδιαφέρουσα περίπτωση. Διαθέτει ωραιότατα αξιοθέατα (μουσεία, παλαιά πόλη, αρχιτεκτονήματα του Gaudi), καλή αγορά, ενδιαφέρουσες βόλτες στην εσπλανάδα και ζωντανή νυχτερινή διασκέδαση. Αν καταφέρεις να ξεκλέψεις μία-δύο μέρες παραπάνω για να πας και παραδίπλα, σου προτείνω οπωσδήποτε το Μουσείο του Νταλί στο Φιγκέρες και το Μοναστήρι Μονσερά (είναι κάνα 2ωρο από τη Βαρκελώνη κι ανεβαίνεις με τελεφερίκ).

      Σχετικώς, σε παραπέμπω σε προ αμνημονεύτων ποστάκια του πτηνού:

      http://www.pigkouinos.blogspot.gr/2008/10/blog-post_14.html
      http://www.pigkouinos.blogspot.gr/2008/10/blog-post_16.html
      http://www.pigkouinos.blogspot.gr/2008/10/blog-post_15.html

      ...όπου λέω και τα καλά και τα κακά! Όχι για να μη λες ότι δεν είμαι δίκαιος!

      Διαγραφή
    2. Σ'ευχαριστώ για τις πληροφοριες!!!keep traveling!!!

      Διαγραφή
  15. Τι όμορφα, τι γαλήνια, πόσο ρομαντικά... Πτηνό με μάτι καλλιτεχνικό να μας ταξιδεύει σε κόσμους που τους κάνει να φαίνονται ονειρικούς :-)
    Την καλησπέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μεγάλη μου χαρά και μεγάλη μου τιμή, που με συνοδεύετε στις βόλτες μου!
      Πολλές γλυκές καλησπέρες!

      Διαγραφή
  16. Ούτε σ' εμένα αρέσουν τα πολλά μπιχλιμπίδια.
    Το λιτό έχει άλλη χάρη.
    Αλλά την εποχή εκείνη αυτά ήταν της μοδός.
    Πολύ όμορφες φωτογραφίες πτηνό μου και όπως πάντα λατρεύω που μας τα λες όλα λες κι είμαστε και μεις εκεί.

    Φιλάκι:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι πασέ το μπιχλιμπίδι, τώρα είμαστε του μίνιμαλ.
      Αλλά ήταν όντως της μοδός τότε και γι'αυτό δείχνουμε επιείκεια στο παραφορτωμένο. Εκείνο που σκέφτομαι κάθε φορά, είναι πόση πολύ δουλειά έχει όλη η μπορντούρα και με δεδομένα τα πενιχρά τεχνικά μέσα που είχαν οι μάστοροι της εποχής εκείνης...

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts