Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2013

Σου πάει πολύ το κρινολίνο, μυλαίδη μου!


Όπως καλά γνωρίζεις, το Downton Abbey είναι μία από τις πιο προσεγμένες παραγωγές των τελευταίων ετών -εντάξει, μετά το "Καφέ της Χαράς" του Ρώμα και το "Κάποιος να τη Φυλάει" με τη Ντενίση. Ακόμα και ο ξινός τηλεθεατής που βρίσκει μπόρινγκ το μελόδραμα εποχής και του πέφτει βαρύς ο εστετισμός της αγγλικής αριστοκρατίας, δεν μπορεί παρά να αναγνωρίσει τα υψηλά πχιοτικά στάνταρντς. Ουχί μόνο σε σενάριο και υποκριτική, αλλά και σε σκηνοθεσία, φωτισμούς, σκηνικά και κοστούμια. Εξού και το σήριαλ καταγράφει χιουτζ επιτυχία όπου κι αν παίζεται ανά τον πλανήτη. 


Καθόλου λοιπόν δεν σου κάμει εντύπωση η τεράστια ουρά όξω από το Hallwylska museet της Στοκχόλμης, όπου φιλοξενείται ζούπερ έκθεση με κοστούμια από τη σειρά! Ναι, έχεις να δεις πολύ δαντέλα, πιέτα και μεταξωτό μανίκι.


Το πρώτο βέβαια που θα με ρωτήξεις είναι τι δουλειά έχω εγώ, πτηνό πράμα, με βραδινές τουαλέτες του μεσοπολέμου και στολές υπηρεσίας. Η απάντηση είναι, πως δεν έχω! Αλλά επειδής τα πάντα είναι θέμα έξυπου και καλαίσθητου στησίματος, νομίζω μπορούμε να βρούμε ενδιαφέρον και σε κάτι που μοιάζει φαινομενικά ασήμαντο.


Λοιπόν η βασική διαπίστωση από την έκθεση είναι ότι τα ρούχα τον κάμουν τον παπά! Διότι εγώ -ο πλέον άσχετος από μόδες και ο λιγότερο παρατηρητικός σε θέματα ρουχισμού- έπιασα τον εαυτό μου να θυμάται ποιος ηθοποιός φόραγε το κάθε ρούχο και να αναγνωρίζω φάτσες από τη δαντέλα! Να, ας πούμε στην άνω τριάδα και πριν ανατρέξω στην πινακίδα, αναγνώρισα το καφέ βελουτέ φόρεμα της Isobel Crawley, το κόκκινο βραδυνό φόρεμα της Lady Mary (που είναι λέει προσαρμογή πάνω σε ένα ορίτζιναλ ισπανικό ρούχο των αρχών του 20ου αιώνα) και το ανοιχτό-πράσινο μεταξωτό φόρεμα της Lady Sybil.


Και μη μου πεις πως δεν το βλέπεις κι εσύ! Αυτό το σκουρόχρωμο ρούχο δεν σε παραπέμπει ευθέως στην κυρία Hughes, τη δίκαιη και φιλεύσπλαχνη οικονόμο και κλειδοκρατόρισσα του Downton; Μα είναι προφανές, μάι ντίαρ!


Ειδική ενότητα της έκθεσης ήταν αφιερωμένη στις στολές του υπηρετικού προσωπικού, όπου μπορούσες να χαζέψεις το συνολάκι της βοηθού μαγείρισσας, της καμαριέρας, του σερβιτόρου και του βαλέ.


Διότι κακά τα ψέμματα, το μυστικό της σειράς είναι αυτό το κοντράστ ανάμεσα στους απάνω και τους κάτω, τους πατρικίους και τους πληβείους, το Κολωνάκι και την πλέμπα. 


Έξυπνα αφημένη σε μία πολυθρόνα, μία εφημερίδα της εποχής, σου υπενθυμίζει ότι το έργο διαδραματίζεται την εποχή που βυθίστηκε ο Τιτανικός. Αυτές οι μικρές λεπτομέρειες είναι που προσθέτουν μία εσάνς αληθοφάνειας στην έκθεση και τη μετατρέπουν σε ευχάριστο ταξίδι στο παρελθόν. Έναν αιώνα πίσω, ακριβώς!


Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, οι πολυάριθμοι επισκέπτες στέκονταν στα μωβέ συνολάκια της Μάγκι Σμιθ. Διότι όλοι καλοί και άξιοι στους ρόλους τους, αλλά η γκράντ-μαμά είναι ένα επίπεδο παραπάνω. Και όχι μόνο για λόγους σινιόριτι. Αλλά γιατί έχτισε -με τη μαεστρία και το απέραντο ταλέντο της- έναν από τους πιο γοητευτικούς ρόλους στην ιστορία της τηλεόρασης. 


Κοιτώντας τις φωτό, σίγουρα θα αναρωτηθείς, αν έχει στηθεί και όλο το υπόλοιπο σκηνικό, ένεκα της έκθεσης. Η απάντηση είναι πως όχι, διότι το μπίλντινγκ είναι από μόνο του παλιό και γιομάτο με έπιπλα εκείνης της εποχής -άρα ιδανικός χώρος για να φιλοξενήσει τα κοστούμια!


Και μπορεί σήμερα να το λέμε Μουσείο, αλλά κάποτες ήταν οικία του Κόμη Walther και της Κόμισσας Wilhelmina Hallwyl, που ήταν ζάμπλουτοι εστέτ της Στοκχόλμης. Και σπουδαίοι συλλέκτες! Σήμερα, η τεράστια συλλογή και το μέγαρό τους ανήκουν στο σουηδικό κράτος και είναι επισκέψιμα για το κοινό!


Το μπίλντινγκ είναι πραγματικά εντυπωσιακό, με όμορφες λεπτομέρειες στις οροφές, τους τοίχους, τις κόχες και τα παράθυρα. Αυτή η Γουλιελμίνα η ιδιοκτήτρια, πολύ καλού γούστου!


Μπορεί κάποια από τα (πολλά) σαλόνια, να σου φαίνονται κομματάκι βαριά, αλλά αποπνέουν μία πολυτέλεια και μία αριστοκρατική φινέτσα.


Τα χαλιά, οι ξύλινες επενδύσεις των τοίχων και οι ταπισερί, δεν ευφραίνουν μόνο το μάτι, αλλά βοηθουν και στη θέρμανση του χώρου. Διότι θυμήσου ότι είμαστε στη Στοκχόλμη και το χειμώνα εδώ, χάνεις τη μαγκιά σου από το κρύο.



Πτηνό έμαθε και πράγματα για την οτ-κουτούρ της εποχής! Η ροδακινί τουαλέτα αριστερά που φόραγε η Lady Grantham ("mama") είναι λέει επηρεασμένη από τα καινοτομικά σχέδια του γάλλου μόδιστρου Paul Poiret που είχε μεγάλο σουξέ από το 1912 έως το 1914 στα αριστοκρατικά σαλόνια. Το ροζουλί της Lady Edith, ομοιάζει σε αυτά που φορούσαν οι νεαρές κυρίες της εποχής, με τη μέση κάπως ανυψωμένη και σε μία κυλινδρική γενική φόρμα. Το πράσινο φόρεμα της Lady Mary είναι χαρακτηριστικό της προπολεμικής περιόδου και έχει εμφανιστεί και στην ταινία "Finding Neverland" -όχι το "Finding Nemo", συγκεντρώσου επιτέλους!


Χορτασμένος έφυγα από την έκθεση και πολύ χαρούμενος που την είδα. Άσε που κατόπιν αυτού του ποστ, νομίζω ότι μπορώ να προσληφθώ άνετα στο Madame Figaro να γράφω τα εντιτόριαλς. Μη σου πω και στο Votre Beaute.

32 σχόλια :

  1. Πολυ ωραια ολα τα κουστουμια!

    Μπα εχεις πολλα ψωμια ακομα για προσληψη στο Μadame Figaro αλλα για ενα cosmopolitan το συζηταμε!χαχα :ρ

    Καλημέρα Πιγκουινε! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, μήτε Madame Figaro, μήτε Cosmopolitan: ούτε στα Νέα του Ψαροντούφεκου δεν με βλέπω...
      Πολύ καλημέρα σου!

      Διαγραφή
    2. Εκεί γράφει η Μπόκοτα, δεν έχει κανές θέσεις πτηνό μου. Μήπως να κάνουμε αμφότεροι μια αίτηση στο περιοδικό Αλέξια; Ξέρω και που είναι τα γραφεία του...

      Διαγραφή
    3. Άσχετο: το Μπούρντα κυκλοφορεί ακόμα;
      :)

      Διαγραφή
    4. Δεν ξέρω η αλήθεια είναι, βέβαι μπορεί να κοιτάξουμε και στο Εσείς και το πλέξιμο καθώς και στο Δάγκωσέ με, μεγάλες στιγμές της ελληνικής δημοσιογραφίας!

      Το Τραστ του Γέλιου ίσως;

      Διαγραφή
    5. Υπάρχει πάντα και η Πρακτική, το Εκείνη και το Madame Tricote!
      Επίσης και Το Πρώτο Θέμα.

      Διαγραφή
    6. Στο ΟΚ θα σας στείλω και τους δυο! Ή στην Εσπρέσο!Θα το σκεφτώ!χαχα :)

      Διαγραφή
  2. Αχ με ταξίδεψες... Λατρέυω τα ρούχα εποχής και μου αρέσει πολύ και η σειρά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τότε το ποστάκι είναι αφιερωμένο σε εσένα! Ευτυχώς δηλαδής, διότι το έγραψα και σκεφτόμουν ότι δεν θα ενδιαφέρει κανέναν...

      Διαγραφή
  3. Το postaki είναι όπως πάντα υπέροχο. Τη σειρά δεν την έχω δει ακόμα διότι φοβάμαι μη σοκαριστώ με το gay φιλί που έκοψε η ΝΕΤ. Αλλά θα το κατεβάσω λίαν συντόμως και θα κλείσω τα μάτια στην επίμαχη σκηνή.
    ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΟΚΧΟΛΜΗΗΗΗΗ (να ανοίξει βέβαια λίγο ο καιρός γιατί τον έχω φάει το χειμώνα εκεί με -25 και δεν ήταν ό,τι καλύτερο!)

    Καλημέρα όμορφο πτηνό, πάμε γυμναστήριο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να τη δεις τη σειρά, οπωσδήποτε! Αλλά μόνο στη ΝΕΤ, που φροντίζει και για την ηθική σου παιδεία. Και μετά από κάθε επεισόδιο, να βλέπεις λίγη Μπήλιω Τσουκαλά για πχιότητα.

      (γκούχου, γκούχου... γυμναστήριο από Δευτέρας...)

      Διαγραφή
  4. Σούπερ παρουσίαση! Τρελαίνομαι για ταινίες εποχής...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου άρεσε Irene! Είναι πολύ ζούπερ η σειρά!

      Διαγραφή
  5. Αν και λατρεύω την εποχή και να σου πώ οτι στην πτυχιακή μου ασχολήθηκα με την δεκαετία του 20, κανα δυο φορές προσπάθησα να δώ αυτή την σειρά αλλα τελικά δεν με ενθουσιάζει.. ίσως αν την δώ επανάληψη όπως του κωνσταντίνου και ελένης να κολλήσω (συνήθως με επαναλήψεις κολλάω). Παρ'ολα αυτά, θα ήθελα πολύ να ήμουν στην συγκεκριμένη έκθεση να χαζέψω και εγώ κουστουμάκια εποχής που είναι τόσο η λατρεία μου. Σε ευχαριστώ για το τουρ!! Καλημέρα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω ότι αξίζει να δώκεις στο Downton μία ακόμη ευκαιρία. Άντε, και στην επόμενη θεμάτικ έκθεση με συνολάκια του μεσοπολέμου, υπόσχομαι να σε πάρω μαζί μου.
      :)

      Διαγραφή
  6. Α, και με στιλιστικές ευαισθησίες το πτηνό... Συνεχώς με εκπλήσσεις!
    Τη σειρά την έχω δει αποσπασματικά, λες είναι ώρα να στρωθώ και να μην χάνω επεισόδιο; Καλέ δεν κανονίσω καλύτερα ταξιδάκι στην Στοκχόλμη που την έχω κι απωθημένο;
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και τη σειρά να δεις και στη Στοκχόλμη να έρθεις!
      Α, όλα κι όλα: τ'απωθημένα πρέπει να τα εκπληρώνουμε!
      (κι αν όντως σε εκπλήσσω, κάτσε να δεις τι άλλο σου έχω για το μέλλον!!!)

      Διαγραφή
  7. Πολύ όμορφη ανάρτηση πτηνό μου...
    Με ταξίδεψες πάλι και σε ευχαριστώ γι'αυτό!
    Φιλάκια πολλά! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ σ'ευχαριστώ που με συνοδεύεις στα ταξίδια!
      Πολλά πολλά φιλιά, Λιακάδα μου!

      Διαγραφή
  8. Πολύ ωραία φορέματα, αλλά δεν βλέπω να πουλάνε τέτοια στα κινέζικα.
    Και τελικά μόνο κινέζικα αντέχει το πορτοφόλι μας.
    Για να σοβαρευτούμε όμως. Πολύ όμορφο μουσείο.
    Εγώ βέβαια θα προτιμούσα να ζούσα την εποχή που ήταν οικία του Κόμη Walther και να ήμουν η Κόμισσα Wilhelmina Hallwyl, και να είμαι μία ζάμπλουτη εστέτ της Στοκχόλμης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω πως θα σου πήγαινε να ήσουν μία ζάμπλουτη εστέτ. Να είχες ένα μέγαρο στo κέντρο της Στοκχόλμης, να πήγαινες για τσάι στη φιλενάδα τη Γουλιελμίνα και κάθε καλοκαίρι να αποσυρόσουν στο ιδιόκτητο νησάκι σου στο αρχιπέλαγος, όπου θα είχες γκραντιόζο θερινό ανάκτορο με φουλ υπηρέτες-καμαριέρες-μαγείρισσες και οικονόμους.

      Ε φαντάζομαι πως κάνα δωματιάκι θα σου περίσσευε και για το κακόμοιρο πτηνούλι...

      Διαγραφή
  9. Καλαμιά στον Κάμπο23 Ιαν 2013, 3:03:00 μ.μ.

    Εμένα, όπω έχω ξαναπεί, δώσε μου CSI, NCIS, Law and Order, Unit One, Wallander κλπ.κλπ. αστυνομικές σειρές - και τίποτε άλλο να μην δείχνει η τηλεόραση -είμαι ευχαριστημένη να μην σου πω και ευτυχής.
    Αλλά μ΄αυτό το Downton Abbey έχω φάει κόλλημα και κάθε Δευτέρα βράδυ απαγορεύονται η έξοδος και οι επισκέψεις.
    Εκείνο όμως που με έχει εντυπωσιάσει, εκτός από αυτά που αναφέρεις κι εσύ πιο πάνω, είναι ο απίστευτος δεσμός που έχουν μεταξύ τους οι πάνω με τους κάτω, η στενότατη αμφίδρομη σχέση που πιστεύω ότι δεν είναι εύρημα του σεναρίου αλλά συνέβαινε ή/και συμβαίνει στην αγγλική κοινωνία.
    ΄Ομως, παράλληλα, με ενοχλεί κάπως το γεγονός ότι οι κάτω παρουσιάζονται περισσότερο πονηροί, δολοπλόκοι και οπισθοδρομικοί ενώ οι πάνω κάπως αθώοι, δίκαιοι και αρκετά προοδευτικοί.
    Αλλά ακόμη κι έτσι είναι σπουδαία και πολύ προσεγμένη σειρά (και δεν παρακολούθησα καθόλου, όπως μου υπέδειξες, τη σειρά Parade's Εnd , πλην του πρώτου επεισοδίου που ήταν φυσικά μπούρδα).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Από όσα έχω δει και ζήσει στην αγγλική κοινωνία, νομίζω ότι η ταξική συνείδηση έχει σχεδόν μοιρολατρική βάση. Δηλαδή, αν είσαι παιδί εργατικής οικογένειας, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα παραμείνεις σε όλη σου τη ζωή, σε αυτήν την κοινωνική τάξη και θα φέρεις τα χαρακτηριστικά της. Εξού και οι κάτω είναι συμφιλιωμένοι γενικά με την ιδέα της κοινωνικής τους κατωτερότητας και απλώς αναμένουν από τους πάνω, φιλευσπλαχνία και συνετή διοίκηση. Οι πάνω είναι διατεθειμένοι να εκχωρήσουν σημαντικό βαθμό ελευθερίας στους κάτω, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να δεχθούν κοινωνική εξίσωση.

      Ενδιαφέρουσα παρατήρηση όντως!

      (το Parade's End με την καμία! το "Upstairs Downstairs" κάπως καλύτερο..)

      Διαγραφή
  10. Καλαμιά στον Κάμπο23 Ιαν 2013, 3:08:00 μ.μ.

    Α, και όπως διάβασα πρόσφατα, οι ιδιοκτήτες του πύργου αναστήθηκαν οικονομικά με το χρήμα που εισέπραξαν όχι μόνο που το παραχώρησαν για να γυριστεί η σειρά αλλά και από το κοινό που τον επισκέπεται για να τον θαυμάσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σκοπεύω να πεταχτώ κι εγώ με την πρώτη ευκαιρία. Δεν είναι μακριά από το Λονδίνο, επομένως why not?
      (πτηνούλι, δεν τα χάνει κάτι τέτοια!)

      Διαγραφή
    2. Άσχετο, αλλά τους έχεις δει πώς είναι χωρίς τις στολές εποχής τους; Αγνώριστοι οι ηθοποιοί!
      http://www.justjared.com/photo-gallery/2773745/michelle-dockery-elizabeth-mcgovern-downton-abbey-evening-03/

      Διαγραφή
  11. Χάρη σε σένα είδα το Downton Abbey και μου άρεσε πολύ..είπαμε σου έχω εμπιστοσύνη..ό, τι πει το πτηνό για μένα είναι νόμος..πάρα πολύ τη χάρηκα την ανάρτηση, αλλά και τα φορέματα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε! Το ήξευρα ότι θα έβρισκες ενδιαφέρουσα ετούτη την έκθεση!
      Είναι εντυπωσιακό πόσο αναγνωρίσιμοι είναι οι χαρακτήρες μέσα από τα κοστούμια τους...

      Διαγραφή
  12. Μόλις σε ανακάλυψα πιγκου, φανταστικο blog, μια ερώτηση μόνο πως και κανείς τόσα ταξίδια, ξέρω βέβαια είσαι πτηνο αλλα είσαι τι μια μέρα Νέα Υόρκη, και την επόμενη Στοκχόλμη. Νομίζω θέλω να κάνω και εγω την ίδια δουλεια με σ'ενα, και αν το blog δεν χωράει δυο πιγκουινους μπορώ να είμαι μπεκατσα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλωσήρθες Ανώνυμε, κερνάμε καφέ και κουλουράκια. Όσο για τα ταξίδια, το πτηνό είναι σουρτούκικο και βολτάρει διαρκώς ανά τον κόσμο. Όλα τον ενδιαφέρουν και για τα πάντα είναι περίεργο! Κι αυτό είναι στάση ζωής.
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  13. Ούτε και εγώ είμαι της μόδας, αλλά έχει ενδιαφέρον ένα τέτοιο μουσείο. Σε ένα παρόμοιο είχαμε πάει στο Λονδίνο, στο Kensington Palace.

    Πώς όμως και αυτά τα ρούχα τα εκθέτουν στη Στοκχόλμη και όχι κάπου στην Αγγλία όπου και διαδραματίζεται η σειρά;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η έκθεση είχε αρχικά γίνει στην Αγγλία, αλλά μετά πήρε -καθόπως φαίνεται- τους δρόμους. Στη Σουηδία πάντως είναι πολύ πόπιουλαρ η σειρά!

      (Αχ είπες Kensington Palace και μου θύμησες πάλι ωραίες βόλτες μου προς τα κει!)

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts