Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2013

Που είσαι Πίπη Φακιδομύτη;


Φλασμπάκ: την εποχή που δεν υπήρχε ίντερνετ και που η τηλεόραση είχε μόλις δύο κανάλια, κάθε νήπιο που σεβόταν τον εαυτό του, συντονιζόταν ανυπερθέτως στην ΕΡΤ για να παρακολουθήσει τις περιπέτειες της Πίπης της Φακιδομύτης. Και μπορεί εσένα αυτό το όνομα να μη σου λέει πολλά -ιδίως αν έχεις γεννηθεί μετά το 1985 οπότε οι αναφορές σου είναι τα Πόκεμον ή ο Μπομπ ο σφουγγαράκης (για να μη σου πω, ο Μάικ ο φασολάκης -θύμησέ μου να βάλω ντισκλέιμερ ηλικίας στο μπλογκ για να μην μπαίνουν τα επτάχρονα)- αλλά για μία ολάκερη γενιά παιδιών, η Πίπη αποτελεί την πιο γλυκιά κι αθώα ανάμνηση.



Η Πίπη είναι δημιούργημα της μεγάλης Σουηδέζας συγγραφέως Astrid Lindgren, η οποία ήταν πράγματι σπουδαία, εξού και παραμένει ζούπερ αγαπητή στην πατρίδα της, δέκα-τόσα χρόνια μετά το θάνατό της. Στη Στοκχόλμη μάλιστα, υπάρχει και μουσείο αφιερωμένο στις ιστορίες που έχει γράψει η Lindgren, όπου μπορείς να συναντήσεις την Πίπη, τον Κάρλσον, τη Ρόνια και όλους τους χαρακτήρες των βιβλίων της. Ναι, καλά το κατάλαβες: εκεί ακριβώς σε πάω!



Ο πρώτος που θα σε προϋπαντήσει είναι ο Gingerbread Man, που στέκεται δίπλα στην είσοδο και μην τον βλέπεις γελαστό, η ψυχούλα του το ξεύρει πόσο πολύ την μισεί αυτήν την εποχή, με τα χιόνια και τις βροχές. Διότι ναι, εκείνος είναι από ζάχαρη!



Το μουσείο λέγεται Junibacken και μοιάζει με έναν τεράστιο παιδότοπο! Η υψηλή αισθητική του, σε εντυπωσιάζει με το που βγάζεις το τίκετ σου και πας να αφήσεις τα πράματά σου στα ερμάρια. Διότι απάνου τους, υπάρχουν όμορφες εικονογραφήσεις με πριγκίπισσες και ξωτικά και νεράιδες, κι αντίς να ψάχνεις κάπου να αφήσεις την τσάντα και το κασκόλ σου, κάθεσαι ωσάν το χάνο και τα θαυμάζεις!



Στα ενδότερα του μουσείου, υπάρχουν παραμυθένια σπιτάκια και παρτέρια με μαγικά λουλούδια και ανεμόμυλοι και σκάλες που οδηγούν σε μυστικά περάσματα και ξύλινα αυτοκίνητα και ανεμοπλάνα. Αν είσαι μπόμπιρας, κάπως έτσι ορίζεται η ευτυχία για σένα!



Εξυπακούεται πως η Πίπη είναι πανταχού παρούσα! Βρίσκεται σε διάφορες γωνιές, έτοιμη να σε περιγελάσει και να κάμει τις γνωστές σκανδαλιές της. Διότι είναι κορίτσι ζωηρό, σκληρό και αι-μοβόρικο. Αν θυμάσαι καθόλου το στόρι, η Πίπη διαθέτει τρομερές δυνάμεις (συνηθίζει -έτσι για την πλάκα της δηλαδής- να σηκώνει στα χέρια της, το άλογό της!), μένει μόνη της, παίζει, τρέχει, γελάει και επιδεικνύει τρομερή απειθαρχία έναντι συντηρητικών κανόνων και απαγορεύσεων. Κοινώς, είναι το ίνδαλμα κάθε ατίθασου πιτσιρικά!



Οι εικονογραφήσεις στους τοίχους, οι φιγούρες και τα χρώματα, είναι τόσο χαρούμενα και καλοφτιαγμένα, που θαρρείς πως βρίσκεσαι κι εσύ, σε κόσμο μαγικό κι ονειρεμένο. Και δεν μπορεί παρά να θαυμάσεις τη φροντίδα στη λεπτομέρεια και το νιάξιμο για τον λιλιπούτειο επισκέπτη.



Σε πολλά σημεία υπάρχουν γωνιές για ανάγνωση βιβλίων, με μεγάλα μαξιλάρια και ωραίες ζωγραφιές.



Όλοι οι τοίχοι είναι γιομάτοι έξυπνες ιδέες. Γράμματα, αριθμούς, μικροσκοπικές πορτούλες που ανοίγουν και σου επιφυλάσσουν εκπλήξεις, τρύπες που βλέπεις από πίσω τους λογής-λογής χαριτωμενιές.



Εκείνο όμως που πραγματικά σε αφήνει εντυπωσιασμένο, είναι ένα τρενάκι στο τέλος του μουσείου, που σε ταξιδεύει στις ιστορίες της Lindgren, σε ανεβοκατεβάζει μέσα σε παραμυθένιες μακέτες και σε φέρνει φάτσα με φάτσα με υπέροχες μηχανικές κούκλες που παίζουν μπροστά σου σκηνές βγαλμένες από τις σελίδες των βιβλίων της. Φωτό δεν σου έβγαλα από αυτό, πρώτον γιατί απαγορευόταν (κλαψ) και δεύτερον, γιατί με είχε συνεπάρει το στόρι και δεν είχα χρόνο για ενσταντανέ.



Το Junibacken δεν είναι απλώς μουσείο, μήτε ακριβώς παιδότοπος: είναι ένας υποδειγματικός πολυχώρος για παιδιά. Διαθέτει μεγάλη αίθουσα για διήγηση παραμυθιών, όπου θα δεις δεκάδες μπόμπιρες να κάθονται ανακούρκουδα στις μαξιλάρες και να παρακολουθούν σαγηνευμένοι. Από παντού ακούς γέλια και χαρούμενες φωνές. Και σκοντάφτεις σε παιδικά παπουτσάκια, αφημένα από παιδιά που τρεχαλίζουν με τις κάλτσες τους.



Θα δεις επίσης και ένα υπέροχο εστιατόριο, με μεγάλα ξύλινα τραπέζια και πολλών ειδών καλούδια να φας και να πιεις! Όλα καρατσεκαρισμένα και ειδικά φτιαγμένα για παιδιά.



Το οποίο εστιατόριο μοιάζει με σκηνικό από παιδική θεατρική παράσταση, με γιρλάντες και πολύχρωμα φωτιστικά και όμορφες αφίσες στους τοίχους.



Για να μη σου μιλήσω και για το βιβλιοπωλείο. Όχι, θα σου μιλήσω! Διότι πρόκειται για το μεγαλύτερο παιδικό βιβλιοπωλείο στη Σουηδία! Με μία πληθώρα εκδόσεων που θα ενθουσιάσουν ως και εσέναν τον απόλυτα ενήλικο άνθρωπα, που θα τρέχεις αλλαφιασμένος ανάμεσα στον Πινόκιο και στη Χάιντι, τη μικρούλα των βουνών.



Φυσικά, η Πίπη -ως τιμώμενο πρόσωπο- διαθέτει το ολόδικό της σέξιον, ουχί μόνο με τα βιβλία της αλλά και με παιχνίδια, παζλς, κυβάκια και επιτραπέζια. Και με πολλές πολλές κούκλες!



Τρισευτυχισμένος βγήκα από το μουσείο της. Και ως εκ θαύματος, μου ήλθε στο μυαλό ένα τραγουδάκι που μήτε θυμόμουν ότι ήξευρα. Αλλά να που το θυμήθηκα εκεί! Είναι ένα τετράστιχο που το λέγαμε όταν ήμασταν πεντέξι ετών -καθώς ήταν πολύ τρέντι στις αρχές των eighties ανάμεσα στα νήπια της εποχής- και πήγαινε κάπως έτσι:

Είμαι η Πίπη η Φακιδομύτη
έχω μια μύτη σα διαβήτη
όταν την πιάνω παίζει πιάνο
όταν την αφήνω παίζει κλαρίνο

Δεν ξεύρω αν έχει σήμερα σημασία για κανέναν άλλον αυτή η διήγηση. Αλλά εγώ με ετούτα και με κείνα συγκινήθηκα. Και είπα να στα πω. Και να σου σφυρίξω το τραγούδι των τίτλων. Που αποτελεί μία από τις πιο παλιές μνήμες που μπορώ να ανακαλέσω από το μωρουδιακό παρελθόν μου. Αυτό και η εικόνα της Πίπης απάνου στο άλογό της. Οι πεταχτές κοτσίδες της. Τα στραβά της δόντια. Και οι χαρακτηριστικές αταίριαστες κάλτσες της. 

Άκου με: Γελάω. 

42 σχόλια :

  1. Τι ευχάριστη έκπληξη, ετούτη η δημοσίευση!
    Πόσες αναμνήσεις (ναι, ακόμη και τα μεγαλύτερα... παιδιά, έβλεπαν την Πίπη!) και βέβαια, πολλά εύγε για την υπέροχη δουλειά που έχεις κάνει με την παρουσίαση του πολυχώρου!

    Να είσαι καλά, Πιγκουίνε! Μου έφτιαξες τη μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είδες που οι αναμνήσεις αυτές από το αθώο αντιπροχθές μας, μπορούν πάντα να μας φτιάχνουν τη διάθεση; Είναι πολύ ζούπερ το Junibacken και σε πληροφορώ ότι είναι το 5ο πιο επισκέψιμο μουσείο στη Σουηδία! Πολλές καλημέρες!

      Διαγραφή
  2. Είναι δυνατόν να μην μας ενδιαφέρει? Ενθουσιάστηκα! Φανταστικό μερος για μικρά και μεγάλα παιδάκια. Μακάρι να μπορέσουμε κάποια στιγμή να το επισκεφτούμε και εμείς. Η μικρή μου θα πάθει παράκρουση! Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι πολύ -μα πάρα πολύ- που το βρήκατε ενδιαφέρον! Είναι βέβαιο ότι η μικρή σου θα πάθει μεγάλη ευτυχία, αν βρεθεί σ'αυτό το μέρος. Τα νήπια τρέχανε αλαλάζοντας ανάμεσα στα σπιτάκια και τα παιχνίδια του μουσείου. Αλλά και το αγαπημένο σου πτηνό, κατενθουσιασμένο ήταν με όλη αυτή τη χαρουμενιά. Και με την Πίπη, βεβαίως. Που του ξύπνησε αναμνήσεις από τη μπεμπέ ηλικία του.
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  3. ωχ, ωχ, πολύ ευαίσθητες χορδές άγγιξες σήμερα... όχι ότι τις έχω αφήσει στην άκρη, αντιθέτως δημιουργώ στα παιδιά μου αναμνήσεις με την Πίπη, καθώς είναι η μόνη ταινία που έχω παρακολουθήσει μαζί τους σίγουρα πάνω από 5 φορές... (ξέρεις, η ταινία που η Πίπη ψάχνει τον πειρατή-μπαμπά της... υπάρχει μεταγλωττισμένη)!
    Ουπς, παραενθουσιάστηκα, και αυτή η ανάρτηση προδίδει ηλικίες και χαρακτήρες... γκουχου, γκουχου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όπως ακριβώς το λες, αυτή η ανάρτηση προδίδει ηλικίες και χαρακτήρες: είμαστε δεκάχρονοι και ονειροπαρμένοι! :)

      Η ταινία με την Πίπη και τον πειρατή-μπαμπά είναι κλάσικ. Πολλά λάικς.

      Διαγραφή
  4. Είμαι η Πίπη φακιδομύτη,
    κι έχω μια μύτη, σα το νεροχύτη...

    Μου έτρεξαν τα σάλια με αυτές τις εικόνες. Το βιβλιοπωλείο. Η σκηνή. Τα παιχνίδια. Να είσαι καλά, να ταξιδεύεις, να γεμίζει η ψυχούλα μας μαζί με τη δική σου.
    Είχα γνωρίσει μια κυρία από τη Σουηδία που ζει στην Ελλάδα πολλά χρόνια και είχαμε πιάσει την κουβέντα για τα έργα της σουηδικής λογοτεχνίας. Η Αστριντ Λιντγκρεν είχε για ήρωες τα ζωηρά και χαρισματικά παιδιά...

    Ευχαριστούμε!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Πίπη γεννήθηκε στη φαντασία της Λίντγκρεν το 1945-6, κατά τη διάρκεια ασθένειας της κόρης της. Τότες ήταν που η Λίντγκρεν έπλασε ένα χαρισματικό και αναρχικό κορτσούδι με αταίριαστες κάλτσες, προκειμένου να έχει να διηγείται ιστορίες στη μικρή της. Ε και κοντά στο βασιλικό, ποτίστηκε και η γλάστρα: οι γενιές παιδιών που μεγάλωσαν με αυτές τις ιστορίες.

      Διαγραφή
  5. Καλά πού μας πήγες πάλι σήμερα, βρε πουλάκι μου ;;; Δεν το πιστεύω ότι επισκέφτηκα την Στοκχόλμη και κανείς δεν μου είπε γι΄αυτό το μουσείο !!! Πάω να ψάξω για πτήσεις να ξαναπάω !!! ;-)

    Μεγάλη τρέλα η Πίπη !!! Είχα μια κούκλα Πίπη που κοιμόμουνα μαζί όταν ήμουν μικρή. Και σε κάποια φάση, θυμάμαι, ήθελα η μαμά μου να μου κάνει τα μαλλιά μου κοτσίδες όπως της Πίπης. Κι επειδή δεν μπορούσε, φυσικά να μου τις κάνει να πετάγονται οριζοντίως, έριξα το κλάμα της αρκούδας !!! Μέχρι που έφαγα την σφαλιάρα μου (δημοφιλέστατη παιδαγωγική μέθοδος της εποχής τότε) κι ησύχασα :-(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μόλις σου έδωσα αφορμή για ένα ακόμα ταξιδάκι στη Στοκχόλμη! Η Πίπη θα χαρεί πολύ να σε δει!
      Και ίσως σου δείξει επιτέλους το κόλπο με τις πεταχτές κοτσίδες!
      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  6. Με έκανες να θέλω να κάνω παιδάκι τωρα και να το βουτήξω μόλις ξεπεταχτεί λιγάκι να πάμε εκεί. Με αποτελείωσες!! Καλημέρα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επειδής το παιδάκι είναι τελοσπάντων λίγο χρονοβόρο για να το αποκτήσεις, μπορείς να βουτήξεις πιγκουινάκι και να το πας πάλι βόλτα προς τα εκεί! :)

      Διαγραφή
    2. Μακάρι να μπορούσα αύριο κιόλας να πάρω το πιγκουινάκι και το γατάκι και να πάμε ενα ταξιδάκι να θυμηθούμε τα παιδικά μας χρόνια απο κοντά!! ;)

      Διαγραφή
  7. βαλτος είσαι? επιστροφη στη χαμενη αθωωτητα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βαθιά μέσα μας, υπάρχει αυτή η αθωότητα -κι ας έχουν βαλθεί όλοι να μας την ξεριζώσουν. Σε αυτήν την αθωότητα απευθυνόταν η Πίπη, σε αυτήν την αθωότητα απευθύνομαι κι εγώ!

      Διαγραφή
  8. Καλαμιά στον Κάμπο29 Ιαν 2013, 2:18:00 μ.μ.

    Θα σε στενοχωρήσω (και δεν το θέλω). Λίγο εκνευριστική μου έμοιαζε η Πίπη και δεν τρελλαινόμουν κιόλας αλλά ξέρω καλά πόσο πολύ άρεσε γενικώς και πόσο σημαντική ήταν και είναι η Λίντγκρεν για τη σουηδική λογοτεχνία και πόσο την λατρεύουν οι συμπατριώτες της. Πάντως το η Πίπη Φακιδομύτη είναι πολύ πιο ωραίο από το η Πίπη
    με τις Μακριές Κάλτσες που είναι το πραγματικό της όνομα. Φορούσε και ριγέ κάλτσες ή θυμάμαι λάθος;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χεχεχε! Είναι τζαναμπέτω και ανάρχα η Πίπη, ίσως γι'αυτό σε εκνευρίζει λιγουλάκι! Αλλά ακόμα κι εγώ που είμαι άνθρωπας (#πτηνό) των κανόνων, βρίσκω μία γλυκιά απελευθέρωση μέσα στις ιστορίες της. Η ελληνική απόδοση του ονόματος είναι πολύ εύστοχη, όντως. Τότες η ΕΡΤ έκαμε σπουδαία δουλειά στο παιδικό πρόγραμμα. Με ενδιαφέρουσες σειρές (ο Θησαυρός της Βαγίας, ο Κήπος με τ'Αγάλματα κ.λπ.), με προσεγμένες εκπομπές, με ωραίες μεταγλωττίσεις. Μετά ήρθαν τα ιδιωτικά κανάλια και τελείωσε η πχιότητα.

      Διαγραφή
  9. Εγώ δεν έβλεπα την Πίπη την Φακιδομύτη.....
    Εχασα απ' ότι καταλαβαίνω.
    Πολύ ωραίες φωτογραφίες και εξαιρετική ενημέρωση όπως πάντα!
    Ευχαριστώ γλυκό μου πτηνό:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σας σύστησα! Η Πίπη, μου έλεγε εδώ και καιρό πόσο πολύ ήθελε να σε γνωρίσει!
      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
    2. Χαχα ναι ε; πτηνό μου λατρεύω το χιούμορ σου!!!

      Διαγραφή
  10. Ζηλεύω ασύστολα καθότι με Πίπη και Μικέ μεγάλωσα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Πίπη, μου είπε να σου δώκω πολλά φιλιά και να σου πω ότι σε παρακολουθεί από μακριά και πολύ σε χαίρεται!

      Διαγραφή
  11. η αλλη η αναρτηση με το τουρκικο το μουσειο γιατι εξαφανιστηκε? την ειδα στα feeds toy reader μπηκα για να διαβαζω juicy σχολια αλλα εγινε καπνος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η άλλη η ανάρτηση με το τούρκικο το μουσείο αποσύρθηκε προς το παρόν, αλλά θα επανέλθει. Ήθελα να διορθώσω ένα-δυο σημεία και να προσθέσω καμιά φωτό παραπάνω.
      Τα juicy σχόλια νομίζω θα έρθουν όπως κι αν έχει -δεδομένου του θέματος...
      Stay tuned!

      Διαγραφή
  12. Πολύ ωραία ανάρτηση. Πολύ ωραίο μουσείο. Πολύ θα ήθελα να είμαι εκεί...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι όντως ωραίο μουσείο! Μέσα στη χαρουμενιά!
      Το πτηνό δεν ήθελε να φύγει, σου λέω!

      Διαγραφή
  13. Να είσαι καλά αγαπημένο μας πτηνό, αυτό κι αν ήταν ταξίδι που μας έκανες σήμερα!Πίσω στην παιδικότητα μας, σε χρώματα, φαντασίες, κι όνειρα... :-)
    Μα καταλήγω σιγά-σιγά πως πρέπει να το προγραμματίσω αυτό το ταξίδι στην Σουηδία.
    Την θερμή μου καλησπέρα!

    υ.γ. Άκου εκεί αιμοβόρα η Φακιδομύτη, χαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχαχα! Εντάξει ήταν ποιητική αδεία αυτό με το "κορίτσι ζωηρό, σκληρό και αι-μοβόρικο". Αλλά αφού το λέει η Ζωζώ, νομίζω μου το επιτρέπεις να το επαναλάβω κι εγώ.

      Να το προγραμματίσεις το ταξίδι στη Σουηδία. Είναι καταχαρούμενη χώρα -κι ας είναι ο καιρός μαύρος κι άραχνος το χειμώνα.

      Διαγραφή
  14. Αχ, η Πίπη, παλιά αγαπημένη! Έτρχα θυμάμαι μετά το σχολείο για να προλάβω... Αχ πτηνό, τι μου κάμεις γέρον άνθρωπο!!!

    Το μουσείο δε, ασύλληπτο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Πίπη παραμένει γλυκιά φιλενάδα από το αντιπροχθές μας! Και μην ακούω περί γήρατος: άνθρωπας που συγκινείται ακόμα με την Πίπη και με τέτοιες χαριτωμενιές, ποτέ του δεν γερνάει!

      Καλώς μάς γύρισες!

      Διαγραφή
  15. Αχ Πιγκουίνε, αν δεν έχεις Πιγκουινάκι σπεύσε να κάνεις! Θα ενθουσιαστεί αν το πηγαίνεις σε τέτοια μέρη! ;)

    Την Πίπη τη θυμάμαι φυσικά σαν φιγούρα, παίζει να είχα και μια κούκλα μικρή (που δε μοιάζει καθόλου με αυτές του μουσείου όμως), αλλά τη σειρά στην tv δεν τη θυμάμαι με τίποτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή μου Δανάη, το πιο ενθουσιώδες παιδί στη ζωή μου είμαι στα σίγουρα εγώ! Δεν χρειάζεται να σου περιγράψω τι παθαίνω, αν ας πούμε με αφήνεις μία μέρα στη Disneyland. Παράκρουση!

      Διαγραφή
  16. Ψήνεσαι στην επόμενη ανάρτηση να ψάξουμε τον Φρου Φρού (originally Pumuckl)με την πατίνγκα του?

    Συνέχισε να μου φτιάχνεις τη μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο Φρου Φρου μεγάλη αδυναμία! Και εκείνη η αξιαγάπητη φωνή του -σα να τρίβεις κιμωλία σε πίνακα!
      Πολλά πολλά φιλιά!!

      Διαγραφή
    2. Aν είχες ακούσει πόσο αντιπαθητική ήταν η πρωτότυπη φωνή στα γερμανικά θα εβρισκες την ελληνική πολύ πολύ χαριτωμένη. Τελος πάντων αφού δεν ψήνεσαι ετοίμασα εγώ ανάρτηση και θα την ανεβασω σε μιά-δυό μέρες. Πάνω να διαβάσω τις δύο επόμενες αναρτήσεις σου που δεν πρόλαβα ακόμα.

      Διαγραφή
  17. εεει πτηνοο εγω μπορει να ειμαι παιδι των 90΄ς αλλα την εβλεπα την πιπη στις επαναληψεις!
    Βασικα με ταξιδεψες!Οι εικονες ηταν πανεμορφες!
    Και γενικα τα θεματα και τα κειμενα σου μ'αρεσουν πολυ!

    Bissous πτηνοο! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ χαίρομαι που σου αρέ τα κείμενά μου -κι ας είναι λιγάκι τουρλού.
      Η Πίπη είναι διαχρονική αξία και εντέλει έχει επικοινωνήσει και με πιο πρόσφατες γενιές. Ευτυχώς δηλαδής, γιατί αν τα αφήναμε όλα στον Μπομπ τον Σφουγγαράκη....

      Διαγραφή
  18. Εγώ να την πω την αμαρτία μου, μου αρέσει και ο Μπομπ σφουγγαράκης, είναι μάλον που είμαι νιάτο, εσείς οι γέροι πού να καταλάβετε από μονδέρνα αποχή ;Ρ

    (Πίπη Φακιδομύτη, Νιλς Χόλγκερσον, Φρου-Φρου, Φρουτοπία. Και Κάντυ Κάντυ οφκόρς, μην ξεχνιόμαστε. Ααααχ, τι μου θύμισες πιγκουινάκι!!!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Εδω γεννημένη πριν το 85. Μα και φυσικα λατρέψαμε την ανάρτηση για την Πίπη!!!! Οτιδήποτε έχει να κάνει με την παιδική μου ηλικία με βουρκώνει.
    Τελευταία βάζω στα παιδία Χάιντι στο you tube και πέφταμε πάνω στην Πίπη. Μολις τελειώσουμε με Χάιντι, θα πάμε στην ατίθαση Πίπη.
    Το μουσείο-πολυχώρος ειναι συγκλονιστικό. Ενας παράδεισος για τα παιδιά. Το θέατρο, το βιλιοπωλείο, το εστιατόριο. Δεν γίνεται να παραδειγματίζονται και εδω στην Ελλάδα να δημιουργούνται περισσότεροι τέτοιοι χώροι??
    Ειχα διαβάσει κάπου πως εμπνεύστηκε η Λίντιγκρεν την Πίπη απο την άρρωστη τότε κόρη της. Αχ τι μπορούμε να κάνουμε οι μάνες για τα παιδία μας:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Τραγική ανάρτηση... (για τα χρόνια που 'φύγαν...γμτ, τόσο αρχαιολογίες είμαστε;)

    υγ. είχα κι εγώ την κούκλα από το μινιόν με το ζεστό κοντομάνικο πράσινο φόρεμα- αναμαλλιασμένη με τις φακίδες έκανε τη μικρότερη αδερφή μου να φρικιά και να τσιρίζει! (μάντεψε ποιος της την κούναγε καταπρόσωπο). καλά, φρου-φρού (γουρουνόπαιδο!), ο καταθλιπτικός Χόλγκερσον, η τόσο συγκινητική Κάντι (μήπως όχι για παιδιά;). άσχετο: αρχικά με εξέπληξαν οι αναρτήσεις ως προς τη θεματική, τα ενδιαφέροντα, το εύρος κλπ., αρχίζω και προβληματίζομαι πλέον (αν δεν έγινε αντιληπτό, είναι στα συν...) . Ε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Μια γλύκα η ανάρτησή σου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts