Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2013

Αν και πάλι αν


Αν ο Παπακαλιάτης περιοριζόταν στη φωτογραφία και τη μουσική επιλογή των ταινιών του, ως και θα τον συμπαθούσα πολύ. Αν επίσης σταμάταγε να έχει αυτό το βλέμμα του μοιραίου, παθιάρη αλλά γκαντεμιασμένου νέου, ίσως ακόμα περισσότερο. Διότι με το που σκάει μύτη στην οθόνη, αμέσως το έχεις καταλάβει ότι είτε θα πέσει ένας νεροχύτης στο κεφάλι του και θα μείνει τυφλός και παράλυτος, είτε θα μετατρέψει ένα τριαξονικό την αγαπημένη του σε χαλκομανία και θα μείνει χήρος και κατάμονος, είτε θα τον συλλάβουνε για ένα φόνο που δεν έκαμε αλλά στον οποίο τον έμπλεξε μία σιτεμένη βαμπ που τον ετύλιξε στα δίχτυα της γοητείας της και τελοσπάντων θα μείνει κερατάς και ισοβίτης. Όλα, τρου στόρις, βγαλμένα από την καθημερινότητα του νεοέλληνα. 


Η νέα ταινία "Αν" περιλαμβάνει πολύ στοχαστικούς διαλόγους που δεν θα αφήσουν αδιάφορο, κανέναν εντεκάχρονο. Ειδικά αν είναι συναισθηματικά ανώριμος για την ηλικία του. 

Παπακαλιάτης: "Αν είχα μία κανονική σχέση, μπορεί να ήταν καλύτερα. Έτσι δεν είναι;" Σολωμού: "Ναι. Μπορεί όμως και όχι." (Μπορεί όμως και ναι! Ή μήπως όχι; Το ίσως το έχεις σκεφθεί ως ενδεχόμενο; Μπα, όχι: σίγουρα ναι!)

Παπακαλιάτης: "Ωραία, συγνώμη, έχω γίνει εμμονικός. Κάθομαι όλη μέρα και τρώγομαι μόνος μου. Για αυτό είμαι έτσι. Δεν μπορώ. Ζηλεύω. Σε γουστάρω και θέλω να μου το δείχνεις κι εσύ." Καλογήρου: "Μα στο δείχνω συνέχεια, τι άλλο να κάνω;" Παπακαλιάτης: "Θέλω κι άλλο. Πιο πολύ!" (σιγά, θα χυθεί ο τραχανάς!)


Δεν θέλω να είμαι απαξιωτικός, γιατί ο Χριστόφορος το προσπαθεί συστηματικά, την ώρα που πολλοί άλλοι κάμουν αρπαχτές και πραγματικά κακού γούστου παραγωγές (ας πούμε δύσκολα ξεχνάει κανείς το "Σούλα, Έλα Ξανά" με τη Ζέτα Μακρυπούλια και τα άπαντα του Νίκου Περράκη). Εντούτοις και παρά τις ευγενείς προθέσεις του (που δεν αμφισβητώ), οι διάλογοι είναι από εκνευριστικά περισπούδαστοι εώς ξεκαρδιστικά γελοίοι, οι ερμηνείες των ηθοποιών τουλάχιστον ερασιτεχνικές (άντε να σου βγάλω τη Σολωμού που παίζει ξανά τον εαυτό της και άρα είναι πιο πειστική) και το μελό εκβιάζεται με τα πιο κλισέ κολπάκια που έχουμε κατ'επανάληψη δει από το Love Story ως το Love Σόρι ("Λίλυ κορίτσι μου, τι ήταν αυτό; Να έχεις σχέση με υδραυλικό;"). Σε θέματα παραγωγής (φωτογραφία, μουσική επένδυση, μοντάζ), έτη φωτός πιο μπροστά από τους υπόλοιπους (ως και η Αθήνα όμορφη φαίνεται -για να καταλάβεις, ρώταγα που είναι για να πάω του χρόνου διακοπές!). Αλλά χωρίς συνεκτικό σενάριο και συνεπείς χαρακτήρες, τζίφος αποτέλεσμα.


Και τελοσπάντων, Αν.... τι; Επιμένω ότι αυτός ο μονολεκτικός τίτλος δεν αποτυπώνει το εμόσιοναλ κρεσέντο του έργου, εξού και το πτηνό προτείνει ενναλλακτικούς τίτλους, δανειζόμενο στίχους τραγουδιών: (α) "Αν μ'αγαπάς, φίλα σταυρό" (β) "Αν είναι η μοίρα μου σακατεμένη" (γ) "Αν είναι η αγάπη αμαρτία, θα ρθω να στο φωνάξω με λατρεία" (δ) "Αν ήξεραν τ'αστέρια να μετράν, αν ήτανε οι μπάμπιες κρουασάν, αν είχα για ξαδέλφη τη Μουλάν, να πέφτουν τα παιχνίδια να μη σπαν".

33 σχόλια :

  1. Χα, Χα, Χα καλημέρα! Δεν το έχω δει, αρνούμαι να το δω γιατί κάπως έτσι έχω αυτή την ταινία στο μυαλό μου. Παρόλο που είναι και συντοπίτης δεν τον αντέχω καθόλου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτή η ταινία είναι εντέλει ακριβώς όπως την έχει κανείς στο μυαλό του, χωρίς να τη δει. Αλλά για λόγους εντοπιότητας, θα έπρεπε να κάμεις την καρδιά σου πέτρα και να πας! Ξεύρεις πόσα σιντίς των Stavento, έχω φάει εγώ στη μάπα γι'αυτήν την άτιμη την εντοπιότητα;

      Διαγραφή
  2. αν δεν ήσουν πιγκουίνος ,τι πουλάκι θα ήσουν;;
    δεν βλέπω ποτέ Παπακαλιάτη και πολλούς άλλους Ελληνες ηθοποιούς.....δεν αντεχωωωωωω.......΄
    τσίου τσίου!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φαντάζομαι, θα ήμουν καρδερίνος. Γιατί είμαι και καλλίφωνος και οδικώς. (τι εννοείς, το έγραψα ανορθόγραφα; Σωστά το έγραψα: έχω αυτοκίνητο, ντε!)

      Διαγραφή
  3. Εναλλακτικές

    GR
    Αν μου ζητήσεις να πεθάνω ή να πέσω στο γκρεμό

    EN (διότι πάμε και για διεθνή καριέρα)
    If I loved you
    If I told you that

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επίσης: αν η γιαγιά μου είχα καρούλια, θα ήτανε τρόλεϊ.

      Υπέροχο και το αγγλικό σου, αλλά σε πρόλαβε ο ίδιος ο Χριστόφορος και του απέδωσε και αγγλικό τίτλο (http://www.imdb.com/title/tt2400283/?ref_=fn_al_tt_4).

      Διαγραφή
    2. ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ
      πλήττομαι και φρίττω...

      Διαγραφή
    3. Βεβαίως, αντί για "What if...", θα μπορούσε να λέγεται και "What the f..."
      Με πολλαπλές ερμηνείες!

      Διαγραφή
  4. Νομίζω όπως και σε πολλά πολλά άλλα πράγματα, έτσι και στον κινηματογράφο της η Ελλάδα επειδή ακόμα δεν έχει βρει τον εαυτό της ως χώρα (όχι μόνο δεν τον έχει βρει αλλά η μεταπολιτευτική Ελλάδα, μια φτωχή, πεινασμένη, αξιακά ελλειμματική χώρα, δίχως θεσμικά ή άλλα δίχτυα ασφαλείας – μια ανοχύρωτη πόλη – αλώθηκε κυριολεκτικά από τον καπιταλισμό της μαζικής κατανάλωσης που χωρίς να συναντήσει αξιόλογες αντιστάσεις τη σάρωσε απ' άκρη σ' άκρη) δυσκολεύεται πολύ να θεμελιώσει εσωτερικά, από τα μέσα δηλαδή και όχι εξωτερικά, μιμούμενη (τον αμερικανικό κυρίως κινηματογράφο αλλά και άλλες σχολές) τις παραγωγές της. Γι' αυτό και οι ελληνικές ταινίες "δεν βλέπονται", θυμίζουν προχειροφτιαγμένα σχολικά σκετσάκια που προσπαθούν να θυμίσουν κάτι ή κάποιους που ενδεχομένως θα ήθελαν να τους μοιάσουν. Ως προς τον Χριστόφορο, επειδή α) είναι συνομήλικός μου και β) όπως είπες το προσπαθεί, έχει όλη μου τη συμπάθεια. Αλλά τα πλαίσια στα οποία κινείται, όπως και σύσσωμος ο ελληνικός κινηματογράφος, είναι πολύ δεδομένα. Είναι αυτά μιας χώρας και μιας κινηματογραφίας πλήρως αποταυτοποιημένης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακριβώς αυτή είναι η λέξη Γεράσιμε: αποταυτοποιημένη. Ένα συνοθύλευμα από ετερόκλιτες αναφορές που στην πρωτότυπη εκδοχή τους είχαν ενδιαφέρον, αλλά που εδώ απλώς παρατίθενται μέσα σε ένα αυτοαναφορικό και ναρκισσιστικό σύνολο. Η κρίση θα μπορούσε να είναι μία ευκαιρία για να ανανεώσει και η ημεδαπή τέχνη (οι εικαστικές τέχνες, το σινεμά, η ποίηση) την αφηγηματικότητά της και να ξαναβρεί ένα νόημα μετά από δεκαετίες ανοησίες και φαιδρότητας. Αλλά δεν.

      Διαγραφή
  5. Απαντήσεις
    1. Όχι αγαπητέ mahler, το πτηνό πήγε και το πλήρωσε! Γιατί θέλει να χρηματοδοτεί την τέχνη και να υποστηρίζει τους νέους δημιουργούς!
      (εντάξει, τα κλαίω τα ευρουδάκια μου τώρα...)

      Διαγραφή
  6. Για την ταινία δεν έχω (και δεν θέλω να έχω) άποψη.
    Για το κείμενό σου όμως... υποκλίνομαι!
    Απολαυστικότατο! Και κατατοπιστικότατο.
    Μη σου πω ότι άνετα θα έκανες καριέρα επαγγελματία κριτικού... (μήπως;;;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πτηνούλι δεν βλέπει πλέον όσες ταινίες έβλεπε στο παρελθόν και έχουν αδυνατίσει τα κινηματογραφικά του αντανακλαστικά! Βεβαίως αν είναι να με πληρώσει κανείς για να του γράψω κριτική, ως και την Τινκερμπελ: το Μυστικό των Νεραϊδοφτερών, βλέπω.

      Διαγραφή
  7. Δεν την έχω δει την ταινία - κι ούτε θα την δω εκτός κι αν την βάλει η ΝΟΒΑ και δεν έχει κάτι καλύτερο σε άλλο κανάλι.

    Αλλά η περιγραφή σου ταιριάζει απόλυτα σε κάθε τι Παπακαλιάτικο που έχω δει στο παρελθόν, οπότε την θέωρώ έγκυρη και γι' αυτήν την περίφτωση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγγελική μου, ο Παπακαλιάτης έχει μία συνέπεια απέναντι στο κοινό του. Γράφει στην ίδια αφηγηματική γραμμή. Επίσης, παίζει με τον ίδιο τρόπο. Και όλα τα παραπάνω, δεν τα λέω για καλό.

      Διαγραφή
  8. Καλαμιά στον Κάμπο9 Ιαν 2013, 2:26:00 μ.μ.

    Αφού άφησε τη φωτογραφία και τη μουσική σε καλά και έμπειρα πρόσωπα (Δασκαλοθανάσης, Χρηστίδης) γιατί δεν έκανε το ίδιο και με το σενάριο ώστε να έχει εξίσου άριστο αποτέλεσμα;
    Σενάριο,σηκνοθεσία, ηθοποιία μόνο αν είσαι ο Κουεντίν Ταραντίνο επιτρέπεται, για να μην πω επιβάλλεται, να τα κάνεις μόνος σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ίσως αν συνεργαζόταν με άλλους στο σενάριο (για να ανακόψουν λίγο την τάση του για περισπούδαστα λογίδρια) και δεν διατηρούσε ο ίδιος τον πρωταγωνιστικό ρόλο, να απέδιδε ένα πολύ καλύτερο αποτέλεσμα. Πάντως, με τα λάθη και τις υπερβολές του, δεν είναι για πέταμα. Προσπαθεί και νομίζω σκληρά. Αλλά...

      Διαγραφή
  9. Ξέχασες το καλύτερο λόγω των οικονομικών συνθηκών ¨"αν ήμουν πλούσιοςοςοςοςοςος........¨"
    Ούτε εγώ δεν βλέπω Παπακαλιάτη, που βλέπω και τον σουλειμάν, που λέει ο λόγος.
    καλή χρονιά πιγκουίνε μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ εγκατέλειψα τα τούρκικα στον Εζέλ. Αλλά μετά το Αν, λέω να τα ξαναρχίσω.
      Αυτός ο Σουλεϊμάν όμως... ούτε ο Ριτζ Φόρεστερ δεν υπήρξε τόσο άστατος!

      Διαγραφή
  10. Ευτυχώς που αντί για τον Παπακαλιάτη είδα την Άννα Καρένινα...
    Και παρόλο που μου είχαν πει ότι βλέπεται, καλό είναι,
    κάτι μου έλεγε να πάω σε κάτι πιο ασφαλές.
    Πάντως η Άννα Καρένινα ήταν πολύ ωραίο έργο, δοσμένο επιτυχώς με πολύ μοντέρνα σκηνοθεσία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για μένα, μετά την ερμηνεία της Μιμής, η Άννα Καρένινα έχει τελειώσει ως έργο (και συνεχίζει ως τρένο).

      (θέλω κι εγώ να το δω πάντως...)

      Διαγραφή
  11. Βαριέμαι αφόρητα να σε δω και σου βγάζω το καπέλο αγαπητό πτηνό που τα καταφέρες ως το τέλος. Εύγε παιδί μου, είσαι επίμονο πτηνούλι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είμαι πτηνό επίμονο μέσα στο καταχείμωνο!
      :)

      Διαγραφή
  12. Πτηνό μου δε θα μπορούσες να με βρεις περισσότερο σύμφωνη!
    Το ύφος...η γκαντεμιά...πω πω πω!
    Γιατί δε μένει στη μουσική επένδυση που είναι τόσο καλός;!!
    Φιλάκια:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντως με όλα αυτά που του έχουν κατά καιρούς συμβεί στις σειρές και -τώρα- στην ταινία, ένα ευχέλαιο εγώ θα το 'καμα!

      Διαγραφή
  13. Πώς τα λες, πώς τα λες; Δεν πήγα να το δω (εννοείται!), είμαι περίεργη, αλλά μπορώ να κρατήσω τα 10 μου ευρώ και να κάνω υπομονή για δωρεάν προβολή. Ψηφίζω πάντως τον τίτλο νουμερό ντέλτα, γιατί πολύ με άρεσε :-)

    Καλή χρονιά πτηνό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο τίτλος νούμερο δέλτα είναι όντως πολύ ταιριαστός. Όχι μόνο στη συγκεκριμένη ταινία, αλλά σε μεγάλη πλειονότητα πρόσφατων παραγωγών!

      Καλή χρονιά, Fri!

      Διαγραφή
  14. Τι να σχολιάσω? Έλιωσα! Πάω να το μοιράσω και σε άλλους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είδες που βγαίνει κάτι κάλο από το οτιδήποτε; Τουλάχιστον γελάσαμε!
      :)

      Διαγραφή
  15. Εισαι απολαυστικος :)
    Η ταινια μου αρεσε πολυ. Θεωρω οτι ειναι απο τις καλυτερες που εχω δει στον ελληνικο κινηματογραφο εδω και πολλα χρονια. Οι διαλογοι ηθελαν πολυ δουλεια οντως. Ειχε ωραια ιδεα, απλα ηθελε λιγο ενα κατι, να το κανει να μοιαζει ρεαλιστικο. Οι μουσικες επιλογες και η φωτογραφια που επιλεγει μου αρεσουν τρελλα.
    Γελασα παρα πολυ με τις παρατηρησεις σου. Και περιεργως συμφωνω σχεδον σε ολες :):)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που γέλασες και που συμφωνείς! Όντως καλή η ιδέα, αλλά ήθελε στα σίγουρα το κατιτίς του για να γίνει ολοκληρωμένη και ενδιαφέρουσα δουλειά.
      (υπήρξες η αφορμή για να ξαναδιαβάσω ετούτο το κείμενο -μήτε που θυμόμουν μετά από τόσον καιρό ότι είχα πιάσει στο ράμφος μου και τον Χριστόφορο!)

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts