Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2013

Καλλιδρομίου και Εαυτού μου, γωνία


Επανέρχομαι σ'αυτόν το δρόμο, ξανά και ξανά. Τον έχω περπατήσει από πάνου ως κάτου, αμέτρητες φορές στη ζωή μου. Τον έχω δει με βροχή, με καύσωνα, με λιακάδες, με αέρα. Τον έχω δει γιομάτο δακρυγόνα. Αλλά και γιομάτο ξέγνοιαστους φοιτητές κι ερωτευμένα ζευγαράκια στα μικρά, χαριτωμένα στέκια.



Μου αρέσουν τα κτίριά του, που'ναι γαντσωμένα στο λόφο του Στρέφη και σε κοιτάζουν αφ'υψηλού. Καδράρουν ωραία και στη φωτογραφική μου.



Ίσως το πιο χαρακτηριστικό μπίλντινγκ είναι το νεοκλασικό Αίολος. Που κι αν το'χω ζηλέψει και θα'θελα να το'χω δικό μου (μαζί με τα εκατομμύρια που απαιτούνται για να το κάμει κανείς κατοικήσιμο). Στο οποίο δυστυχώς μόνο οι άνεμοι κατοικούν πλέον, έτσι ρημαγμένο που έχει αφεθεί! Τι τα θες; Όπως όλα σε αυτήν την πόλη, έτσι κι αυτό πορεύεται προς τη φθορά του.



Εκεί παρακάτω, στον "Ένοικο" έχω πάει ραντεβού. Στο "Καλλιδρόμιο", έχω παίξει τρίβιαλ. Και τάβλι. Και ταμπού. Φοιτητής ήμουν εδώ παρακάτω, καταλαβαίνεις...
Από την άλλη πλευρά, στην "Κάισσα", έχω αγοράσει επιτραπέζια. Σε ένα κλαμπ, Καλλιδρομίου και Εμμανουήλ Μπενάκη -που ούτε θυμάμαι πως το λένε- έχω πιει ένα μπλάντι μέρι, που ανάθεμα κι αν ήξευρα περί τίνος πρόκειται όταν το παράγγελνα. Με την καμία δεν μπόρεσα να το πιω, είχα αλλάξει δεκαεφτά χρώματα -μεγάλο ρεζιλίκι. Που δεν έπρεπε να το λένε μπλάντι μέρι, αλλά μπλάντι ντισκάστινγκ, το παλιόπραμα!



Αλλά και τώρα, τον διασχίζω αυτόν τον δρόμο τα Σάββατα που έχει λαϊκή. Αν είμαι ποδαράτος, σταματάω να χαζέψω στους πάγκους, μπας και ψωνίσω κάνα ζαρζαβάτι -φρούτα δεν παίρνω, γιατί βαριέμαι να τα καθαρίζω. Αν είμαι εποχούμενος, βλαστημάω την ώρα και τη στιγμή που καταμεσής των Εξαρχείων κλείνει ολάκερη οδός σαββατιάτικα. Άντε κουνηθείτε να περάσουμε ρεεεεε!



Αλλά μην τον εβλέπεις σήμερα έτσι μουντρούχο και στενάχωρο: και την τέχνη έχει συγκινήσει ετούτος ο δρόμος. "Πήρα την Καλλιδρομίου απ'την κορφή κι ήταν σαν κοιλάδα στα πόδια μου, με τα δεντράκια της από τη μια μεριά κι απ'την άλλη. Έχει μία άνεση αυτός ο δρόμος, μία γενναιοδωρία..." γράφει η Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ στο "Νεκρό Αρραβωνιαστικό". Κι αν δεν είσαι της λογοτεχνίας, υπάρχει και αρχετυπική σινεφίλ αναφορά (όχι από τους Τρανσφόρμερς 2, συγκεντρώσου). Βλέπεις, στο συναπάντημα των οδών Καλλιδρομίου, Ιουστινιανού, Οικονόμου και Δηλιγιάννη, ήταν που απείλησε ο Φούντας τη Μελίνα. Με το μαχαίρι, ντε! Που την εφόνευε τη Στέλλα και την σφιχταγκάλιαζε μαζί. Ωραία σκηνή, αβανταδόρικη.


Τώρα βέβαια θα πεις, εξιδανικεύεις βρε πτηνό! Έχει και πολύ ασχήμια ο δρόμος, ζει και μία παρακμή. Έτσι είναι, δυστυχώς. Με τα γκράφιτι στους τοίχους, τα εξυπνακίστικα συνθήματα, τις ξεπεσμένες πολυκατοικίες του 50 και του 60. Τις λίγο ύποπτες φυσιογνωμίες που σέρνονται στην ευρύτερη περιοχή των Εξαρχείων.



Τι να κάμουμε όμως, αναγνώστα; Έτσι έγινε η ζωή μας! Κι αν ασχήμυνε η πραγματικότητα και έβγαλε δόντια να μας κυνηγήσει, εμείς θα συνεχίσουμε να τη σκαπουλέρνουμε, όσο χαράσσουμε τους δικούς μας δρόμους και κοιτάμε αψηλά τους γαλανούς ουρανούς, δίνοντας μορφές στα σύννεφα. Με το νου μας.

34 σχόλια :

  1. Καλημέρα και καλό μήνα, Πιγκουίνε!

    Κλικ στο "τι είπες τώρα;" και συνεχίζω! Ωραία βόλτα, πρωινή... την "έπιασα" όπως πριν καμιά τριανταριά χρόνια, παιδί της πόλης τότε κι εφηβεία...
    Πλέον, τα νέα "της" μου τα δίνει φίλη μου καλή που μένει στα πέριξ κι έχει κι εκείνη έναν μαγικό τρόπο να ακινητοποιεί το χρόνο με τον φακό της...

    Έμαθα πάλι και κάτι άλλο, σήμερα! Για τη σκηνή στη "Στέλλα" -δεν το ήξερα!

    Να είσαι καλά και να μας σεργιανάς σε παλιά κι αγαπημένα μέρη, ή σε άλλα που γνωρίζουμε μέσα από τις εικόνες και τα γραπτά σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα και χάπι-νιου-μανθ, Ιωάννα! Κι ας είναι σήμερα κλεισμένοι στη μιζέρια τους, έχουν και οι δρόμοι της ταλαίπωρης αυτής πόλης μια-κάποια γοητεία. Ειδικά αν τους έχεις κεντήσει με δικές σου αναμνήσεις!

      (καλά, πτηνό κεντάει σήμερα!)

      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  2. Αγαπημένη περιοχή, αγαπημένος δρόμος, αχ, τρίβιαλ στο Καλλιδρόμιο πριν 200 χρόνια, τότες που ήμουν 18. Ακόμα με μαγεύει κι ας μη με βγάζει ο δρομος μου συχνά.

    καλό μήνα πτηνό μου, θα γυμναστούμε σήμερις;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χάπι-νιου-μανθ, τρεμενς! Θυμάσαι εκείνη τη μικρή εσωτερική αυλή του Καλλιδρόμιου; Ανηφορίζαμε με συμφοιτητές κατά κει για να ρουφήξουμε τον καφέ μας, να αναμετρηθούμε στο τρίβιαλ και να γκελάρουμε τα ζάρια! Που'ναι τα χρόνια, ωραία χρόνια, που'χες λουλούδια μες την καρδιά;

      Καλημέρες και με ρέγουλα τα βάρη!

      Διαγραφή
    2. Αν θυμάμαι λέει; Λες και ήταν χτες!!!

      Βρε θα σε κάμω εγώ αρσιβαρίστα!

      Διαγραφή
    3. Λολ! Κάποτες -πάνε χρόνια- είχα περάσει μία περίοδο τρομακτικής προπόνησης. Τώρα, δεν το παλεύω πολύ, βαριέμαι κιόλας, έχω βγει κι απ' το ρυθμό των προπονήσεων -αλλά είμαι επίμονος άνθρωπας και δεν το βάζω κάτω.
      :)

      Διαγραφή
    4. Έτσι πτηνό μου, με επιμονή θα γενούμε μοντέλα και θα μας ζηλεύουν!!!!

      (Αν σε ενοχλεί η δική μου επιμονή μου λες, καλημερούδια!!!)

      Διαγραφή
    5. Θέλει πολύ προσπάθεια το πράμα και υπομονή και σύστημα! Επειδής βαριέμαι το gym, προσπαθώ τελευταία να το ρίχνω σε βόλτες και λονγκ περπατήματα και τίποτις άουτντορς τζόκινγκς. Το παράπλευρο πλεονέκτημα είναι ότι εμπνέομαι και σκαρώνω και κάνα ποστ μέσα από αυτές τις βόλτες.

      (μα είναι δυνατόν να με ενοχλεί κάτι; Είπαμε είσαι επίτιμος πτηνόφιλος αναγνώστης!)

      Διαγραφή
  3. xaxaxa!
    Πάνω που έβλεπα τις πρώτες φωτογραφίες μου ερχόταν η λαϊκή της Καλιδρομίου στο μυαλό κατεβαίνω πιο κάτω τι να δω? Με πρόλαβες και σ'αυτό!

    Αχχ... η ζωή ειναι στο κέντρο και η Καλλιδρομίου δεν ξέρω γιατί είναι στην καρδιά μου...
    Αν και δεν έμενα ποτέ εκεί πήγαινα κάθε Σάββατο στο φίλο μου το Σολιδάκη που'χει κάβα λίγο πιο κάτω στην Μετσόβου... καθόμασταν πίναμε καμμιά μπύρα ή κρασί πέρναγε και ο Χρήστος ο Θηβαίος μας έλεγε και και κανα ανέκδοτο με το δικό του φοβερό στυλ και περνούσε η ώρα...τη συνδύαζα την "έξοδο" αυτή πάντα με τη λαϊκή του Σαββάτου... Ολα αυτά πριν 10 χρόνια...
    Τωρα πια σκόρπισε η παρέα... αλλά η Καλλιδρομίου σταθερή πάντα αξία!
    Σε φιλώ και σε καλημερίζω! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η ζωή είναι -ή θα έπρεπε να είναι- στο κέντρο. Δυστυχώς όμως το κέντρο εγκαταλείφθηκε από το κράτος -και εντέλει και από τους κατοίκους του. Πόσες ωραίες αναμνήσεις μας συνδέονται με αυτούς τους δρόμους που έχουν θαφτεί τώρα κάτω από τόνους σιδερικών, σκουπιδιών και αφισορύπανσης! Και πόσα κτήρια καταλήγουν να γίνονται κουφάρια και να καταρρέουν, αφού κανείς δεν ενδιαφέρεται να ασχοληθεί με την πάρτι τους.
      Πολλές καλημέρες και χάπι-νιου-μανθ!

      Διαγραφή
  4. αν και δεν την έχω ζήσει ως δρόμο, πάντα με ευχαριστεί όταν με βγάζει ο δρόμος μου εκεί. Καλή σου μέρα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχει μία μουσικότητα ο δρόμος, είμαι βέβαιος ότι ειδικά εσύ θα τον αγαπούσες πολύ αν τον ζούσες παραπάνω. Καλημέρα και χάπι-νιου-μανθ.

      Διαγραφή
  5. Μπορεί να μην ήμουν συχνή διαβάτης του εν λόγω δρόμου αλλα ναι έχω βρεθεί εκεί και τα κτίρια και οι γωνιές που αποτύπωσες μου είναι τόσο μα τόσο γνωστές και οικίες στα ματάκια μου!!

    Πολύ όμορφες φωτογραφίες πιγκουινάκι μου!! Η Αθήνα με την ιστορία της.. όσα κτίρια και αν ρημάξουν, όσα γκράφιτι και αν γίνουν τόσο θα συγκινεί κάθε φορά.

    Καλημέρα και καλό μήνα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι να κάμει κι αυτή η έρμη πόλη, όσο μπορεί κρατιέται για να μην καταρρεύσει εντελώς! Χαίρομαι που σου άρεσαν οι φωτογραφίες -τις έβγαλα προημερών, ένα λαμπερό χειμωνιάτικο πρωινό!

      Χάπι-νιου-μανθ και σε σένα, μελικανέλλα μου!

      Διαγραφή
  6. Δεν την ξέρω την οδό - Θεσσαλονικιά γαρ - αλλά μου θύμησες ανάλογους φοιτητοδρόμους της πόλης μου :-)

    Καλό μήνα, πουλάκι μου !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λολ! Λοιπόν για να σου δώκω ένα-κάποιο μέτρο σύγκρισης, η Καλλιδρομίου είναι ό,τι πιο κοντινό υπάρχει στη Ναυαρίνου και τα φοιτητικά στέκια της. Εντάξει περίπου. Γενικά τα Εξάρχεια είναι πολύ παρεξηγημένα ως περιοχή (και εξαιρετικά αφημένα στην κακοδαιμονία τους).

      Αχ, μήπως να ανέβαινα Θεσσαλονίκη από βδομάδας;

      Διαγραφή
    2. Εμένα από την περιγραφή σου μου θύμισε περισσότερο την Αρμενοπούλου, το δρόμο πίσω από την Παναγία Δέξια (όπου παρεμπιπτόντως γίνεται κι εκεί λαϊκή), αλλά άμα την προσομοιάζεις εσύ με την Ναυαρίνου κάτι περισσότερο θα ξέρεις.

      Να πας, να πας στη Σαλονίκη. Έχει ωραία μέρη να δεις και να μας φέρεις εδώ :-)

      Καλό Σαββατοκύριακο να 'χεις ό,τι κι αν κάνεις, καλό μου πουλάκι.

      Διαγραφή
    3. Όντως θυμίζει και την Αρμενοπούλου! Και όσο περισσότερο το σκέφτομαι, τόσο περισσότερο ψήνομαι για βόλτα κατά κει! Τσίου!

      Διαγραφή
  7. Καλαμιά στον Κάμπο1 Φεβ 2013, 2:57:00 μ.μ.

    Σοβαρά τώρα, εκεί γυρίστηκε η σκηνή που ο Φούντας έσφαζε την Στέλλα (αλλά και την ηθοποιϊα) ;
    Επειδή για κέντρο της Αθήνας δεν το έκοβα αυτό το σταυροδρόμι,είχα πάντα την εντύπωση ότι ήταν τοποθεσία στα περίχωρα.Είδες πώς ήταν και πώς έγινε;
    Κανονική μετάλλαξη.
    Η λαϊκή της Καλλιδρομίου πάντως είναι από τις πολύ γνωστές της πρωτεύουσας.

    (Μανταρίνια και μπανάνες να παίρνεις που καθαρίζονται εύκολα.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιες! Εκεί ακριβώς ήτανε! Και μάλιστα ο φάδερ μου, θυμάται ως παιδί το συνεργείο του Κακογιάννη, που είχε στηθεί στο σταυροδρόμι και γύριζε τη σκηνή. Χίστορι ιν δε μέικινγκ.

      Τη σπόντα για τον Φούντα την προσπερνάω (αλλά σόου τρου, όμως!) και εστιάζω στα περί φρούτων: μπανάνες μόνο τρώγω, γιατί τα μανταρίνια είναι ξινά και δεν μ'αρέσουνε. Άσε που έχουνε ζουμιά και λερώνομαι.

      Μπον γουικέντ, Καλαμιά!

      Διαγραφή
  8. Πολύ όμορφες φωτογραφίες, πολύ ωραία ανάρτηση.
    Η Αθήνα μας που άλλαξε τόσο κι ακόμη όμορφη παραμένει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είδες που έχει κι η Αθήνα την ομορφάδα της; Απλώς γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο να την ανακαλύψεις.
      Και να έχεις το κουράγιο και τη διάθεση να την εκτιμήσεις.

      Χάπι-νιου-μανθ, Flora Gia!

      Διαγραφή
  9. Α ρε Πιγκου μου,οσο κι αν δε σε προλαβαινω στις αναρτησεις με τη φορα που εχεις παρει ,δε μπορω με τη σημερινη ,να μην σκεφτω το πατρικο μου στην Οικονομου, το σχολειο μου Ε θηλεων στη Κωλεττη, το φοιτητικο μου διαμερισμα των 30 τετρ.(χαρα εγω!)Καλλιδρομιου και Μπενακη γωνια, αριστερα πριν την ανοδο για Στρεφη ,στη πρωτη καινουργια πολυκατοικια τελος 70-αρχες 80,με γειτονα στον ιδιο οροφο το Γ. Σκουρτη.Αριστερα μας ο Ξαρχακος! Πανω απο το φουρνο η Ζαφειριου,μαννα σε ολα τα δραματα .Αξεχαστη γειτονια !!Τοτε δεν υπηρχε κανενα απο τα μπαρακια.Μιλαμε για πριν 30 χρονια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι αναμνήσεις σου μοσχομυρίζουν νοσταλγία! Είναι ωραία γειτονιά τα Εξάρχεια, μακάρι να'ταν και πιο φροντισμένη! Να τελειώνει κάποια στιγμή με τις ανόητες και ανεγκέφαλες αλητείες που την κατατρέχουν.

      (φρενάρω τη φόρα μου για να με προλάβεις! φιλιά πολλά και καλό μήνα!)

      Διαγραφή
  10. Αχ τι ωραίες βραδιές έχω συνδυάσει μ' αυτό το δρόμο!
    Τι όμορφα χρόνια.....
    Τι μου θύμισες πτηνό μου σήμερα.
    Μεγαλώνουμε.....

    Καλό μήνα και πολλά φιλιά πτηνό μου:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άντε ρε που μεγαλώνουμε...! Μια χαρά έφηβοι είμαστε!
      Και στην Καλλιδρομίου και παντού!
      Πολύ καλό μήνα σου!

      Διαγραφή
  11. αχ!νιώθω γριά τωρα γιατι κι εγω θυμηθηκα τα φοιτητικά μου χρονια!έμενα τερμα Σίνα (Λέοντος Σγουρού)και γυρνούσα συνεχώς στους δρόμους που περιγράφεις!
    φιλάκια πιγκουινάκι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι εντυπωσιακό που έχουμε τόσοι πολλοί, αναμνήσεις από ετούτον τον σχετικά μικρό δρόμο!
      Πολλά πολλά φιλιά, καλή μου Νάσια!

      Διαγραφή
  12. Αυτή δεν είναι η λαϊκή που είχαν βάλει βόμβα πέρυσι; (άσχετο, αλλά αυτό μου ήρθε συνειρμικά...).
    Κονγκρατζουλέϊσονς για τη βολτούλα που μας πήγες & για τις εξαιρετικές φωτογραφίες! Το'χεις το περιηγητικό πάντως! Τύφλα να'χει η Τσόκλη!

    Καλό μήνα Πιγκουίνε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου αρέ οι βόλτες του πτηνού! Και ετούτη η ανάρτηση είναι η απάντηση σε όσους γκρινιάζουν ότι αμελώ την Ελλάδα και γυρνάω συνέχεια στα εξωτερικά! Πτηνούλι βρίσκεται εντός, εκτός και επί ταυτά!
      Πολύ καλημέρα σου Μαρία και χάπι νιου μανθ!

      Διαγραφή
  13. Καλημερούδια και καλό μήνα πιγκού!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Καλημέρα Πιγκουίνε μου, ακόμα λίγο Αθήνα να δείξεις, δεν θα πάω να δω το Αν του Παπακαλιάτη, που μου είπανε ότι δείχνει μιά Αθήνα υπέροχη. Εχω να κατέβω σεαυτές τις γειτονιές πολλά πολλά χρόνια. Δεν θέλω να δω πως κατάντησανε, προτιμώ να τις θυμάμαι όπως ήταν. Συνέχισε να φωτογραφίζεις . Κάνεις καλή δουλειά.
    φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου Μαρία, χαίρομαι που σου αρέ οι φωτό. Κι εμένα με θλίβει η εικόνα της Αθήνας, αλλά προσπαθώ (άλλοτε επιτυχώς κι άλλοτε ανεπιτυχώς) να εντοπίζω μικρές κρυμμένες ομορφιές. Αλλά όπως λες, κάθε πέρσι και καλύτερα!
      Πολλά πολλά φιλιά!

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts