Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2013

Το τέως ανάκτορο


Σήμερα θα κάμουμε βόλτα στο δάσος, στην ιστορία και στον εθνικό μας κομπλεξισμό, τρία στην τιμή του ενός. Και χωρίς να κάψουμε πολύ βενζίνη.

Φλασμπάκ: Ανέκαθεν, μου άρεσε αυτή η διαδρομή προς το Τατόι. Όταν ήμανε τοσοδούλης, με φέρνανε οι γονείς μου και με ξαμολάγανε στα γρασίδια κι έτρεχα κι έπαιζα και κουτρουβαλιαζόμουν. Η πυκνή βλάστηση, τα υπέροχα ξέφωτα, οι ρεματιές και τα αψηλά τα δέντρα, συνθέτουν ένα από τα ομορφότερα φυσικά τοπία που'χω δει στην Ελλάδα! Καταλήγαμε πάντα στην ίδια ταβέρνα στο πίσω μέρος της Πάρνηθας, στον Άγιο Μερκούριο. Και τρώγαμε λουκάνικα. Κι εγώ παρήγγελνα μπιφτέκι με πατάτες τηγανιτές. Σε ένα σημείο του δρόμου, όταν περνάγαμε από την περίφραξη των ανακτόρων, ο μπαμπάς μου -εμφορούμενος από αντιβασιλικά αισθήματα- μου έδειχνε το μέρος και μου έλεγε πως κάπου μέσα σε αυτές τις φυλλωσιές βρίσκεται το ανάκτορο του Κοκού. Τέλος φλασμπάκ.



Πάρκαρα το αυτοκίνητο δίπλα σε πεντέξι άλλα, σε ένα ξέφωτο δίπλα στο δρόμο. Πλησίασα ποδαράτος τις πύλες, αλλά ήταν κλειδωμένες με λουκέτο. Μερικά μέτρα πιο πέρα όμως, υπάρχει ένα σχίσιμο στο φράχτη. Από κει περνάνε οι λαθραίοι που θέλουν να επισκεφθούν αυτό το μέρος. Και δεν είναι λίγοι.



Περπάτησα καμιά τρακοσαριά μέτρα και έφθασα σε ένα σταυροδρόμι. Ένα κτίσμα με βορειοευρωπαϊκά αρχιτεκτονικά στοιχεία, με κοίταξε με κάποια απορία. Προφανώς δεν υπάρχει σήμανση, επομένως αφέθηκα στην τύχη. Και πήρα τον κάπως ανηφορικό δρόμο προς τα αριστερά.



Το υγρό χώμα μυρίζει υπέροχα αυτήν την εποχή. Ειδικά φέτος, οι κάμποσες βροχές έχουν ποτίσει βαθιά τη γη. Παρότι το κρύο είναι ακόμη τσουχτερό, τα πρώτα σημάδια της άνοιξης, σου κλείνουν πονηρά το μάτι. Αλλά μην ξεγελιέσαι, έχουμε ακόμα μπροστά μας καιρό.


Μετά από περπάτημα περίπου δέκα-δώδεκα λεπτών, βρέθηκα στο πίσω μέρος του κτηρίου των ανακτόρων.


Τα παράθυρα αμπαρωμένα, οι πόρτες κλειστές και τριγύρω του συρματολέγματα. Και σκυλιά. Πολλά σκυλιά. Που γάβγιζαν εκνευρισμένα.


Το κτήριο μοιάζει εντελώς παραδωμένο στη λήθη του χρόνου. Μήτε που μπορείς να φανταστείς πια πως εδώ κάποτες τριγυρνούσε η ρόιαλ φάμιλι. Και παρέθετε δείπνα. Και φιλοξενούσε υψηλούς προσκεκλημένους.


Ακολούθησα περιμετρικά το φράχτη και βρέθηκα από την πλευρά της πρόσοψης. Είναι περίεργο το κτήριο, αλλιώτικο. Έχει ένα μπαλκόνι με επάλψεις. Και κάμποσα παράθυρα. Και κεραμοσκεπές. Και σοφίτες.


Μπροστά του στέκεται ένα άγαλμα ενός έφιππου άντρα που στο χέρι του στέκεται ένα γεράκι. Έχει πάρει κι αυτό, το χρώμα της υγρασίας και της εγκατάλειψης.


Τα γυμνά δέντρα, χάσκουν κι αυτά επιθετικά. Σα να θέλουν να σε εμποδίσουν με τον τρόπο τους, να προσεγγίσεις το κτήριο.



Τα αυτονόητα σκέφτηκα. Πως από τη στιγμή που είναι δημόσια περιουσία, θα μπορούσε να έχει αξιοποιηθεί και να είναι φροντισμένο και επισκέψιμο. Όπως όλα τα πάλαι ποτέ ανάκτορα και βασιλικά κτήρια ανά την Ευρώπη. Αλλά βλέπεις, ο κομπλεξισμός μας απέναντι στην πρόσφατη ιστορία μας είναι παροιμιώδης. Λες κι αν αφήσουμε τη φύση και το χρόνο να αποδομήσουν ετούτους τους τοίχους, θα διαγραφεί αυτομάτως και η ιστορική μνήμη των βασιλιάδων.



Λες και έτσι αποδεικνύουν οι λαοί το δημοκρατικό και αντιβασιλικό τους φρόνημα. Εξαφανίζοντας τα όποια ίχνη. Θεός-φυλάξει, μην τυχόν και μας πουν φιλοβασιλικούς!



Ανάμεσα στην πυκνή βλάστηση, διέκρινα μία εντυπωσιακή σκάλα. Την κατέβηκα, προσπαθώντας να μη γλυστρίσω απάνου στα βρεγμένα φύλλα και στις λάσπες.



Η σκάλα καταλήγει σε μία μεγάλη δεξαμενή. Που χάσκει άδεια και βρώμικη και ημικατεστραμένη. Λάσπες παντού, χώματα και πέτρες.


Γύρω από τη δεξαμενή υπάρχει ένα ωραιότατο μπαλκόνι με κλασικά κολονάκια. 


Ξεδοντιασμένο κι αυτό. Είναι ζήτημα χρόνου, να καταρρεύσει εντελώς.


Κοίταξα πάλι προς την πλευρά του ανακτόρου. Από εδώ είχα καλύτερη εικόνα. Αναρωτήθηκα πώς είναι δυνατόν να έχει αφεθεί σε τέτοιο χάλι! Θυμάσαι το 1991. Εκείνη την ανεκδιήγητη επιχείρηση του Κωνσταντίνου, πού ήρθε, συσκεύασε όλη την οικοσυσκευή και σήκωσε όλα τα πολύτιμα κειμήλια που παρέμεναν εδώ. Πίνακες, γλυπτά, κοσμήματα, νομίσματα, μικροέπιπλα. Κάποιοι μιλούν για μυθικής αξίας, πράματα! Τότε θα μου πεις, τι νόημα έχει πλέον να το κάμουμε μουσείο, αφού δεν θα έχουμε τίποτα να εκθέσουμε; Και θα σου απαντήσω ότι το ανάκτορο είναι μουσείο από μόνο του. Και τελοσπάντων, μη μου πεις ότι δεν σε ιντριγκάρει να δεις από μέσα, ένα κτήριο στο οποίο μεταξύ άλλων, ορκίστηκαν κυβερνήσεις, όπως του Γεωργίου Παπανδρέου και του Ελευθέριου Βενιζέλου.

Αλλά βλέπεις, ετούτη η χώρα μήτε το μέλλον της μπορεί να διαχειριστεί, μήτε το παρελθόν της. 

30 σχόλια :

  1. Καλημέρα Πιγκουίνε μου, και εμείς πηγαίναμε βόλτα τις Κυριακές τον μικρό γιό μου πριν πολλά χρόνια στο Τατόι, τότε δεν υπήρχαν φράχτες και συρματοπλέγματα, πολλά παράθυρα δεν είχαν τζάμια και κυτάζαμε μέσα στο κεντρικό κτίριο και βλέπαμε ένα παλιατζίδικο με πράγματα ριγμένα στα πατώματα, βιβλία, σκεύη, έπιπλα.
    Κατόπιν και εμείς πηγαίναμε για φαγητό εκεί κοντά στην Βαρυμπόμπη, μιά μεγάλη γωνιακή ταβέρνα και καμιά φορά συναντούσαμε και τον Καραμανλή σε διπλανό τραπέζι.
    Με πήγες πολλά χρόνια πίσω και κουράστηκα πάλι σήμερα.
    καλημέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι μεγάλο κρίμα που τόσα χρόνια το ελληνικό κράτος αδιαφορεί. Και παραμελεί. Εδώ θα μου πεις αδιαφορεί για τους πολίτες του, δεν θα αδιαφορήσει για την ιστορία του; Άσε να μην τα σκέφτομαι και μου στραβώνει το ράμφος.

      Ωραίες πάντως οι βόλτες προς τα κει. Ελάχιστα χιλιόμετρα από την Αθήνα και συναντάς τον παράδεισο της φύσης! Όσο για τον περιβόητο "Λεωνίδα", έμεινε εντέλει σε όλους μας γνωστός ως η ταβέρνα του Καραμανλή. Χα χα χα!

      Καλημέρες!

      Διαγραφή
  2. Πραγματικά στεναχωρήθηκα. Δεν έχω πάει στο Τατόι αλλά θέλω πολύ να πάω. Τέτοια κτίρια είναι κρίμα να τα αφήνουμε να ρημάζουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να πας! Είναι ωραιότατη βόλτα και θα συναντήσεις πάρα πολύ κόσμο να σουλατσάρει στα χωμάτινα μονοπάτια μέσα στο δάσος. Περιπατητές, ποδηλάτες, οικογένειες που κάμουν πικνίκ, κάτι πολύ αστεία τρωκτικά που τρέχουν σαν παλαβά όταν σε αντιληφθούν.

      Καλημέρες!

      Διαγραφή
  3. Μπιφτέκι με πατάτες τηγανητές; Πτηνό μου τι μου κάμεις πρωί πρωί!!!

    Για να δούμε, θα το κάμουν τίποτις ή θα καταρρεύσει ολάκερο και θα κλαίμε εκ του ασφαλούς;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ζουμερό μπιφτεκάκι με φρεσκοτηγανισμένες πατατούλες. Και ωραιότατα, μαλακά λουκάνικα με διάφορες σος. Και σαλατίτσα με μπόλικο παρθένο ελαιόλαδο. Και γλυκό κρασάκι. Και πεντανόστιμο ψωμάκι ψημένο στα κάρβουνα με ριγανούλα και λαδάκι.

      (ζεις ή σε πέθανα;)

      Διαγραφή
    2. Μόλις μπήκα σπίτι μετά από γυμναστήριο και 20 χλμ ποδηλασίας κι έβαλα το μπρόκολο να βράζει... αντιλαμβάνεσαι!

      Διαγραφή
  4. Είναι πραγματικά ντροπή αυτό που συμβαίνει στο Τατόι...
    Το πολιτικό φρόνημα δεν έχει καμιά σχέση με τη διατήρηση της ιστορικής κληρονομιάς διότι και εγώ δεν γουστάρω καθόλου βασιλεία αλλά είναι κομμάτι της ιστορίας της Ελλάδας και ως τέτοιο θα πρέπει να αντιμετωπίζεται...
    Εδώ οι Μπολσεβίκοι και τα ανάκτορα των τσάρων τα διατήρησαν, εδώ εμείς... βασιλικότεροι του βασιλέως...! lol

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε μα πέστα Snowball! Δηλαδής οι βιεννέζοι που έχουν τα παλάτια, τα Σονμπρούν και τα Μπελβεντέρε, πλήρως αξιοποιημένα, είναι βασιλικοί ή μήπως τίποτις βλαμμένοι; Μόνο εμείς οι έξυπνοι δηλώνουμε τα δημοκρατικά μας αισθήματα, καταστρέφοντας τα ίχνη της εδώθε βασιλείας. Αλλά είμαστε τόσο κομπλεξικοί που ούτε να συζητήσουμε, να κατανοήσουμε ή να αναδείξουμε την ιστορία μας δεν είμαστε ικανοί. Με τα καλά της και τα στραβά της.

      Ας ζήσουμε λοιπόν το μύθο μας στην Ελλάδα.

      Διαγραφή
  5. πτηνό μου ,μου χαλασε το λαπτοπάκι και σου γραφω απο το σχολείο(το ειχα δωσει του πληροφορικού και μου το έφτιαξε λεει αλλα το ξεχασε στο σπίτι του!)
    πρωτον χαιρομαι που δεν σχολίασε πρωτο το λιγούρικο αγόρι!
    δευτερον πηγαινα κι εγω μικρη και φανταζομουν πως ημουν η Βουγιουκλάκη και εκανα μπανιο στη μπανιερα και μου ετριβαν την πλατη οι υπηρετριες....για λακέ δε φανταζομουν ,δεν τους ηξερα τότενες....
    φιλάκια!τσίου τσίου!Νασια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ανώνυμη Νάσια, εύχομαι καλή ανάρρωση στο λαπτοπάκι, διότι στ'ομολογώ, το πρωί ανησύχησα με την απουσία σου! Όσο για τις βόλτες στο Τατόι, εντέλει όλους εκεί μας πηγαίναν οι γονείς μας και μας ξαμολάγανε!

      ΥΓ. Η Βουγιουκλάκη που έκαμε μπάνιο και τις έτριβαν την πλάτη οι υπηρέτριες, πόσο έπικ σκηνή όμως;

      Διαγραφή
    2. μου το φτιάξανε...σε καταθλιψη ήμουν ,με λυπήθηκαν όλοι!!χαχαχα
      αν με χασεις πάλι να ξερεις οτι μόνο απο αυτο θα είναι!!!!

      Διαγραφή
  6. Καλημέρα πτηνό,

    Δεν ήξερα καθόλου τι υπάρχει εκεί, με στεναχώρησαν τα σχόλια σου. Επειδή ξέρω πως έχεις δίκιο! Πιστεύεις πως πρόκειται κανείς (πρόσφατα) να σκεφτεί την αξιοποίηση αυτού του μέρους; Η τελευταία σου φράση τα λέει όλα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Fri! Κι εγώ δεν είχα εικόνα, αλλά το ιχνηλάτησα το μέρος, διάβασα και ένα σκασμό πράματα γι'αυτό και μπορώ πλέον να προσφέρω οφίσιαλ ξεναγήσεις σε γκρουπ τουριστών, με αντάλλαγμα να με κερνάνε μπιφτεκάκια με πατατούλες.

      :)

      Διαγραφή
    2. Μαγειρεύω κι έρχομαι!

      Διαγραφή
  7. Αχ Πιγκου μου...vivere pericolosamente ..πηδας φραχτες..διαβαινεις δυσβατα μονοπατια..ανεβαινεις γλυστερα σκαλοπατια..και τελος μας παρουσιαζεις την αναποφευκτη φθορα του χρονου !!Η πορταλοκοκκινη στεγη(παραδοξως ακεραιη), και τα ξεδοντιασμενα κολωνακια οι τοπ φωτογραφιες της μερας!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και που να δεις, AFRA μου, το αυριανό ποστάκι: ο ορισμός του vivere pericolosamente! Τα ξεδοντιασμένα κολονάκια κι εμένα μου άρεσαν ως φωτογραφία. Και με κατέθλιψαν ως εικόνα.

      Καλημέρες!

      Διαγραφή
  8. Το τοπίο είναι πράγματι μαγικό, ειδικά το φθινόπωρο αλλά και κάθε εποχή (με τη χάρη και την ομορφιά της).
    Κοντογειτόνισσα, βλέπεις... κι η διαδρομή αγαπημένη και, ό,τι πρέπει για ξέσκασμα.

    Από τη σημερινή συλλογή θησαυρών... (κάθε βόλτα, ταξίδι, οδοιπορικό σου κι ένας) θα διαλέξω τη σκάλα... Την είδα εντελώς παραβολικά!

    Θα συμφωνήσω ότι το ανάκτορο είναι από μόνο του μουσείο... και πως, δυστυχώς, εκτός από λαός ανιστόρητος (δεν εννοώ σε σχέση με τη... ρόιαλ φάμιλι, μην παρεξηγηθώ!), είμαστε και λαός απολίτιστος που, συγχέουμε το "είναι" με το "φαίνεσθαι"...

    Πολλά εύγε και φιλιά! ❀~✿

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α ώστε προς τα εκεί σουλατσάρουμε! Και πολύ καλά κάμεις! Είναι υπέροχο το μέρος και κρίμα που είναι αφημένο στην τύχη του και δυσπρόσιτο στον επισκέπτη!

      Το ανάκτορο είναι όντως από μόνο του μουσείο, αλλά μήτε το Υπουργείο Πολιτισμού φαίνεται να ενδιαφέρεται, μήτε κανένας άλλος αρμόδιος φορέας.

      Φιλιά!

      Διαγραφή
  9. Πόσο δίκιο έχεις...
    Θα μπορούσε να είναι μουσείο και να έχει μέσα κι όλα αυτά που "έφυγαν" τότε...γύρευε γιατί δεν το έκαναν...
    Να είναι μόνο θέμα ηλιθιότητας, ή συμφερόντων?
    Το ξεκουβάλημα των θησαυρών μάλλον το δεύτερο μου δείχνει..άσε που σε λίγα χρόνια (θα το βλέπουμε και δε θα το πιστεύουμε) κάποιος θα το χαίρεται....
    Θεωρίες συνομωσίας?...δεν ξέρω...δικές μου ηλίθιες σκέψεις είναι!
    Κάθε φορά που βλέπω τις υπέροχες φωτογραφίες σου θυμάμαι σε πόσα μέρη δεν έχω πάει..πάλι καλά που έχουμε κι εσένα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ξεκουβάλημα των θησαυρών ήταν ένα ωραιότατο σκάνδαλο -από τα πολλά για τα οποία δεν πρόκειται να αποδοθούν ποτέ ευθύνες, αλλά απλώς τα συζητάμε φιλολογικώς.
      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  10. Σε ποια άλλη χώρα του κόσμου ένα τέτοιο κτίριο κι ένα τέτοιο κτήμα δεν θα είχε ανοιχτές τις πόρτες του στον λαό που το έχτισε (διότι επί της ουσίας οι φορολογούμενοι έλληνες πολίτες το έχτισαν)...για εκθέσεις, πολιτιστικά γεγονότα, περίπατο και αναψυχή; Τι ηλίθιες νοοτροπίες είναι αυτές που καταδικάζουν τον ελληνικό λαό να στερείται χώρων πολιτισμού και αναψυχής;
    Ντροπή στους δήθεν επιτέλους !!!!
    Tι φοβόμαστε ...μπας και πλακώσει ο Κωνσταντίνος με τα παιδιά του και κάνουν κατασκήνωση??? Ημαρτον και έλεος !
    Θα μου επιτρέψεις να κάνω αναφορά στο blog μου για το άρθρο σου και ας το κάνουν και άλλη φίλοι bloggers !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φυσικά και μπορείς να κάμεις αναφορά, πτηνό πάντοτε ανοιχτό! Όσο για τη νοοτροπία του στρουθοκαμηλισμού, αυτή είναι που μας έφερε ως εδώ και συνεχίζει να γιγαντώνει τα προβλήματα, χωρίς να μας βρίσκει λύσεις. Χώνουμε το κεφάλι μας στο έδαφος και κάμουμε ότι δεν βλέπουμε.

      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  11. Καλημέρα πιγκουινάκι! Δεν έχω πάει και όλο λέω να πάω και το αναβάλλω. Μόλις ανοίξει για τα καλά ο καιρός (μην γλυστρίσω κιόλας γιατί είμαι επιρρεπής στις τούμπες) θα αριβάρω προς τα εκεί πάνω. Θέλω να πώ όμως οτι είναι πολύ κρίμα να μην έχει εκμεταλευτεί, να γίνει ενα μουσείο κάτι να μπορεί να πηγαίνει ο κόσμος και να βλέπει κάτι παραπάνω απο ερείπια. Μπορεί τα ερείπια να δίνουν ωραίες φωτός όπως αυτές αλλά όσο να ναι πονάει η καρδούλα σου. Και μιας και έχω και θείο φρουρό εκεί, εχω να σου πω πως πολλά απο τα αντικείμενα ρημάχτηκαν απο διαφόρους..και όχι της ρογιαλ φάμιλι αλλα της καθε αγνωστης φαμιλι. Τα συμπεράσματα δικά σου..

    Καλημέρα και σε ευχαριστώ που μου υπενθύμισες μια βόλτα που όλο την ξεχνάω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήμουν βέβαιος ότι το ρήμαγμα έχει γίνει (και) από τον κάθε τυχάρπαστο. Αφού είναι έτσι αφημένο, επόμενο είναι! Αφού έχεις και θείο φρουρό πάντως, να πας οπωσδήποτε: είμαι βέβαιος ότι θα έχει πολλά στόρις να σου διηγηθεί για το μέρος!

      Κίσες!

      Διαγραφή
  12. Καλαμιά στον Κάμπο20 Φεβ 2013, 2:46:00 μ.μ.

    Εμείς παιδί μου, εδώ στο Ελλάντα, είμαστε πολύ λάρτζ.
    Και γενικά είμασταν από πάντα ανοιχτοχέρηδες, κολυμπούσαμε στον πλούτο και μας περίσσευαν πολλά τόσα χρόνια τώρα.
    Επομένως ό,τι δεν μας χρειάζεται ή ό,τι έχει εκπληρώσει το λόγο για τον οποίο φτιάχτηκε δεν το πουλάμε, δεν το εκμεταλλευόμαστε, δεν το αξιοπούμε αλλά και δεν το νοικιάζουμε και φυσικά δεν το χαρίζουμε. Απλά το παρατάμε και το πετάμε. ΄Ετσι κάναμε με το Τατόι που το έχει χρυσοπληρώσει το ελληνικό φιλότιμο, έτσι και με τα Ολυμπιακά ακίνητα που επίσης τα έχουμε χρυσοπληρώσει. Και τα πληρώνουμε ακόμη, τώρα πια με αίμα.
    Πάντως έτσι όπως πάει κάποια στιγμή θα το ισοπεδώσει ο χρόνος και θα ξεφυτρώσουν τίποτις μεζονέτες. Είναι και ωραίο το τοπίο. Ταμάμ.

    (Φαντάζεσαι να αποφασίσει κάποια στιγμή η κυβέρνηση να το πουλήσει; Ποιοι θα ξεσηκωθούν και θα διαδηλώνουν ότι πουλιέται η περιουσία του λαού; Χιχιχιχι!)


    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά, αυτό θα ήταν θεϊκό! Να αποφασίσει η κυβέρνηση να το πούλησει και να ξεσηκωθούν οι λογής λογής αριστερές οργανώσεις να διαδηλώνουν κατά του ξεπουλήματος. Πάντως τόσο η δεξιά, όσο και η αριστερά σε αυτή τη χώρα -και πέραν όλων των άλλων- έχουν αποδειχθεί εξαιρετικά ανίκανες να χειραφετηθούν με την ιστορία. Και τις νευρώσεις τους, τις πληρώνουμε όλοι!

      Τις καλησπέρες μου!

      Διαγραφή
  13. Aχχχ έχω λιώσει καμμιά δεκαριά ζευγάρια παπούτσια εκεί...
    Δεν υπάρχει μονοπάτι που να μην ξέρω... υπόγειο που να μην έχω εξερευνήσει... (αστο είναι μεγάλη ιστορία...)
    Το πρώτο κτίριο ήταν φυλάκιο γιατί από κει ξεκινάνε 2 δρόμοι... ο ανηφορικός που πάει προς το παλάτι και ο ευθεία που πάει στο γαλακτοκομείο, τυροκομείο, βουστάσιο, σταύλους, ιπποφορβίο, κοτέτσια...
    Ο χωρος βλέπεις είχε πλήρη αυτονομία και μπορούσε να παρέχει τα απαραίτητα σε δύσκολη περίοδο...

    Περίμενα ότι θα φωτογράφιζες την πισίνα έτσι όπως έχει καταντήσει...
    Μια πολύ όμορφη άποψη (απορώ πως την έχασες) να τραβήξεις από πάνω προς τα κάτων και να φαίνεται η πισίνα αλλά και τα σκαλοπάτια που συνεχίζουν κάτω απ'αυτήν... Δε σου κρύβω ότι τους ζήλεψα... κάποτε αυτό το σημείο με την πισίνα θα πρέπει να ήταν παράδεισος...!

    Την επόμενη φορά θα σου πρότεινα να πας στο νεκροταφείο... είναι εξαιρετικό το το τοπίο και το εκκλησιαστικό κτίσμα και οι τάφοι...

    Φιλάκια πτηνό μου! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πώς φαίνεται ο άνθρωπας ο εξοικειωμένος με το χώρο! Η πισίνα είναι όντως καταπληκτική, αλλά δεν βγήκαν καλές οι δυοτρεις φωτό που τράβηξα (κλαψ κλαψ)! Τώρα αναφορικά με τις λοιπές διαδρομές, θα σε εντυπωσιάσω, αλλά τις έχω κάμει ούλες! Όπως καταλαβαίνεις, θα ακολουθήσουν ακόμα κάναδυο ποστάκια για το Τατόι -δεν έχω καθαρίσει τους λογαριασμούς μου με το μέρος!

      Πολλά πολλά φιλιά!

      Διαγραφή

Κάνε μου λιγάκι τσίου.

Πιγκουίνος

Ιστολόγια υπάρχουν πολλά. Πτηνολόγιο όμως, ένα!

Life-Style

Popular Posts